2 <9

BO

Basalt quoque reperitur & ßZttptat ac ßZmä ), , apud Poetas & Ioni-cos scriptores, pro, ßeicztc , ßeiojts-yi ! & ßsi'erfi, per contractio-nem Facta. Apud Herodot: in Thalia, ß&ivßpx, fama celebrata,

celebria. , ■ „;

BwTÄrjuoque iderhquöd ßoZ ; facto ßetitSi zßwtn*> \ deinde per con-tractionem /2«TO,unde itm&irx, apud Herodotum , inqtlit Eust.

ejusdem significationisest, ijuöd äb illö/3«,ra derivat idemEustat. &expi SOeStSftat vel bto&iSfuu. VtiturHonr. Od.^t,&

Theocritus Idyl. i. , .

B«es, «x®-- ö, piscis qui ä Plinio box vocätur. Athen. 1 .7. ttm

ßnlw dictum este scribit. Pro eodem dicitur i ü: /NyF; & ßu£ > percontractionem.

BO rSa

tfhfiiar, jucundum clamitans, Vel suavem vocer» edens, cinorus iin epigr. 1. i.‘,(9«-«4>©- !,i 5 v&W,

k*X'«f«=<,Wq.d. calafnostiepus. Sic quidam dictus per contem-ptum , apud Plut. «1 h~At%.

Kccprfccdc», Z, vertigine laboro seu caligo; & caput clamoriblls op-pietumhabeo. ALl.Dibnyfi apud Eust..

S^IS, gallinaceus ä Sophocle dicitur, teste Eust. quasi ci•fißefi faay.fiiM '> inter vociferandum cucurriens.

O’^jpBcSctt, qui matutino tempore vociferatur, ante lucem vocife-rans. Epithet. gallinacei, quiabGyid. dicitur lucis prsenuntiuSales, apud Athen.

X«A^ft"«<sere canens seu clamans. Soph.

Composita'. acprimitm cumpr&pofitione.

circumquaque celebratus. Idem quodafer&Vr®-, in Anthol.Epigr.

k'ptptZu'ms, etiam reperitur proeodtm. Citat Hefych. ex Ione inTeucrO.

A ’>x€exes ,5, exdänio, vociferor, magna voce clamo . est enim iracpitatkum. § Interdum significat, clamando profero, magnäVoce dico,Vel elata voce declamo,ut Plat.cpist. 7. äwf«»«

Item clamando voco, ihclämö, apud Ai iffoph.

pro > exclamatio, inclamatio, /fesehyl.

aWoW, exclamatio, Vociferatio, vel inclamatio.

Decomp. ItTmitt&iMoi, acclamo. Aristoph. in Pluto.

A ’Aieuei, S, contra clamorem edo, clamando relpOndeo: vieistimclamo. Item reclamo. ,

divulgo, rumorem diflemino. Ec q, d. per clamorem hueilluc spargo. Thiicyd.

ÄtaSoxopccM, Zp.cu , frequentistlmum est tam in bonam quäm in ma-lam partem,pro,celebror,fama percrebresco.Plato in epist. toS-«KA^&Slii^.Pliitarch.m Pericle. AiSon^i ®6?Y tii durer ’ttofiumsr.Aia&fimr, divulgatio, clamor. Plut.

> divulgatus, rumoribus crebris disteminatus. Herodian;Item celebratus, nobilitatus; 'tam in malam quam bonam par-tem. Lucian.

£.'x£ouu, exclamo. Basii. eiereterc^Sia mx sire ssr\>;j£, dxSeZtra. Iteniproclamo: undec^&foifama celebratus, celeber. ExHcrodot. Item cum clamore erumpo; apud Tüuc. 1 .1, exclamat!o. Synef. epist. 6 f.

E 'ft&ao.o>, Z, inclamo, clamorem tollo. Thue. 1 .4.

%’mptSoxa, inclamo. Nicand, in Ther.

E ’7nSoxa, inclamo. Thue. 1 . 5. -s A ' yibiimZevitn.io 7 hvSxiiiu.M, Zp.cn, invoeö, imploro auxilium, cum clamore obte-stor. Time. 1 .3. Jtxr rx; ep$?Zpiisr x. g$itx{ T E 'xe.idar ionScZiSpei.Ponitur & pro, celebro, in ore habeo, apud Alex.-afe< 0,««^«.

E 'm. Sttftx > 'io, acclamatio. Thue. 1.5.

Em, celeber - diff amatus, & in bonam & in malam partem.

Thucyd. .

