2o7 AY A Y 2os
januam qi« fit inter duas«Mc sed pro tota casa seu tüguriöl AuhoJok®-. , *, 5 , canaliculus in dioptris, quo visus dirigitur, apudaccipi. Apud Euripidem legitur & adjective»«« aus. Mi- Polyb.
tzx/jwj etiam dixerunt Attici pro pkoaoAn.
Msffzw/toi/yin
.y,in eadem significatione apud Suidam. Itcttijutffzcextov vo-cabatur jMstkIo ^ LLV-.Y5 cWf-iSi&ffM > intjuitEult.
Movew; , qui solus stabulatur, aut habitat.
Movavxia, Vita solitaria, i. coelibatus.Platodeleg,
0 'e-r«,XA-. in montibus stabulans, monticola. Opp.lib. z. de venat,O ysayai/ACSh , idem. Nonn. . ,
> juxta cubo vel excubo. Athen. 1 .5.npidoxov , seu I\eo«i>Xm > s, ii, aul* vestibulum. Poli. Suidas. Itent,«yöesibi«, piur. nuiii. dies qui nuptias anfeit ; sicut iitusma diesqui eas sequitur. ,n poostvxtTu, in aula sto.
ne««*ux«®-vadaiilas pertinens. .
Sw/auXii«,!(,cohab.itatio.Item contubernium conjugale,conjugium,
aptid Aristot. in Polit. & Greg.
Xuoca/ 'i^»fc«s,ahi commoror, Contubernalis fum.Item congregor,convenio. Proprie convenio ad idem habitaculum. Lue. Xen.Vsus est & voce activa idem Xen. Hell. 1, oiwuuxCCuv gi&s 'timOxlvtltOliviavix. 4
l"ai«;X©^Vqui in aula est. Apud Soph. in Ajace expomqui est in ten-torio. , .
XufcwA©*, qui in agro vel regione versatur. Suid.
A Y’A O's, S, i, tibia. 11 . »,AvA«is> meiffenV c mirli, 'ip&iiv r ivjpa-Sic apud Athen. lib. 8. ßiftfyfy; Apud Luc. in Harm.
_. ?V —1., . I... - —1 .Jtt — ,1?-- nv. 11 \t'. pvipSoi
productum. Od, %. uvxls pro sanguine quem ex aliqua
corporis parte velut ejaculamur. Apud Hom. Od. r. Bud. expanmilus fibulae. ,
Au ivjf, S, -> fistuiaiis, tibialis. EtavAnyi - tibicines. Suid.
A üaiot.©-, a,'i, parva tibia aut fistula. Dicitur generaliter de quavisfistula&tubuio.
AuM'oxoi, «i, inaures. Hesych.
AvAsu, Z, tibia cano. Plut. in apoph. aX!.x -J/aXAm xiiAetv. Et in Ly-curgo, t&sipctov ptih©^ «VAS», EtinGnlba , aiiAsiv avAoJ.
AhxUp.iq, Sficij, tibia canentem audio, tibiae cantum audio,mihi ca-nitur tibia. Xen.
AvAii(ty,ii, carmen ad tibiarum sonum. Poli.
.Ai /Ar.ms, ipse tibixinflandxactio. Aristot. Rhet.J.
AO/.'/jAo, c, tibicen. 1
AvA>rvie/.a, *>', theca tibiarum. Hesych, . ■
AsX)i tfis,i 2 '@t, »i, tibicina, quae tibia canit,
AsA-^/JW, q. d. tibicinula.
AvAmis, S, 5 , tibicen. Dem. Xen. &C.
A vXiiliHsi;, ad tibicinem pertinens. AvAvItxlt, (sub. _jars tibiacanendi. Item avA-iUiss, tibiarum inflandarum peritus.
AtiXü&*Ä, moretibicinum, more eorum qui tibias inflare norunt,apud Athen. !. 15.
AiAuv, & apud poetas, r„ paronynnuri est iavAx significans
icnm, ut Eustathius tradit. Sic mvTtjss avAZvas schol.Sophoclis in Trach. efle dicit mare longum & arctum : seu tra-ctus marislongos & angustos, ut freta sunt: exponens tamenetiam, löca maritima angusta, ut sunt Isthmi. HelychiusAEschy-lum dicit «yX&« vocaflesoflam : ut Eust. quoque. Sunt enim foscse oblongae, angustae, cavae in modum 'r avAuv. Dicuntur uvAa-Ver etiam valles scu convalles : referunt enim & ipse sua figuraaCxh, utpote qise sint arctiores caeteris campis ctoblongiores.Theöphrast. bist. plant. 1.9-c. 7, Flut. inFab. &Strab. lib. j. Ex-ponituretiam canalis, tractus 'strictus & longus per'quem aquaduci tut.
