117 ÄA

nulli & incubonem vocant. Malum est cjuo correpti» invadi se ab jaliquo & magno pondere opprimi» atque adeo sufFocari imagi-nantur. Vide& Macrob.l. 2. insomn. Scip.L'^«üL«,vel^Äk>L»»> dicta herba paeonia , quod adversus etptd A-tVm valeat. , .

Mti^ticptu], postinsilio, persequendo insilio. Hom. lliad. 5.s'|«A©- ab aliisexp. qui saltu ingreditur. saltator , impetuosus: abaliis salax, & (ut etymologi volunt) ° «sfel ius r >Ae-L- J™£tr<pu«s ut, i|«A©«,in epigr. caper saltator, seu

salax. Quidam exp. ttA«©“, apud Hörn. lliad» i, v»|w ii<k*

. *

s|«A>i - i, (substant.) vestis e pelle caprina , apud Hippoc» de fractur.Scribitur & i|*Ai»}Ut> A»m, &c.

~Ha.%AAcy.af, desilio,cui oppon. itvctAAcyccf. Xcn.i%c%%>i/ r&JxAAetdZ,.

M»J«A/«^unde apud poetas sicut c7r«X^S-»exp.i<p-rA-

prosilio, vel prassilio > apud Suid.

TlgexAjs , exp. declivis.. II- <p, st- ts&aAei.

XüvxAAoyaf, insulto. Plutarch. lib. de com'p. aquar. & terr. .Ton^AAcyaf, supersilio , transilio , ultra salio.Arist.de anim. 1. 9 .ifiwgjsA^^jperlyncopen apud poetas» pro xki-tyiMififi®'.

A V Ä A O 2, aAAti,aAAc, alius,alia, aliud. Öd. |, Aaa©-

«rif -Mir, alius aliis delectatur studiis. Ii. w, «aa©- a’-

aliusexAchivis. TiraAA©-, quispiam alius, emr «AA©-, siquis alius.X'XA©-5r«£’ lui,vel «AA©-«;«, vel «AA©- e»V l^ss,aliusa me, alius quam ego. H Item > alter , ut apud Aristot. in Eth. esij4>i'a©-,«a»a©- «Ü 7ir, est amicus alter ipse. H Item, reliquus: ut,«AA©-i(«iA©-,«AA 0 rdtycp. Et «AAij yytAty , apud Hippocr. £.t ruAAapro 7 TC «AA«, reliqua, detera. j Apud Eurip. «AA« expon. rationinon consentanea» Dicitur etiam «AA©- pro 0 «AA©- per £y naloe-phen,apud Suid» ,

A’ AAÄir aliter, alio modo, alia ratione. A rist. de mundo, am «AA@--zatduj Acjxryd «ogjsi©.'«ii,hon aliter spectabilis quam. ÄAAuccm;7mSii,Xen .aliter fatere. ^Itein, alioqui. Aristoph.in Ran. «i (putri;dl' «AA«r«^?7s«/.Dem.877 «AA«§ i(«As>,il''7£ 77^57727 V/«!»-. ^ AaA«?

■ 7 t x), praesertim, &prae£Srtim, apud Xen. Luc. Mai.&alios. 5 In-terdum sig. deinde, praeterea, adhaec, utapudLuc.& Areopag.*[Item,«AA»r, frustra, incastiim. Flato in Phaedone, •mv-m. ystii-x& avrdu.AAas Atylv. Sic siepe, onc atius, non absre, non temere.Apud Luc. -nhava/d/j®", temere vagans.

, adverb. interdum pro, ktius, aliter, ut II. 0 , T^xe 71 ,

yi et yüAa ßiAs^j «AAji. Plato de rep. 4 . CMt «AAii i/nguys hxS ’ipßv ü•nw/T^.Item, alio, ad aliam partem, ad alium locum. Od.f, h«7/1(1 «AArj. Sic Xen Hell. I. ccAAuf acAAy ti/C >'V iar’ ^ffyjpcAcytau, aliaealiodiscesterunt. Dicitur & «AAj *»', aiiö aliquo. Interdum pro,alibi, alioin loco , alia in parte: ut«AA^§7ci-;«r, alia in patre mu-ri. Dicitur & «AA 11 ro;, ut, «AA»i 7ni fi cixiac , alia in parte domus.

AaaIu/. accusetivusadverbialster pdsitusreperitür, Plut.inEuthyd,uAAlvJtijuAAljj 'ATrc^AicTcviu är ^u.«? , exp. hinc atque illinc.

A'AA »As", alibi •, vcl aliö j sive aliorsum ; ut «AAvAs- «AA®- 5 , & «AAi/Ar«AA», apud Horn. ' , ,

A’aaoSi, alibi, alioloco. Od. |. zvrh/j -nir.s Apud Dem

Philipp. 3 . «AA-A- fliehst* i alibi nusquam. Repetitur & «AAiSi’tyxirs, alibi terrarum. .

A 5 > AAo^£r, aliunde. Od. t, —- Icps/'Tr.'t aXAofa ÜAA©-. apud Dem. cancaAAofo iJuptstyiv, aliunde nusquam.