SimSexr , valde strepens > clamosus. Pind. ‘

Itasu.,««,pulchre lorians. Apud Aristid, ex Simbnide.

KxruSexZ, reclamo, clamore obruo,clamore vinco, clamoribus in-festor. Thue. xecn^öur adrx 7 m».cc WCSk re» o%Äor et ev.ftg-Qfi, inve-hebantur in ipsum. J Exp. etiam imploro, apud Pibt.inamat.narrat, xartxea t b axppaJZv.

KxrtiSoxofiM, idem quod xUmUaa, reclamo, &c. apud Aristoph. inEqiiit.Particip.xaTOoosl^S^rihqohBud.^ dicitur qui omniumclamore in invidiam Vocatur. Appian. in 5. civil.KamSer,sir,convitütm ; incusatio, ut militum in imperatorem, Plut.Karaooij, idem quodxeWH’öaiüsj, seu (utBud.exp.) reclamatio, inve-ctio, querela. Thucyd.

promiscue clamans. Plutarch.acute vociferans. Lucian.

Ua^.Soxa , acclamo.

XUs/-oeuu, cclcbro, divulgo, decanto. Gtcg.

celebratus, decantatus, nobilitatus, tam in malamquam in bonam partem. Plutarch. in Tbcmist. «feiSiV®- S U> i-Et apud Demosth. pro Ctesiph.oi^gjt# ^ -afefSW tx samm. Pro eo-dem dicitur Ionice deiZür ®* : ut, Txt®-, in Epigr.

ritßiben'rai, clare, manifeste- ex Demosth:n gibexei, q. d.prseclamo, cohoitor.

ZvjK&K«, simul clamo. Max. Tyr.

sitiit composita i fine pr&pofitttmt.

A’S’o’ct®', a, i ^ h, tacitus, silens, mutus.q.d. clamore carens.

A &iiS, tacite, sine clamore.

A nSr, qui nullani vocem edit. Helych.Comp. ex «privativo &, f ßAtmj, Ionice pro ßovouj, zßexu.

A ««< ,»«-«5,«, j, loquax, blatero , q. d. qui intempestive clamat.

A ,t, 5 « faß, in urbe clamans, vel perurbem clamans.Epith.

•xwgj, ii ci iri ßoxii

AuTi&a^isipfc me mea voce pr.tdieo,ipse mei prsconerh ago.Erasm.

AuTVjoVr©,, tjui ipse sua voce de se testatur.

AütoTüt®. apud Nonn. exp. vocalis.

A "T’ 1 - 6. cum ipso clamore. Vrbem capi dicunt cuItvZoS,, quse

itatim capitur «Se quasi primo incursu. Thue. 3.

Bxpuhecc;, gravi clamore boans. Pind. apud. Plut.

eltnr ^ dlct “ Cst t **™* (§aII “ s S» 0 »»»'««*.) q. d. yoce «-

B O H © E' Q., £, T. Zca, (q. d. Ia» ßelw 9 k«,L«I clamorem acc'urro)(up-petiaseo, auxilio venio, seu ad auxiliandum. ApudXen.ßcvStioirion tettekgfe. Bud. exp. suppetias eunt veTmittunt. Sit ßtoßt» ivr. mTiitic.lib.'4.interduincuni ir/utXen. inHellen.i.^jjtfiti XxtMiiiitet IW^.ihterdum cum dat', iit Thue. 1 . 3. xm jriiiA'Ctjjuicu iZi^erfpiy-tjw. Exp. &occurro hostibus, vel propugna-tum accurro, apud eundem Thiic. 5 c Xen. & I sociat. H Item(sihemotu ) auxilior,opem fero, ut, ßevßüv teTs aJtxb/dpeso. Isocr. ApudXcn. additur accusiltiVusrei, teistyihots m Mx.cim ßcrfch friwxfiDicitur dc ßtnßo avt rirtf, hac re te adjuVo. ut apud Xen. Hell. 6 .&:alibi. Item patrocinor. Aischin. in Tioi.ftfßei^niiti r?» iti^i

•Tnlcp y f , reis i/oftoii, y, y,p.h , xi iv.twfi.

tit.r,lSf.’.cq , palT. auxilio juvor,mihi feruntur suppeti*. Plat.Diosc.

B evffrp.x, ri, aiixiliiim. Aristot. Eber. lib. 3. Item remedium, Mut.Exp. & medicamentum ,apud Gal adGlaiic.

