Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

los A A'

bi: fdsim grsmmat.sicut abysexo» & ot^SsA®--. f Est etiam aceta-bulum ofquecoxendicis. Apud Athen.l.u.

a' A Ei' <I> fi, F, 4 '"* P-Att. «AiiA<<p« > ungo, lino , illino: uti «A«<p«vjttuf») itngete unguento. Siz aX&tyt-i» fJtXTu. ÄXeiCpei» vviptr. Eust.exp". -V-i« ^gxcir. interdum ponitur absoluteiUt II. a. ag.pt t axd-•vji*/. 5 Item, incito, i nltigo, acuo, excito, exhortor, apud Basii,Theodor. & Appianum; inquit Bud, ,

linor, ungor. Unde apud Xen. ftixltu Ponitur

fcpe absolute, ut Xen, Hell.4. sr«i» 7 «k J*iAopsvS »otsAXsi j i§ iSemvn-swj. In voce med. uXeiipufäfi®-, qui se unguento Unxit,unguentodelibUtus.Dicitur &dc athletis,qui se unxerunt oleo ad certamen..VW,«©*» «i unctio i ipsa ungendi actio. Plut. ^ Item id quo ungi-mur, apud Athen. üb. 10. AXdgggni'hsi Unguenti formam ha-bens. Hippo«. .

A’Afi^^noVi diminutivum ab UngUentum. Läert.in Diog.

A £«?, (i, unctio. Plut.

A’Aaa 9 >is-, #, Si unctor, qui Ungit, peculiare fuit lioc nömeh Unctorisathletarum in gymnasio. Plut. Vsurpatur etiam metaphorice,utapud Plut. in Pericle. & 'imXtlcKm axdtrhi; H SiMmax<&>i ,js Item

excitator, cohortator. Greg. A’A«'jr 7 eaei,scemin.

A’A*«r 7 ife»»»*>ri» paisqusedam balnei > inquit Poli. Axtarl^n, x, ro,vasisunctuarii genus, apud Athen.

Ä?A«(P«;, *t®a ™Tid quo ungimur, Unguentum, Interdum öleurrhItem adepSj apud Hom.&Hesiod.

»,«, ut «jt©- aXeitpi&itjs , cum adipe commixtus. Eust; iA’XMjt&t&.pro '«AchsjivA- Helych. sunt jcsUfäfa*a’aw^sV, S, «> tectori um parietum. Eustath.

A’As,< pii,idem quod «Aeiip«f. Od.£.& it.Scll«.

A ’xoiipSm ü, ra quo utebantur «A«jr?«f. Eust.

Compbßia.

A’»dXetpiit, hon ungi: t« ot* Hippocr. de dma.

A’niXtpie, lKi.«$-i,non uhctuSjnonillitus. NüAnfis-, idem. Dicitlnpeculiariter de nave.

h'r/iXH-p.*, *'s non tingit vel non unctum esse,unctionis internsisliotaut squalor ex diutiüs intermissa unctione. Polyb.l.z.

Abii-,'«,!-/-», indelebile. Er pro eodem huKuXtnflbv, apud Eust.AbjwXKipai.q.d. deungo, id est» quod Ungendo seu illinendo adhae-serat, abstergo i unde pro deleo, seu oblitero ponitur. Interlino.Sumitur & metaphorice. Phocyl. in admon. Mi (up&xg.xpntUg.,Six»i 4 ’ hrtixerp«» U/üwtw : ubi tamen quidam malunt legere Sata,jetiypi*. Ä7mXiiXifi$)tv ’iyxXngg; judicium obliteratum tSe Circum-ductum.

AWAodpi, litura, deletio,

A,«Arfp*>, exp. deleo; ut ' 4 uXeipa. Alioqui significat etiam perun-go, perlino.

E»axd(pi>i, inungo,illino. Ammohiusvultdici de oculis.Eia.Xtia.ggi TC, id quod illinitur,seu id quo illinimur.

E’|«A«<ptti, idem quöd iibmXettpu. Sed usitatius est. Xenoph.Heil.2-.rxmi t|<t XeZtpw e« yglgAlyx. Metaphor. apud Isocrat. rar j ratteruSala» (piXtas ibi’ ai i nas alat 4 aXerptu». 5 Interdum Ac pro«xdtp«,ungo,lino: unde apud TliUcyd. exp,

E’iaXtrPts, obliteratio, deletio,

E’|«x«?r 7 ^<i?, unguentarium vas,dpud Poli. &Suid.

EpaXelnlnsi qui calce vel alio tectorio illinit.

Decomp. At 4 dx«hj(§g, indelebilis.

L-,srZ«Xtt7r7<A-> qui difficile deletur, seu obliteratuh Herod. lib.hmetaph. ra 50 Xv7tr t sia Svm^aXtinJot.

EüffaAn-xa©-, facile delebilis. Xen. Hell. 2.

