s; AI

Decomp. Aybertynu, vicifTim reposco, seu exigo. Thue.;.

Xlgotmyruflier, insuper reposco seu exigo.

Scania, 2 , 'posco > mihi dari peto. Dicitur igarm rSv, & ilatrZ r,rSv. eieurS ini rtyae/ta, exposco ad poenam. ifa/.ra ite ßumoov, ex-posco ad quxstionem: in qua signis. iiatra fiequemifllineusur-patur fine adjectione, apud Isocr- Plut.&c.

E^cttrSywj, exposcor ad poenam : utDemosth.dicit (e i^curSa^-ecd€><AiW». Dicitur & significatione Activa pro i^atrSv, id est, de-poscere ad poenam, apud Plut. de orae, defectu. J Item (signi-ficatione itidem activa, & quidem pneccdenti contraria) pro de-poscere reum, deprecari rei poenam, noxae&periculo reum exi-mere. iEschin. e^cttrisiny pgo-tpdsx mtfyyjiyciv , postulant reorumdelationes precibus sitis condonari. Xenoph. anab.lib.r. hstyi-aJiit, iatmyrti nuAit fori 4 lu> Xf%iu), i. deprecata,vel cum deprecatione sua periculo eum liberafset. Et simpliciterpro impetrare, ut apud Eurip. m Qtpäxyy^t. Et Plut.

jJii -nimV n Äcnracnao ie-sras t sntyear , a judicibus exoravit, veldeprecatus est. J Sumitur & passive in hac posteriori significa-tione apud Lysiam.

E^at-mQte , ipsa actio deposcendi aliquem, ad supplicium videlicet;postulatio ad quxstionem.Item,deprecatio pro rco.Bnd.ex Dem.

ÄrngotlUt, S, (decomp.) contra seu vicillim exposco. .

Eemj-hu, S, insuper peto vel post aliud peto. Il.i/,. Item stipem peto,mendico. Athen.l.S.

E 'imiDiQts, mendicatio-

Ementu, k, i, qui stipem petit seu corrogat, mendicus. Item»circu-lator & ä-ctvysbTniie, inquit Bud. apud Chrysost.

Mimfiiu, 2 , inter alios peto,vel una cum alio vel aliis peto. Vndeetiam ponitur pro, partem peto: sicut pro,partem do,

inquit Bud. Sic Dem. h mimt ro.r7.-7 «< p’ at itXy.tpaQt, yertsU,. Item,

/ stipem peto, mendico, quasi unus post alterum pero, vel post pe-titum unum alterum peto, ut exponi polle scribit Steph. Poniturinterdum absolute, interdum cum accusativo,iit apud Luc. ei 7 iulitfiysyy Tfctylw ttsrrtfrijQt. '

' Msmrms, mendicus,idem qui & Irmt-nis.M.trufl®-, idem, apud Suid.exPolyb.

Xliioa.tluu.aj , Syaj, deprecor. Exp. & recuso, aversor, repudio;utPlut. deprecari & recusare supplicium. Sicrmfytrü^rcv (ffivov. Aristid. Lc Plut. mc.oun cisny 7 riXeycj ,, apudeundem Plut. in Pericle. Sic ä'aoam , apud Idalie, recu-

sare prandium. •mto^.etetS^yuMMttff., apud Plut. in Apopluh. uxo-rem repudiare. Et cum infinit, citatur cx Porphyrio , rw-fyirijc-ftctj Asympro.siipersedebo dicere. <j Item,deprecor,veniam peto,vel veniam impetro , exoro: u t 7 mf^triycyrlS so^lw, apud He-rodot.in Clione, deprecari vitam,orare ut vitsepärcatiit. Sic dici-tur 71ctfytrStSi, 2 ;, 2 ,apud Piut.Dicitur etlaili rw.ouiryycij <n, a te ve-niam impetro, te exoro, apud Aristoph. Herod. piut.&c. Dici-tur etiam rmfymeiät, äfft In ®,, id est, aliqua de re. apud Aristid.5 Item,deprecor, id est, depello scu removeo quasi deprecando:ut mtffirSyai at S yiyseue , quod exp. libero te crimine. Expo-nitur etiam excuso. apud Lucam cap.14. Item pro simplici ad.rtsyaj, precor, rogo, ut deprecor interdum pro simplici precor.Vel pro postulo aut posco , ut docet Bud. Sic Aristoph. in Equit.it rij stärke Tmjty.rrr.trip.ijtt , unum boc cos rogemus. Sic mtfcyiri-/ttuf <re utpfitlfciv ,apud Menand. Dic< tur & cum infinit. ncifatriycy

ve rSl° OTitlv; & 7 ruoy.iTy,ycif tn fit, ntteb.

Xlaoymste, deprecatio; saepius pro vehemen ti precatione,quam prorecusatione.ut apud flat.,'n Gorg. as®. «(, x) Xtrzij ti. QiXav Mt-

gui-mQts, dv'o%Xu f&jj Hans ¥ Ksiotvsifäiieifigi, amicorum preces sup-plices & deprecatio apud pop. multum valent. Item, venitepe-titio.apudThuc.lib.t. & Plut. in Knma. Est etiam venia, id est,gratia & indiligens comestio, inquit Bud. ex Piat, de leg. lib.n.Item, excusatio, apud Synes & Basii.

