Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

1

44

iicji

d.

«Oli

«Hi,

laii,

ilfovt

Sic

7 «<>

'Kiif,

■fiun

: ' CO;.

Lixii;

fcflj

7 ^

ftivim& ap:|Iporii!

■suo:.

»iiLi-

54?

A‘na\ (propositio) per i Odyssi|,X*p» Ut' 'vJ.mm, per locum lyi-vosum. Et,«« linst, Odyfls.-r. per populum, inter cives. Item,EMpHv«»ds'«»« ÄCä«n/-°Li-n» , incedentem petutbem. sicapud Plutarchum, Ayd-ndipn ni-s^atyi^ioi , palantespcrmotites.Sic«»«™» / 3 io», pervitam , invita. EtapudDioscorid. «»aimisV©-, per singulos armos, quotannis. Exponitur & apud: ut,•mZisd %%>!/&■?' dv A yjyr&xs, apud/ligyptios multum pe-

cuniarum coliegi. A’»« «s/tys i%!n , in ore habere, pro a» wp&k sjtfy,inquit Eustathius, Iliad. ß. Sic & ivk psauy exp. dypcitru, &«»«jietj©-, wftifi- Interdum sspe scriptum aiapäimy , conjunctim, &cdaptp&.'-y Apud Poetas cum dativo fig. cum: ut Iliad.«. Xey- |aiu «r« oxtisrlp®, una cum aureo sceptro. Vel (secundum alios) umpro«»«. Sunt qui & pro circa hic accipiant. Significat & super

- apud eosdem,saepe quidem cum dativo: interdum tamen & cumaccusativo, apud Homerum, üm ßu/agTs , Sci.ydyx^-

yapaaxga. &apud Pind. Z ^<rsaisdy’ isrsms. Cum accusat, ut, «»«r’ ev7t«, ;t) /xiAca ajptgs. Eustath. Idem in hunc locum Iliad. i , iis«ma», itktwstZlvJ, ait, «•"« nßs eiie pro \zn wios-, positapraeposi-tione una pro alia : aut elfe pro anthu uvas , subaudita Isti. J a'»

pro ««interdum ponitur a Poetis, sequente etiam consonante.Cum dativo: ut, «» ßuptgm , apud Homerum. Cum aecus, ut «r'srvqyxs, & av iitungts, apud eundem. Sic & apud Hesiodum, tni-■nev <psphix@^ at ipvTw ßxjrp. Saepe & in verbis ex «»«compositis:ubifittmesis .ponitur «»pro «»« : utOd y(T. %.ta $ mGawffitV :pro uvtsuv jmSimis. 5 A.’m mittfig *> apud Herodot. exp.adversus flumina navigare, vel adverso flumine navigare, f A’»«cum accusativo, declarat etiam aqualem quandam distributio-nem : ut apud Diosc. 1. z. c. 91. daraAdSx 75 -tz JvAo&Aot5|W» em

xThxli/j pacw. pit^cv 5 d x-,yyapiupi.x A Mpplitudpix k) tdpia «»« iyxuty jscia*, xylobalsami atque aspaiathi singula: drachmae: cinnamo-mi, cardamomi & nardi, singulorum uncia una. Sic ana frfu%y.hs4 3 , apud eundem, singulorum drachmas duodecim.Sic & Matth.cap. 20. iva^tisxg/MsAaSoVi acceperunt singuli denarium, Luc. 9./avitam ^aopfmyas’s^y > iii.guli bmas tunicas. loan. 2. vlpieup^ti-fSmt) dyd pssr^mus l’io iltfSs, hydriae capientes singulae binos autternos metretas. Rursum Luc.9. «£t»s- xXanxsdyd -my-

•tttxgym , facite ut discumbant per singulos quosque discubitusquinquageni. J Vacat etiam interdum, ut Apoc.c.21.

