”. %6'j T O ■ .

Sic &W pro quibus absolute /-.««etiam Alex.Aphr.dixit. Et metaphorice apud Aristoph. fiona piip&lsr., grandia ver-ba , sesquipedalia. Boa« sive Ionice& (poetice exempto i)ßck, sub. h>&, bubula pellis, item clypeus e bubulo corio factus.

11.^. Z7TH >iy j ait ß'.ßJjJJ

& ßcem$c t L, c 9 e bubula pelle fastus > item bubulus.. Thue.1.4. ßo ungis , jugis boum. Item ßonngt > ■n § ß°-r xeixs, caro

bubula ;ut>ö«KS 1 '> suilla. Lud. ^

Bo<sCy,«©->odorum e bubulo corio factum. Qd.S. i'hngr 4

tu5pZ7i-%iai ß'jd'jcn.

Eoutaft S, 0, bubulusstit &ßo«xsr.

Boiihov, «ScßoiAigoof,'«, bucula, buculus. Athen. I.12. InEpig.

BatfiW etiam repetitur quaruoriyllabis. Et/WW,perlynacresin,proßoi^iov, Hesych.

BbJeA«, bubula carnes, «££»/ 3 «««. Hesych. j ^

Bb£«A©-, L,ö, & Ka&rttr, -4G», fi, bubalus, fiEschyl. Arax^fros» /3b-f«A<» ncunpov. Soph. ßxt«.}.iv.T)c hoc animali Arist0t.lib.3-hist. anim.&Herodot. *[ eü£«A«», pudendum muliebre;& Cu-cumis sylvestris apud Hippocr. teste Hesych. Apud Gab verö inlex. Hipp. legitur / 3 bo«A(©- , oixvs «pfi (©-. apud Poli. & Etym. nu-meratur inter brachialia ornamenta.

Btrnjtr, s, ä, bubulcus, Suid. Adjective vero capitnrßBT«- ^>d«a»,quodtragice dici poste pro iwtipZri tradit Eust. id est, bubulam cae-dem, seu boum mactationes & immolationes.

Bbx<©-, & ßbx.aj@~, v,i, idem. Theocr. Idyll.j. E’^ 2 f«ßKx«j£. B 2 -«©» Dorice dicitur pro eodem, id est, bubulcus, melior, apudeundem Theocr.

«, bubulcus, Hesych.

B«Ar,«, a, 71 f«©-, MJns. Eustath. ex Men and.

BB,particula,nomimnmquibuspryponitur,significationem augens,a bovis magnitudine, (ut & i »•«•©-) veluti in ßxSsns, ßayti©*, ßx-

i(o/w£<©»,/ 3 sA</ia@'.i/ 3 s 7 rjv«,ßB 7 «fS-,/ 3 B<p«>>©»,&c.

Compaßta.

&%xms ,«, 0, bobus carens. Hesiod. in dieb. 4 ’ £^*>d «'fi/>aj

äSx-nx, ab etym. exp. xy.ifiuuvdxmif©^. vide & in comp. a ß«T».A’A®£in?<ii«f, «f,quse boves inveniunt. Apud Hom. dicuntur sm^-»«, i. virgines «A<pf<fiea,«f , qua: propter formam sponsos inve-niant, ä quibus munera accipiant,boves potiffim um. Boves enimsuerunt praecipua: opes antiquorum.

AtkQom, bovis pretium aequans. Hesych. ex Sophoc. Meleagro,pro iovooiov.

A.-^-a-©-,», 'o, decem boum (id est,ejus nöminis nummum)pretioaestimabilis, Plut. in Theseo.

<©-, duodecim boum (seu ejus nominis nummum) pretioaestimabilis.

Ei-tIat-a,©»stve 5«B!M«a,©-, (per pleo na limini fio, & Tporfififi t ).;«)yiginti boum (seu ejus nominis nummum) pretio aestimabilis.Odyls«-

centum boum (seu ejus nominis nummum) pretioaestimabilis. II.5,. & Bud. in lib.de asie.

fi,sacrificium centum boum seu pecorum,per synecdo-chen partem capiendo pro toto. Alii intelligunt sacrificium i|itßfet ßutnm , idest.wwfe', in quo immolarentur animalia qua-drupeda25-quorum pedes numero 100. Ahifinitum numerumpro infinito acceperunt.

