%$y T A

vocat, y&m. ffcem.gen.) ventet. OU.&^kttf ) %'t.|

Dicitur mulier gravida “ a P ud Hn °t 0t ' & Paus ’

vel ci yJMt*. ut apud Piat, de ieg.Ete* yuw **£«>,qux con-cepit , iti Epigr. 9 Item ventriculus in qiiem elbi ingeruntur St

coquuntur, apud Gal. • . , . .

Tu.-pJ, gulosus, luteo »ventri deditus. Aristoph in avibus. Citatur& compar. V^pC^. eX Piat, comico. 9 Item queimttfestant

vermes dicti «A#M» 9 »r. Suid. .. - v K

r*vei«, ventrem eitpIdO - ventrem saburro. Item opipare & lauteaccipio- Luc. A^oatj yuue/ ,!j u\ mv Item 111 ventrem

caedo. Aristoph.in Vesp. • . , . . , D r .

ventrem meum saburrö, hclluor.Apud Athcn.4.&daiil ,item in ventrem caedor. Aristoph. in equit.

(pr »ventris impletio» ingluvies.

Turpm, <w©-, i, idem quod >«rL/..c» gulosus» lurco» &c.

P«5§«^>5» i, ventrosus,ventriosus,rwrgai&w* v, w».p«rv«s venter. ATistoph.

rd^n, & fundum vasis; ut apud Hom. Dici-

tur *de navi, fignificatque ejusfuildum, id est, carinam v‘el (utalii vocare malunt) alvcilm.

Compoßtd.

A'yuiu^tip®*, «» frater qui eodem ventre prodiit, uterinus, quasiiyvsysisw?. Hcsych.

rA»os-6j--«rw^, seuyJur&y&wg»quiiinguaVictum quierit, qui linguaeministerio ventrem alit.

Il'ysya-floyusug, [decomp.) pro eodem. Aristoph.in avib. .Ernyas-gaor, (q-d. superventrale) quod est ä pectore ad pubemusque, vel pars supra umbilicum. Quidam ita yöcant totam eamcarisem , quae ab imis costis ad pubem usque protenditur, quödventri incumbat. Exp. * abdomen.

£’e9j/«s®£,ingentem habens ventrem,ventrosus, Ventriosus. Aisch.

ill iSTTO E 7 I 7 0.

K-ei^o^dsw^, qui est cavo ventre.

Ms<ray«sw£, medio ventre cinctus. Hesych.pro eodem.

0’aJ«j ventre beatus,qui se ventre bene curato beatum existi-mat, qui beatitudinem in suo ventre ponit,id est, ventrissuiyö-luptate metitpr, apud Athen. I.9.

& o/Aspd.^t®-', idem qüod il.T At a.

manß,^, & qui est lato ventre. Aristof.

cui venter prominet, ventriosus. ,

I Igtytypihot, ventrale, tegumentum ventris. AfF. ex tue.

Y'Trvpca^l postos, saturor. Poli.

TTivyiffics, (q.d. subvcntrale) imus venter, pars infra umbilicumusque ad pubem, ä quibusdam exp. pubes, vide Poli.

, & tyzipojai w£, cui manuum labor ventri alimentum

suppeditat, qui manuum labore vivit. ____

r A Y A O'E , i, 0, mulctra, quae & mulctrum &: mulctrale , vas lactirecipiendo, Trv.gyt 7» ydyec. Öd. I. ,«o» ct' 0^-1 ctypu mAem ., row/.01 ti7, mvfßjct . , tsiV c-Wj^tx9 autem priore cir-

eumst. navigii gentis, Aristoph. in avih. xruf-tcti x} taUr.M-

fS.Itcm sentina. Eustat.

r «Air,proprie axi?®- iri Trvußujy, «c t» kidWylt ^ -71 uva, yiyuhuMyt ^).sicut fecundum Theocriti icholiasten.

( comp.) apudloseph. in antiq. lud. exp. labrum con-chae specie.

TatTOS,»,», superbus, arrogdiis, ferox, item qui elatus est &exultat aliqua re. «.»»©.Xia, apudDionys Areop. ferox leo.Euripides, 7-«.'^® c'/.sa. Ltic. ycujpTy. yj vvrv ^ /.57L yema^cs Ay.i.Plut. ili Apophth. iXccßt ^yxd^t. Dicitur* yaupdy* i s Q^ircr/cf,,tlatus animo, apud Aristoph. Itidertique ipsum 'tpeaiinpg. appella-'imya/j^on in Epigr. Et to yauvas pro animi elatione apud Plu-'tarCiUlmin Alit. A y aia iit yauoi, ( Geli; uyuuaRt ab iymcj)deinde yui^, & interjecto (, y*v 0 -\ Alii derivant abctycwh,

absalfo«.

txcfM, h, & Tcu/f/hitui, 5 fiu.i, superbio, glorioiveffcror. Phocyl. Miy cui vi GT>(piv\. Plut. ili Cor. yxvputfyjoi, daß, du iu uiBSi.gloriatio, elatio, jactatio, exultatio. Eurip.