A iAuvioa©^, a,o, parva vallis.,
-AdAws» , in valle dego. Suid, ,
AiiAa)©s-,S,o,tibsetus,fistulatus'-, instructus tibiis-, seu fistulis; ut,A-Ja«S< (piftgi, apud AEschyl. Vide Hesych. Poli. Eust.
Compoßta.
A^auA©-,«, oxj«', tibiarum eXpcrs. Plutarch. 9 »df«? j» i,eoi- ’■
xsfic-f^u, quae sine tibiarum cantu fierent. A ’vatna, adverb. sinetibiis.IdemPhit-xf(p.P»fj.Kai ns 'tsijssp oturJhusJsvix a 2 ispiZv uvcwXu
fyonzjv. A’V«uX©-estetianr, imperitus ditis tibicinänae,apudLüc.
Boft gx’Jxit&i, tibicen, qui novit aixiv. Hefych.
Aiuo> tov (pro quo apud Suid.'scribitur, AiceuA««', k, ii,) Aristopha-nis schol. efle dicit, quum in scena, tacent ibus omnibus, intus ti-bicen caneret.
A Mvxmia , Eustathio est locus angustus in quo avis fvlyestres ca-piuntur.
Atxv>.wi?ca ,Suidas efle dicit,fluere per angiistias.Budaeus exBasilio■aftert pro, meatus longos transire > dicique tradi t de Aqua marinaterras subeunte & in fontes percolata. Vide & Athen. 1 .5.
, s, i, circumactus curriculi hujusmodi, ut quum ad metampervenment,flectentes, eo rursus recurrei-ent> ündeciirfum inie-rant.i.curriculum duplex.Ira Bud.,» Pand.ubi addit; VitruviumJWx« vOcareduormA stadiorum ambulationis circuitionem.Metnph.apud Eunp. «fofK^^vi'ccipröcis flu-
ctuum cursibus. 5 Est ctiafn mensura duorum stadiorum , hoceit, mule & ducentorum pedum.
fcecomp. xj n, q. d- in diaulo reciprocans.
k,ö^> 5 , longas tibias, feufistulas habens. Eust.ASWA©-, h.felix cb tibias: ut, J'ucwX©- ’i&is , in EpigriE’Wxt^; tibiis personans. Metaphorice; etiain capitur pro eo quoVeluti post tibiarum cantum aures adhuc personant ut > 'itcwkttxo3jr,apudEast.£i'«<,A®-^W, apud Luc. Item flumen per angu-stum iens. Et fofla angusta. Vide Eust.
E’'|wX@^, cui tibia exempta aut eisrasta est; qui tibiae sonum am-plius non edit. Poli. 1 . 4 -
%’^auhim L q,d. extibio: unde q.d. extibiatus. metaphi
de inveteratis rebus dicitur, ut docetEtym.
Decomp, TUtt>t!-cciiKw , S, idem. extritam fistuls lin-
gulam habens : extritus, Äristoph. in Acliarn.
K’7rtuo s«, «j incino seu prseciiio: accino tibia. Luc. de sacr.
I ’xfiSavAölv , Iambis adhibere tibiam.
Kesee^uAijs, x, 0, qui calamo in ti biam formato canit. Eustathioidem quod (koWa©-.
KAtovae», Z, tibia sono permulceo. Nonnunquam motaphorice dequibusvis mollioribus aurium titillationibus dictum repetitur:ut apud Greg. avzbjj yg.'T&jjkvi<mihp.
KaizwxSfiafiiibixcaCitum audio, aurtibiispersorro. Luc. Sträb*Plut. Item exibiior & derideor.
KawiA-^cnr, sus, --> ti biarum inflatus sou incentio. Theophr. 1.4. c. 12,Decomp. Ilgoi(a mvAyöis , qumn tibia recenter fasta ntiles reddun-tur ludicra & exercitatoria lusione, antequam in thearrnin affe-rantur: quum deteruntur & leniuntur: ut Bud. exp.Theophr.Ksfdilkits, qui cornu in tibiam aptato canit, cornicen. Dicitur & X U^.tkvMs.
