■'•'O

r ‘iöW3i

^4

bnmsi:

«terni

aPbtoa

flent Sabnue-

'Hi

L.d!

|p.s.P>

K&

AN

OVifli&ajivfros per&ns» hominibus perniciem afferens. Hesiod. in |Theog.

$n&,L(w%, viros frangens. Vel, virilitate & strenuitate frangens &perrumpens hostium agmina. (Acri rxs inpas. ve! Acri »

ficarrri Lucphi.) fortis, strenuus, beiiicoliis. Sed peculiariter diciputatur de eo qui fortitudine acies hostium perrumpat. Sic Hom.11. v. A chillem vocat ‘jv/nXicr^..

p'n|L«e^«cfortitudo. Peculiariter tamen illa fortitudo perrumpen-di a nmina. Od.,|- Jd^ns psi Ap-.is r’ ihcuv tcj ÄS-lw?, K«j p^nroeab/j.T^nrma^ . virum atterens, i.conficiens, excrucians, exhauriens,emacerans. Soph.in Philoct. _ t

"imfJ/jjufy cp ®;«. i, supra niodum virilis, fortis: ut, -icnpbJ/opss ipsApatZr, &apud Hesiod. ß-anXcCs vnrspLicig Annot.Eust.

&iyLba ? idem aliquando este, & in malam partem accipi etiamg, ut fit qui supra modum & supra quam viros deceat, ro-bore utatur;superbus,ferox.

V mpbjjisy.'®-, idem. Theocnt.

r'mplu/osi», seu üsrtfW'o&iu, ferocitas,superbia. Apoll. 3 . Argon.Yneplwopsa, supra modum virilis & fortis sum : supra quam viro di-gnum sit,robore utor,ferocio,superbio.

op©~, c, i, alta seu celsa virilitate praeditus, celsos viros fa-ciens : ut apud Nonn. \r\>bJjc/c/ nyb/j.

<b%dtia^, homines perdens, hominibus exitiosus. Epith.belli. 11./?.

fugam viris immittens, fug* occasionem dans. /Esch. in IV-

AN

»5«

A’N © EsPIKO2,»,«, asphodeli fructus (velfecundum alios) aspho-deli caulis. Vide Theophr.lust.pl.ivAC.ia.&Dioscor.l. 2 .c. 202 . &schol. Theocr.idyll. 1.

Abjte «**©*> « >2 i, antherici formam referens.

A’'N0O2, £©-, ri, flos. secundum Etymologicum ■nu.^.ri UnuS-Srcvr^tw firisSg, quod sursum ascendat dum crescit. ÖdyC*->«sXaxb. j H-azXcr ari®. 11. p. arßi Xduas). 11. ß. arjzm Hx-sarcm. In

ocnit.plur.d icitur «»Je»* non «»9»»,ad differentiam rSbri’ «»,itemparticipii «vjä»ä verbo äriar. Plur. inptaec. desan. iicnrs^ djizhrar-‘ftar ätrpictf. Repetitur tamen etiam«») ii, > ut apud Athen.l.z.ff ärßr Apud Theophr. 1.2. hia sr ürßr rutc-m'% /ah ev/a/auei.

Etl.3. «iKtpuroHTfj 'jy^abei^r br%r ei/»». Xen. inCyneg. ^rarfövMSitryds. § Dicitur & aliarum rerum quam herbarum & stirpium ;ut, «»ST- «Ak, flos falis, Diolcoc-l-s- & apüdlulium Pollucemv.hi/axstrx «»0©-. ApudPlut. negpigasari®. Apud Hom. «■«-fes ari®. ^ Lapitur etiam metaph. ut, «»ST-. 11.». K«)4’t %4 iSir «»ST-, «te y.opr® £?i /azy.icr. Quo etiam modo dicitur «»-unde apud Piat. ciribits ci «j«. Item decor corporis,apud Piat, in Symp. «» imoy-xe ihr ibd ZycybJj ns,tij £«» Q/uxgm «»-t®t%i,t$&gn&aüiJ!£(iiur>§kxha% > . H Item pro -ri-A'.®-: ut apudAefehvl- inPrometh. Iacri» 'yj «»ST-w»»7r^»i itruces kx«5. Etiampro colore accipitur. Opp. lib.3. de Venar. -/dk-Lsr -b7ri>§» ^-r-

//spvy/iiror ciri®-, duplicem colorem mistum ferunt.

fttjiy®, floridus. Pind.Nem.