Taiprs, & yuuer^ , Hefych. idem quod ya

fcwQidcj, ai, superbio, glorior, efferor, me jacto. Dem. pro cor. iitliw ,r?,axt <k lairr, yuu s/.usi sivai et A ktmtgpn «e»oS*»». Plut.

inLyc.yavgxSvrertarirtifTOyjo^aiToKaaxfctijMj^V, Et, yaasßt sS-ati»dcequocxultante aprid Xen. de arte eq.

TwjeAUf7.ee, gloriatio, exultatio'.

Twjpy.A3i, Si i, elatus, superbiis. . .

Tuufirne, ii7@“, superbia, elatio, gloriatio.

Taum ;, elatus. Laert. iu Polemone.

Compbfita.

K'ywfa ,S.o, superbus,insolens. Nie. inTher. fit ä j.«?f©^,jjriefixoaiiitensivo, vel ab dyy.ve;, interject. p. Vtriulque etymologiaememinit Eustath.

A’yxuytxto, 2 , valde infolefco /valde me effero.Etyrh. ex Methodio.A’yüveÄcifAst., E«, insolentia, elatio animi. Hesych.

A 'ycuieAe/u-u, genus luctae este tradit. Eust.

U’xyxvgi!t>u,xi,isicii, insolesco,insolens velsiiperbus sio aut arrogans,superbio. Item active , effero; jacto. AfF. ex Eurip- cAcya^S.««,<nij-wfM w.vSfos, dignitatem yiri exaggero.

TE

V-pnycuipuituf/Suof^effeior animo, & ferocior reddor ob. Apud Xen.Psed., 2 . iunycmpuS-di , exp. laetiorfactus.

r A T 1 . O N, 1 iclych. cxp.ee ^^/0, , kv^tvv ,. curvuir,, tortuo-

sum, intortum. Vtitur Hippocrates , sed Gal. annotat vocemhane non elfe usitatam 'Graecis,ideoque ambiguum este debeatne

«|«/£ 2 % an OTSi-sfelinr««^.

Ycu/aiwi reddo^eMurer»incurvo, intorqueo. Hesych.

F E, lyllabicaadjectio,quidem, certe,utique. Saipevacat, przser-tini aliis Vocibus adjuncta , articulo autem 5 ? Frequentissime-9 Item, falsem. Dem.» fii'iMt, fdp@*j 4 , fi non summam,(altempartem. Saepius sine.accentu scribitur. 9 Pro 'dicitur Dorici.^•.uräpu'd Aristoph.in Acharii.i;«» yx, pro iyZryi, ego quidem.

f ET’ st N A» : pfst. iried. verbi yi&ce, metathesin habens pro ykytu*.significat autem illud yvAu, licet'inusitatum sit, yyccfse; ßcS , stuI^ukx'wv ßo 2 ,teste Eilst, id est, ita clamo fcu vociferor, utintelli-'gar; feti ut audiatur & intelligarur clamor meus, i deoque clareVOciferoT/OdylEt&^&xM it Et 11 . a. -jijurt rtemt

uyv. Didymus inquit yeyivctv'ette ii a; crumii j anub afixtao&afjij;

(peivl/jj.

reputa ( praeterito medio in praesens transcunte) idem quod y.pati.Affcrtenim Eust. ex Sopii. -nyepuVu ; Pro eodem dicitur etiamyty,mu, a, sepe apud Homerum. Vsus est L Xen. 'in Cyneg. 0> spateim, vociferetur» clamet.

, vociferatio, alttis clamor. Plut.

Tiputima, idem quod>5)Eti. Thue. 1 . 7.

TiputiftS, c, alto clamore enuntiatus; seu clarus, ita ptohuntiatus utaudiri & intclligi postit,ut ysyiine Ai >y<&, apud Philonem.h’tT.y£-,u};a,£, (comp i) reclamo, in Epigr.

r ET, H N A, vocabulum Hebraicum, ex duobus compositum,val-lem Hinnon declarat, in qua oiim Ifräclitar,; superstitionibus vi-cinarum gentium addicti, filios suos diis addebant, inauditaquadam immanitate. Inde factum ut acciperetur pro loco cru-ciandis in atterniim reprobis destinaro, atque adeo pro ipso sup-plicio & cruciatu quo afficiuntur cum Satana* angelis ipsius,sicut Erasimus & alii mulli annotarunt. Vtuntur novi Testamentiscriptores & Theologi hac voce: de qua vide & lerem. c. 7.

