Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

it

»i

4 b,

1 (Jili t

■ C.ll:uius fc«qua-ssans!ipop iidunrur,

rite;

'.utqi!.

«Ati

\m-

luq,

■%4i B Ä

B cuuuhras, advcrb.ut./S^aäffw^Tgjt^eWf citatBud. exChrysost.quodcfle ait, q.d. TM^vfispZs.

Savxuinci,i,ars qux ad caminum exercetur; vel opus quod ad ignemconficitur. Exp. & ars illiberalis. Plut. Item pro inepta magni-fieentia&qiixaliqiiidprodigalitatishabet. Aristot.eth.4.Bomwi&r, ad eas pertinens qui ßtttcumt appellantur, vel ad eorumarteiVi. apudXenoph. in Occ. ßc*«»<muq eaedem quae &

ßett’swtntt.

X<HpoQdycw<r&, (comp .) idem qui & ßxycuur<&, Poli.

B Ä n T n, -fyu', mergo, immergo, ut apud Arat, tu ßfi as xapalluip/j./.u. 7 rdv(& Bayrluv axsavvio. Pro quo Cic. Hic caput & superaspotis est demergere partes. <j Item tingo (quod fit immergendo.)Od. ,. tsV ol) «t xvi^pahxdCs ynhixau f/Jyxv ii m( 7 mpyov Eli' 'uJien ' t pv-

•ßcfßiufl$. In epigr. Isvf&mKftasl» Oiotc. 1.1.

■gtf. Apud Soptj.ß<c5T?«r inficere,imbuere. Apud D. Lucam

c. iö-v.24- i»* ßd^r, n uk^oii ri Aixibhx cu/tS uJ'ul®-', ut intingat ex-

tremum digitum suum in aquam. Item lavo. Suid. & Aristoph.

5 Bc«r 7 «r etiam neutralster navis dicitur apud Eurip. in Oreste;pro k-«AG--"i«tz. 9 Bdxhv schol. Nicandri exponit etiam^ui-ftofte ytfuZf», id est, haurio, impieohauriendosin Alexiph. « aiitioaha ßwvfls. Sic apud Eurip. i fi Hecuba, B d-^/atr' myjes.&c.

’Bdn%pcct, mergor, item lavor. .

B dfiiJ&i -ri, tinctura, scu id ipsum quod tinctum est. Piat, de leg.12.Est etiam idem quod 'ip&auny, , intinctus, i. liquor in quo panemvelopsonia intingimus, tiiosc.l.j.c.94. Schol. Nicand. annotatsic vocari omne : & si solum sirie adjectione ponatur,signifi-care acetum, a>ro, diminut. Athen.Iib.p.

Ba-qUri «««*, «q.d. tinctio, ipse 'tingendi aut intrgendi actus.. ßa-jasjahiiS -tz 'mWipx, temperatura aris & ferri, Poli, ex Antiphonte.B«rr®V, S, i, tinctus,infectus, sc.colore aliquo. Ari stophari. in Pluto,apud Eurip. - ( r^ exp fontem hauriendum situ-

lis. 5 Est etiam lapis seu gemma sic dicta ex tinctura. Plin.BcttrT&i*, i, tinctrix, Poli. exEupol.

L- i, tinctilis. . . ^

ßacpi,i, immersio, Soph.in Ajace. Item tinctura,color,Philostr,Theophr. Apud Plut. metaphorice pro macula. Item color fu-catus, Philostr. & Herodian.

Sxtpays, S, b, tinstorius; unde ßxcpixi, fc. tinctoria ars.

BaipaOf, £w, 0, tinctor.

mergo seu immergo: ut qux tingendi aut abluendi gratiaaqux immergimus. Plut. de superst- ^ ßxTcLavy maurh as Juharr-cm. Item immergo, submergo; obruo aqua. Item abluo, lavo.Marci 7. & Luc.ii. Apud Christianos autem ßacrdZat, de solenniillo mysterio initiationis dicturh, qua Christo initiamur, isomer.Tuum retinet, lifam baptizare dicimus. , ...

"Bairli^ofiaf , mergor, submergor. Etmetaph.pro obrudr. Piat.inEuthydemo, a, I;*) y*xs ßxyrL'Qßjly ?! uaoy,xiw,<kc- i. argumentisSophisticis obrutum. Et Plut. in Galba, de Othone; nkdx-Z^XiLii'

avp/.dchy btyhiftgiei

’&avU'rpusc & ßdxLen#, ,mersio, lotio, ablutio; ipse immergendi,item lavandi seu abluendi actus, Marci 7. Item baptisma apudChristianos scriptores.

Sxvkir.s, pro lavacro, ex Luciano.

