Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

|Kia

tr/jmr

liViiill

IsiOfi

l/is.T

1/iiiv

lohoffi

ikslv"

Ipudtl

[tatet

Wt.

felso*

Is,-'»'

%y 7 rE

riat. § rsXo&, aliquando exp.ludicra, jocosa; unde & opponun-tur comfrcuM, ut apud Isocr. a&i marxhuci.piXmeif xttyt». f Sic &Xen.P*d.2. '§ Interdum & jiAbi»substantive dicitur pro joco,ut apud Id ut. in Pol.pr*c.& alibi. Et j«AM©-,qui est jocosus/ace-tus. Dion. Long. J moi<» etiam vocatur quod ad ciendum ri-sum aptum est, ut apud Plue, £.jöu>«r, exp. risos excitandi"rätia. Dicitur 'hA«V®- äpud poetas.rrXotW, ridicule. Luc. Aristot. rhet.3-

UXom^oj, ridicula seu jocosa dico, jocor. Plut. iri Apoph. Luc.f rJiwair/öV, jocatio, apud eundem. Plut.

TsXdid^o, jocator, item facetus. Basii. & Greg.m^aff. pro scurra, ex Epigr.

Compoßta-

aV****® -» * * *5 «»'risu minime dignus, sed indignatione - Suid.

J Item priv.sig. risus expers. Sic appellati fuerunt Heraclitus,Anaxagoras Clazomenius » Aristoxenus , ut qui nunquam ri-sissent. . . ,

piyi'huii, adverb. sine risu, citra risum. Plato tn Euthyd.

XiyxvAvj.-, risus abstinentia, vel q.d. carentia risus.

Aj sXaßox L non rideo»risus expers dego, risu abstineo. Heracl. mepist-

2, exp. rideo. _ ., . . ..

A'peooyXois , 4 ©-, i, a Suida exp.qui ob inutilia, & minime seriandet atque gaudet. Erasinus hoc proverbiali noveque compositoverbo dictum fuiffe ait nugatorem, quique rebus ineptis oble-ctabatur..

hanmyXus, fletu misto ridens. Stat. .

A<«j«A**>> St derideo, irrideo reum accuC Lucian. J Itemmetaph.de serenitate & trasiquillitae , apud Plut.inCas &Theophr. debist. pi. . ^

Ü^ssxäu, 2 , irrideo,illudo,cum dat. ut»£>/kA«r mi, illudere alicui..YonyfixZ, (decomp.) usitatius & significantius est pro illudo, insul-to. Plut. \my ßxüviec airnlty heypos. Sic & Soph. in Ajace.gygmyXas, dicitur Bacchus risum excitans, in Epigr.t*yOdu>, risum effundo seu emitto, in 'irifum erumpo. Od.r.YdyXwt, risus effusus. ,

% 7 nyXaoi, 01, arrideo. Xen. in Apoll. Socr. Tb, 3

ouitx ibii xatyc&xldi i 7 uyXccocy. Item pro illudo, insul-

to, ut apud Lue. de Vulcano >qui Martem LVenerem in adulte-rio deprdrcnderat, oty -X iwiy/.i. ooJizii iipssalr. Apud eundem,\7nyX0t tv Ss cgJiinoy. y EonyXr. 76 y-oyy., apud Ariitot. in Probi,exp. fluctus superfringitur.

liKyXoic, q.d. dulce ridens. . ,

S, irrideo, derideo, tum geniti apud Xen. Cum dat.apudHerodot. ,

'tS.dfa.yX 2 y.ai, irrideor, ridiculus fumi Plato de rep.I. I. 'wfapAu/fyitiftSfah ridicula fabul*.

K.«:?»3«Awt, derisio, irrisio. Xen.

%.«faytXMtysf,, --»».'derisus. Poli. 1 .6-0.4.

K«&y£A*r©-sridiculussid est ,in derisum incurrens, qui deriderisolet, aut etiam derisione dignus. Plato, Plut. Isocr.

KdfayXdioic, ridicule. Apud iSischin. & Xen.

K»fayXxtix 2 s, deridendo yei derisorum more. Poli.

Decomp. Zyi&faytXa.s-®«, qui irridetur, ridiculus. /Eschin. in Ctes.iw&faytXu?©*, derisu facilis. Alii exp. ridieulus,contemnendus.HgocniccfayXixu, ii, insuper irrideo.