-M,jK«yA®-, videtur dici qui mimos tibia exprimit. Ath. 1 .19.MiftxvhSv, exp.imitari tibiarum cantum.
M«V<atA@-, tibialem quendam cantum unicum & simplicem edens;'Ut quidam interp. stiva t,A®- apud Eust. Item qui ejusi.
modi organo utebantur, quem Eust. w/Mitaix.lvj &quoque dictum fuifle tradit. itiiftivit-jAov, apud Athen, uniustibia concentus.
Mo,«tiAwv, k, ii, organum quoddam tibiale unius & simplicis cati*tus. Athen. 1 . 4.
Mcvavhtu, Z, tibia unius concentus cano. Plut. in CasiÖ'f4«uA©-, consonus. Soph.inOed. tyr. VivcWa yr^vs'iftavlt&..TlasavX,®^, a tibiä sono discrepans, absonus. Soph. in Ajace.ri/aji«^© j »qui obliquis tibiis canit. Et subst. obliqua tibia, aputiTheocr. idyll. 21.
U^U^tavAi^u , obliqua tibia cano. Eust.
Tlgcavxtov, k, 7i, praludium in tibiarum cantu. Aristot.Rhct. Z.n^occtiÄtw, Z, in tibiarum cantu prahido. Aristot. Rhet. 3.tlpozwMu, Z, accino tibia, apud Athen.
rU/fato s, k, a, qui Pythium carmen tibia canit, Vel qui tibiis quo-dammodo persuadet.
TlvpavAiw ioytva, Bud. vocat bombardas, quod fistulas referant &lghememittant.
V'aiflaiMs, qui tibiascompingit aut inflat. Eustathio idem est quod
p. 6 vavA&*.
X-nftavXiu, Z, ore tibiam inflo. Piat. inCratylo.
consonus: ut, |»i«uA©- ßoa, apud Aristoph.
"Ztwavxia, vel gxuavXia., consonantia , id est, tibix cantus cum alioquopiam musico instrumento conjunctus: aut quum vel duo ti-bicines idem canunt, vel cithara & tibia cvfttpavicnr. Athen. 1 .14.Transfertur etiam ad fletum & lamenta: ut apud Aristoph. inEquit. & Synesi epist. ad fratr.
Tvftiaixr.r, dicitur oiwi ripcSia ptXnaixZv.Gsl. HosivptSaixas, La-tini siticines vocant. Scribit enim Nonius, siticines dici qui apudfuneratos & fepultcsud est, jam sitos, canere soliti erant, honoriscausa, cantus lamentabiles.
Y fyavXts , sus, i, sive vtyxvXityv "o^ytvov , hydraula: musicum instru-mentum, Vide Athen. 1 .4. & Vitruv.l. io.c. 13.
YfyxvMs, qui ex hydraulico organo canit.
Y'otk/Asäj , fuccinotibia. Luc. Athen. 1 . 6.
<I)iAo»a®-, amans tibiarum cantus. Aristot. Eth. 10*
XogjttlAw, qui tibias in choro inflat. Prxter fides enim choro tibixetiam adhibebantur , ut testatur Aristot. polit. 8.
AY’r A,as,i, aura, ventus levior.: expiratiö exhtimido prodiens,nt Aristot. in lib. de mundo deiinit.Gazadccentu acuto in pemilt.notari scribit. Sic Aristoph. in Ranis, a'v@s, ns Aoimeutrspovxu-1x1-1. Invenitur tamen & aZ^,. Xen. Hell. 6 . a j uaZyt, <pi%oi > %v-iss. Idem %fer.mSZt%dli(;ais dixit in Symposi Etavpas JipdOu, apudeundem. (sA, Etym.deducit ab «ej. Qisidam a verbo au, spiro.;
Composita.
A’ j-a avz©* , afr. pro pulchras auras habens, ayxaas aveas praquo facta metathesiliterarum tradit schol. Nicandri , dici «-> (S>.
A, s diluculum, crepusculum: imtß. ii Zfyi »rnt itskaaiosippiv ri)V digfa, ut Suidas exp.
A"»«v-G»; x, 0 ri aurx expers.Item substant.tonens. Apoll. Arg.l.',
A’snwfau, Z, eripio - aufero > Jv/ns> Ihad. £. & apud Hetiod.
Quidam ab ai^. deducunt, ut sonet, avatitA/Qv ZfatpSptat. Alsiab engn.
£ vetupiepa