B-nL-vs»», lavacrum. B«^v->r, ?,°, qui immergit,qui abluit. Itembaptizator.

Compeßta : ac prtmum cum prapaßttone.

A r m*cur%rtei q.d. rebaptizator. Sic dicitur diabolicae cuidam sectaededitus.

tcmXeaflu', intingo, immergo leniter. Diofc. I.5; hßngxipof etc .E’fcSsLrLi, immergo, intingo. Aristoph. inNub. «s m xr,-

('to'väHih. etiam pro eoderit.

piZapng,, ri, intinctus, embamma. Xen.Pxd.i.

> exp. bibiiltts. , SptS&pm ; k > t« , vas iri quod intingiturGalen, äpud Hippocr. idem est cjuodi|u?«$ov.

'E’ßaTcU^u, immergo. Metäpll. apud Syneftl-mZdißlu, immergo, intingo; E’vnSecTr&'^w, idem.

K afe.Gdhfhfi, demergo; obruo,idem.

K tfyJZa-A.fiic, opponitur ßaccUß, apud Greg.

demutti tingo, alio colore inficio. Luc.

-dha campcßtaßnepr&poßt.fafta ex aut ex ßutpän

Ä 1 S*?®«, x, i> >t) i, non tinctus.

Aif^Sa^itc, 6@-, b x} i, sanguine tinctus, cruentus. Sophod.A-’x-geSaipis, summa parte tinctus, in Anth. epigr.

A ’ exp. tinctor.

AiSatp©*, bis tinctus: ut, <K£x?>©-A putt^a<plts, quercu (i.quercus cortice) tinctus.

E.raroi&pijs’, hederaceo colore tinctus.

Kox^cUpis&i^Ky.iicSaipir, cocco tinctus; coccineo colote infectus:Atlieri.

croco tinctus. Llscliyl.

MrhattSatpic, niger ex tinctura, feti nigro colore imbutus.

O’JvSa p©--» seu bi<lSa<por, & bgcSapiiiv, acetabulum. Athen.Iib.z;Proprie dictum fuit vasculum in quod acetum infundebatur adintingendos cibos.Vide Poli. Hinc ad mehsurx nönien transla-tum est, qua: quartam heminse partem contineret, quadrantale.Item sinus profundiores ossium capita excipientes, anatomici vo-£Snt b^afitr Se^snrvhlwi

B A L4Z-

C$Tpößxß!oy> a, kbi vasculum iri quo opsonia apponuntur. Poli.

Xlchvßatpis, multum tinctus. ,

no%ipvpoßd(p(& , qui purpura: liquore tingit vestes aut lanam. Poli.lib.7.

'l'axaSitoßatplic, hyaciiithiho tinctuscolore. Xen.Pacd.6.

T 'tyoßatpijs, aqua tinctus; Poli.

Y'o-?tvoßx(pic, tinctus'colote hylgini herba:. Luc. in somn.

Xchcßa<pQh‘ . feile seu bile tinctus. Xohcßatpiyij, feile seu bile imbuta ;ideoqrie flavo seu aureo colore imbuta. Talis enim sellis & bilisnaturalis color est. Arquatos etram.feu ictero draurigifie labo-rantes,pt>hoßa<pxs nominari aiunt- Videturcniin eorum facies per-fusa efle flava bile & feile.

XoAoijS«<p©-i poetice metri causa inserto 1, ptc>^>A-P«<xT-japud Nie.inTher.

XgvevßaCpHc, auro tinctus leu imbutus, Vel etiam imbutus aureo co^lore; auratus.

-Zvpgoßatpis, frigida tinctus seu imbutus, ih frigidam demersus.

.dita ccmpoßta itidcmßneprapoßteone, retinentparfl.

Äßuyrl@~,x,h>£i, ut, «/3«7r7©- eib',?®*, non temperatum ferrum.

Aß«*-?«-©“, Xjbt^h, immersabilis , qui vel qux mergi nequit. Pinda-rus hoc epitstetum suberi tribuit.

Aßawifn,*, iii (substantivum) terebella,chirurgorum instrumen-tum, sic dictum quasi quod hon mergatur. Nam ita confectumfuisse ajunt, ut altius defigi non posset, ne cerebri membranaml*deret.

Ahißayrl®^, mari immersus, submersus; Nie. in Alex.

K^oy^)ßxyr]@^, idem quod y-^oxsßacpßr.

ni^upbßciyfl!^', purpureo colore imbutus aut tinctus. Ath. 1.2.

