\
17$ A P
#>«.»«**(. Irem (apud Homeri posteros) placeo. Xen.'rofytjwi ßtshi <ni eiptmir. Dicitur & i^Eintw <n, apud Thue. Piat.Synes. placeo tibi,probo mc tibi» Dicitur & fM^wwf£«v»
placet mihi ludere vel libet,ut apud Herodian. Et map ««««&,placita, Flut. p^Ab formari volunt, vel potius a futuro *?«-Nam quum alicui placemus aut ei gratificamur,ei quodammodo
nos accommodamus. . , , • • • r
K'pioxittasj adverb. grate. Eurip- oftoxoimii> exanimi tui len-tentia. , , , , -
A’tfoatftaj, voce media, idem quod a a.apimir . placo, seu amicum
reddo, utOd. S, so« jS ijtiriv |«»» ctfitatputp. Sic & Xenoph. dixitisf «ir %is dpimsäi- ? A ’.dcxcptaf t!st« , hac in re satisfit mihi, ac-quiesco, placet conditio. Lue.
A>sif,S, i, placitus, gratus. Plut. ,
AWt,Bud. idem esse ait quod Latinis decretum & praeitum.
A’fuwe, e, libum, genus placenta diis consecratum. Etymol.
Eustath.
A’fEvx'e^«»,»,-^, exp. sacrificium.
tüpunc®*, k, blandus, placendi studiosus, gratia aucupator & capta-tor, qui apud omnes gratiosus esse cupit, ab omnibusque gratiam
inire. Aristot. in Etsi. üb. 2.3.4.&E>.
A’pzaxou., j, Bud. interpr. comitas assentatrix,facetosa urbanitas,le»
pos in sermone. Theophr- Lacrt.
A ’fsmutMfuu, E- Cerastas, comiter appello, comiter cum aliquo ago &blandior. Plut.
Aftinnäu^jOT, blanda appellatio,&adulatoria. Plut.
Compoßta.
AV5p«n7w/>fOT@^, if,«-tz -r,hominibus placere studens,hominum favo-rem aucupans > idem quod upunt®*, r.Cor. 6 .
A’vS-cHTmpimeia, ij, studium placendi hominibus.
AWfsoMi, displiceo,r,on placeo, improbor. Thue. yßpXor «W ei rar'Kt\«acnv arptoreofiis ir/fyj , rar i],’ «r /rZrsir Crr/. opj3r u7rupicmoifJdp. Di-citur etiam eTrupiaxip.stTXV, displicet mihi istud. Item a-jmpim-ijua« Et Cum aecus Ut piato, raa, T prfyirmt cnmpt(m{.
Cum accuf.rei, significatimprobo, repudio, ut apud biblioruminterpr. Eccles.zi.
A’w»f£waf««/,atgresero vel implacide. Item improbo,cumdat.ltemplaco, demereor, cum accuf. ut II. r.
AW;!‘5^, s,«j£>), ingratus »injucundus, talis ut placere non postit.Av-rv.pt s-©-, sibi ipsi placens. Hesych.
Avimpimvopraf, displiceo.
Avovpsox<&>, ineptus gratiae aucupator, apud Athen.
Awraf£«■©-, cui placere difficulter queas, morosus. Ifocr. Et neu-tro gen. fvirdpe-prr, morositas, offensio. Avcftuptsas, morose» offen-so animo.
Avtrafest«, £>non hilariter affectus sum, implacide me habeo, mo-rosum me praebeo (ut aegroti qui in lecto acquiescere nequeunt& jactantur.) Synes. Item offenso fum animo,apud Polyb.Aww/tfs-imsrdisplicenna sui & taedium.Plato in Axiocho & Polybius.E’t*f£o»«j«tq, placo. Xen. inOecon. L valrItatr r^-ma£a^)va«^r.
E ’t'a,?£<TK£lZoir.M{, ideill.
E '-meptoxoptof, placo, reconcilio»
Eä«f£roa®-, blandus, placere cuilibetvolcns. Item placidus, obtem-perans, Bud. ex Xen. ~E.vupitm.io',. hiande j Ut, dOupimros tfci».Evdpss®*, beneplacens,gratus,placidus. Basii.
Eü«peW, grate. In epistola ad Hcbr. cap.12. dOupisn; ras QsJ, adeo utgrati simus Deo.
E ivptsim 3, li bens acquiesco <Sr hilariter comprobo. Plut. Item pla-ceo, apud Basii.
