»La,

«ss»

's».

|cnm

;afa',

Imtfc

AN,

ij 7 ©-’> i), humana natura, humanae naturas conditio.

humanus, ad homines pertinens , ad humanumgenus pertinens; ut,«»^a!?n(«apud Blat.«,ö^«^s, $i®*,apud Lue. , ,

A’teßivr «ari humano more, hominum more, vel ut homines decet,humanitus* apudAnstot,

i Ionice ptö butnaftus. ÄvfyamjU sub.

pellis hominis , vel corimil hominis , apud Herodot. Dicitur &per contractionein «»-§«>«?> sicut ttay/t, Xsatrii , A»*?, pro 'S?«?«,Auntn, 'a»ks% hircina, leontina, lupina, sub. pellis.

Abratn»®-, K,<> -tz -i, idem quod ut, kvS^Smvov yl»®., apud

Piat. Äpud Dem. «yfJ^a-r»©. AoytQxg». Rursum apud Piat. «,^a-ot,©- au^äix,. Dicitur etiam interdum k-.ßamn, in f.g. ut,«>$?<#-5 «pi) trtiOia, apud Xcn. änfgafrini <p «era, apud Piat. Dicitur etiam «»-l^ 7 n»t> ■, human« natur« conveniens, quod est fecundum condi-tionem human« natur«, äpud Xen. Pxd.t. kvßgSrftvo >^»ot y.$m-

$>»» 9 fW 0 ©». Etpxd.?. «,fl?» 5 n»« pta> hzeis äf&frShU ab huinanänatura non aliena. Invenitur etiam jt «»^«»n»,», pro, conditiohumante natura, vel res human« : ut Piat, in Epist. ii jS 1 kv6^7n.yov i -Trän ßiSum. Apud Thue.xJ ti -»»^««»»».UitluQt res humanae.A’vSgäivnixfzk !©- , fuperlat. gradu usurpatus-pro kvi^mvSTzcl®^, aStrali.l.ij.

A ’sSgamas, humanitus i hominum more, ut 'fert human« natur«conditio:ut, ßv^uOTvüis- X«>.Sr ,apud Athen. Videtur etiam in-terdum accipi pro tpi)MtS^U7ms, i. humane,ut decet humanamnaturam. Dem. in Aristot. »d,«® avigysmiiiis x) x«A«r xev/fy/®,quidam exp. clementer.

A wfatro^Siosidcmquod «,i)? 0 *n>®'. Arist.Plut. A’,0?*errx£s> idemquod kv^gonkvoic. Luc. in Zeuxide, yk TciOc-i ktSgumy-3;.

Jixiguniji, i, humana pellis. Et per contractionem «»^«»nj, sub. l.Herodot. vide supra.

AkUeämov, x, to, diminut. homuncio > homunculus, homulus, apudDem. &Xen. Idem significat «»0jawwg*«», x,tI, & «r^aTris»®.,-x, 'o, apud Aristoph.

AW»«» T<suofcxf, more hominum ago, ea qu« siint hominis usurpo,utBud.exponit apud Aristot.ethic. io. Quidam interp.ex natura hu-mana ago, vel ea ago quae äd hominem spectant.

A’»^?« 7 n£», homines imitor, humano more ago, aut humano inge-nio prxditus Ium. Et pro, humaniter ago,humanum mc prtebeo,»pudArchitaminepist. adDtonys.

AbCgwOT^o,««^, (apud Theologos.Grxcos) homo fio, ut apudGreg,&Damasc. Christus dicitur av^umSAuAb^wzrcsy^V, S, c, humanitas, i. humani & compositi mores, nonefferi. Aristoph. oi yV kcracScCm av^nms-ßi Siov^j.

A’v6ganr£<>%, verbum fictitium, apud Plut. ad Colotem.

■A’tfgcmShir, £©-, i>äi, humanus» vel ad hominem aut humanamnaturam proxime accedens.

’CoMpoßta.

A'vmvigutr®,, x,cxjv, inhumanus,immanis, crudelis. Soph. Itemcarens hominibus seu hominum frequentia. Luc. in Caucaso,

ipyic-y, xk k7mt6gwv®^ j) yk

A’7m.vlgk>7n>;, inhumaniter,crudeliter.

ii, inhumanitas, crudelitas. Lucian.

inhumanus sum, vel a consortio hominum ab-horreo. Hippocr.in epist.ad Philop.

Avrr«,^«ie®', x,h, homo ipse, perse hominis idea. Aristot.eth.r.UvaoQga-ma, 3, F. ara, & , F. ira, inter homines versor &

ago. Peculiariter hoc verbo utebantur veteres theologi,de Chri-sti inter homines conversatione loquentes.