audtxx 7 tv/\zjvss, ug.pyxxd r ru\. uyd as k„«c©- 7 ’ srvXutoy Uy s|

svor fAcf.pyj.zzTi. & duodecim portae, duodecim margaritae: una-quaeque portarum erat cxuno rhargarite: vel, & singulae porta esingulis erant margaritis. $ In comp. sepe signis, iterationem &yeiut redintegrationem: ut in «dajAcsfzL« > repullulo,yel«»«»-ÄM.Ä> revivisco. Interdum signific. retro: utin«»-Ax-->.Frequenter ponitur pro «»».sursum,ut in dmSäxtta, attollo:pppmi , ascendo : dyisapcai , sursum erigor. Aliquando simplicissignificationem auget, ut in «r«SW», aiajiupiu , aiatyrSi. Sapeetiam vacat, ut inaiapyrd^a, avaxzPpxtpu, avxlysZAa. Interdummutatur in ««.sequente ß, vel® - , ut in uptGdxisu, dftmrs», pro «»«_Saa,»*Wa: vel mutaturin«^, sequente x, ut in i.yy.g/.voi prouiaxaiya : aut£, ut in «j,^»A«^w,pro ayrtpsiXci^u. Et in «».sequentealia consona: dyi't,qgt, pro aeahftgt : «»^ip«,pto ütuspty». 5 A"»«vero est Vocat, nominis «»«|. II. y. Oa■ dt alibi. Ponitur & perApocopen pro «»«jss, sorge.

A“N A r A A A12, i7@*, y„ anagallis: herbxnomen, de qua Diosc.

lib. 2 .c. 209 , &Plin.lib. 2 $, c. tz. Meminit Suid. etiam ,& Gai. 6 .simpl.

A’NA'rKH, »if, >J,necdntas.(vel ab «»««r«,i.regno : vel ab dyi, «^>j,deinde «»«^«i, pleonasmo litera «, quasi »i»-«»?-- rian., utyultEtvmol.Aristotel.de mundo, aliud etymon sequurus, dixit, olymj ■jIj) aydyy.ljt dno dftJ n ?.iy.£rcu taKUi rs» Ars», ima axir/my iaicw'in k, i. existimo etiam dtdyxlw non aliud appellari quam Deum,veluti qui sit immobilis substantia.^) Xenophon. Pxd. z.hylplsirkruy HasxpaTitjt c.vccyxtis , nonefll magistra ullahorum melior quam necessitas. Apud eundem iw,yxr, yreijit&m,necessitati parere. Demosthen. Olynth. 1 . as ayayKitu iX%$pTroia», veniamus in necetsitatemfaciendi, cogamur facere. ApudEuripidem,, ad necessitatem adducor, imponi-tur mihinecelsitas, cogor. Dicitur 6 c, kydyy.iptgt rir miat, ne-cefleest mihi hoc facere, cogor hoc facere, apud Demosthen.Xenophon.&alios. Dicitur & iram iydyy-n, omnino necefle est,apud Gregor. Pro eodem usurpantur, hdyxy > tiar’ atdyy.iis , satessaydyy.lvj, i£ äyäyy.ns , necelsitate, neeefläriö, coacte, invito. <f Ex-ponitur etiam,satum, fatalis necelsitas. Plutarch. ä A’gjstre»xaiihatty aydyy,n M axUhyuy i-iifipzapyy. Euripides «»«yx«r-

JeS» > appellavit calamitates fatali quadam necessitate a diis im-positas. 5 Item«»«^x»,, tormenta, quxstio, ut in epitome Po-lybii, m srtßs xvdyxai'ipytya,q U* alibi 7 W vrt'osßaazitus opyzya dicit.Et Plutarch. in Publ.^to? dydyy.hu <xy.u‘iti'n'pp 4 b!rt'nunu, ne qux-stio quidem hoc illi expressiilet.