Ey «psviVtrtf pro dCcacEsa , apud Diodorum. Ey*aEs"aa«s, placabilitas,animus non arger, & placide composita mens, Aristot.liapsr>te*&‘, placatorius-
Xtwu^itmi, (imperfon.) compilacitum est. tmnti^tme %pZtk pcot. Dem.& Xenoph.
A’P ET Es, S*, virtus; 'proprie virtus bellica. Nam ut virtus ä viro,sic apsT*, ab «siis deduci existimatur. Afferuntur tamen & alia ety-ma. nimirum Ut dicatur up£77 , ttvojs Tz r^t0 7o t7rApvpt.tr ) , {st^-rrr ,piifgfytr.r i , o/piTv,, a imgßl®* ja/aats» «r t^Sinv»' MgSrrui -mlvhs.jj Trupp. 70 mpitm.u, i tzÜtv) oy.ttntntm. » wupß tö cdßi 70 tm^scuepuap.Iliad. •+'. oul-ii; j refeiets-m «ptrii it ßty 7*. Iliad. v. mSSttyejlw'itet-<?«" m. Et (Vpsrii nr-arrs. Iliad. j Apud ptosx scriptores ur.i-,-.,interdum est virtus generali appellatione, ut & apud philosophosoppositam habens -Jav. Interdum pccuitarius, prout de hacvel illa re agitur. A&ryfpui«p;, regionis praestantia aut bonitas,id est, feracitas, apud Piat, de leg.
trßg.x, 3, virtutis felicitatem affequor, id est, quae virtutem comi-tatur , utquideminterpr. Hen.Steph. Alii exp. feliciter procedo.Od. 6. cbr. aptru. t, vulgo exp. non recte succedunt. Alii,
non reddunt beatum, vel ad felicitatem non perveniunt,A^emim, apud Eust. videtur idem este.
CompojTt.i.
Aivapz-rnt, k, 0, cujus gravis est virtus & perniciosa, qui virtute abuti-, tut, qui virtutem habet ad malos usus. II. ar.
E »> a-A ^, virtutis particeps, vel virtute praeditus. Herodian.
1.2. Ufpjw dixit, imperium commendabile virtutis ergo.
4 ><aai'f£ 7 ®-, virtutis studiosus. Aristot. Eth.l. t.c.g.
A EU rn, F-|*i,auxiiiot, opemfero,proprieinbell» :nam abAg««
AP ( 176
deducitur. II.*, rf $ W ts&K»’ Xen.Patd.i.
ras <WW - & in Oecon r^pu. Apud Eurip.
tpi m h,-« puci ibcm* arcere eadem ä filiis vel propulsare,
A’Wir, auxilium. iEfch.inProro.
A’g»j«v, «>©-, ' 0 i, auxiliator, auxthatrix, vel defensor. II. ?.tCia-At, idem quod Hom. A ’epyhi, auxilium. II. s, & ^
Compositu*auxiliando propulso.
A ’-mieups, opitulator. , . ,
EV*^><>, idem quod tyy», auxilior. Iliad. «»tm Tauten» «puf^pro
E 7 T«£afei). , ^ .. , , v
E’-mtpyor & ’erm^ups - pro "ifV/en & ifups, Apoll. Sie rawjayu, pro5v»«yyij. Apoll.
E’Tta^'r, idem quod nmqeip* auxiliator. Nicaud. in Alexiph.rztuMgfar simul auxilior.
X«««gw jjr, auxiliator
a“ P H S, £©-» 0, Mars. II. «, A**««« fy^mtlts Xpj©-. Et 11 . Aps;,
Alpes, ßfoivXciye, pttar<peyt, Itctnprzclilim. II. ß : Niyj
’ippp<8’ EOT^ätwat,!»« ^uuiiysjBp kpnee. Et Il-r.Ai x-trtmsazwmvm elpsusiXxKpe; \r.my Sic s- apud Sophoclem in Antigone, üpvs pro m-Ä£(*@-.Sisnific3t Ltpeculiati significatione -rh» <pzt°s tnhepr^y'c^fulw,inquit Eustathius: ut II.5, — ^is fip-n Äpr,s Astvor cotbAi®-. SchobSophoclis in quodam A jacis loco' vult accipi pro Ayarat sive pym'*.
<j Item vulnus, plaga, H.*> iy')vpß.>.isuTi'yp£r upmaht^rosii^vpeiinß^niar. Item pro esede ipsaqute sit: vulnerando. Quain signifi-catione usus est etiam Sophocles in Ajace, mtpiSvpeaf AiJaAX^»uglt/j ^iMuXySv pfp risi toris ubi tamen schol.cxp.J«»«®». S hempro ferro, de qua signis, vide Eustath.