E’-^wAciip«, q. d. supci inungo, superlino, äut superillino, vel pro ci*.

xdtpa. 5 Metaphoriceproacuo, exhortor,excito. VideBud.EnaXtiggg, to, Inunctio; vel potius id quod ad iriungendum adhi-betur : id quo inungimus.

I’«c?$BAcbr 7 is;, medicus unguentis it perfrictionibus Corporis mür-bes curans: medicus reunctor, vel unguentarius. Plin.t ui^aXtinltx.b , profeilio illa curandi Unguentis & perfrictionibus.

K afoxü<pu, oblitlo, illino. Gal.ex Hippocr. Sic xg&XanJ©* (ivfu, exAristoph. pro illitus Unguento, seu inunctus.

MiA-njAup«?, e©-, a itz minio illitus, rubrica ililtus,miniatus leu ru-bricatus.

Mv^xXoiipSn Unguentis se illinere, apud Poli.

MvfccXoiipix, unguentorum illitus. Plut.symp.4.

Kti/XKpSs «lutosi domus recens illitae. Anstot. in Probi.

HajiaAdKpM, S, exp. sicce Ungö, in sicco ungo; vel Uligo abfiiue bal-neo, idestj balnei Usu; vel sub dio,&adsokm ungo,utfiebatiiipalaestris. Plut. VideEust.&Bud,

Ee^«A«<ip tu, q.d. sicca unctio, Suid.St Eust,

'Erißxei'^ts, idem. Hciych.

JIw^aActtpSuiilino. Arist.rhct.j. ecf ‘nr&cij 71$<rtciX.y ftetiott«?ni/>eiXHtpxffiilU&sccXetipa, circumliho.circumcihgo; ut r mixit.

TU&eiXdqsöftoi, illinor, unde illitus est j apud Aristoti de

animal, lib.y.

lUaimXtipm pice unctus; peculiariter dicitur de navi, ut & istxapmapud Eust.

n^ccXcifw, prius ungo, anteinurigO.n^imxdtpä) allino, Icuillino. Od.x.

L-M-Att-P«, simul ungo, collino, FreqUehtcr metaph, ponitur prosimul misceo, commisceo, confundo, ia unum contraho. Qua-

A A iss

sighifpotissimüm reperitUr apud theologos. % Item prometaphorice sumpto, citatur ex Aristot. rhet.2. m j <iou)xx auux,.--,

>.H<PGiV«

SivMXoKpi, commixtio, apud thebiogos. H Apud grammat, dua-rum vocalium in unäm lyllabamcoaleseentia.twxdp«, sublino, subterungo, & q. d.subungb' üt , ÜsräXdipt,*o<f>fuXp.n;. Greg, Ei, "Jzr«A/y.u;gy;,;, apudXcn. rj Item

.. 'm« 4 ph.pro incitare,concitati, äpuel Arethäm.

T wtiXi to, sublitiojinuhctiq. risr« A«Ä-S^,quöd illinitur. A Galtex P; ‘Ifäw ‘PHf'&Käv. Sunt qui aplid Hippocr. «L- yüvcuxdut die, sen baut medicamentum quod specillo illinitur.

V 5r«Ac«r7foj',8,'rei q. d. illitorium; id quoad illinendum utimur, sivespecillum,sive Ipathcsive ut scribit Gal.

ch,A«Ak,!v 7 ksi, S, unctor este cupio, aliptas amo vel inter aliptas Ver-fari amö. Exp, dcdelectorpigmentis,&unguiiie.

4 >,X«A-<<pK», delectari pigmehtis,& unguine.

A’ A E' a Q, vel «x-ik«. 2- F. ww afeeo, clepello, propulso. 11. <p. &xu%i!o{v >&xs-j arceat exitialem diem vel depellat. Sie & II ,? Interdum opitulor, auXiliOr, opem fero, Ut II.«. xXi^xf uifigiaiu. Et Il.|»4>S» Si m a$uiaiuv t| ipivS ä^ßäs/l^ Tfaörv «Af|)s,»»*» Ä-^XAr^,. Xen.?Ld. 4 . tw* hu.fr.Lj Svuj aoefljfius «Ae-.lox- j^FitexaAx«,interjiciendo£ejUsfuturo«X|».

A'XiL»^«, & ix4Sfüif , in voce media idem qiiodäXtgn, vel «a«II«.Il, Plut.in Rom. «Ai|«^ Xjjjier. Qui infinitivus

repetitur & apud Hippocr. & Herod. & apud Xeri. Iddem uXct-yri,fcfjaäpud eundem Xen. hug.f.

A’Xi'£»,i(?s vi, id quod ai cet, q. d. propulsatttem > aut defensaculum.Syrt-. i xvx.ih^Jig.msh^us itXtl '«^astatis ardorem arcens. Pausin Phocicis, hiesig, eis Stipa *,

Ä'xiipms'. tus, i, propulsatio,defensio,opitulatio. Helych.