A’»«}»«»:©-, b, i> necessarius, neceflario eveniens, coactus. Item«»« 3 /xss(M,quod ex necelsitate fit, & vitari nequit. Demosthenespro corona, «»«j-x«i« peccata qux neceflario con-

sequuntur, peccata qux vitari nequeunt. Et «»«^«is< otAe,»»:«-«),qui ex necessitate Lcoacti pugnant. OdyfT. a.(£$■<&dyayxaiigy ,expon.a»«>-««?!^jf, quo imponimus necessitatem, & cogimusaliquid facere, OdyfT) o. Dicitur &dyayx»icv ist, necefle est.5 Item necessarius, cujus usos est neceliarius: ut, wip dmyxaioy

A IN I42,

■nSßi’u v Apud Thucydidem, 0» rh» h^tu, ipd&t '

rt»*yW«e > es quarum usos singulis diebus est necessarius. Sicdmyi&iu rS /3(3, res ad vitam necessaria: > apud Isocratem, inPanegyr. Item tw a/Jotyxum , dicuntur quse prateipue ad rem fa-ciunt , qua; sont in aliquo negotio ptxcipua, & qua- maximeconducunt. Demosthenes pro corona, fx ixgji e),’ dxktnxre 'iyuscw-iu 7re avci'yK&tQTii'ry., IntCrdlUll ctf&yttci.-: C'^° CXpOttltu-T UtÜlS , fvu-ctuofus. SicapudHomemm, dyayy-aiöi S’ftSus. § Item necessa-rius, necessitudine conjunctus Xenopb. Hell. <• i'-yayxcdis yoiit-r(&- Kjisn'mS'dz. & Ifocrat. 'imi .«ii*),’ vvoya <n'y$>dKs’ipgrits,oixat>-

TfpH? Qfy&s avTitscv Tctis crvfAtysgcüf T 2 cwityxcitM 'XZ-pfyoa. ^ IreiTJ

ew6tyxe«?ajf]/»^/?^w^^Jnecc(Imido» aftinitas, propinquitas,He-rodot.ill CLione. $'£yyaosiv bvvty rlu) A’ £vIjjJw

tC^vcvyii'TtS K-Vtizclpsa 7 ittjb.ctj/o\j $av&yx&bzifcvphs crvfs-Zxinss i%vpcy«v ij&zm <rvpt$pm. ^

A ’yayy&io)S > ncceffano.uixyxcu/vs m ---V- fyftgvx) vi yi),cc A di/:'gy, ne-cessario ignis calidus est & lac candidum. liberat, ewayxcüasl^jufzdv N hxmm wj-^;«»«» MiM-ct-q, i. necefle est-Oiceto «»«^-nptmitf vertit, sic jubet necessitas.

A’vayxca, ortis,nr<^ necessitudo, id est, propinquitas generis.Lysias.

tcyayxdfy, E. m., cogo, compello .adigo.Isocr.adPhil ip.rSjmpt-■Qipm®' tdfrfl&y $tr*firmfK*Kar «»uyKufyrn*,, utilitate sua-dente, cogentibus autem malis prasentibus. Exponitur etiam sBud.urgeo, vexo.

AyayxgZppzaA , cogor. Piat.

A ’yx.yy»4s , S, i, coactus, non voluntarias. Thue.

A’ncy&sxs, coacte- i.Pet. 5.

A’exyy^sn^r ,£,<>, qui cogit > qui necessitatem imponit»

MyaywriS' 1 ®* > idem.

Compofitu.

A’vM/dy>(&?(&‘’ voluntarius,minime coactus. Item ttäovüyx&w , cievoluntate manans, quod prseter voluntatem non fit. Arrian.

AtatvayK^Zyi , invitum cogo.

Ht(nM/ayH$s ^, idem quod uiuyngiQu. Piat.

E’f Muy-wZy, cogo, compello, excito, urgeo, instigo. apudXen.

Trr.v o/py.cM/ 'xA\/ > yüs kiiatJxysyCym..

E W»«y«£f> necefle. neccssiirium. Demoil. diiisrntHy rus<7sismjngy-Ttzs 'rjrdyayy.ss. Et in quadam lege > ris j sx&tfyzs p^epiftali^ety ssrd~yotyxis. Plutarch. in Solone, iwdvayy-ss pdidyof jjdTsyhpwni» sro-vrgj», necefle nvnefle. In Act. A post. cap. lyzA&d ThrdyxyxssriivW», praterquam hac necessaria. Item adverbialster, necessa-rio, apud Dem.

H,’ircuiayif&£a , cogo - compello. Dem. & Andoc.