A’p»m*s, i, Martia, bellicosa, ex Apoll. Arg.2. '^■r%uia Me,«.
PutstAw.
A’)«©-, a, i, Martius, ad Martem pertinens. 11 . f: Pro eodem dici*tur & ifai©-, ut, rdCpeu Zpiix, & em* , apud Hom. Itembellicosus, ut 11. «s^«®- A%<>&<sCs.
A'ediet, oy@*,e>ß„ p rast-antior. Proprie, Martepraestantior» armispraestanticr. Expon.&mclior. Sic & pratstantius, melius;Helych-. in Er oß^eni-npov xPa^eu».
prxftantior. Coluth. in rapt. Hei.aV®-!«,«, praestantistimus, optimus. Proprie Marte prastantisssimus seu armis. Dicitur tamen a Plut. «eae®- ra mhspeiny., velev rar mhtpaws : Et ita capitur generaliter. Sic & II. t, ZaCs ra(&.i&Qiaii i’»?®- «gae©-. Et 11 . y. «a 1 !©-«gasr: Et 11 . ss, «gajr.
Apud Thue. «Sara ay»WTO£^,l-3.maxime idonei qui sallamini. Dete etiam dicitur, ut, «eaea» cZftg.: Xen. apud Hom. «sae-t^sA-i'.h 1 ez.su, adverb. pttestantilsimc, optime. Od. r.
A’e/.d)fhu, pratstantillimos vel optimos quosque deligendo. A si-stor. liber. Piat.
A’e/.srs praestantistimus fum,fbrtistime me gero. Xen. cum genit.Item strenuum me prasto, fortillime dimico. Plut. in Solone,"AliS-dut-tvXTTTiQ -P TruTitdlpty. Apud 1 Iieocr.^pmdOa»),!' eperpots,prx*stantistimi arte remigandi.
A’eaeaiS&tö'f,*,«, qui quasi ita comparatus est natura. Ut omnium for-tislime se gerat.
A’sac^'Jä', e©-,«» quiomnium prastantistime se gerit,omnium sor-tistimus. u t,stries A turum, apud Horn. item ^/c^sspro optima-tibus seu proceribus, & quibusvis qui primarii sint inter alios, ucOd.£, &«.
A’eav«»> i> fortitudo, strenuitas > Soph. Herodian.
A eara«?»«, -ri, fortitudinis praemium,praemium quod datur fortitu-dinis ergo. Xen. Hei.i. Item pro alio etiam praemio,utraav. Plut. in Themist.
A ’ezTepis, quomodo hucpertineat,vide suo loco.
Compoßt.t cx lteus®-.
flumc&if®*, q- d. omnino praestantissimus, longe prxstantisiinius,quam optimus- Hesiod.inErg.
Xwja&fis «tu«, simul strenuus sitm, strenuitatis particeps fum. Max*Tyr. serni.9.
Te^ra2sr^ü»",cro, ä «ic ^isvSsffwr, qui ter palmam strenuitatis obti-nuit,fortissimus. Hermog.
A'r © P O N, k, 70, artus, articulus» naturalis ostium compages,utde-finitGal. lib. deostibus. Soph. in Trach. Mur-Jrur tralfc nv apjpev•p Aiyi^Ej'Aibi lentescit vinculum compagis. Apud Dioscor. zgjparu.hßptßg. , ißjpa XiXvtS/ia.. Herodotus naturam equx etiam
vocavitinThalia, riTrzrz^umis y «pjpaii i-mßuMTz j .< rp Me-taphorice dicitur etiam de voce, ut, «^a, s 5 tpurij; 7mur, vocis ar-ticulum formare. Aristot. lib.a.. anim. 5 Est etiam vox gram-maticorum. Etymologistes deducit ab7 i rzpr^ivcu «-AkiAaia. aut ab oupu, verso t in Ö.
A S, i, articularis , articulis quadrans & conveniens, Hip-
pocr. Item ex articulis laborans, podagricus, vel chiragricus, ar-ticularis.
A'fipms, artuum seu articulorum dolor, articulorum morbus, seumorbus articulat is velatticttiarius. Herodian. lib.;.
AfpJpiZyJs, S, i,, articulorum morbo laborans. Aret anis, Diosc.
A’gS-püfi-,;, s@*> i ti r„ articulosus, Xen. Aristot.
A'gS -pie, u, F. aoto, articulo , fingo, formo; ut, •riV tyurlw. Estetiam,articulatim distincteque formo & explico, explano.
Comteßtrt.
A'tu$-p<fr- , v.«q d martiailatus, articulis carens,aucmalearti-
1