TE/NOM Ai, gignor,nascor.Od.ScraiT« yiiteSraf^syhct. Iliad.i/,««r« «i wum. Tt-tvoffyje) i 7 Tetr,m Mtam siit tii:! fti-nig. Hesiod.r««»ftsffi’ kte <pghuf äsu>.iyuict s'yt thyjr,. Pract.med. pipaa, (Tolispoc-tis in usu) natus sum , interdum & simpliciter pro sum ) linde j»f.---«-Particip. Apoll. Arg. 2. ytjütvn. Od. i. teetytjaur’’

cii mm. Et in infin. D01 ico yiydfBjj. A orist. mcd.iyw.dulco in s r e-queuiiVisu est in activa signif.pro genui, procreavi, diciturque*de viro & de nildiere. Iliäd. 1. 1 i’ Ü.ujj; 0. -jzüja fuuj ju ycazy Te-idöc. II. r. Ex 7/ tfct'j ion , ifAfit Ji <n yt'tnnV Sic II. u. Qii

Hmydtuvftiity!^. Xenüph. in Apologia Socratis; deutröque pa-rente simul dixit >«- -n! -^i ^

i dem in Apomnern. Aue appellavit inatres, scribens, ist*<pv<mj j nus pctsx’äfix 1? ifurte. £ dcuiCipc-vj.

Ttprtcftut, ( f. yfmtnfuq, prset. yifyimajf, Abr. r.

tanquam a pfiviufuui §,--«<> A or.2. med.iS,»>iL»; praenmed.^«tanquäma yAu) nascor, orior. Plat. Epilt.9.«($«sx&-p$t*pippvet.Apud Xen .yiptus im nanisanhOsab. -mpiytl.pJÜ/jct, qise proveniunt, fructus, proventus. Thue. 9 Item sum j

'titur,habitaratione pripositionis cui adjungitur; ut äpud Theo.phrast.de causipl.z. pi,$ mßemmß ignis igni adjicitur.itp’ tribus, Thue. aliis inniti,in aliis spem collocare. y.tsSra, pidd 71»®-» 3b aliquo disjungi. Itidem sine praepositione; ur 7*3*1*«7 TB "«««,£(*,, nomen urbi inditum est. Frequenter exp. accidere,evenire, contingere,ut,vi j<35»£; quid accidit ? Xen.BeU.5. crfhro'nm ztetfctyiSp« yjvi&cu.Cum infinit, apud IIbcratetn> pipttToimrSvtTBieit. 9 Tito/uui laisi -ira, velä/rSru, ve! dstlrSv, versor isthac re, incumbo in hanc rem , occupatus sum in haere. Plutardi.

libet, klar. 9 Item venio; pervenio, accedo, ut Herodot.isrBipfyjiv im Tu/iiti TrsmfiiS, ubi venit vel pervenit. Sic Thue. sjjiaVcz&STzis&fAsf, Plut. iti Fabio. yiiov^J ttu}.,, -dcci mc TcjfuutctT, vc-hiunt in potestatem, Vel rediguntur in potestatem. 9 TtvcT^ntwJ,«, bene tecum agitur. Dertt.

TitTeis, £«-, / origo, ortus ; ut, $J£<ns >(9cfai, 7 niMuat, t!cc. apud Piat.Est etiam id ipsum quod ortum est. ut apud Piat, in Tim. 7,7?<a(k$vtoit iiia, rir «ew ertett &}&**, Cic. exp. quabtum enirrtad id, quod ortum est, aeternitas valet, tantum äd fidem Veritas;Item genitura, nativitas. Epigr. 1 .2.rtreA®-, genitalis, genitabilis, generare faciens. Plut. de Pythie;

oracui. 1

Tctsci«, dicsnatalitius. apud Flerodot.

Teteei&qgfi 2 , 0, idem quod^Mi-t-tA-.

Tettmg, genitor. A tistot. X, genitrix.

rtmps^i-, genitor, Plut. festitcnitiij,»®-. Hesech. unde apud. Soph.e Atof

Tetsti, i. Ortus,nativitas;iinde eht ■ßn-suc, ab ortu. Hom. & Arist.Ttttr.s i;. i, ortus & generationis anriftes 4 ca- Aristoph.

sitfaf.