A”aAo«:. idem quod «AAii» aliö. Thue- 07 ms sii £ 7 «?o? 5 i>ftf aAAon. Et «Ahnak-ime, alio quopiam.

A’AAa^i'Sn&aAAa^ojci'.&aAAst^dssEu'dem quodaAAoSitaAAoJ^rjaAAoci.

A’AAaxfi, idem quod«AA>), alibi , vcl aliö. Xen.

A’AA x%S, aliö 3 Ut otÄAoJe Üaax.% 5 vfeiMttsis. (

A’AAÜfe, alias, alio tempore» Luc. in Anacb.«AAo7f ij ,tw } alias quämhunc. ApüdGal. xAAoliäAAaK'XAole k) «AAo7s subinde ,identidem.

A AA--M, pro, txAAoh, interdum, dicunt Dores: utj ox«pro i» 7 r, &?ra-x«pro ? 757 r. Theoc.

A’AAoX, utrum, nimquid.Platopol.r. «AAo& iniit IccTtfrs&hWxa.yitnn(«TfW, &c. nunquid igitur ne medicus quidem quatenus medicusest. Idem in Critone, «aa 0 % 'h 'ofcoAojSffyj, nunquid fateri neceileest ? vel quid aliud quam fateamur ?

A’AAoi©» , a, i-, alius atque alius, diversus, varius. Odyff! ^.a’aAmA/it st iein t<paivii rät ti Ttixpo ijrn diverstis ab eo qui eras antea. Platoinapoi.ß )tu 'It e«?*rler «AAoi«» ii oi -OTAAcbnisi quid agebas diversums vulgo. Et pro eodem «AA<woVe/i©-, apud Tllucyd.i. 4 . «AA-o-ir-poi ty^tovV'Tzis yvidu.»;.

A’AAöioTTjrjjjr©., diversitas. Exp. &variatio, äBud.

A’AAoidws a. F.aira, P. mjt, diversum reddo, immütö > vario.

A’AAmS/iuu i immutor> alius atque alius fio. Plato Probi. 2 .

Aoiarai Tt itj xtveQ. Thue. 1. z. «AAoiScBg itis yrdptäz , mutari ani-mo, non este eodem animo quo antea,

AA./»»». 1 ",; LÄ 5 s i?, mutatio, immutatio. Polyb.

A’aA oisiSr, S, ö, mutabilis, mutationis capax »mutari aptus.

A’AA (nuhttljs, S,i. immütatorius ,imnuitativus , ad immutandumaptus 5 uti«AA oiaZiiSiioeipus. Alex. Aphrod. 1. 2 . Probi, eo.

A'A.xdvf»©. , k, Ö, alienus, non proprius, quiestalterius. ^.schinescontra Ctesiphönrem, M»; in dAA^i«^ «aa 1 d), t 2

•rnAtm ßuAtsCetä-t, nolite igitur tanquam de aliena; sedtanquamde propria civitate deliberare.

AA no

bc «»«sfiV, in navi aliena. ApudDemostben. pro corona»*^*u/A’j'Tsu.v Tivicin v-jT P wTCTt'/i©- > K7v , nihil agens alie-

num neque a suä patria, neque ä suis moribus :vel, nihil disten-taneum, nihil discrepans. Nonnus ü 7nia.y-(&. ig ctws aTAoieut,aqua diversam naturam habens a fonte terrestri. Apud Athaen.lib. 3» ByHiH" 'wffijetf. Ex Herodoto citaturaKso^mmi®^ 3 pro, qui reili'otiffi»nö est necestitudinis gradu»^ A pud Homerum, axt.ii^t®* <faf , exp. externus yir; ä nonnulliä,hostis. Od. tt, &<r.

A’-ÄoisiWi aliene- jttm alieno animo , (cui oppon. iixda?) ut apudisocr.äa^Afrä/ä 1 *««^ , vel «VLSS L»Ä, alieno animo

este ab aliquo, vel alienum animum ;ib aliquo habere.

A ’».e^ioTti7, ur©-, ii, q/d. alienitas! sumitur fere pro alienatione ani-mi. Plato i Demostb. Plut.

A’)&t>'rt?iem 2, alieno , abalieno, alienum reddo» Xen. P*d. 6. mum7 asy. mzAzy.tet; ct/Abntuisi tua , alienor, aba-lienor.Dem.&.Tbuc. A’}&i>Tpu<n<r, alienatio, abalienatio. Thue.

A’ä*A»», Aoi?, (&foemin'inüm gcn.A .ms) A»c, (& neut. gen. A«) ex-ponitur Latine interdum per adverbia, invicem autmutuö: in-terdum per nomina» altet alterum, ivel alii alios 3 ut cptAim a&i-akc» ainantseinvicem, ve!mutuo. Apud Isocr. iri^ii^tus «AA-Atuy ^ly.^tpett > opinionibus inter se dissidere. Ponitur & ctimpra:-pos. ut,oiui' ön&tiMir & ster itj&ifca» > mutuo, inter fest. Dicitur &e|«A toiAai», Xen. Tciqmt Gstssaf&riAa,, Quint. exp. 1.5. c.io.quaeexrebus mutuam confirmationem prostantibus ducuntur. Cicerb,sub eandem rationem cadentibus. Interdum exp. ultro ckroquC,ut, i'äpgt7äy.msQt <n&s äfixiAxs , ultro citroque mittunt munera.