EiyfigfiGcuct,™, festum quo hecatombe peragebatur. Eust.Sn«»«®', novem boum (seu ejus nominis nummum) pretio aesti-mabilis, Il.£.

b, ö «j fi, ut, 'iTTiSnm Jv/ngc > sacrificium post seu praeter bovisimmolationem, apud Lycurgum,ja*(Wa«©-, ex septem bubulis peilibusfactus. Iliad-ij. Metaphoricecapitur pro impenetrabilis & infractus; ut, apud

Aristoph. in Ran. Pro eodem repentur & ««•&'&<©-, apud Soph.EvSW» bobus abundans, pulchros boves habens. Hom. in hymn.Apoll.

E^fäuo.", «> Tö, iorum aratro bovem adjungens & applicans. P0II.I.2.I’ot£W, idem quod «»£&«» supra.

Ißüv äci^gcäuf , lignum aratri longius, quod inter utrumque bo-vem medium est,* cui boves quasi assistunt, temo, quod enimin curru & «577««! est pvfid ;, id in aratro est i^tCxtus, ut tradit Eust.Hesiod. in Erg.

Mwa'6W, & fitmCn , (poetice) B, v», medium inter boves junctoslignum , iit Suid. exponit. A liis lorum quo temo jugo alligatur.Hesiod. in Erg.

MemGea, 2, jungo boves. Abusive vero ad alia quoque animaliatransfertur. Varin.

Th>\v€x-ms, multas boves seu multa pecora habeiis. 11.1.

T irgxSoi©., quatuor boum (seuejus nominis nummum) pretiosestimabilis.

■ii/ig&ci©., sive sive xpßci ©. , sive al^odo©-» b crudo bo

vis corio factus, Epigr.l.z. Herodot. n’/<9cfic,s. dagy-,pro crudabovis pelle.

B Cfn, 2 , F. <y:x : & fira, (ut tradit Eust. deducens inde ßoais & Cövcy,iternßaT»^,) pasco. Themainusit.proquoiausuestßecx», inde■derivatum.

Bomr, s»r, fi, pastus, cibus, Il.r.

Botiig, 0, pastor: hinc spem. apud Eust,

B-t-iHa-tAt, J, pastoralis.

EO r6S

XtrSfts, casse pastorum, gurgustia, Plut.

B 07 T 5 , exp. leu/ 3 flop«j, Suid.

Botok, S,-zi, pecus,idem quod ßim-nfic/,, proprie pecudes qtiKpascun-tur. Soph. & Aristoph.

B-^/«i«> rfi, pascua. Dhuc. ihrig ßo&fciat, pascuorum nomine.

B«TOg, of©., '0, pastor, idem quod ßaifif. Od.|.

«, pastor, cujusscem. ßtms, ß&mJl©,. Eust.

Bo&fii:, ii, herba,gramen, Hom. Theocr. Diosc. Plut. & alii.

herbaceus,vel herbosus,id est, vel ad herbarum genusaccedens, vel herbis abundans, herbidus.

Bn&.ri>ö!-, herbarius, ad herbas pertinens,seu qui de herbis effmt,ßöZf.iuy!x. Diosc.

Bo&biox, n, tp, herbula, herba pusilla, seu parva.

Be(9»i'£a> > herbas carpo seu vello, quod Columella dicit exherbare*runcare. evulsio herbarum, runcatio.

3 ooxa, F.ßooxifVw, pasco. Odyfl. |. mtw'/.m •ssKxrd Myuv ßomxtn |km,,Item alo,sub. more pecudum. Odysi «. 7 it».>ss ßcmcj yaia. passi-vum quoque frequenter usurpatur in iisdem signis. Od. (p.’üxZ-Aristot. de mundo. Zjxx tu. os xie/. «j ;?fi y/^

*2 cv vfotTt Qotjy.ofyjcc.

Bom'os, S,i>, pastor. ßooTili, fi, pastus,pabulum,apud Athen. I.13.Bomcx ;, pascens, pastui indulgens. Nlcand.in Ther. J Est

* avis marinae seu palustris nomen, similis anati,ut scribit Ari-stot. hist.au. lib.S.c.3. *j Est etiam picis arida: Ipeciesquaedam dequa Diosc. lib.i.c.pS.

BomxJt©., k, 0, pascua carpens, altilis, apud Nicand.

Boox^^, 71, pecus, animal quod pascitur. Xen. Hellen.4. Etiam si-gnis. pascua, pabulum. Esaiae 7.

