\

et A E

theatrum eflet constructum. Vel locus (ut alii exponunt) for-mam theatri habens,in quo solent poeta: sua poemata recitareantequam in theatro recitent. Vide Suidam, ocschol. Anstoph.inVesp. . . , r .

Composita acprtmum cumprapojtttone.

»Avcontra cano,occino. Capitur etiam pro,compono carmen

adversus aliquem,apud Lue. testeBudreo. ,

»ArraAS, cantus quo alteri occinitur: cantus alten respondcns.ApudComicos ßc vocatur inquit Suid.

*A, 7 flfe, qui cantu mutuo respondet, qui occinit. Suidas ex Epigr. :

, in cantu discrepo, dissono, sum absonus. Interdum imecasu,ut apud Aristot.in Probi. Interdum cum dat. ut Plat.de leg.iib.7. %MT* *yw‘****}"h ¥ Et metaph. pro, discre-

po , dissentio, itidem cum dat. apud Dionys. Areop. Et cum ge-nit. apud lustin.Mart. TvtCi&tas emdi{ mujnas , ab Orphei poesidiscrepat. Et cum ut Plutarch. a^cchscm; «Esr

Et sine casu apud Luc. d}'ctns<u iyrdidv,

pro, abhorrens.

'Acrfikfi, 0 £>1, absonus,dissonus. Item abhorrens. Item non pla-cens. Item qui malum sonum edit.

’As-ait«, m idem quod avrdJb. .

A<Ä, itidem pro , dislbno: ut Heracl. apud Aristot. ttwa-

evpiQipipBpm -s %lcf.qtepip$pJoy,cm 4 >cibv <L bZhv.excanto, i. incantatione libero > carmine obligatum aliocarmine solvo. Cui signis, opponitur 'ordia. Irem incantatio-nibus sive cantibus ejicio aut expello. Luc. Itempercanto, de-canto, Plut.inSymp. , 0, .

‘i-Tcadiai poetice,& pro ctrdha in prosa,accino.Cum dat.Xen. d pSp; ap'Zaplzc; cmhv to! Ö ivcxsS, vxxcm; Öptn'pa. Et apud eundem , ieroibd;ttcdicty'liyi 5 Irem incanto.Chrysost. xayptvcy.cixi;y.uZy iitdbwQi-rus&iydg. ^ EVArairw,inculco tibi hoc. Piat. Item admoneofrequenter,&insto adhortando. E 'ndhpcup, incantor,carmine il-licior. Et pro activo,ut 'exdoapeap iftht apud Lue,

”E xucrptg., pro incantamentum.Greg. Vocantur item

to, cantilenae,quales pueris nutrices canunt,ut vulgo annotatur.‘ixuMJij & bnmfia apud poetas, & hrabj in prosa, incantatio,Cicer,cautio, & Geli, incentio, incantamentum> carmen ad amolien-dum aliquid noxium,velsimpl.carmen. Odyssr, — lomaiipfieüp(S 1 x&cuyov ’ ; EPoly b.apud Suid. wmir,; Ixoih,; yi pnTeiax x).Ta&idfip&li&vctpccvihdfiGcMw. 5 Item versus intercalaris, qui &sOTjKsXoi^«5‘,& : ut scribit schol.Theoc.

%xdboy, quod odx accinitur. vulgo Versiculum vocant,Bud.annot.

in epist. ^

’JLxcah;, incantator. Euriprin Hippo!. Ao ’fix ixab; k. jjV ttt <pv% ah ;

Item Lyrici carminis pars,apud Pind.inquit Bud.

J EiraJ^i> librum veteres grammatici ab Horatio appellatum putant,qtiod singulis longioribus versibus singuli breviores accinantur,quil77w^( vocantur. Docent enim carminis unum genus esse inquo versus ita inter se connexi sint, ut alter sine altero audiri nonjposfit: quorum prior csr&aib-fi ;, i. prxeinens : posterior ixcaby^;,quasi succinens vocatur : ut in elegiis hexameter edeatscfbxs;,pentameter, cxcabus;.

Decomp. 'ni-sxdiay excantare,seuincantationibus permulcere & de-linite. Sophocl.in Ocd.Colon. iJiXiyr ixcphei; i^ixdhy^j.

%.a-rc 7 cdba ), incanto. Piat, in Gorg. ^ 7- x) ptir^dat-n;.

