j

47 AA

A’hxpbS; ,S, i, nepos ex fratre vel sorore aut sororis filius, inquitPoli. Exponitur a Suida^ 4 ^-f lut - in Pubi.i&ytsu Fit per contractionem ex - ut docet

Etym. Legitur autem ähAtpth®’ apudHciodot. hb. 6 .A'hAtpJ'k, neptis ex fratre vel sorore.

Cdmpofita.

fratre carens seu fratribus. Xen.

A’yfoüexq)®* , levir, mariti frater. '

A’,&h*<p& - qui est loco fratris, vicem praestans fratris.

Afaifa**» frater germanus,frater«.utroqueparente. Soph.

E’|«<^@K,patruelis- Pro quoab Att.cis«»^« dic. scribit Phry-Nicliiis. E'L«^A<p„>« ^ Z'««' «a l and -

<poi dicti filii T ® ud -

- matris frater, avunculus.

MicxhAQ®-; fratris scufratrumosor.

MiraJafi«. fratris seu fratrum odium. Plut.

patris frater, patruus. , . .

£zwdhh<p @~, qui fratrem seu fratres habet. ‘cui opponitur x.yxbA-, apud Xenpph. .

■a>iA«^fA<Z>®-,fratrisseusratrum amans. *j <]>jAÜiA(pix, amor ergafratrem, friitetna charitas, animus in fratrem seu fratres propen-sus. Plutarch. Apud Christianos sie vocatur amor,quosesepro-sequuntur ceu fratres. Greg.

•EXJUtMp©-, falsos frater, qui fraternitatem Christianammcnti-tur. i. Cor. ir. & Gäl.2.

A'AE'sl, 2 , E. »e» i P.»<0», placeo. Item gratificor. ll.y.Östyöt«fuu OS nsM(jV. It apud Hipponact. ithnafixti, placuit con-silium. EtHerodot. inTerpl. kcai miixy laZmXira^bmQ Ü 6 r(s,i. & haec faciens Spartanis gratificaberis, ä Spartanis gratiaminibis. Idem & pro, a (sentior, in Calliope, ija j »»rara mw/dpoinfjithifu,putn .tmb itwrttifimtoritq. Vbi observandumahi/ti , tanquam ab bJb barytono. 5 AtÜix cum tenuy videinA’%.. QZ formatur ex Jh , (i. delecto) cujusfut.2.*«iJ, in-quit Eust.

A J"®-,a, i, latitia, gaudium, inquit Etytnol. Ab eodem

exp. & 'ZjeiOTC&ct.

A‘hmcv>) - ä> voluptas. Hesych.

A'yhiyx, quomodo huc pertineat, vide suo loco.

Aüjüns, {comp) t®-, 'a x, k , (q- d. sibi placens) arrogans, superbus.De eo proprie dicitur qui libi placet, sibi plaudit, sibi est pulcher,(ut quidam dixit) sic ut csteros omnes prae se contemnat. Expon.& pervicax.Sic dicitur quasi aunxb.aiid est, aunia^Sy, ex eo quodsibi placeat, «Stquidemita, utetiam congressus aliorum vitet &cum nemine commercium habeat, ut scribit Aristot.eth. lib.i.

Av%Ju;, arroganter, superbe.

AvJÜHx&aü'pxh», k arrogantia, superbia , pervicacia. Plut. inepist. k ccOjzc&etcCi hypeta‘$iwotK<&*. H OpponiturCOmitati a Theo-plirast. inquit Lud.

AvJxJ/x&u^ arroganter me gero, superbe me gero, pertinaci su-perbia utor St conttimacia; ut qui supplicare judicibus non susti-net. Piat, in Apol.

Aiijät&t-ai >apud Greg. expon. pertinaciter resisto.

Ai'Mh<rp &, T» arrogantia: vel potius arrogans dictum seu factum.Atschyl. in Proni.

Compefita.

A ' ■naj.AuhaZpu.ajj , idem quod cuyJuhxCppta^. piat.

, idem quod w/-uh'A/xa<-

I\se/.cw'pt$tCpt'.xj, idem, apud Suid.

Tmaipu^itpf.iuf, q. d. subarroganter me gero.

A’ AHM ONE' SI, Z.F.mu, gravissime angor & prae moerore cön-cido animo, pene exanimor ac deficio prae dolore. Eustath. de-ducit a nomine (i. satietas) ut sit, quasi nimia dolorum satietate fatisco. Item terreor, terrefio,pavesco. Xen. Hell. 4. dixit,Ünf/^ykmsmtßvpp.;. Et Matth 26; cap. de Christo dixit,AtnrSfegxj «fopsya». Sic & Paulus ad Philip, cap. z. 5 Quidamexp. sum externus, & extra populi consortium vivo, tanquamsit compositum ex «& bky.®».