A’rjtipcs, x, floridus,florulentus. Dicuntur brjnpuj non solum her-bas & stirpes, sed aliae res metaphorice: utcolores. Plut. de adul.ctiscer. oi pgupus uyjxtgf' ßay/tßfe. /uyvuxm. Arjxpir etiam

dicitur quicquid amoenum est & jucundum aspectu : und earyipir& 7 igm/cr copulantur nonnunquam , ut apud Plut. in Peticl. rifXgiofri äritiper ii/ig, hj n/mir. Interdum etiam quod est jucundumauribus, unde apud liber, arinpiitpm ti-ya-s/As^por Aej grfaf. Plutar-chus hominem quoque iriitpor dixit.de adul.diseer.

A'rjnpi;, floride. Item, amoene, jucunde: ut, ärJypZs Xiyjr, Isocra-tes adversus Sophistas.

A’»Si»k, ?, 0, vel X».V«»k, floridus, florens: ut, arüctrci sitparoi, apudPlut. storeae corollae, i.factae ex floribus. Vocatur mei «»Si»k,qtiodvere factum est, äv««» autem quod icstate.

A’rOhrK, dicuntur etiam vestimenta. «-Zi»a<^-^/>»55, apud Ath.lib.12.«»Si»«j fpa/ivdi, apud eundem I.4. ai/A urSivi, Plut.in Hei.

A’»9ia'^ir,flore plenus,florulentus. Theoph.hist.l. i.c.zr.

A’rjtmulti,r,;,i, (poet.) floriditas. Citatur ex Anth.epigram. proherbis luxuriantibus.

A’»%£i,«, F. n<m, floreo. Vsiirpatur sepe metaph. ariScmf 7,u.petdj, flo-rentes gena, florida gena, qua & dOavi Ss. Od. X, «fi» QtpSir virixQOTzi-potcny i»XK5 Avfhazy, •srvqg.ozif tz $qvs dCarJziXayrr\. Hinc &ttritsth; ca b>pa, apud Platonem, & krüms ay./ilw , citatur exDiose.l.i.c.tjr. florentes arate. Item floreo, splendesco, niteo. Xen.Pad.6. 'esrz ’ 4 ~paTT% /ah %aXyJ, hjtt 'j (pomyjcn 7mav. i 5 /xZa. Iremfloreo,id est, inclaresco, celebror, & illustris sum, in pretio & ho-noresiim.Aristoph. k’ i;-i ri, iiyyia V.byjvj irixr. idem, yi arih2,^1 Ti»Turi. Demosth. Olynth. 2. to roiaana ets/ahaim£ rZ ßgpgtu)

%/iror c-7, Qpotya y. irjrunr imulis iXmmr «» •jvyr,- r,Jy/iru3,&c. f Item cum Dativo, scateo, exubero. Luc. tju® 0 yyp®- yjWv)'»(S.~ «»Stt 7si//.hk 77 k c/.yiciis imjv/xtcus.

A "»Jn/is/, a-®-, ii, vel A»Jnoir, ms, i, florum eniifsio, florum produ-ctio,vel floris q.d. efflorescentia,florescentia, ipsa florendi actio.At ärjiftgrm potius usurpatur pl.num.pro iiarj>i/(^.m.

Krji/anr, floridus. Nicand.

A'r%%nss, S, i, ad florendum aptus, sive idoneus, florendi vim ha-beqs,item floribusfoecundui.

