/

5f AB

Et fimplic. pro attollo,erigo,«Scexcito,sollicito.fltc^tsijspttxp & 7 HCp't,epsipt'CV i , .Utolloi , fnlpciuio» : Milde II. tt, -— 7tU~

ZVlpiJv J . „„ ,

composita ex deipu in mp©-desinentia, Jt*e y °p©- cum tpdiphthongo impropria. Vtrappue emmsicrtpturareperitur.

Atmest©, sio xj i,ex alto dependens : item altus,sublimis,in alto situs.XWe^>a>»>idem:utinEpigr.*A£j««™!‘>&«M. ^

sublimis. Apolion.Arg. 2 . «*?•©> di^siws^sit. Repetitur& hnwuf®», apud Greg. ^ «x,/«»/

K.« 7 ^©-, dependens, demifius. Apoll. Arg.lib.a. Avodpdp©nt.a-peuya>(c/.ry(epey.

Miniop©-, sublimis, apud poetas pro ,meto^©-. H.S, — mdixavicu.i-moty.Tw.d&jtioiV. 9 Capitur etiam pro suspenso & animi du-bio. Item piäjjjopov.quod instabile eststanquam in aere lulpensum,

Ut, ptssiepg. cbjjut. tpatay.

Mmsif©'! autem,vide sua serie.

& Xv/Aep©-, quamvis sint ejusdem terminationis,non suntejusdem originis. Vtrumque vide inter comp.ex Ei^w.i.nccto.

V AEAAA, «i, procella, turbo. Dicta putatur tini sT dety, i. spirare,

& äl.evj convolvere seu intorquere. Vnde & exp- avpyc ouueq.apr..-fisioy, & kvsim mcpetpd. Secundum quam etymologiam dt».x estturbo, velut crilpans mare. II.». Oi si itmtifipyaXiay dytpiay did-ftcuifyy dixe. 1 i. II./V, Tjsregfii i<r©- «£*,>). II. / 3 , ~-bijodg ai>t,apXetpie-

e/.ctf etXtaQty.

'As» Af, £©-> procellosus. Exp. & velox,a Suida.

’Ae».©, e©", odj -o, procellosus> turbinis in morem convolutus, ut11 . y y — go^vvt atTisVS.

'AE,k<r, £»?©-, a, idem. Vndefoemin. «ceWeot«, procellosa, ut apudNomi. «£»K£ar« mpeco, cita via «St velox.

'Aixe-ia, a, F. wai, convolvo,vario. Helych.

'Aiiistpictj, flo, spiro.

’Aeatii, nomen uni ex harpyis inditum, quod pernicitate sua zquet«£»«*<& ventos rapidilsimos. Hesiod.

’A £ E G, augeo, accumulo. Odyff — «».« ppgt adifi A'^py dein-Qvjtoi. 5 Item proveho, promoveo. Hesiodus llfjaudnitio.rchcd[ siusixet ah^ev «eA> i.facile (lupiter) illustrem attenuat,

& ignobilem provehit. & in hoc Callimachi versu, OixdrtsiTto© tHvtyctf digety. Etymon vide in Atifax

'Aigeptat, pasti augeor,ycl cresco. II. xjdiga.riepei yifig.%.

Ai/|«, F .tcdgtim , «ScPrattcritum ©gvmg., Aor.I. w|;jezc, tanquam abavgia. Idem quod biga, augeo, unde opponuntur aiigetv «St net©apud Aristotelem Rhetor, e. Isocrat. in Panathenaico, m. pjfi pu.xgfi tov «e aypsiray pdbiey -ms Zept; ui>g©ap, i. res parvas verbisaugere facile est. Augety ttd; Ttpcfi;, augere honoribus, & orna-re,apud Xenophontem. 5 Item in pali'signis, augeor, cresco, utapud Alexand. Aphrod. aegxQt r$tpt; - crescunt capilli. Eu-stathiuspostquam dixit «efso^ esse as£w%-mim verbi edugssi,, (quod& de act. voce intelligendum est) addit, eile epa 'iga pro inigt, &biga pro dm impa, ac pcrcrasin 'dgu : sed non coincidat cum siasuturo verbi «j«, dicit avga cum pleonasmo TEolico Ii terte e, &degisi, este ii pe» iidppsi, -f si epur.t MSxsmh, djts et; peip6<© et&pa-si.v ttetsiy S‘si&psi;.

Ai igoftUf, paff augeor, cresco, incremeir m accipio. Dem. Xen.Isocrat. Item vires accipio, invalesco, roboror. Xenoph.Pa-dise- 6 . id fisi vtsinty, ytyttim , rd JV tto, 7toXep.to)v an-

IsuiTK). Nonnunquam ponitur pro , inclarescere «Sc potentio-rem fieri.