A«> anxietas animi , moeror ingens dc tristitia: ut^,v%ks. Plut. in Niurta, aeger animus.

A'htys»bx > *>, idem quod ihytysx seu kb>pi>U wriptfiuf. Hesych.

A’il'lifwesT?©- - pugnacior, contentiosior, apud Suid.

A’ AHN & Äbbb y, (adsierb.) affatim , aliunde, largiter. Ponitur in-terdum absolute, Ut II. £, Aybgay ciAepdpay etxjvn; ÜHjj

Sic & in prosa saepe. Interdum cum genit, ut II. r, üb» iAuozy M-Xsoem Et Plato in Cliarmide, mimv ülwipppO/i , de iis satis super-que. Sic dicitur 3 c IStyaym. Ab Hdych. exp.e iarc

ettjfia; & bhas. pA> Etymologistes derivatab adverbio b'Ju),qtioc'signis, diu : ut praefixo « congregandi significationem habente,& cum pleonasmo litterae J', fiat ÄW-,. Eustarhius vult üb» signi-ficare proprie ad satietatem usquC; & cognationem habere cumverbo Hin ac nomine «3®, tenui spiritu notatis, existimat: un-de & simplici Ascribi mavult, sicut ab eo deductum. Ali-cubi etiam dicit, fortalle ab derivatum cifcÜb». Idem an-notat geminari b propter metrum. Alio loco idem refert übneste Atticam vocem, pro Anl/i^-Rcperitur etiam aspirata pri-ma hujus adverbii litera.

A’&ei> ü<®"> a}' a , Ah ms , quomodo htte (»ertiheant, vide suis locis.

A A 48

A’Ah'N, glandiiia;pärscorponssimpiexi spongi*rnedo

mollis . rara, & friabilis. Autori definit, med.est n^iUs frißt^ wcy.(!y.a fots. Vide & Alex. Aphr. Probi. 12. 1 .12. d: Poli. 1 . 2.

A’hs'abtf;, t©-, 'ox^ki glandulosus : ut ahvahn owj;|, apud Gab

A AIN ÖE , S, 0, confertus, densos, nit,itus, frequens: ur ll. ß. fii-Aioirciav xhtxm. Er ibidem, fußtav ahtauy. ' Etymo!, ait ellcab üb» significante «JiaXciar/Air i i. lemper, unde xhnis pro «sla-X«5r7©-', i- continuus & intermissionem non habens. Eustath,quoque ait ab üb/j derivari. § A’hns j/©-, Iliad. 4 confertimveniens gemitus. A’Ativ kQ, Od. r. Hcfychiusvult esse animtiiuqui assidue contristatur. A' hvabüxgvci ■, Apoll. Arg. 3. conferti &dense lachryma:, vel miserabiles lachryime. f A Vir« Od. «>

abEtymol. exp. oves non magnae. A'Didymo expon. graciles-y Etymo!. vult significare etiam airxXby, i. molle.

A'«hiw» confertim, unde comparat. «Austero».O d.^r. Eustath.vult significare etiam kgpt&- 11. r, ähnus bnteii&T. ubi tamen qui-dam expon-. confertim & miserabiliter.

A APXXNH, t, adrachiie: arbor qruedäm ; deqüaPlin.l.13. c,i2.

&Theophrast. bist. pl.lib. 1. c.7. & lib.3. cap. 16. & lib. 4. cap, 4.

A' A f Ö Z, S, e, a Suida & Hefythio Cxp. multus, magnus, abun-

dans, opulentus, crassus. Aj ud Herodotum lib. 1. wemiatyts;,exp. fruges adulcx. xbfot apud Dioscor. lib.i. crassa arbor,

dura arbor,speciolactfortis. Apud Plutarch. oppönitur,KKfoT«a,in Lycurgo: immos-i .ytnispaofonfyjAci(pz(>tiy, ms j>.apa.yx. Et apud Athenäum copulantur ß}»s&uöß‘A. 6 . ItemPlurarchus in Solone nvq Üfcv appellat ignem validum. ApudAristophanem magnum bellum, id est, aere seu

vehemens. A explicatur etiam habitior, & üfmfev sy&i-t av, Ii!,e,alius L largius cibare, apud Gal. jsJ- Etymol. cxp.^cv-b/.os, derivans ab A, delecto : liam (inquir) ihfujuivif usibus^ xüffis, delectamur magnis, &%oüfeh. Metaphorice trans-sertur ad res ad animum'pertinentes. Athen. 6. x) üfU*rhu

ßv^bJj. Isocrates in Panatll. ■ni; Üft-A^ei; aotm t^ ptAUc(\?ihvut boxStn. XKgyxlkp aope ;, character Über. Gell. ihterpr.