XEtfyrmrije, deprecator. > q. d. deprecabilis, apud quem

depreeätiones valent, exorabilis. Piat, de leg.

Decomp. Anaf^hs®., ts, 0 k) i, indeprecabilis, inexorabilis , durus,inclemens; Plato. s,,i rw.ps. ri ov/aye, rw.Sa. 7 ev.(\t dvittoyATtj/ci. Sicapud Antiph. a 7 mfc/.mdl®, JlwV. Apud Plut.in Pericle, irragaiLrril®, me dsifcai*;,severus in exigendis rationibus. Apud pltil.de vita Mosis, armfe/ars®, rlh ofylv), implacabili ira proditus.Dicitur etiam de re, ui änofgeirs®, sir-v, &ca 7 w.fyinfl®, 2 -.uciida,apud eundem Phil, Apud Plut. tres««,profectio qux

recusari non potest. ApudDiosc. ä 7 w.fymfl®, y.!ysoy®.,cxp. in-evitabile periculum. Armfyndms, ineicorabiiiter, cum severita-te inexorabili. Thue. Plutarch. AtiOT-^ai^gs', exoratu difficilis.Item pro «-roojmvl©-,inexorabilis,implacabilis. iEschvl.

Eu7TO£9ii‘77j&?, facile exorabilis, placabilis,non durus depi ecantibus.«, insuper peto. Xen.in Apoll. Socr.-re 'in5 Item, stipem peto, mendico: ut i 7 mjr£>äc fismeym. liberat, inArcop. sfJt cAnvjp&vdyfete. Il^oozdjrtjs, qui stipem petit,

mendicus. Plut. Chrysost.

AI TH 2 ,ss,ö,is qui amatur,amore nimirum venereo. Apud Theo-crimmldyll.tz.inscnbitur^W, ubi annotat fcholiastes -tscUa-ßß%s aThelTalisvocari dnue (sicut Alcman etiam7?2?■<$-f ue appellat anus) mt^c. rv rvv loütf^jt.v Htrujetv ti. cocor-. nv rc. tsc-ifg. 77/

d^nStvlt. Sic & Etym. & Eust. apud quos plura vide. *} Suid* estetiam itffut%yjs, impetuosus.

AI’TsA, causa, ratio. Plato in Tim*o , Jy T Uä ^

AI «4

Uyttrpb 1 -™%'»«.*, 5 «nc rationem habuit ut absolveret, Cice-rone interprete. Idem ahtaf ,aic«7wt,cau&pnmtc. Dicitur etiamapud Isoci Tvrx-MMtu %*>> vel rirx-rho akttu <matuUJrfth autIw®I»*,pro,lroc milii acceptum fertur: hujus reicausasum veldicor este. § hem,culpa,crimen. Plut. in Pericle, airtem iys $rrr-Xiux , culpam belli sustinuit, Culpatus suit ob bellum. Dicitur &airi0,1 im r£r», Apud Xen. Et allicatty* apud Luc.in-

simuior mendacii. ApudDern. airim i%a rwsnu /,accusor höc no-mine,crimen hoc in me confertur. Dicitur & a.<iiari%iy -Jzd 7 o@~,Thue. accusari ab aliquo. As cerncKf%» ce , vel cv <n ijy», capi-tur pro, accuso, insimulo, culpo, apud Thucyd. Pro eodem dici-tur & CD-atr.* rtjtifti , & cC.-nat tret incäiB-vfu , apud Isocratem. Hiscontraria sunt, cunae X7.7eve.>, a.,nae cuipa Iiberare.crimine

absolvere. Atncty 'änit^cä^ (inquit Budaus^ in sc crimen recipere.In plurali,fepe dicitur uirion y.tyihaf £^-,& eä, f/.iyä'haae «171«« etf.u 3gravia crinnna mihi objiciuntur.

Derivata ex Atria,, td ei},causa.

Ktrmix, ri, substant.catila, ratio ; uc cZitct 'me** ttz culrtnXr,, catis*principales & perfect*. cärui ta&p/nfipu vel , catis*

antecedentes; corna. ize&trtpA,, proxima: causie. Greg. Naz. rin^ß.711/ como vocat Deum.

A1tu»)V,5, £©-, i x) i, causalis; ut mmiittt cnws.Qf^st, apud Gramm.

Aifi®-,*,“, fccm. aena, nent, cumt , qui vel qua vel quod in causa est,Vel causa 1 ei alicujus: autor. A ristoph. in Plut. vdnbt aiT.<&- ^ rtt^.y:Zv t£j t 3 kydsitf Dem. 71 nor iv «17«» 071, &c. quid in causa estcltr, &c. Interdum «(7i®-foem. gen. ponitur pro «ifi«. Aristor.de mundo, ö dv koj.tciiviautc (niy.7tV.Qty cttn.jGh. ytvsTty 'srzomcsxxtAliam signis, vide in'Amet, idest,culpa. Comparat, amomeßo,qui magis est causa vel in causa. Superi, «maro?®“ > qui maximeest in causa. Xen. Sc Thue.