Ya^ifafayixai©^, valde ridiculus. Plut.

iHXcmoiy-Xac, fletus cum risu, lachryma risui intermista» Xenoph.

Hei. 7. , .

TIcifyixoi ®.,'omnino ridiculus, apud Luc.

Xl^iiyXoii, placidum ridens, placido vultu ridens.

ilgooyxäa, 2, arrideo : cum accusat, vi prapos. Eurip. in Medea,*4*A?* dxo) 'n&iyxZou, miycPl®., arridens imagini in speculo.i&rK^sA«©-, q.d. cujus studium est ridiculum. exStrab.tltiXiyXuo, a]®*,i, risii's anians, qui lubenter iridet. Zephyri epith. inepigr. & Aristot. Rhet.r.

, qui jocos & facetias amat, qui lubenter jocis utitur.Aristot. Rhetor. V.

-r>,A-E£A»-«s-«r, apud Poli, qui jocatores amat, qui facetis hominibusdelectatur : vel qui jocationem amat, qui lubenter jocatur.

TE 198

v,i, onus navis, merces qussimtinhavi. PolhÄpocisg.

T-^sH, onero.

Compoßta.

t- 7 my uu, depleo, demo ei quod plenum est.

Ä 7 rziyfii^a,exp.yyt£a.

Kdfayyar, idem quod y.y.01.

?mpt(u£a, supra modum impleo. Xenoph. lib.de Vertig.

T plus sequo oneratus, onustus ultra modum. Strabo.

r ENT a, Hesychiq sun't.carhes, 'viscera. Ni'c.ili Alex. ^

fe,oves. Sic\l.rtinußi>e; ft.ixhrno,ubi exp. etiam,artus,

IENT1 aN H\ 'w,j, gentiana »herba insignis amaritudinis, deno-minata aGentide seu Gentio inventore, teste Diose. iib.z.eap.z. 3 ePlin. I.25.C.7. Rursum Diosc. L2.Cii2. dicit, fyvkams(Opi;, gentia-na radicis.

FENTE, mentum,Eur.in Pbam. imt 3 -rix-voiv fyivs i

'C 0 - Et a F ud Thcoc - canities kopivjj , y Item mala, maxilla»

apud Aristot. lib-3.de an. -i ovy^a/tsHoiv ajfyivzs, qua maxillae cum'faucibus coeunt. Et inPhysiogn.'d «»«H >d>m Tribuituretiam lepori a Xeri. <J Item acies» ut acies gladii. Epigr.«. ^|<-^wl|s<öA« 4 '« pivo. Item securis seu bipennis & gladius, testeHesych. Cujus significationis hanc rationem suspicatur Heri.Steph. quod ut $vvi; ("maxilire) mandendo absumunt & profli-

W:

r £ A r H, «r, i-, exp. varite & omnis generis merces: vel etiam sar-cina variartim mercium. Pollux esse ait. Proeodem

dicitur pir®.-, de quo vide suo loco.

rE'ATIS, I®., & TeA-i» te >allii caput seu nucleus aut spica.apudTiieophr hist.pl. 7.c. 4.

rrA^Vi^i in yAyoao evadere, seu in nucleos dividi, in spicas discer-ni. Theophr. ibidem.

T E' M It, plentis sum, onustus sum. Proprie dici putatur de navioneraria: ut Xen.ys^ fyopTio),, oaoo 'jwjy^xy/y®* y-ipnp ciy T j. Dealiis etiam multis dicitur. Idem Xen. anab.4. <ii j I? B a-

i.yy)M y(aums. Piat, in Apoll. AfttiitpfHßt& yifriixtuit Dicitur & de rebus animi: ut apud Plut, de exerci-tu Pompeii in Pharsalia» tük sA moi ^ 3 -tysrns mofax

fyuöxo. Et apud i soCr. trsl&oiv (ip&gniyc/i-Tzjy -ytygyjso.plenitudo. Helych.

Itftity, impleo. Iob.2.-« -tmhmsiSpidi Item ONUS impono.

Tiuio-fi», Tt t q.di implctio vel implementum.

gant, ita ferrum ictus inferendo.

