l6z AO

peVjfiihxs®-’tlgaiv. Xen. Pa:d. o. de bellicis curnbuslo -1quenSjTfo^jT? re i%vpoir, m ptb muir^tZß) > d£atnrt fi^axpair. Per Meta- jphorair/itidem «|ot if nitr/xts vocatur axis mundi, apud Aristot -1

'&Proct. 9 Sicvocaturetiamfpondylortimsccundu 3 ,quiestim- |

mobilis. Poli. *{ Apud Athenienses d£oees ‘erant axes lignea: m |auas lepes Solonis erant incise. V;de Gell. 1 . 2. c. 12- &Bud. in Jcemin. 5 In Solomonis Proverfciislegitur pro tramite & orbita, j«- s-^B-ad axem pertinens. InEpigr. j

Comfoßta. j

A’*esc|«»w»,«. w. i. w&go* 5 “«f«'®'» summa pars axis, apud ihterpr. |Apollonii. ,

A><P«!»v«i'» (inquitEust.) proverbialiter W * r ao-

m , KTt dppßruv are df{ge£ 5 e, dicitur ri ptb iraptfdta^ ng.r bpföe , nonrecta incederestuprogredi: exorbitare. Secundum Pausen, usur-patur de iis quibus genua infirma defracta sunt.

A'ehd£m., e»@-, «> axis leti polus qui nostro oppositus est: qui ov&f-, x&^cuioquedicitur.Budao orä australis nobis ignota» exCic.Tuse, qtitestion.

eV«|oVi©“ currus qui in axem volvitur-

A’O AAH'I, ii, cujus pluralis KoiAifr, conferti, densi. Öd. f.

ßd».oe d[’ ke iteome ciaXlst*. [|I' Etymo!. exponit

s-fl/iat , congregati: & fieri dicit rb bptSet>ika%. Eustathiusvult in hoc nomine « esse vel immmtse > vel «9p«‘5»üV> ijui diaxeerexp. 01 bptS b^otrpdpm xj <ra«/«X> ipt^yat.

Abxßoh F. &u, confertos reddo, congrego. Homer. Iliad. A doxJ-anQct ypeueti.

Assis«, 0, idem.Hesych.

A’ax.bblve, ( ediert.) simul. Mosch, idyll. 2, __

A”OF, p@^,rl, ensis, vel Äap. OA.x.Errbuxrdßp^raemxsrda^ zrctßdAtrxß pmpS. Sic apud Hesiod. epvtxrd/Jip@« «sj s|u. II. v,Th pdx&tßcc Aäj, , rby j%edbe doQy rvej/ae. [hih 1 Ab A’«/**# deducit Etymol.§ A>sr dicunturHesychio yw>£txsr. Item tripodes quidam, utapud Heftn. Od. A«j£b» dxi\xr, öntdapan idiASr&r.

Xgvtmag, tf©~, b > i) ii, (ccmp) ensem aureum gestaris.Hesiodus.AwsX-XmctypQvtmaptp ytext? Ari-ni. Item nomen propr. Heiicd. Dicitur&%%vcmop@*, n, btcjb 1 pro eodem. Iliad. e.

A’OF T H', >j, arteriamagna , quaa sinistro cordis sinu exoritur ,apud Aristot. de part. animal. 1 .3. Sic appellata fuit quöd deprbsignificet i. vas. Est enim sanguinis conceptaculum, ut

ibidem Aristot. scribit. Ex Poli.annotatur, oesophagon ^ tc,ß (bfcev , in tenues apophyses dilparari, quas Graci trv&tyfdt & ß&ßappellant. Traditur, Galenum de anatomia arteria-rum, &lib.i6. de usu partium, rltv da^rid \ocare arteriamomnium maximam,qua ex sinistro cordis ventriculo exoritur, &spiritumvitalem in totum animantis corpus defert, nativumquecalorem per diastolen & systolen temperat. A ’e^nrab sunt etiamvectium conditoria.ck arcui*: jjiAo!, xtGa%i , xi<w Vide Poli.

A’OF T H'P, Sjt©-, b, lorum seu funis quo ensis appenditur, vel cly-peus, aut etiam pera. Od. X, Xpte^dtxXe©* de m dpxip't s-njioro:

cta/nb^ X ? u«©- Iti re^apim. Et Od. H, — e>Sx.s bt at mbirlpa? x) eeftxtccrrbphrjjTlvxtik payciheljj. ov 'j sp be> da^rb^. [^'Existimatur este

a verho »>/!«: ut inde primum factum sit , deinde«s^v-jLper

pleonasmum litteras ->.

A ‘aprSS-ctt, unde diprtßttr, in Ahth.Epigr.appensusloro, affix-us.a' ‘apreav, appellatur ab Hipp.pärs pulmonis utrinque suspense & se-parata,quam & daprqiv dictam suille discimus ex Diosc.