A 'fyo-ni;, >i 7 ©-, k, magnitudo, robur, proceritas. Exp. & crassitudo,abundantia. Horn.

A bpcazujr,, k> idem, sed magis poeticum. Hesiöd. in Erg.

A’SpKua , F. uvu ■, crassum reddo,in j ustam magnitudinem vel crasli-tudinenr adduco. Theophrast. de causis pl. 4. abp'tw{ tx;cJxx; >exp. crassiores reddit. Aliquando neutralster ponitur pro Üpiwa-ficu, apud eundem.

Kbp-Mopixi, crassesco,crastiisfio. justam crassitudinem aüt magnitu-dinem acquiro, aut ad justam crassitudinem pervenio, turgesco,grandesco.Herod.lib.i. ~Eici»btu/jso% iccmp.) ad perfectam veniregranditatem seu maturitateni. Hippocr.

K'oiuuQts , t« r, k, craslätio, maturitas,perfectio fructuum, apud Ari-Aot. & Theophrast.

Ä 'bpextui V.tnu, ad maturitateni vigoremqiie pes duco.

Afybofuth i/xxi, ad maturitatem pervenio, adolesco. Piat. Pol.6, r

j xatfcbmv cv x / 3 X«yw>( nj C Üpbmt.

A'bpix > u, F. ktrx, idem quod Üpiu. Nonnunquarii & neutralsterponitur,sicut üpuüx : unde kbpwx;, adultus, apud Dioscör. 1. 2.

Kipr,Q;, ia;, ij, maturitas; apud Basii.

A A -U j f. «cw, satio, expleo. 11 . r, — akp&la.<nx^ Kp x. Et Iliad.,,ÖßxT a<m\pu ®C5TO,t!*i», st tuo» i 7 n°/xy. In passi voce idem (ignisseeat. II. T, Mu',«.« vrqh cimoxiTiSufis ptiibi mrTir®» Amcii t (piXovHicand-inAlexiph. uvpb », i.Jt/ei-

in^.fchol. At xhi cum « diphthongo impropri.i > vide in A 'ahi.J3 3 Dictum quasi «»‘A, per contractionem, ex adjectivo kh;. Vi.de&Kiiy«* infrä hic.

aV> >1; > k> fastidium, (qüöd sepe consequitur satietatem) itern nau-sea. DioscoridcS la *J y ' ftbbu De ani-

mi etiam molestia dicitur apud Platonem, Atstrar x)

V olunt quidam ehe idem quod Hippocrati aAvcpA; st K *.vs.

, £, 0, fastiduin afferens, molestus. A«sj«, moleste.

tinih,;, (©-, oß'x, fastidio dtnaulcalaborans, ex repletione cibumfastidiens. Gal. inPrsed Hippocr. h-hus p. $je/ißu> cunJar %■>&-pitiy'ni’y , &.c. Et «(ststVisA^.Jst-isvnauscose affectiones, ut quidamexponunt. Nauseosa etiam tesacw^V dicitur, utK^ftiwswAfapud Diosc.

A«(« & üajya', idem quod aimoptaj, ex eademque originC deriva-ta: videlicet ab «mj, fastidium apud Hesych.

AH«/> tifictj, F. yjmpiaf, nauseo, fastidiö labörö. linde aaüna äpudHipp. Gal. ■äy'rSfiyX&tatus expönit > item n&mcfas «4

Etbimftyjci idem quod iazkbw Gal. lib. 7. stn71V. ritxst «jfisr ri; ätm/ä/la;. Dicitur etiam de animi molestia, un-de apud Herod. bm-fim vt» ipt ipjw.

a’^®“ > £©-, n > (vel 4 ®-, Üb, i , juxta Etym.) satietas, defatigatio(quee est laboris velut satietas) sedium satietatem sequens,id est,fastidium. II. A. de lignatore, im r’ cxo^/os-aS fyft&y Ti.uyay liiyty*f&K(ß,Ü<®- -n'puyixETjvfxiy. Eustathiusdediicit averbo aha,quod dici il’rtur pro seih«, alii contra ä nomine derivatum esidverbum existimarunt. Nonhulli Verb ab üb», quidam & abaaiu. q Ab Hesych io exponitur quoque Q©-.- i- acetum, citanteDinoloch.

A",J»i©o,t, o-. abundans, largus, satietatem adducens. Assi cx So-phronq.

aQ/«,,

1