Tivoiov, %> ii, mentum. Xen. in fymp. & Plut. in Camillo, y Alicubiexp. Scy/tiS-®-., maxilla,mala, y Item barba. I 1 .. 9 -. ii. i»,v. i$j«x. Dicitur & de brutis, ut de leone apud Luc. Siepe invenitury.me iplur.num. prorsior, ut apud Paul. Plut. &alibi.

'exp lorum circa mentum equorum, ex Poli.r»«oW«, 0, barbatus, Ionice pro cujus fceiti. est $001x710,

Luc. Legitur & sine < fyisdn;, apud Ätheri. I.7.

Tiveitio),a, f. im, barbatiTs suin, barbam gesto.Aristot. & Thcoc»Tsyoid^w, idem. Od.V.

ViseMoxoi, barbam emittere incipio. Xen. Pscd.4.

T$vttks-, « 4 ©-' i lanugo prima qua geme vestiuntur. Interdum &generaliter pro barba. Naz.<n> «A f Siiixexis txs ypov-

&k. Et^v«aJfj, pili ipsius barbas. Od. zr. Item p/x-uesexp. men-tum.

Compoßta, ac primum ex 'ßvvf.

ÄLctyiß/ios, securis. Helych.

, e\ai mentum habet longum. AdamantiusinPhysioo-ri.

I Mix.py{mc, qui parvum mentum habet. Idem. 3

Oiiiyfivc, id quod infra labra in maxilla inferiore eminet. Poli.XaXH2$ovciisi-.v&, serata anchora, q.d.asreas malas habens» areisarmata maxillis. Bind.

Compoßta ex fyjmv, id. e si, mentum.

A hößvcit®., terribiles malas habens,terribilisj&yussCallim-.hymnoin Deluni.

A ijpitt®; qui mento est bipartito. Bud. ex Gaza.

Htfvßvoi©*, qui rectum mentum habet, vel ipsam barbam rectaniiPolemo in Phys.

Aemßoei®., laeve mentum habens. Herodot. in Terpsich.Max^oßici®., qui longo est mento. Bud.

Mparvum mentum habens. Polemo in Physiogn.

Ö^vßvti®., quiacutoestmento. Budi

Tlep$j<*® s , cui mentum prominet. Theocr. Idyll.3.

~t'-mfyiixaCoi > mentum prehendo ejus quem rogo. Hesych. ApudSyncf de Vlyile & Cyclope, - &idm^viucmxsßa Ovi»» my-onP ^«,.svwS* dyJpX 7 ti 6 » etvccf, exp. mentum ejus demulcens yeleri-gens cic vellican s, ut fieri solet.

XuXusfyp«. £,«,oAss, rostra asreas malas seu maxillas habentia, prorostris aratis, ex Epigr.

Compoßta ex -ßiuov, id es 7 , Barba.st, imberbis j ut, avfftjffuji$btm , Lysim. To iffiaoy, q.d,barbae carentia.

Aßvtioici q.d. imberbiter. Philostr.

AWopfrc©-, cui longum est barbitium, apud Arist. Physiogn.A$tym©o, qui nudiustertius barbam emittere coepit. Et.'Xßyyci®.

in Epigr. q.d. lanugo barba nuper enata.

Bdßyitt®., q.d. profundam barbam habens.

E uy.tci®., pulchram barbam habens. Et simpliciter,barbatus. Itemvillosus.

H',i uy.tot®^, semibarbatus. .

idem quod dOyvci®. , dissoluta particula<Ci: ut, aR yvy-r«®-. Item, 'zrwgJiaAif wyvec®'. Hom.

K«^7£v«®-, fq.d.male barbatus) qui est tenui barba.

A«uj.£»«©-, quidam exp. cui tenuis & mollis est barba.

qui est fluxa & rara barba, Camer-tlgoyt»«®-, exp. promissam habens barbam.

Ymyvaamir, exp. ii agn iiayS-S» ii yatwt.

rssFANOS. J»,i, grus, avis vigilans & ptudensi de qua Aristot.y Est etiam genus saltationis seu chorea, reste Poli i-4.cap.14.sic dicta ä quadam volantium gritum similitudine. Poli, ibidem,y Item scenica quadam machina,qua utebantur in Icenis ad cor-pora rapienda c sublimi. Alia quoque machina,subvehendisattcllendisque oneribus comparata, vocantur: item-

que grues apud Latinos. Dicitur esse & pila lignea , in qua

N 3 Catina