A’ÄiiAi^«» > aliud atque aliud dicere, aliter atque aliter loqui, In-quit Hesych,

Compoßta : ac prtmüm ex ««»(Ja,

A‘X.!vmX.mc, äSuid. exp. äsemptn.

A’x.ocTti'Tzi>A®^ > k> 0 ^ i, ab alio ad alium se conferens , hunc huicnunc illi adhserens qui est rnodö harum, modo illarum partium-imitabilis, instabili;. Martis epith. apud Hom. II. s.

Astura«©-, diffici)is& moiosus; utpotequi xK.ueyttry.^), undeiiu.itruti.ci 'yifonis , apid Etym.

i, exp.alius post alium, ex Aristot. de an. 1.9.

E’V«©- > inversus Sc contrarius,prseposterus. Tbcocr. idylb i. II«i-

ru ii i cccti.cc fyvotv'?, yij i 71771»? cincti c ivetzap.

E”!««©-, ab aliis diversis,inusitatus,egregius. Iteni t|««e», pere-grinum. Exlib. 2.Reg.c. 6. & Iudith. c. 3.

E’|««»r, alio modo &pi»nc inusitato, inusitate. Item, mirum iiimodum, Vel supra modum. Suid. ex Polyb.

Ilc»£|«;«o> , (decomp.) onninoalienum.

llssl««©-, aliis praestans, eximius. Vnde tdküu.ti.a. adverbialster prdeximie, suprailios, Vel supra modum, Vehementer}apud Hom. &Soph.

eximius, Pind.Nem.3.

tdompßea ex ««»!©--

A’i'äAMkät©- , immutabilis, invariabilis.

Awn»««iW®., qui vix immu;aripOtest. apud Alex» Aphr.

E’fa«oi«i,, £, altero > muto.

Efi«»oi«r©-, quifacile mutas potest.

n ptucticciiui St, prius altero, ane immuto.

~2.uvctti.ctiu, 2, simul immuto, diversum reddo. Arist» Phys cäp, 4»Ccmpcfii.t cx dti.cTttQy..

A’■mtticvqtiu > S > abalieno, alieno. Aristot. Rhet. 1. i.

A ?»»1 ti.crtt i u cy, abalienor.

A’•mitivt%iaci;, abalienatio, alienatio, ibid.

E'^ccticT^tiu, S, abalieno,!, emancipo & divendo alienis.Strab.

Co/npoßta ex ktittAm.

EW«>;A©-, a, cyß, q. d, alius super alitiin, vel postaliumi aut ititersuper vel postastei-um, creber & continuus, ut Budseus exponitapud Alciphr. epist. 24, iti’ cci, t£%tun TTVxvi a) £77£L«iiA©- epepcßjr..ÜrmtittiAct item plur.hum. crebri .frequentes, alii super alios,velalu ex aliis; ut apud Herod. 1.1. errcttittAot yi. itißA.uruT&. y.hsup. Apud Pliil. £7uttir,Act ctcpct7ndt x) ß^cvTzif »exp. Fulgetra &tonitrua alterna crebraque. .....

E’y»sji« > (inquit Bud.) alia aliis sujperposita sine intercessione autinterstitio & intercapedine. Er ita opponuntur •n& -csrxtiyAets.

E 5 7iK»i,A«>r}seriecontinua&sine intercessione. Diosc. 1. 'c. 167.

E’mctiyAM , feries continua & sine intercessione, vicissitudo perpe-tua, Bud.

Decomp. A tiu7ruti.iA(ß, creber» pro »77»«AA©-» ct.ti.cnv.ti.yActtxi-y&m, Basii, crebris fluctibus. Interdum dtinruAAriAct .alterni.

A’ti£7mtiiiAix , i, q. d. aiternitas. Item continuitas. Bild.

K»6»«i;A©-, ordine consentanee» cornposinis, apud Aristot. Itenicongruus vel congruens,consentaneus, sibi respondens.Aristot;Apud Diosc.>0i'^ctiyAx(pd^yjciffc , exp. idonea remedia, congruamedicamenta. Apud Polyb. >MA«yA« adverbialster ponitur prdtgtmtitjA ac.

Kcc7utiitAac , congruenter, convenienter,cum quadam ordinis velutconlequentia, vcl congruenti serie. Naz.

K«7k««AoA,?, -«r©-, i, congruentia, ieries congruens. Item cohae-rentia quadrans.

Decomp. A^tkaajjA©- , incohgruUs, diflentaneus, non habens re«spondentes inter fe partes. Item inconcinnus, concinnitatem si-bi consentaneam non habens. Aristot»de mundo», m sot tfje ii«*

xir cuCiyy »a ix^TutitiAet etrnf.

Ä'W-