B«^,t(5<.2r>t9r,auxiliatoiius,auxiliandivimhabcns. .

auxiliaris,quiauxiliaripotest, vel qui lubenter auxilia<tur,aut aptus ad auxiliandum, Aristot. Eher. 1. ßetfißt^ea ra}

rui tpii ett.

Ser/)iti Sc ( apud poetas) ßoiße©,, auxiliator, opitulator. Thue. ßer,°Sic nijs.nei, subsidia mitto. Et Xen. ßovf)es cgp.Zp.uj orti.

Sonjiix, -Ö, auxilium, fubsididm. Ssepe de auxilio quod fertur in bel-lo, & quidem pro iis ejui auxilio veniunt. Demosth. (iedjaxt riiIläüxf. Et; ßei%iSUi 'p.ib.mfittSx,, Isocr.in Archid.

, . Compofittt .

ÄZevJvoix, privatio, carentia auxilii, in orat. lefu filii Syrach.

A’?c>ij>it©-,!;, auxilio carenS,ope omni destitutuS.Epict.J Itent

remedio carens; immedicabilis. Polyb.l. 1.&Diosc.

tiZerfysß, citra auxilium.

A’&'nö®-, b, i x|ii, cui succurri non potest: utj xodyjer 'fciei&Hfii im-medicabile venenum,apudTheophr. l.j; hist.pl.

•oTArfi ■, apud Polyb. 1. S.

X’, vicislim auxilium fero. Xen. Hell. 7. jiaktCwJw 4 ’ « 1 °WiciSetc,

cui vix succurri pbrest: vixmedicabilis,idem.

ßiciirßiu, ingredior ad ferendum auxilium.

E x.iy»ßia, ad opitulandum procurro, auxilium fero, Plut»

FixZoyfuu, r,, exp. proruptio; apudTnuc: l.J.

Dccomp. Yi-mx.S,ert)i(,>, ideni quod diZer^iu. Thue. 1 . 8.auxilium fero.

E’frtSwJr ». , ad auxilium ferendum supervenio, cum dat. Thue. He-rodian.

EimZevfptix, auxilium.

EeZefirtr euifaeile est opitulari, facile medicat»Iis.

X\xpcfierf^tu , suppetitas fero. Thue.

UxpfiSori^ux, suppeti*, auxilia: Polyb. .

UeccvOrs/iu, ad opitulandum accurro. Thue. Polyb.

Eoftiinjiee, ad auxilium ferendum convenio. Thue.

'Lvj*£evf)ud , ad auxilium ferendum concursus.

Svffiotßes, qui ad suppetias ferendas una cimi aliis convenit, auxi-liaris.

B O' © F O 2 , ss, 0, fovea, scrobs: cavitas profundior in terra aut lapi-de. OdyfffitXTtiZer SI) dv ßejpeyn: de lotricibusqme in laxoruniscrobibus vestimenta calcabant. Et Od. y-, Si^eve^xc/enr re zm-yiöier t»J* ^ rvj». Ion. trag. apiid Plut. in Cöns. äd Apoll, ßeffistKniStmm/frmeiitt. . y Est etiam tormenti genus apud Basii, testeBud. \^nx^ re ßxS@^, quasi ßx%®,, inquit Etym. .

Bo^fS^tumor dicitur apud Galen, quum pressus digito in modumscrobis relinquit cavum & lacunöfum vestigium.

, voparvafovea seu fcrobs,a cujus cavitate dentis alveolus& cavitas ßefito» nominatur,teste Galeno.$ Item in oculo sic no-minatur ulcus corne* tunic* cavum, angustum , punctura: ro-tund* simii*. ,,

Sejp isa, obruö. B. exCyrillo, sonat q. d. in foveam traho.

Baö««®-,», öjidem quod ß «^p©-,sed A’rlixaiT^or.Xen. esei cpvnixi 1 0-quens, omhcoiiis ßoöuvic , pedales scrobes. Hi ßeStwxcßü^tni^gs Sioi-, scrobes selquipede alticres. SoSmiet, aptid Ariflbt.demundo, numerantur etiam' inter figuras qu* in elemento ignisapparere solent. ,,

. , Composita,

E fiZejf®,, foveam in se habens, vel qui in fovea est.

£’/<& 9 pS 4 S>fieri 'ifiaoJpM , incavari in serobem, seu foveam. Hippoc-

Mn&€o%tj0i mutato scrobe planto, transplanto. Hefych.

IUe/.Sejpea , S, scrobem seu fo veam duco circum, circurnfodio,ab/a-queo. Thcophr. de caus. pl. 1 ,5. c. 18.

BOASQXr