A uivQft Wr, augmemum,incrementum. Athen. 7 .

Ayjf.! %'43;di}<h augendi vim habens. Vt oou©T,y.noiojx t ’.u; 1 ^pud Aristot.

S r Accipitur etiam passive pro , crescens, excrescens, vel crescen-di aut excrescendi vim habens. Thcophrast. £0 ;X'a> to'« r ^»k®-atigimnd ftjtAifw,««* iA a-m, tyottik, xt/meßx-n©., -> oZa; tb [mtoreXtyy,id est, (Plinio interprete) in longitudinem crescunt abies, palma,cuprcflhs,& si qua unistirpia.

Aelii,«, incrementum, apud Suidam, qui exponit etiam p.a;-sit;,i. germinatio.

Avgi;, unde xigth; apud Aristot. de anim. 1. Ü. thunnorum pisciumfoetus,quia paucis diebus adolescunt.

Au!»i©-,s, ix)>S, idem quod A' Bild. in lex. expon. adau-

ctum & incrementum accommodatus. Xen.in Cyneg.

Av|«L', idem quod aig».

Aidem quod xogopaj : utavcdvot apud Arist.

Comp. ex doga & inde dert\ata.

Aptpaogi;, iu; t 1 ], dicitur truncus abietis infra quam rami fucrepra:-cisi,ut tradit Theophr.hist.pl.lib.3.cap.8.

’Av«v|i3©-,K,i> ti, i ,,qui augeri non potest,incremento carens. Aristot.’Amw|w,«^J*, qui non auget,qui incrementum non dat .ntiucw-g© 7 P 5 T®-, apud Theophrast. 5 Accipitur etiam passive pro,quinon augescit, qui incremento non augetur. Aristot. in 1 . decce-lOidsijroigy Jtj ttty'jtfsiv (c ctvangt; dyx)i'.oioi%v. P.epcritllr äc dicto-gov neutro genere,idem significans quo dkyaogt;. Plut.dc anim.solert. «At,« dveXe; /sii ;C xvtxugoy.

Avtwjgmsi. qui difficulter augescit & increscit. Theophr.

Avouvgt jfjidem. Theophr.

E’|*v|«v, sive tgaugdw , exaugeo .auctius reddo, scu supra modumaugeo-

tgaugeS^. immodice augeri & excrescere. Bud.cx Theophr.

, sive bmuigim, adaugeo, insuper augeo, Theophr de cau-

AE

sispl.lib.I. sizQe.v fd lomdgetv c'ubarj tu mwifotfB/Jd. Et Dem. ta>~gotretj ontrf ibx, patria gloriam augere & amplificare.

''E-mvigedJi, augeri,amplificari,crescere.

’EnzwgrKn;, incrementum, accrcmentum, seu accretio,augmentum,’Emvigii, idem. Plat.de leg.

E iiang©, qui bene scu facile augescit &ir,crescit. Theophr.

IIseA ttaug©, recrescens,renascens. Non n«A mag© <;«>),n xcculga, fiyeTizigcf.vgktcj, augeo,vel obiter augeo.llapcuigrim;, incrementum,accretio. Diofc.

n«A vcwg©, multum augescens, qui multo incremento augetur, quiestmuhi incrementi.

nfoaU|«sive«a©B!i|«v«,anteaugeo.Etin passevS«"^^) ap.Theophr.Ilgtxwg©, ut dsiscuigie; morbi dicuntur ab Hippocr. qui acciduntaetate jam progressis, ut Gal.exp.

Jlepjwigu sive toQ<rwjgavu, adaugeo,instiper augeo.

'Zuuaugu sive mouiwgavt», simul augeo. J Item augeo,locupleto,ube-riorem reddo. Aristoth.in Eth.

Ziwitvgdyoftm, simul cresco seu augeor, cum aliquo cresco Jpu accre-sco. Herodian.lib.i.

T a^ajigu sive vzte^cwgdiu, supra modum augeo.

1 tsigauguiio/Acq , supra modum augesco vel cresco. Vei (ut Lud. in-terpr.) nimium cresco. A ndoc.

’AETOS,5,ö, aquila, de cujus avis generib. videPlin l.io.c. 3 . &Aristor.hist.amm.lib.y.eap.za. Aeoi; ci te(pi).eu;, proverb. de quövideSuid. «Scscbol. Aristoph. & Aristid.in Panathcn. 5 In aedifi-ciis «£©s- vocatur ii Jtj -ri» 'opotpoi, dictum etiam dtoap^t, ut Suidastradit, y Helychio est etiam uniuscujusque radii in rota ferra-mentum, ut Poli, quoque lib.r. ait- Etymolog, deducit 7 »B-(si. ri diota ti h^pea, vel Traget ti det i?eo; etteif. quod posterius ety-mon affert etiam Eust.