A’»3tjAsj, sjj, jJ, est flos evadens in lanuginem, •mm-mir a quibusdam appellatam. Diosc.I.;. A quibusdam panicula exponitur, & diciturcfleinfrugibus certis, ut in panico S: milio. Item in plantis qui-busdam lanosus flos, quali» in summa arundine per autumnum

A »S _^

/yi £<p 3 / arJiXior QplfytiA^JjjproavJijovr capitur, Suida teste. Theophr. hist.pl. I.7.

■ni/A; iirypa nt-jj cv/ALa äjpöu* wbiStw. XV)» tamen pro «»-'/(3>-,fios,ut docet Nicandri sclioliastes,exPhilostrato citatur.

A’»9t5">fe!*, *’», 7w,(q.d.floralia) ita dicebanturBacchanalia.Hefych.Etymol.

Ahfyrveabr, S»®-, mensis octavus apud Atticos, quo irji*i&ta cele-brabantur, ducta appellatione /ri A«»,9-«»,nuoci tunc terra florereincipiat, ut Etymologistes scribit: sive quod terrse foetus magnaex parte tunc floreant. Volunt enim hunc octavum mensem suis-se Aprilem , ex Macrobio Satur. l.i. c.14. &ex Philostrato. Gazatamen Novembrem esse ceniuit. Vide Erasmum in proverbio»

©ligju^s K«&st,Qry. et’ a/jisie/.a.

A r$i£o>, floridum reddo, floribus conspergo, varierate distinguo,multiplici materia&venustateexorno. Halic. in Isocrate, «»Siejq/3s iXi/B/toi tha' Xe'|<», concinnitatem & nitorem orationi addere.Ä’fyysr, K, iit flos, Jt?3»ASo3 -m, ut vult Eustath.unde ar^/asas.ApudAristoph .iyurnpanovarjz/iur, Suidasexp. rosarum, j Item her-ba quaedam de qua Theophr. de pU.7-c.13. 5 Ärjc^, saltatioquaedam,apud Athenl.14.

A’rji/um, k, ii, herba quae & gith, ut vulgo annotatur.

A’vJjfds, i^T-> idem quod «vjfi.ns», flos. J Item anthemis, qua abaliquibus argemona. Vide Diosc.I.3.0.154.

A’»9qt<s«5, irr®, i, floridus, vernans, lliad. (3. Xet/cay atjz/agti;, pra-tum floridum.Hesiodus itidem yxicu/ «»)qt igsoray dixit. AzGqs «»-9e/Hs« 5, (secundum gramm.) aut variegatus & veluti florum co-loribus pictus,aut pro arc^nyc/Uy^s, ab«»9r^M pto irajz/r^i, quodquidem sit iirdJy/<#-. Vide Eust.

A ’rjz/iäaris, s®,,<ixji, floridus, idem qnod«»9r^V«5, Hefych.A’vjz/aigo/aaf, F. In/aa/, pro eo quod Livius deflorari dicit, & Graeci-ri «»S®->M))ie7>E^> apud Aeschyl.

A’rSias, x, 0, piscis quidam a floriditate dictus. Aristot.lib.ö.an.c.17.Vide Athenaeum.

A “yjpyma, ni, flores, & ciyia 'Atiyira, 7k arijii ;, ut qui-

dam annotant. Apud Etyrn.scribiturAhJvXths, i^®-, i, herba quam salsoiam vocat Ruellius. De quavideGal.c.Symp. Diosc.l.s.c. 153. Plinius I.21.C.29. anthyIlion vocat,&anthyllida I.26.C.8. Ar^v/Xm, x, -ii, idem,Plinio.