Itemmulceo ut incantatores solent, sic tamen ut in bonam par-tem nonnunquam accipiatur : ut apud Greg. ifilcxdiny Xo}u>-pjc$i;,rationibus m ulcere tanquam carminibus. Dicitur St -Mir-r-x-Ai v«,pro,cantu te oppugno,ve! cantu expello, apud eundem Greg.Xvmxdod, simul incanto, una cum alio incanto. Et, riv 0icusr.-ddkphoc simul accino.

K. ametiu, poetice, St^idiu in prosa, occino, cantu obstrepo. Eu-rip. Er pro, incanto: utapudHerodot.xjs^x-^AtbE,«®. Vide Bud.Tlccg<icdha, ut - 7 cv.pcf.ckb ai erst. cano apud tc. od.^.ttecpcpht», Z, canticum vel carmen ad alterius imitationem compo-no. parodias scribo. Laert. in Bione. ¥ Ab Hcsych.expon. etiam

pSKdjdßji).

canticum vel carmen ad alterius similitudinem composi-tum, apud Athen.lib, 14. Abusiv e etiam in vevsificationis ac ser-monum imitatione servatur. Vide Quint lib.9.cap.2.

Hctpcph;, parodiarum scriptor, ut Sopater, apud Athen.

IteoaiSr«, idem quod r 7 rupcpcß unde mapuh£r Traci-raj, Ath. b'b.15. Est(inquitCamer.) quum alterius poetae versus jocose in aliud ar-gumentum transferuntur. Est etiam 7 msaibci Hermogeni, quumquis ubi partem aliquam versus protulit, reliquum a se (id est,desuo) oratione soluta eloquitur.

Tictptphics;, adject. ad parodiam pertinens,parodiae formam habens.TUsAfha , circumjuaquecano. q.circumcino. Plutarch. temenoiv^.pojccSe.cu.hfipm, ciuicum turbaperstrepens.

cj.d. circumcentus, vel circumsonantia. Plut.

YiiQ/.cccd(§r. exp. iß. JkX,©-m hj, ab Hesych. & Suid.

TUetifhia, ä, incantamentis & magica arte circumvenio & obtundo.Bud.ex Luc.

ITgW<&>, unde Grfisxcf&, tv, praecentio,hoc est,cantus praludium,idqued cantui preemittitur, quod in tibiarum inflatione istsadMondicitur; m citharae pullatione Sc

XI $ouhns;, vide supra cum tKxhtts;, in becah;.si^acrc/Jh, accino,ut ccs&tx.' ba mj; fiicraf;, apud Aristoph.

qui musicis instrumenus acci#it. Pol-

itici instrumenta musica quae pullantur, quia lolet illis v ox acci.

itici instrumenta musica quae pullantur, quia lolet illis v ox acci-nere. <f Item consonus, congruens; non discrepans, quasi cantticongruens, vel cantum congruentem habens. Pio quo frequen-tius dicitur cnwuii;.

!!(,&(rabet , accentus apud grammat. Modulatio quae syllabis ad-hibetur.. Vide Geli. Item cantus ad citharam , apud Critiansteste Polluce.

Xl^tcrcfbcays; > ad accentus pertinens : ut a^secabunst x&vln; , apuigrammat.

n^oc-dbav, canticum quod diis canitur. A' Suidä exp. Vide &ccc&o-ibau m comp. cx oh;.

Xvjjd concino, consono, consonum cantum edo. cui opponiturhdh). Metaphorice ponitur pro contentio, astipulor. Cum dat.Aristot.

'Ziwcab;, concinens, consonus, cantus socius. Luc. Apud Arist.Eth.l.lib. Non absonus,congruus. Apud Aristoph. nwubd cmfgarSipro, mvd^i) azt, tibi astipulor.

SMuaJI«, concentus. Luc.

tV«A, succino. Apud Luc. ilsrdbnv Sc -Ttpslcfyar copulantur.

^lia compoßta ; ex dh Qs dii; fa£la finepr<zpofit.

Aepcfidt dicti rhapsodi, utpotequibus agnus proponeretur praemiunirecitationis versuum. Eust.

AiAuSt;, S ,«, tibicen. Athen.lib.12.

AZ.aiocx ,«, tibiarum cantus.

AüKcabtis;, ad tibiarum cantum pertinens: ut «uWlij $s tcpi(&. Itemtibiarum cantus peritus: ut a/Jxabys; mcßM;.

TSccpacrub;, qui barbito canit. Luc. in Lexiph.

SscpccpTs, leges & instituta sacra cano seu do. Arcth.