Amdipajyo,ficos,!}. otircfAcij, causam attribuoseu assigno,causam estedico,acceptum fero,imputo. Ariftot.de nat.an.g. umm-Q) me nec.<pde, causam cibis attribuunt. Apud Theophri de causis piant.lib.4.cap.8.ä ( K<p«<V rirvtt a tn a roso !co nlj) dejicutv, utiumq; aliquisimbecillitati imputaverit. Plato in Phaedro, styoyt tt'fnüy.uj rkeov^wssvstEisdiocacccptum gentis loci resero, Exp. etiam causor,ut apud Dem. pro cor. in®, j t 5 'te^se ps^te in.aV e.tcy. Asiamsignis, vide in antet, idest, culpa.

Ai-na'Se, q.d.causatus,idest,ex aliotanquam ex causa procedens; ut'0‘Sific ccy. 'ietv atr ,©», cOA ainaffes, v. 7i mijycj. ano antet, ««,'amati,. Dicitur etiam alrtast, id cujus causa scu ratio redditur.Exp. & id quodpro causa sive ratione affertur.

Composta,

Ava{r.®.,ts,i>ys, causam non habens, cujus causa nulla est jinätai.%®a xi,»Qts, apud Alex. Aphr. Hoc sensu dicitur Ode atairr®.,apud Damafc.&Gregor. Naz. Item, qui tn causa non est cur ali-quid fiat; qui non est autor ;qui incaltsa non esthujusvel illiusrei. Cum genit, ut apud Plut. ***<jj©- Asiam signis.vide

in conip. ab ama, culpa.

AvaJUoie, absqueeauia, line causa, nulla prscedente causa ; ut A lex.A phr.fcrM, atjcuUut y.nj.Sic ä theologis dicitur Deus esse dyaJ&oie,

E71ttP.Sy.oj, causam scu causas asligno. Plato in Ph*dro, is Zt*s ai.tick iTmjl-.oisif/ cie 7- 2 ^/.ysoySy Ttt.Trtjdc.yssf,. Aliam signis.vide inAtria, idest, culpa.

qui una cum asio in cattfaest alicujus rei, particeps. Xen.Hell- 5 - °1 C^a-yeie SeiysTujTat&s^yis. Exp. iSr simpi. autor &'causa ahcujus facti, ä Bud. & citatur ex Herodoto, ke ysxi^t yt.

nasdxs & Cpcess tfss.

Xvyynttrn©., (decomp.) ut cruvam®,, adminiculum prima: causie,inquit Bud. ex Piat, in Tim.

Eayam.®., qui est causa & autor alicujus rei. A 5 .sch. in Eumen.

Tla^ain®., qui ex parte in causa est > vel qui in causa est: autor, pro«m®-'. Exp .&i amat tm(i%st. Plut. 7r j r aZygUt ii 3 -eet 7w.fu.t-

tlovsiUs GBV. dOXcpy.

Xifccttldoycy,vyuj,c?Mizm assigno propter quam. Rom.cnp.;.

2za,«i77®-,qui simiil eum alio vel aliis in causa est alicujus rei.autor.Xen. P*d.i. 'sc'1 ce y y. a^aOty ao(mo.,nites, ccv, co.y.y y toset .

Xuoaimt, s, ri, iubst. causa adjutrix,vel adjuvans causii.

Derifartta ai ama, td cir, cuipa, crtmen.

Am®,,'d,c, Fam.ama,nent, aincy,a,!pre affinis,culpandas, accusan-

i dus ; qui culpari debet ob rem aliquam , utpote ejus autor. 11 . y.tsrtys* »tim lari, S-soi »ii ^tsi amet et et, non mihi in culpa es, dii certeculpandi sunt. Herodot.lib. 1. »JVt cün.xe atofums s7n>t?,7t.Ab Eustath. expon. sons vel reus, & supplicio dignus. Apud.Diosc. yostqosis eunti, exp. veterno obnoxii.

Amdoyot, üyttf , F. dacyof, accuso, culpo, criminor. Dem. pro Cte-siph. iyj $>Ai%ittiv xhtbf ainSyaj ¥ at 'mteftq or(apßermt. Apudchrysost. amayaij <re <ks sctspr.tpasiay , accuso te superbi*. Item, inpaslisignif. accusor, culpor. Gorgias in Heien* encomio > etrc a&mt ait®, am as, i ai mist®., id est, si dignus est qui accuse-tur vel reprehendatur.

Amayso, t»\ criminatio , accusatio. Plut. in Pubi. r£v ^ eseeßm-amayy, rmt OioXxmm tXdypaycv. Vsorpatur & pro ahia, crimen.Hesych.

Amane, eae, >!, idem quod ama f! a,. A' Bud.exp.accusatio & querela

Aina-n^e, S, i, criminatonus, accusittorius; ut, wvaZai tfSns ,apudgvamm. r

idem quod urnapetf.

A’ms(cy*j, accusor, culpor, Ut exp. Bud, apud Xen, Hell.4.^^'.

A/fa5

I