A'n A A 0 ' 2 ,S,i, tener, delicatus, mollis. (A nomine b$b > i.tactus,secundum Etymologisiert &Eustath. fit dtfraXa ;, deinde mutatain tenuem aspirata kirafdi ,quasi tactui cedens: qu* enim molliasunt,tactui cedunt: contraqisesunt dura,vocantur abbtrvru,.)Dicitur tam de persona, quam de re. Od. f d-r$t 7 r%s drrx-7 tds. Et Iliad. T.owraXoi - otJW, molles pedes. Sic &> rupi; darceÄas,caseus mollis, in Anthol.Epigramm. Item dvaXbs <u r ,©-, vinummolle scu tenerum, apud Diosc. Quidam tamen pro novo vineaccipiunt. Dicuntur & rtdat, «5r«x«, cibi delicati. Itema.rrj.>.ap pro pta/.&xcif. J Item mollis, id est, non vehemens, len-tus: ut, pseosA«» trug , apud Athen. In änth. epigr. U 7 raxb J

mollis äura. AVaAr, yehdavj-, Od. |. moll iter ridere. j

A, molliter. j

AVaXtmjwr©-,», teneritudb > mollities. Piat, in lymp, J

AVaA tuba, tenerum reddo, mollio, emollio. Xen. inLaced.Poll. IS:posnirpro,emollire6cquasi delieiissran-1gere. Gapitur etiam pro, delicate & molliter attingo&tero, ut |ait E nd. ex Xen. j

aV«XiW , a, b, hoedus tenellus seu delicatus,hcedus adhuc mollis ütenerae «tatis: utDiog. Laert. tradit.

A ^«Aio» Hesych. biXtpdxtot , porcellus, porcus delicatus, e:-enim victima esttenenima & delicatifiima.licwd-,{comp.) tenerrimus .mollilsimus. Hom.

A H A x, semel: Ut OdyIsi bre r «AXa, dreab S-waxar’ otv^paimt ,

quum alii homines semel moriantur i non his. Ponitur eum »e

nitivo interdum: ut» avrct£% ökcu/tS, semel in anno, &«wa|Tiif«, semel in die. Apud Herodot.«ar«|ci r? 5«ij, semelinyita. 1

§ Exp c öcommno> prorsus. ' ‘ j

ATT 164

Cv/wpoßttt.

Ei«47/«|, (quod & divisim «r apud Dem. Olynth, 2. semel,vel semel dUntaxat.

E’<pdrm£, idem.

Kxßrm.£, semel, ömhino , prorsus. Dem.

A’ n A P r I'A, ij, apargia: herba inter emyl<!<t>vx.tx, apud Theophr»pl. lib. 7. cap-9-

A n A P I'N H, b, herba de qua Theophr. bist. pl. t y. c. 14. & Diosc.1 .3. c. 92. &Piin. 1.2 7. c. 5.

A’n ATA'sl, S,F. tfm, fallo , decipio, impono,seduco. Sonat quasi

drw.yitM rmra.Oayxl. ^sCtntdv ry^ye A "nv-pe£ etmipu nu^c/tx^iib h

isa% diruTtitm.

A ’rm&auaf, Z/xap, decipio, fallor. Thue. I. X-drmnß-iris 'is adruit i£bpjtsXoytcte near.

A’rmnif'si'i rb, fallacia, impostura, captio.

A'rrv.mtnr, deceptio, kotohi^.. ludith. c. 10.

AWnWi, fallax, fallendi arte instructus.

A®« b> deceptio/fallacia , fraus , dolus. Homer. Piat.Xenoph.Plut.&c.

AVcmAor, S, b, fallax, deceptorius. Exp. & fraudulentus > dolosus,captiosos. Hom. Piat. Luc.

AVä’^Ai©- y,> idem Od. £•

A’ircartbr , ÄK-, deceptor, impostor. Xen. Plut.

AV«TKe/«, tw', fallaciarum folennitas, inquit Bud. ex Euseb. chro-nie. VideSuid. &schol. Aristoph.

Cvmpoßta.

Ataaramai, 2, fallo,'decipio: idemquod tma.ru, Ex Flät. delegib,

AxKx-x-Mx, b, servorum seductio.

AMaTra-m?©-',», bxß, difficilis deceptu.

E’|«5t«7kw, idem cum «;r«raa. Dem. Olynth. 3. dvrbe e^arrarbsztp, seIpsum decipere.Xen.Paed.3. cejaiheidpbiSxyn^ri^as-arbtTzii ad.rbeßrur t£x7r»rbtnMtra. ucrreg de Ixs rvtyxbe b xa&br ßß bnxe (pgoeSe-e£x 7 ta.rbH^e.

E'bxtrfttiu /, sallor, decipior. Xen. P*d. 8. bte.y.iC nvrtCfi ilx-vctreßheTer aTmXcev. Active etiam ufurpatUr ab Aristotel. in Pro-blem. sect. 28.

