m BO

So AB 0'S, x,o , bulbus, 7 1 xppptvtp, ut Eust. explicat, ad-

dens ex Herodiano gramm .dici q. i ßia. yfcv aixZcetA.opfyj®-. Ari-stoo'i. vero schol exponit »k <». i- tuber terrae. Theophr. Airapi-düsj mopohv k) xpipp v»" yißoXZh Zppov. Bulborum genera videapud Theophr. hist. pl. 1 . 7.c. 13. Plin. 1 .19. c. 5. fOmnesetiamradices rotunda & tunicata, ut lilii, croci, squilla:, arundinum &similesali«; ß oxZoi dicuntur. Apud Dioscor. vero lib. 1. c. 124.ßoxZx? xxXapx, Marcellus oculos vocat, quo nomine veteres inradice arundinis dixerunt eam partem, unde soboles quotannisnascitur. f BaAfaretiamoipJwA,«» Paulas isigin. dicit 1 . 6. c. 17.de pterygio, / 3 A »ifli j 7»r raf t* »«Av«* T*j / 3 »Ao»

tjjv zirtjenir.

"i, bulbine, bulbi quadam species-: ut Theophr. I1b.7-c.13.docet.&Plm.l. 15.C.5.

Boa£As. -G-> 0 i, bulbosus. Theophr.

B«a£*s**» i, x, 7», bulbulus. Epici.

BoA&iv, x, 7®, idem. -Hippoc. vero 1 . 2. yuocuxavv aliud est: scribitde hoc, conspici ci vvgois, Aiy/Träom j tipipi), opem/ xvpitu

Ai&i«TO*«f. vide Galen, ci ßy IVt7m:£. j-Aaor. '4>;yio-4.

B O'M B O 2, x, °, bombus > sonus quem edunt apes. Vnde ^Äor«ptMesx , in Epigr. Transfertur & ad alios sonos, ut ad sonum to-nitrus. sj» Factum est per onomatopoeiam, ex sono ßop, ßop-,seu ex imitatione soni littera ß, ut f ;«£©- a f, & evypss a <r.

B op%ia,u, F. «iz», bombum edo,vel bombum facio. Apud Aristoph.in Pluto, ’l'iiÄa/ etismßoubitmi «sU tlw xitQcüdib aviSxr.. Transfer-tur&ad alios longe diversos sonos: nam & tonitru dicitur ßoa-Zhi , item time ®-,nec non remi.quum pulsant aquor, scu sulcant.Odyff pe, Tw xop ti&mirmt aoe %!pZv Tax-far’ sptrpx. BöpZn n>Jl a.pcf* tmrm p00». Apoll. Arg. 2. L-iA-q j Bn ^' v >f cs 'cM cantati»;

as Kk-ßxms «Aor e »hv iZiptZm, i. «Axx». 'Qupd autem Sapphodixit ßopZdüirtv <?X f*S‘ > Catullus interpr.sonitu suopte tin-

niunt aures.

BoplvHz,siT@-,'o, bombum edens; utinEpi.gr. ßop%mtxrx pihtartt.

Exponitur etiam,stridulus.

Bri'-SW, bombizatio, ßipZ®-. Baruch. c.i.

BopZiynii, idem quod ßopZv&s, in iisdem Epigr.

BopUßis > adverb. edendo bombum, cum bombo. Apoll. Arg. 2.deapibus > ßopZrJh y-Mnov^j.

Bo«S«|, aliud adverb. jocose ab Aristoph. fictum ad similitudinemadverbii inquit Eustath. BopZxXoZop.Zx4 , apud eundem

Aristoph.

B opSetiva, videtur esse, sonum bombo similem edo. apud Basii.

ßopZtMVOvlsS 73

BapZüXv , «, apis quoddam genüs mägis obstrepera quam sint cate-r«, ut quidam tradunt. <[ Item poculum quoddam angusti oris-,vide schob Apoll.

BomÄi®- > aut etiam ßopZukios, rdem quod /Zn^eA«. Sunt qui culi-cemmtetpr. apud Isocr. ubi scribit quosdam ßopZuktu» laudatio-nem scripsisse, vide Athen. &Suid. Polluci ßopZvkio; est illudetiam poculum angustioris, ßopZiv ci t« ut ille ait. Et ßop-SvAik aijpaor ®-, proverbialiter de inutili. Suidas.

BouZvXia^oi, ventris murmur edo. Aristot, in Probi, tio ßopZvMa-pxtr.v 6t tiouSt tittioTSO.