E vtaifykiTnitr .;, conversatio vitatjue Domini nostri hominis inter ho-mines,seu «rumnosa dei inter homines apparitura, dei incolatus,deusper ora hominum aerumnose traductus, subiritegumento &^ persona just« humanitatis, apud Dion. &Greg.

E ut, ti ovftQtgiß, apud Athen, qu«ex homine

ratione prxdito insanam belluam efficiat propertiodum,yelqu«ex hominum numero tollat.

ex homine in aliam quasi naturam verti, ex homi-^ num numero eximi,Iiominemefie desinere.

E^«,^-vM-v,«,exp.ad humanum cultum traduco. Plut. de Socr.d«m,H y-iavlgair®^, semihomo. Luc.

>j, melancholia qu«dam, qua qui laborant, luporumde more noctu egrediuntur, & donec illucescat circa mortuorumcorpora vertantur.

A gen. pro eodem morbo. Alii exp. in mate. gen. quieo morbo laborat. Idem morbus dicitm&xuucn)Jpu7r)a.&xitv-

'Mirasr^OT©-, osor hominum, inhumanus; quo nomine dictus estTimon apud Lue.

, odium hominum, inhumanitas > odium in homines.Hippocr. epist.ad Demag.

Mi ciwioonnu, ä, odi homines, alieno in homines animo sum, idemquod km’y/^uitö'L'jft.a^.

paucitas raritasque hominum. Thuc.l.;.

O , paucos homines habens, noti frequens hominibus.

Xen. in Oec.

multos homitics habens, frequens hominibus. At i-stot.Pol.lib. 7 .

multitudo &frequentia hominum.

& aimSgumu, S, cum hominibus conversor L consuesco. Plut,

r A N 1 ^ 4 .

^.ufcwSiiyzrdtottai, idem Thco-pbr. 3 . de pl. 7B k cc^gia, m »9J , ätr<s$ t Zc-ian T?iavtxtiga-

L M nA-«L-a->». Theologi ouoque quum Christj

hominis aut angdorum cum hominibus conversationem decla-rare voluntiboc verbo utuntur.

T ßJ7Kt$g«3-©-', ter homo,pro Laert. in Diog.

T wfg^rftga^r©-, quiest supra nominem, qui humanam conditionemexcedit.

<IuA«(!gi,s-©-, amans hominum , studiosus hominum , humanus.Syn. Herodian. Res quoque ea, qu« humaniter & benevole prx-statur, , dicitur t ut apud Dem. QiXkvt v 7tsc&mc,

& Xk^,apud eundem. 5 Est etiam herb« nomen inde

dictx, quod hirtuta quum sit,Vestibus hominum adhiereseat, uttraditPlin. VideDioscor.I.z.c., 04 . ctPliu.I .27 c.z.

<PiÄxt8gu7ncc> amor hominum,humanitas,dexteritas quxdäm bene-volentiaque erga omnes homines promiscua.

<I>/Asw 0 £&> 5 kw, humaniter. Plut.

<I><?u»0g<«ro», S, humanus sum, humanum meprxbeö-. Poll.lib.r,Etpro, humanitertracto,apud eundem. Poll.lib. 3 .

QÖMtymrdjtftai , idem. Dem. -de«tzs&sMJTxs. exp.it! comitatem benigniratemqiie compositus.

> libera'e facinus & benignitatis plenum, (ut exp.Bud.) Plut. in Dem.

Vecomp. A(p<A»(to<v;r©-i humanitati non studens,inhumanus. Api-/\xt6gu7Ttx, inhumanitas. A’tp.Aav^aarw?, inhumaniter.

A’ N f A, moeror, tristitia. Odo, «»st ^ TraAu? um.©-.Et alibi, axkjt7 rivx H «»str.Soph.iiras äytaf ffS‘ >(st&/.carci(>p; cpSivaf 5 QI Etym. de-ducit ab IS, (i.fano) unde fit («,& prxfixo aprivat.interjectoque v,«««.Plato in Gratylo,«WM tc ro «»«y.quod impediat ire.

Äkfixfh, S, i, moerorem afferens, tristis, maestus. AWp« ™„-

apud Aristoph. hostibus gravis & n^olestiam afferens. Xenoph.Pxd.i. anxfti?tkKv^juuTTdf &■» (PMTrkktktyj. Apud Dem. pro cor. r nz«««es«, res adversie. Apud Herodot. & Poetas anr,fo;, (pro ittxfa;)unde comparat. ktmpistf(§y.