K.«S»»«yK-<> violentior amorisillecebra : unde iey'hxdf itgfoydyxof,Synes 5 Item catanace > herba cujusdua species, qua ambafe-runtur ad amoris illecebrasfacere, inquitDiofc. lib. 4. cap. 143.Meminit & Piin. lib. 27. cap. 8.

js-yJtf.vj.yvyC^ - idem quod ataytiZp).

najaydyxr,, persuasio cum necelsitate conjuncta,i. cui vis adhibe-tur. VtiturCic. ad Atticum.

Xie,omyayyJ.Li> , insuper cogo. Et simpl. cogo, Piat.

"ZiMcu/ayncf.fy, simul cogo > vel simpl. cogo. Polyb. &Xen.

tm^suyi&^o/xax. ultra quam necessitas postulat, aut fatis est, ali-quid facio. ATI. var.hist.

Xt'Cca/d[xr„ nomen emplastri seu unguenti admovendam alvum. A et.

A’NATrFIX, sus,nomen

F I X, sus, & d.ydyjp(&, x, hv^i, anagyris sive anagyrus :fruticisßctfvdtrfix, apudDiosc.1.3. c. 117. & Plin. 1 . 27. c. 4.

a’N a l'N O M A1, abnuo , renuo , recuso , detrecto. Item inficiorlInterdum cum infin, ut Iliad. <r. EtAriilidcs, ciy.adeuvs^j/xiiyg.c-^Sr.Sspe cum accuf. Odyss. y. de Clytaemnestra, tc t^,y p. ai oa~vlV tpygidaxss. Xen. Pscd.2. «5 f/.rjiy aicdyoiiTi^y, d».d srdvTzttspul^ti&y vtftsrfy seSmis trfdta-ay 'e<m dv 'eu^puv ccZStrm t?-»j , i.ut nullumopus detrectent, sed existiment decere se agere quicquid impera-tor jusserit-Habet& accusativum personae, pro, repudio, relpuo ,& ('secundum quosdam) aspernor. Od.<ct> T«»-),'877-x vssuiaiysfxof d^ced^u-Demoii-ci j ■yyfis siAa s 7^)©- aiaiyti tc» <Pep-

pzlmaxAslw , si respuis socerum prae nobilitate tua: vel nonagnoscis este socerum tuum > ut interpretatur Budaeus. j^Eu-stath.deducit ex«<»©- ( i.aflensio^ praefixo « , pr-iyat-& interjecto»eupboniaegratia. Ouidain yolunt proprie dici de recusationecirca nuptias,aut concubitum, & ex apyiptmfaäum dicunt aptai-toptaf, deinde sublato p, etic imya/,

AW«m, ( compos. ) A o r. 2. y.Tiijuljjdyhjj. re nuo, respuo , recuso,rejicio. Cumacculat. Od.«. fs»S»ai) puixtr' W utravltvai% JsdtfjybJj. Et II. 1:. Oi df ir yydawtrrss ccniabi/asV st&sfSy. p]clio«luS,VstiTiö» tWst», ßis bis yi cipicrpas , Fyfjsc» ds’ i/Ax.bjjirus. l!

sunt hoc verbo etiam interpretes Biblioru.m , ut Eccieiiastic. c.4.ty.pfbjj Z/.iZipi/iov ut, dsruvszivx. Citat ut & cx I souno 76. cum infi-nitivo , d'irnvl/Jjd r t- 7 xa.(w,x.r yprbjj«t *. ssyy /22.

A’Na'ICEI a,to, festum Dioscurorum, qui diamui,- «»«« t5 Fufiex Paus.

A ’ydxacv, templum Dioscurorum,«»«««,», Hesych-A yaxts, appcll.tntui Dioscuu , \cl Zsn -,■■ dtttuy c.yaoAmus ,uttra

dit Plut. in Num, vel A,.« ni; tsi^ds , vel **•' «»--M,- , Attice" fumi-ficante«»« : aut ab aixxis^ld ,i> aiaxSsi Z a> ttirisimitsMtJtsf‘zrt.siymv. ut idem vult in Thes. ~ ‘ '

sMA-,