®;axr.et>h;, & poetice Jiczmaoih;, vates fatidicus. Idem quod ’ßiio.i;

tisicis,apud Hom. Poetarum &vatum epith.

QccxxncaSiu, Z, vaticinor,oracula cano scu fundo. In Axiocho,olvnmH$-C‘ Jimiipns m tv» ß tat ^camaiScn», carminibus vitse mi-

serias canunt.

Qglwcob;, qui carmen lugubre, scu carmina lugubria canit. Et pecu-liariter , qui conductus plorat infunere , ut ait Horatius. Alii 'jfc-ycah;, proprie dictos putant > quos Horn. vocat daiii;Jplcvm£ 85 , qui lugubria carmina aliis prtecinunt.

Q^iniphu.. lugubris cantus,lugubre carmen,lamentum.

®efijcahu,Z, lugubre carmen cano,lugeo,deploro. Arcth.in ApocaLK.ifipcpii; & xiJzt(ßcatii;,S,i, 'citharoedus, qui cithara canit- vel qui ci-tharam pulsans simul etiam voce accinit. Item qui cithara canen-di peritus est: citharae pulsiindseeique accinendi peritus. Aristoph.in Vesp. & Plut.

K fitpcfiia, i, citharoedica modulatio,citharae cantus. Plut.Kijupccbus;, S, a, citharoedicus. Aristoph.inftan.

Kfapahv, S, cithara cano,vel citharam pulsoeique accino. Plut.

K a/xefii;, q. d. xj xipee/.; ah>y, qui per pagos cantat carmina, comoe-dus i comoedia: actor. Alii tamen partim a scu >u>f&Zpn

partim a deducunt. oTtxcv.xcupJxdfifi®^ vihv.

K ujtuUahi > comoedia. Vide Aristot. in lib.de poet. scholiasten Ari-stoph. item Eust. & Etym. nec non Donat. Suidas xapuphat aitdici etiam & 2 *lg.m^u,is; & finzäypyscSi : itidem que Eust. tra-dit xcapcaibcai veteres definiiste -Jdpy & ‘wsdcvej4&.

K.vftepbrJ;> pro > comicus: ad comoediam pertinens, aut comcediseconveniens: ut xapuphigt imj apudAristophan.comica carmina.K&irwihjßi uuapitct. Demetr. Phal. comoediae convenientia. AbEust. cxp. etiam fioppa;.

Keoptcfiica, mordac ibus dictis incesto, mordeo, noto,taxo,subsanno,irrideo: ut videlicet invetere comoedia fiebat,idem quod mwxla,cum quo etiam copulatur apud Aristoph.in Pluto. & apud Athen.Kfiifidiiif&iTi, quod dicitur mordendi causa, scu notandi aut sub-sannandi. Dicit ur de Omni ludicra musica <?< ridicula. Bud.Decomp. Ataxcopccphai) Z, comice decanto veldico : vel etiam comi-ce taxo. Basii.

Acaxuficaha, ideill quodxa/xuhc»,

E '-ynxcapicaeS, pro eodem, vel etiam instipet irrideo, piat. in Apoll.

obiter perstringere & taxare, seu aliquo modo taxard& perstringere, idque comico more.

Y-mixupcxhca, Z, subrideo more comico, tacite mordeo dicterio cC->mico scu scommate.

Avpoib; & ^ y„ lyricen,qui lyra canit. In Epigr.

A vpcaoS;, lyricc,seu more eorum qui lyra canunt.

A opeebee, lyra cantus, lyrica modulatio.

Mxyeah;, Histrionum genus ad Comicum accedens. Athen.l.14. Et{Wymha, ibidem.

MAcab;, cantor scu modulator carminum qua: mele vocantur, vitigeneralius,modulator.Luc.in Alcyone. A' Cam.exp. etiam mo-dorum artifex.

M Oecpb*, modulatio,item harmonia. A pud Athen.

MiA cpMa, Z, modulor, cano cum modulatione, qualis est carminumquae pdXn vocantur. Athen.

MsAaJVSV, qui canitur cum modulatione. Plut.

Decomp. E^urA» ha,Z, modulando pronuntio,modis musicis man*do. Greg.

Hgotrfi&aha, S,'admodulor.

MowAV, poeta qui sub una tantum persona argumentum aliquodexponit, ut Lycophron in sua Alexandra. unde^wA^vOTJi^,poema eo modo compositum. Item py^vuec; qui soli cantant ali-quid sine choro,ut Electra Sophoclea inkctu & dolore.

I