BAPÄ 0 PON,s,w, exp.fossa, profunditas, fovea in terra exca-vata. Sed peculiariter dicitur de fossil aüt hiatu terrx profundio-re. Athenis peculiariore adhuc nomine sic dictusfuitlocus pro-fundus in quem noxii & capitis damnati deturbabfihtur. Suid. &HippGcr. Sic apud Xen. Hell. i . 2«? ß^yyya^yt ib^ixeiy , hßäJüyöyTTZisib ßdeßfrö-yipßhriülwaf. Et apud Aristoph. inNub. »dfi nuxahtlai<nwriv iiaZdhHy is ib ßa/ßjpn Xax^.rx;. Metaphorice pro exitio

seu pernicie 'usurpatura Demosth.in Philipp. utannotatHarpo-cration. Proprie ajunt ßuißfyx vocari excavata loca; in qiix de-merguntur flumina : MiM tv ßajy&y, ab aquarum ingressu; vel'quasi dZxTU, quod ex cavitate pervia non sint, nec adeunda; vel■napß si ßxjvs, ut est apud Etym. Item pro herba quadam acci-pi tradunt. ...

Sagfyvbif,'s®*,i>$ii 'qui.barathro similis est;profundae nimirumAltitudinis & v oraginosus. Plut. in Lyc.ipijf»y, x, tv, Attice pro ßä^ßpvy dici tradunt. II. ct, ßäßhsM wap/fvyv; isi ßisijpov, ubi terrae profundissimo hiat barathro; Vtitur&Theophr. nist.pl.i. 3.c.l.

quoque dicitur per syncopen, teste Etym.

bApbäPOX, x, biifii barbarus,pronuntiatione vitiosa & insuaviutens, literasque male exprimens,blaesorum balborumque more.Hanc enim primam vocabuli hujus signis, fuisse Strabo lib. i4;scribit,per onomatopafiam factum esse addens. Quum Grxci(inquit) hoc vitium in peregrinis iinguis animadverterent; eosper convicium ßa^Sd^x; appellare coeperunt; quasi crassilinguesseu durilihgucs: tandem veto omnes qui adverso ab iliis sermo-ne uterentur,hoc nomine appellarunt. Quidam tamen scripse-runt, peregrinos homines Athenis iinguamGnecam discentes,quum aliquid ex ea proferre conarentur > in hanc vocem ßaßa^subinde incidere solitos. JSupGxgci opponuntur Grxcis apud Plu-tarchum iri Corisolat. & apud Philostrat. in epistola. Diciturßd%ga[>&'& pro barbaricus. utßdßu,p<&. ■yhaara, Sophoc. ßdßä-p®- yrchipi©-, Thue. bellum barbdricum, id est, barbaris illatum.Et , ßdßapvi ’ipTiskdspvi , pro barbaricis emplastris. Interdum ißdgfyif&i sub. 7?, yel^pQf., pro barbarica regione. Affertur &tvßdß.dpoy pro barbaris. Apud Divum Paulum ßxßap®^ , cujus estperegrinum L ignotum idioma, ut i.Cor.c.i4.v.w. j Item quibarbare loquitur; qui barbarismum committit. Luc.inSolcec.5 Itern agrestis, qui agrestibusmoribus estprseditus. Item inhu-manus, ferus. Plut.

Bcsgßapau, Z, barbarum reddo, i. agrestem & ferum, vel ferocem,effero, efferatum reddo. Exponitur etiam, barbarorum potestdtisubjicio. Bttßapxaaf, efferor: barbarus fio. Eur. in Or. BrSapZd-patiq i>y <y> ßitg&cpeis.. Sic&iriMacchab.

B a^ßaed^a, barbaris faveo, ä barbarorum partibussto. Xen. Hell.5.Item barbaros imitor,barbarorum mores vel cultum imitor. Etpeculiariter de iis dicitur, qui barbaros insuo sermone imitantur,Cumvideiicet corrumpentes. Plut. «sedBdgßagdc/x&s, barbarismus. Eust.

barbaros imitande,barbarice,barbarico more. Plutarch.de Alexandri fort;

ab, x?ri barbaricus. Interdum, ad barbarorum moresaccedens, aliquid barbaricum habens; ut, ßt*gox£/,)yb ydyjn.Bafiae/.xMSi barbarico inore, barbare.

Compoßta.

ixßaß.apia, idem quod ßaßxpba. Isocr. in Euag. ■nvjjTrbhty i£i%dt>-Gdputrt. Et aa^aßapapB/ 1 ®^ - effectus barbarus, qui barbaros,moresinduit. ibidem.

H'p/3«^f«f©-;semibarbarus. Strabo lib.13.

Mif eßdßup&i mixtus barbaris,semibarbarus.

! L MiOTetif-