E’i«ff«7jj&>c9V, vim häbensfallendi & imponendi, deceptorius, ca-ptiosus. Xen. in Hipparch.

E’i’xmini, fallacia, deceptio. Gteg. tbi^Z./s^rsiet.nd.ruuTdmKts'dpat,

E’£x 7 raciima, poetice dicitur pro i£a,eraru. Hesiod.

Decorap. A’ee£ccndnf;(§y, qui falli non potest leu decipi. Ex Aristot.Pol. 8. pro eo qui non decipitur.

AucrferaKTl?©-, idem quod Svtm.rmr>fl&.

Eüä!«7rzrnj?©-, facilis deceptu.

Xlqoaeizx.ard&u , £, eludo, contrario sensu eludo, illudo.Arist.Rhet.3.

'Zujue'ia.Truß.oi, simul decipio. Demosth.

Ym^el-ciTrxt&ai, maxime decipio, vel insuper decipio. Plut. desup.

Ebxrm-nu©-., qui facile decipi potest. Aristot. 1 . 2.

Zeexrmnt, vel £eex 7 rcätx, deceptio hospitis '1 ve! hospitum. Illudas-fertur ex Eursp. hoc ex Piat, epist.

EmxmbntS )», i,holpitum seu peregrinorum deceptor, apud Euripid.

<1 <Qsecc 7 Tzir,is,x,b, mentis deceptor,seu mentium. In epist.ad Tit.

<rt^ex 7 say.u, ä, mentem fcnmentesdecipio.Etsimpl.decipio. Gal.fi.

A'll A'<I> fi, äc AVa<p®, idem quod ebra-OT, & ab eo deductum: sedpoeticum est. Eustathiustamenyultäwapsa^proprie este di uß.tdira-mS^,, & scribit Aeolicum eile verbum.

A’ndtpaf'.af , iciern. undc xrrxtptaiT- ■ apud Homer.

AVaipiox« - idem quod deracpu . decipio, fallo.

Compoßttt.

E'£xnv.<pa & t£**ru<p 2 : & i£ci?ra(pttrxa , idem quod arrd^a. Apoll. 1 . 2.VäLui£ct 7 rd(pue wapi A£|ar.Hcsiod.in TbeOg. A<o? eaae e^aeraip/mcu.

E’£aardpc/tt.a/, pro eodem : undeEfajraipoir, apud Hom.

11 ct£cf. 7 rbipa, sive sapßlir cttpS, idem Apoll. Arg- lib.2. A’^AAmva sraol-rrxtpe. Apud Hom. Od. f iyrxtpeiodpiate, per tmesin.

A^n eia E s st, F. i/criy, minor, minitor, interminor. Aliquandoponitur cum solo dativo persona, aliquando cum dativo perso-na &accusrei Od. v. «#Aa dibpdte ksiMm; dppdui • Xen. Pad. fi.A rur p. rl bioe ynttxtr.e IvnxeXdCete, rdtrj xctxz/jjaSyair dmjXc-ie 'tp/vpdr.Iliad. 0, «18.0 di rct ßu rl y. Japau. Alicubi dativus perso-

na subaudiendus relinquitur, Iliad. <p-, debeas 4 ’ d-ir,-jny.%z. De-mosthenes Philipp, t- bbibXet > >C ! y 6 ytirvzrepn(pdit£';,ii’Sq>c/,<r., Xiyj. Iti-dem nonnunquam cum solo accusativo rei; ut, dvbxia JdexT^e ,apud Herodotum, mortem minitor. Dicitur etiam dniXS <nt kptb. ut apud Xenophon. Pad. 4. Apud Aristophanem autem inPluto, BTtEiXiiir’ 'U m tk? fjßtss ßxiiat 'ndjj. Er cum infiniti-

vo, utapud jEscliineiu , dwlxdktmfy».^. Interdum pro dativopersona ponitur genitivus cum prapositione tta.TÜ : ut apud Plu-tarchuni m Camillo, pieyxXxr Ctipatxr X 7 ppXaje bty.xtyerxttxtnad©".

ingentes mulctasminitansei qui non paruisset. Jltem, pro,W-ßte üvtKtwp&S^, gloriari, ut II. S, & m>r äspw- 4 . Et Od. 6 ,

« 7 nfA bau .5 ßv.Tv.^pjtgecv; tkeujdg/.tsur.

aV^Ae^k«/,?^, minis terreor, ut apud Xen. in st/mp. txyAnjbni-A Spiuf , «Ä’ bdet dnbAcb d>Aots.

a’jteiA^«, mina, comminatio. Soph. in Oedipo. Coi.

A'74A-A-W5,»,°,minax: ut, «a|A-A-M eoputyt, apud Plat.de leg. mina-ces leges, Ydpkn« minarum.