A’npls, per syncopen dicitur, pro k«^os, apud Nie. in Ther.

A’napSs, moleste,acerbe,cum moerore. Xen. «««/>£? ^if».

A’»ip^!if,o,idem quod «»»*/,«& ex eo fastum per syncopen,deinde perpleonasmum liter« y, ut vultEtyni. Sed pro pernicioso potiusaccipitur. Vtitur Nicander.

A’«««!)?, £©-, 0 % «, molestus,injucundus. Theophr.

A’««», 3, molestia afficio, moerore afficio, tristitiam affero. Xen.Pxd.i. Efcfjirr «»'.«». Item pro l«dere & dolorem inferre corpori,apud Gal. utaitBud.

Spats, paff moerore afficior,contristor,doleo. Xen.P*d.g.SkTn&vavTii t%vp3z kvtot&K,. Cum dat.Od.o,»^«^'«? rsi kynkj 77Ujjyksu.

A’««&!, idem quod ««£. Od. t, tStc» «««£»!. Capitur & pro paff«««: ut, xvikßuv.llßi&O&.x. ItemOd.A«««^L«I» ttkkpoi.

Compoßtä. ■

A’»««©», feu«»A«@- ,B, iyß, non habens ««««, moerore carens.Exp. etiam «bA«Sjs-. i. innocuus, innoxius. Qu« significatio exconsequenti sumpta videtur. Nam quod est innocuum, tristitiamnon affert, f Exp. Stsuperbus, abHefych. &Etym. sedtuneab4st'«potius deducitur.

A 3 »««!«?, sine dolore &moleftia, indolenter.

Av«w«@-qui&J s t>mwstf, qui raoerorem levi de causa concipit, vel(ut inquit GalQ cui res pan« tristitiam afferunt, vel magnx ve-hementiorem aut diuturniorem quam aliis hominibus. Exp. &anxius. VtiturHippocr. Amiph. Aristot. Gal.

EO««®', qui moderate doloresfcrt, lenis. Hesych.

hvmuitou, x, i, mcerores & tristitias solvens. Apud Aristoph. in Nub.bvomneti ■7m‘7(:ß!i piißÄm > dissolutor moerbrum, quos pater

ex magnis bis malis percipit.

Tiwctnkoitxi, Spicis, simul inceroie afficior,simul contristor.

f»»!», dolcre facio, dokire afficio. Y Wsaa) > doleo, indcleo.Aristoph. in Nub. vzranScVT ? ■.■sßyjjiu.

A 3 'NI2 ON,s,®, seminiscujusdamnomen,anisum. VideDiosc.1.3-c.65. ficPlin. I. 20 .c. 17 . Scribitur etiam «»««av.

A’ N O' n a IA» live Av67wax , i, legitur Od. A. (de Minerva) o'?«sscf[ ivk>o 7 mix Vbi quidam dicunt nomen & genus effe avis

kiTa^xi Aj tfkn, ioix^cK : quidam accipiunt pro kig/l<&‘, kf aviti, >A

arafp« 7?ro-^£«r. HerOdianusproperi(p»fncn»s scribit«,««»7«, di-cens eile neutrum plurale adverbialster positum pro kvojnr.ias, hocest, kcpjk-Tiai , Jt£ syyycr.v Alii advcrbialiter itidem acci-

piunt, pro kvk Tbc Smii. Alii accipiuntpro kw.rrf/jj cttLi tJw e.» pu-rric k‘ cciCpyy , qu« yk.-^iyySc navivclcy-y, vocatur: ut Pherecrates quoquekvo 7 Tutayj este dicit 'nTicS/jLy ycyicitiaci tLuj tm 'tlgpiprs, Iti-demque Eustath. exponi annotat, ßck 's itßm

nkcahjj i%{. Hique divisim videntur scripsiffe«» orne,a, ut ii etiamqui exponunt«»« tx? S 7 vca~ Alii rurlum qui itp t» tegunt A nomenelfe volunt-.pro kvutpipk usurpatum ajunr, occasione sumpta ex eoquod apud Empedoclem de igne legerunt, Ka^Mfius c% kvc-■miiov. Quidam x«»oV«<« scribunt, & eo nemine inteilunint hi-rundinem." VideEustathium, brevium scholiorum Autoiem , &Etymologum. Hetychius etiam expon.«»«•!&;«!*&»i*'9«igjer, sivekvk-il'jj’fys/'S'a- Item ab £)»significante vox. Eustathius

montis etiam nomen esteait apud Herod. ’

i A’ N TI', (prxpositio) pro

Ut lliad.r, t,or «>".! 7n<paÖ%,G 3

)