Bemaijtwmhs, i ©., exp.pecuarius i Ut, ßcmtifi 0 .mbf,s ayjpu-«•©-. Eust.

Böffxjjffjc, pastio.

Bo<w(7«i’, pascendum.

Compofita, ac primum exßetnt-Bi°vtns,tuc, !f, voracitas. Hesych.

B x&cioy, b, 7i, locus ubi boves pascuntur. Callim. Strabo.

E üSofi«, ij, pabuli bonitas seu ubertas» boum nutrimentum. Theo»phrast.hist.pl.l.i c.18,

XvSinoi, b, 77,grex suum qui pascuntur. Il.A. v-6/9.&Od.f. ynot.

Item suile,hara,stabulum in quo sues nutriuntur, Suida:.xAuofocfi«, anscrum pastio.

Compoßta ex ßt>'rcg,ßo 7 ii,&c.

Är©", pascuis carens,in quo pecudes^pasci nequeunt»vel etiam quidepaltusnonest. Hesych.

AZxtt.s, b, «, egenus, non habens unde pascatur, vel non habens pe-cora,ut, «Cb7!js «»^, apud Hesiod. Vide & in comp. ex BSr.A’p^oSotjj, b, qui in agris pascit. Soph.

AtfoGoI©., agros habens pascuis accommodos. Strab. lib.12.

Ai7<te«7®», ^ fi, capris pascendis aptus. Od.». Ai/fiSi®» 4 ’

fyßxeCT©..

KiyZi-mc, capras pascens,vel caprarum pastor, in Epigr.

BB&7©-, bobuspascendisaptus, Od.».r sg5»»o?aij«, grex gruum pascentium.

A«^Afis<r©, «xj», depastus a buculis, in Epigr.

Eu7ot©-, pascuus, pascuis abundans,pascendis pecoribus aptus.Plut.,j, n Cam.^jj,«^®!» dAtrc©.^^. yitem benepastus.Theoc.Idyl.f.

, admodum abundans pascuis. Item abundans pecoribus.Helych. '

©Jifocar©», aseris depastus, in Epigr. Itemscris pascendis aptus.

I vm&nic, b, o. qui equos pascit,qui equos alit, videlicet ad eque-stria certamina, eques. Eurip. in Oreste, iznr^^QTX. ApudPlut. ra-OT-o-Kf in Chalcidensium repub. vocantur qui opibus &gloria pnecellcrent.

ssrireSW©», equos pascens scu alens, equestris 5 ut, Xjj.©»,

apud Hom. abequorii qui ibi alebantur copia. Item equispascen-disaptus ; iit,txrvrz£o‘(gs Od.fi’. Sic tu 7 tbZcIss Trrfiiov.apud Eurip,Ahttb&tk» 5 , deficitur herbis, gramine* pabulo caret, apud Plut, inApophth.

A?i&77,r & AfiifeoTfifjCjui segetem depascit. Fcem. XtitGcrfa sive7« f ?, Ionice, qua: segetes depascitur & arva vastat. Hom. cvZ vo-cat Iw.

MtAiordfo?©-, abapibus depastus. Nonn.

M£Aiotoo«7k»«», herbaapiaria. scol.Theocr.

MiiAc&Ttirvel yjjAsfoTfif, ovium pastor, opilio, apud Hom. Ii. -r. &in Anth. epigr.

MsjAoSst ia, £, oves pasco.

MjjAdefi]©-. ab ovibus depastus, scu quem vei quam oves depascun-tur. Exp. etiam,vastus,desertus;ut,^»Ad^d?©,apud Isocr,&Herodian.

OioQi-ni;, solus scoiTum ab aliispascens. Soph. in Ajace.

HxftSZ}©-, omnes pascens. Lisch, in Suppi,n ttpGSms, fi, omnes pascens, omnium altrix. Soph. in Phil.nxpSi! 7K»©-> totus herbaceus.

Xlt&.osßoT©. , pastu seu cibo superabundaiisut, <■/?«-

apud Nonn.

sIoAt'7»a5£©», tcrrTepith. Pind. oiyu’p. T.zt.-.ZoTK?» juicie , multicul-tricem terram.

rioAfi?fi/©-, multis pascendis aptus.

tieJipSo-Hgy ,multorum altrix,qu» multos pascit seu alit,II.7-, iiritffrtl

t

1