B ipivi;,vy.@-, 0, bombyx, vermis illequiteks araneorum modo te-xit ad vestem luxumque feminarum, qua bombycina appellan-tur, inquit Plin. quem videhb. li.cap. 22. item Aristot. Poli. &Athxneum.

BcpZmiov , diminut. idem ex Aristot- de anim.;. Item ßopZmix, quse& Plinio bombycina. Aristot. in Nub. loquens de cicadis&culicibus & iis qua ifxihatic. vocantur, ait, -m rvxZ-m Zasx.xakitjp <7tv.oj. tm ßbp&xM , quoniam videlicet bombum aliquem edunt.BopZvKiKf HpXap.®-, bombycia arundo. Theophr. hist.pl. 1.4. c. 12.Sc Plin.l. is. e.zs.

Composita.

AtxoopQa, Ut; .. f /. c, c 'T r -i v. IV-^ ayey.s , E)ion.

Areop. stridentes vd stridula, tinnula > ibnora.-Bud.

Vi pZopZieifi, bombos edo in, resono in, Synes.

VimZopZH ,bombo seu bombis aflbno. Exp. &, bombos edo & stre-pitum facio.

Ike/.ZopZo>, bombo circumsono. Item circumstrepo, apud Suid.Vls^oopZ&px,, persono, apud Nazianz. oz&Zopeote^ tvig thtoiv a o^ts

tmmv

BO'NASOX, sive/ 3 otiteos-®-, animal (ylvaticum & cornigerum est,testeArist. hist. animah lib. 2. cäp. 1. de quo multa idem ejusdemoperis 1 .9. c. 45. ex eo Plin. 1 . 8. c. 15. Reperin ajunt & ßo„uir®-

ÖC ft>t3yvctc&(&».

BOPA', pabulum, esca lacibus, sedproprie brutorum. Aristotel.Ethic.3. «5Ai«> dpm «^, xet i f { iwHerod. ftipavlso tk auiSu reis pzXcpipois civ PÄietv , eixom

Toisxooi TE Xj opiot ßogpt. Ex Herodoto citatur & pro cibo huma-no. Etym. deducit s po*,, pasco.

Bepos , (vel ßop®- ,^ut alii) edax, unda superi. ßo%üml<®-. Tue. yooAv

t/.Trzirmv ßopaitfli Kj cw'jydöTn m

ä6ff®-,idemquodp6pöf , edax. Nicand, inTher.

Compofita.

h<ptZ<(®, I sanguiyorus, pro aif^Zop®-.

BD 2^1

Aitfyoßopt ®, , ö ^ n',virivorus,virorum devorator, homines vorans-.Ut, aityoßöpoi y.wjst.

tiv'jpumiß ‘op<®-, q. d. honriniyorus,homines vorans.

A’ vJpa 7 tvßopia , homines voro.

Tijopag©-, membra depascens : ut, yv^ßioov n-Sj, in Epigr. Et ^eßöpuptKt^Zns , cura membra depascentes.

Anpsßip®-, q. d. pöpulivörus , qui bona populi absumit & profli-gat: ut, ilii psßöp®- p«<nA dCc, II.«.

Anp^ßo^ei, £, populum voro.

Decomp. Koi&hipgßopza , idem.

Aidßop®-,percCüs seu exesus: velqui pereditur seu exeditur. Sophoc»in Trach. Item peredens, exederis, apud eundem 'in 1’hil.Aapoßtp®-, ejui dona quasi vorat, donivorus. liesiod.

©iij/lßof®- , a seris adesus scu comesus.

Qypoßop®-, idem. Phocyl.

Qopsßop®-, ari imum vorans scu rodens: ut, fypsßöpß-'le/a. K. r.Qvp$ßopia,a, animum exedo^tristitia, macero me agntudine ani-mi. Hesiod. in diebus. Ki itc/.Jvysßopioi , rdem. Pychag.l’iißcp<®-> vel i I-oßop ®- , visco vescens, q. d. viscivorus.

Voßopt®-, venenivorus, venenatus. Qppian.

KvxXoßoq ®- , circulator, ejui i n 'circo declamitat & inde quastfim fa-cit, Aristoph.

KvxMßopioi, circulatorem ago, cirtum quastui habeo: vel circula-toris modo aliquem clamoribus eneco.. Aristoph.

Amßop ®- , exp. tenuiter & frugaliter eductus > vili & tenui assuetusvictu i. :

Av-ytoßöp®- > lychni vorator: vel ellychnii vorator, ut, Xvx*oßop®-pius, in Epigram.