A 'r^piior, £»@-, i>, mentum,kri §«»Sd»,quod in eo barba efflorescat:unde &uriSm/ nuptui/ dicuntur dcdCcwö-«?: Suida teste sic dicituretiam Xapvyi: qui cum facit Cael.quoque Aurelianus, sic scri-bensChron.l.i.c.3-ex utraque parre gutturis, quam Graeci«»)--pima vocant, nos rumam. Etacut. morb.l.Z.c.z. gutturi, vel ton-sillarum vicinitati, quam Graeci ärJtpzZra vocant. Homerus ta-men aperte discrimen facit inter xdpvyfa seu Xcuyss ,qui Latinis estgula seu guttur. II. r. 0 /air (ß%i/ 3 /j(® ßclAE ci'ypy. Acu fj.hr '<riri byj£~ptara ,guttur seu gulam sub mento. Quo modo accepit& ll.j». ca-nens, äs ä var’ äyJzpiSy®, iydCs liruic i$v<puXetiis. Sub mento enimlonim galeae stringi solet. Nonnus & pro ore posuit »e ‘fafätifinäs :dicens, immers fappoy Urispziira.

Comf . ac f yimum ‘n euffis deßnentia,

AW.Jk, £©-, c ri s, flore carens 5 ut Theophr. bist. plant- l.i. artußrAertyur. Et metaph. äravS-ä tmf/ct.% dj Plato in Symposio.Exponitur etiam, floris insoecundus, florem non proferens.

A lovjis , duplicem florem habens;ut apud Theophr. «»S, Sicußithist.plant.l.i.c.2i.derosa&lilio.

E’Äo?or»)>:V, florem in siliqua edens; in folliculo florens.

Euantis, pulchre floridus, dbjuxis. Invenitur & superi, dicußftfli®.Accipitur & pro venusto: unde, ciCiwJis yxZoju, apud Suid.Ei*»9f», bene & feliciter seu pulchre floreo.

KcXoScovJis, mutilum florem habens: vulgo exponitur minutulumflorem edens: & dicitur, ononin herbam flore pumilo este, & insiliqua,ob icujue yo/aHoc/jß & iyxcQccu/^S dici a Theophr. l.e.c.j.KoXoSccuitiSr, florem scstilem gerere, ex Gazae expositione affertur,apud eundemTheophr hist.plant.1.8.

Aduigcrjis, florem album habens: unde, Xdji&rJis -MMi, apud Soph,canum caput,per catachresin.

A4£»»bi»Sj« 5, idem quod Xdutigcrjris. Pind.Nem.9.

A dui&rSliß, albi floris more candeo. Hefych.

oßcwjis, scio florens., tarde florens. Theophrast. huic oppon.

csfltyicußis.

ncXveiyJis, multos habens flores, floribus abundans: ut, iris dicitur7raAt,«»)EVpalTim a poetis. Sic liAsj ncXvuyJis. Od, |.

Uo^pv^rjis, qui purpureo flore est.

U^iiuvjis, mature florens, vel prsemature, exponitur in hoc Theo-phrasti loco de narcisso loquentis,i'/»«»9sf3C < P i '4*» , ö«£ < SWw»

( r, imnipus 7 is Aciy-Zurc-i nt/f cA/c/y.

■^vPxarJis, herba inter hn-, 4 hpv».a, apud Theoph.

jil.i 7 idgemncrimp.in arjvs & «»Av-farjcs,x,c, Hefych. dicit este florem & purpureum quedam Colorent.VavSiror pßw; color purpureus scu violaceus. Plin.l.2i.c.e.&gMeA«»Si@- iri«,sive MsXarSio , melanthium : herba de qua Theophr,hist.pl. lib.i.cap.22. &Diclc.lib.3.cap.93.

M IvJurS-®, x, 0, niensiflora, apud Theophr. hist.plant.iib.4,c.ir. ubitamen Ik/drari® scribitur.

MuA«»V sive /arjXoAdyJt;, scarabaEOfum quoddam genus. Eust.scribitesse anima! yefpa majus>& nasci 2« rps «.»?.£«» aut«<s..

G 2 advola:?