'Aerml©, E«vr,s>tz«, aquilinus. Item ti detath;, aquilarum genus, in-terdum etiam mos aquilinus.

’Aeto^s, 75 , idem quod de'S; > peculiariter dictum de fastigio aedifi-ciorum aquilae volantis speciem repraffentante. Eustath Galenoest illud quod triangulari forma lupra tectum elevatum est. ialex.Hippocr.

'A eittidj;, pullus aquilx.

’Ae-nm; AiSi©-, lapis aetitcs.de quo Diosc.&Plin.

'Aeth©-, aquilinus: ut ucnat Tr7:pri,& demov >.^ 5 «^,apnd Suidam.Aiffe pro «£®r (Attice vel Ionice) aquila. Odyff. ->, hgii; «g«? Aie®V»Vtitur&Herod. y Item aquila: piscis nomen e genere cartila-gineo,apud Aristotelem hist.animnJiumlib.j.cap.j.

A/£@«f, £e 7«S-, i, qui ex aquilarum genere > seu aquilis similis. Op-pianus de venat.lib. 3 . Aterbetisi. ipuXa - e/.ysici rexapavaf.

Composita.

Axtdsr®^ sive «A(«<£t©- , aquila marina. Aristot. de animal. 1-8.c. 3 .EtLevit.c.n.

BvqoMel®*, ab Aristoph. dicitur Cleon. Ah« dßu^; (£ ^d^7nsiety, te-ste Flefychio. q d. aquila raptrix 'gßvger,; : per jocum autemvocat Athenarum urbem. >

Vpjirdts}©^, quidam exp. adunca aquila apud Aristoph.in Ranis.Vviadi ]©., aquila vulturis speciem reserens. Aristot. de animalibus,lib- 9 .cap. 32 .

IWke 7©-,grandis aquila, aut monstrosum animal ex aquila & eqtlo.Mea«(»«e 7©-, aquila nigra ampulla.

Nmcto(£ 7©-, aquila nocturna.

A ZH A f S, in curru ts ddi d deandioxy,; 'si T ibiov xtxcppiß/iot, ut tra-dit Pollux Iib.i. pro quo apud Hesych.est «ssg«.

A7.il, pro vario spiritu varia significat. Abigitur cum tenui, sig.sicco, arefacio: uttraduntEtym. «ScEust. derivantes ex «privat.

& si, quoniam id. gvsi tsipsi) etsi*- Hesiod. siyx&oetgi©- asi, i.|?-%a*yi. y Significat etiam ri afyla; czO-corySy nStmisiUsippisi ,inquitEustath. & Etym. ä quo est verbale kSrpig., de quo vide tuo loco.Ksi vero cum aspero,significat veneror, coIo.jjbo,««/ : ut traduntEtym. «Sc Eust. derivantes a sisi significante -Jznpapa , quoniam 'orrira ■Jcnpppipäp/, i. quem veneramur, via ei cedimus : utapud Soph. exp. tngbpfyjoy. Sed magis est in usu vox pas-

G a ■ y Der A: at x ex Äsi, cum tenui.

'Atyptup, siccor, aresco. 11 . A de populo arbore succila, tf r dsi-papii xet^) ■mfytpisioomsiisisi.;. y Ab Hesycb. exp. etiam iyxcxx-m,ex F.urip. Sic & Flesiod. in Theog. —, x.xxdix sisi.

’A^«& Ionice 'diji,© fuligo,sordes ex ignis flammis adhaerentes ca-mino aut vasi. A b Flefych. exp. oüpd;. Od. %> °“-

x ©• dsij ptpoy mnvAatiisiir.y *si. Exp. etiam , nigror ex putredineortus, aut squalor, apud Nicand. in Ther. Asir, p8pi wvpisy dsi yt 'fi

ciozcT’ pugptur.

' Asii, servi, famuli; vel servre, famulae; apud Arhcn. Iib. 6 . & apudEustath.

’a^jsXe ©-,k, «, aridus, siccus, Il.x,n«».ccs3 sii; dsizivtf, &c. Et Od. t.epips si doe,tpisi siM; dsixh;. Et II . ßäi dsixiiw > scutumsicco bovis tergore intectum.

’a£<*<»», idem quod asi, Suid.

'Asia, idem. ‘Asitcpmi, arefio scu aresco, siccor, siccesco. Homer.

hymnoin Venerem, ’Asiysi fiizosiryy\disijtyt deydpean Aai;, Ati%ppg;, quomodo huc pertineant.vide suis locis.

Vd.xsiCa, (ccmp, expier.-©-} vestimenta desicco. Hesych.

f De-