A'x&ivp %©-, i> qui arcet, propulsator > depulsor. Item defensor,auxiliator. Ii. v. «x*|^ (&%>*• Apoll.Arg 2 . 'Mt/tS aXtforfe.A’Xs^rnggt i, propuSsatrix, velaUXiliatrix. Anth. epigr. Iib. 4 , uxi&Teipj« 3 Tt%nr.

A’A«|^e,i©-, «>«^ «, dcfehsbriiis,propulfatbriliSidepUisonuS,reme-(dium pratstans: ut,«Afluar©-7ra/><>i|K/«, Athen.iib.ij,

A’A£|<T«g<o, firadices remedia afferentes.

A'AkHnäs«». th tI,( fubfiaht.) munimen. Quidam Cxp. amuietühijremedium. Xenophon antias equinas iAt^fipto wrij y oftfyfoutvocat, <k aures anni appellat äX-H,5,'s«« t 2 OpfaXpuH Apud HI«cand. aXiptrnt&a ntimr, remedia morborum,

A'X^iT-xsr, depellendi arcendique vim habens,

A’X<|«*r©>i i^*,dcfensortus. Ex Atlth.Epigr,

A’Xepuh x, to, idem quodäX«H,^s«i». Nicand. in Th«.

A’Xty.h-j, & A’Axr^a idem quod uX:hj‘ } ;C' Pind. Poeticum est,

A’x*fv«©* idem 'quod «Ät&r4e *&‘ » remedium praestans i propuiia-totius, Nicand. in Ther.

Cempofita.

A nuXti-u 8 c imtXslia , S, propulso > repello. II. a. ijdiSiy m pt$«t> «A« Kty «axov E£cT u7raXipiinij.ui. § Item pro opitüidri, au-xiliari.

A wKAffo^af,pro eodem.

E'mtXeiea , opem fero. II. t. cwiug ipit Z<iCs T Ji 7 iKXt%S(rxmv Snr ha."

A’AE' 0 -.jp. i«u, Pr. inas, molo. Plutarchus, «»1 jü* ß&Atf)c^pixxSy ecw-nSitj Tanja» mefria. Aristoph. inNub. rPxfps 'ylwmKaxSoziv. § Item Vito,caveo. In qua tamen significatione Usurpa-tur potius äxtoftaj. § Item congrego: nam üxixäi, Gal, apud Hip-pocr. exp. aJpot£x(n.

Derivata dbuXiu, id esf,molo;

Ä’xstgafi Sguf, mblor: unde äXeSets, molitus, apud Diosc. ApudAristot.probl sect.6, «Ak/^i,©- AÖ-©-, lapis qui molitur; id est,quimol,a frangitur.

A’Afs-eo», molendum est. A’Atj?©- 1ss«,si«, molendus,da,dum.Diosc.

A’Xerii -j, exp. acus,giuma,apud ioseph.ahtiq.iud.

A’AeW, mbliton molitorius, «ns '«Abus, molas asinarias. Xenopll,anab.

a’'/£t©-, Xj «, molitio, moliturä > ipsa molendi actio, Plut, iri Probi«Rom.

A’Af-rai», £»©-, s, pistrinum, äpud Atheh-

A’Xsßisi (U©^, i , molitrix, molitoris uxor. Öd . ». ÄXe^oCa, idem

quod aXea. Od. 'S- At p. ci?.fst : dCxs'. uvXr.s !-.T, y.y.X0T.u. yj.yJTZi ,.

A v A««f, «?©•, no-, farina; proprie frumenti; ut xXpi&v hordei. Eust,

fSxdL^m x, 10, proprie idem este voiuhtqnodaAf,«^. Plat.lib.2, dcrep. Jpfpbvp) tyx.pl t 2 r.e/jä» uXtpiTM trxAju fpJpJu^tyk J t 2 -zrvß» uXy jpaHerod. «Arfbgj, 71 yd «xtpSpi ernix». A pud Diosc. 4, aXd»f«i b «Api-7w, farina äut polenta, ut quidam cxp. Dicitur autem defarihaetiam hordeacea: reperiturenim & Xs«Zi»«» «tAdf» apud AplirOd.Probl.lib.2. Generaliter eti.im de qualibet farina dicitur ,ulidesIacO^s» KvpuXj Diose.Jib.3. Sic aXeüjpm alsa», farina lolii: xXgjio»«jo'£«y» apudGah&c.

Ä’XesiisJt’ms, x,«, farinaceus, ex farina constans; ut,«Aais<raj Sgm,apud Athen.

A’xtßä', F. ww, P,'w & Attice «XijXf^i, molo,in Anth.epigr.

A’A-sXfir^f'»©. ---©. > molitum frumentum,'apud Herod. & T hue.

A’Mto, x, ro, prö uXdjpoy, Erotidn. Etym,

A'Assi«», qilicquidmvlipotest Heiych.

t z CoA‘i-