Motoßgof, dici putatur, quasi, e/oXi«**» M riitßo^n , <jui cibi caiilaventitat aliquo, ut sunt mendici & parasiti: ideo exponitur etiamgulosus, vorax.

M vypßi^®-, qui in cavernis scu latibulis comedit.

N ixgoßop ®- , mortuos devorans. Greg.

Hsößog®-, recens adesus. Hcsych.

Nvxfißo p ®-, noctu vorans. Nicand.

SkAjj&i®- , qui lignum exedit scu vorat, ut vermes. Hefyeh.TloXvZop ®-, qui multum comedit, multivorus. /tlian. var. hist.VagxsZoq®-, carnivorus. Greg.

SnjTO&g®»,dolosos,subdolus: quasi qui hostem in tenebris &clanVdevoret. Eustath.

X6A oiiop ®-, bilis in modum exedens & erodens. Nie. in Ther.QipsZig®-, crudivorus. frah; upsßoeot. Apoll.

SO'rBOPO&s,;, coenum, limus, Flut. deSocr. dann. mtsxTmt-T oioiv upjiooi ßo^ropy. oj 'gATX%.£ot. Sic & in prOV' 65 CA> ßo^ßcuu xvX (eö-ctc,apudNaz. Et2.Pet.c-2. ‘htbxmfipn,ks xöXtFf&ßopßopit. Luc. iaLexiph. TVcrXToy ßaqZopov ozwtfipviozot y&TboT&yozi* p%. - Proprie

v, c//. t ßo(pps yovp'®-.

Bo%-.opäh,s,i®-, <>x)i, carnosus, coenö plenus,foeculcntus, coenumreserens: ut S fio^eopuitesipy. Piat.

BogCepw, coenoobduco, in coenum converto. Item coeno con-tamino.

' B6£ opxpcu, coeno obducor, Aristot. Itemcoeno contaminor, apudChrysost.

B 6 eZoekiioi-, coenum refero, ut Diosc. 1.5. ßo%eo&t& 1 ' coens

saporem ref erens. 5 Est etiam, cceno inquino.

Bopioph, coenosa, lutosa.

Comtroßta.

A’i'ccZoßagi&i , exclamo. Aristoph.

KxmZogSopuois, cceni oblitio: vel dejectio in coenum. Eint.CmZoeZtq®-, x, 0 y- k, coenosos, q. d. cui (übest coenum.

B O r’ B OP T Z il, strepitum edo: sed peculiariter de intestinis mur-mui antibus scu crepitantibus. Verbum est a sono fictum,Be^opvypas , quidam interpr. intestinorum tumultus & strepitus,Diotc.l. 6.

36 ^ 6,-t/j6j, idem. Pro eodem dicitur A yooKspw)*,,

.yoe ',ti/7vj, idemquod/66«iö(;6j6i, apud Hefyeh. AccipifiinScgenera-lius pro strepitu, ut annotatur ex Asschyio.

^xspoy.n, dc ventre dictum, apud Aristoph. pro strepere, latrare.Vnde>cs^ü,(itiy^<s5, strepitus ille.

AuwsfiQfiyui, {comfi) strepitum edere cogo,apud Aristoph. in Nub.am aßopviß, idem quod ßopZopulß. Hippocr.aphor. I.4-.AixSoßbpotopat , idem. Hippocr. 1 .

B OI- E'A 2 , X, 0, boreas, aquilo. Odyss f, ßcgfy avipm, &c..

Aristot. demundOj/üö^Ec^ 01 Aire Ctgxlx-zvzoflss xvspeot ^ Item

pars a qua stat / 36 ^<«,pärsaqiiilonaris, i.seprentrionalis, ut apudThucyd. ftitßoßoptcw rTroAsac exponitur, ad septentrionalem ur-bis partem. £ 2 ?» Apud Etym. deducitur a /Zoo«: velqüodnos/36-ppf avidiores ac edacioresreddat; vel quod frugibus incremen-tum prsebens ßogßs (alimentum) nobis ministret. Alii dictum vo-lunt Aot &ßo£.v f«r, quoniam ut violenti status est, ita 'etiam so-nori, VideGell. 1.2. c. 22.

Bop EüjEr, apud poetas, ä parte septentrionali, a Borea.

Bopivntils o.x Twj, aquilonaria littora > ex Dionys. Alex.

B ipe,®-, x, 0 xj i ,, borealis, aquilonaris; ut, ßopnx Tnn£pxm. Theophf.Toßojahov , fsobstantive) aquilonaris pars, septentrio. Etplur.7*'ßopeui , pro eodem. r

Boptc«®-, idem, in Epigr,

Bofetp-