Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

A

feilt

•>4>

itui,-,

fccici-.:

Mit

tt ;! ,

M:

$0f

FH

>%

cfc

smi.

7/'

ii®.:..

pio,r-

'/ii)

facio.)

' 4 %

cii^n

dum cum prspsslxj.iit Il.fjytJjiWi, yQJvyJty. Interdum k$ subau-ditur : ut W.S-,y.yfjt Si TE Legitur & pr Xt.yeypjzt, ( per

y“ -- - '-». \ nnrl/>« ^mi)^ aÜ nrn <<Ai>nn A

n zo 2

‘ mfyupui, (q. d. supra modum senex, vel plufyuatn senta) decrepi-tus. Luc. in dial.Terps. & Ditis. r

uuui. m. ..." - - -- .i— ■ - r- o — — r ---fi i f-| --— — uc. in dial.Terps. &. Ditis. .

syncopencxyoypw) unde-ysy^s, apud Demost. procorona, JrtfPtS, e®, j,vox,tpem(. II. Sieh e. im fi toe ste/>«» <sÜTupm/t,Kir. sye ?*y>) 3 »r x$ 7 i> i nec una vox, Plut. de orae. Pytb. ijJf ESI %£ <! y, ; cfr j vii «

/•- / . . .. 1 oM*ßl±.. iJ» i iit.. ..E_ -s.• 4

taedam barytoni dicitur, unde est 1 jV^/4 51 ®“« ut tradit Euäath.

Py?-. Fortasse ä y<«i« deductum est, sicut «»«)» arEyii^TOisiadverb.cum gaudio, Isto animo, Bud.r«0®, e \®,rä, gaudium. Hesych.

r«9ww»j|, i,pro eodem. 11 .rpisyti-tcArs MetlpiXoviittgrfäpz&öy.

JT« JicrM®*, ad ject, istus, lsetabundus: ut, yvfiimwot Jt^fimyls;. II. v.Trfymwu;, adverb. Iste, lstabunde- Hippocr.in epistola ad Dcmag.Cvmpofitu.

A’ pQtyißiu, unde ifeipipty/fatt valde gavisus sum. q.d. circumquaquegavisus tum.

e'®^, lauro gaudenst ut, Sctpnyffi; , in

Spigrant.

ivtytps , ut, tTrtyrffiims 7vi<r4 r, lset.itus super his, vel de his,tüyctji »7©-, Dorice pro asjdJ 1 *!®, delectabilis, jucundus.

Avpoyffif, lyra gaudens., Epnhetum Apollinis in Epigr.

&iiXiy>j)ns sive meile gaudens, melleus. Pind. apud Athen.

ncuryi^V, valde latus. Heiych-

HoÄuyiiJtj ; , multum lztitia: aneiens: ut HeCcHyt Aun/V« izz>Xvy<i%(&,.

TH'© TON, sive yiriev, ts, ri, est planta quaedam similis ampelo-

praso,testeEustathio, qui ejus etymologiam esse dicit™ ckyi;tsiaffoxv, seu ri yijjsv )-/«»Hyan ägftaa^ : addit etiam, vocari 6c y4)v\-Xtia liv c yr-tvitsiaa. & t7njv?&4a* Fryin. yiticy este ait y/‘.e-.y.v kq'.u-ftvM, dicitquequasic*3^rEW»E,utpote ctürbZIt; cit t 5 ypc ev. Vide&Theoph. bist. pl. 1.7. c. 4. Legitur & apud Aristoph in Ranis.Trsjvfm, <3®-, i, idem cum ytfym. apud Epicharm. in Philoctete &apud Athen. 1.9.

KftftftveyivlM . s, te, crommyogetium; olus mixtse natur* ex ge-tvo, &cspa. Vndc Gaza exp. cspigetium, apud Theophr. bist.Pl- '

pl. lib, 4.

T H F A :2, «t®., T» , senectus, ut, E717 kW) apud Homer. &

Xen. inLaced.pol.At7!fee|E7ciX/<sTEjoE«»«/ to 4 t äx/^^öv-tui f®fE^r.Galenoy^«< «ei* veo-u est, (inquitBudxus^quum intabem arger ex febre hectica incidit, ita ut similis sit seni jam de-bili & arido. Et y^^Kf otfmsoxhwmn, apud Herodotum, serpentesexuunt senectutem. Sic utitur & Aristot. Sunt qui y-^tx a 7--(«t: sunt & contra qui hoc ab illo deductum velint, ut dictum estin Tb^ok. Aristot. autem de animal, gen. I.hoc nomine indicariIt tradit, nimirum inde deducens.

Tripotis, senex. Hesiod. Piat. Xen. Theophr.r>i£j»Ai©-, idem, apud poetas. Ass. & ex Philone.

Tqgcpin&ü}., sepeseo.

Tti^VS, F. im, idem. Hom. Xen.Plut.

U&w , T«, q d. senescentia.

, pro eodem > apud Aratum.

Compofiftt.

AV^7©°» *>«>£ >(> senectutis expers. Aristot. de mundo.

A’yugjs®., pro eodem, apudpoetas, ut Hesiod. a.JdmT@~n

wynqtp®*

A 'yipvs, u, ' 01 $ idem apud Hom. & Hesiod. Sic 3c Thue. 2. iiyfyusi-T-q»®., immortalis laus. Accusativus sine 1 , reperitur in-

terdum masc. gen. ut, äy^aßtw, apud Plut. interdum foem. gen.ut, ayie,u-^vpfi), apud eundem, pro quolegitur & kyfym. In ge-nere »eutro dicitur ayvewv. Thue. 2. to ji, (ptXti-nfict ayieonfjjjm.A'-myp^.irxM , idem quod y/.pfimcu. Hippocr. aphor. 1.2.

E u!)vy^as,u, profundam senectutem agens, decrepitus.

E 'ysri&mw, seu iyßi&iu, 2 , q. d. insenesco. Hippocr. aphor. 1.2.E’^fügjs^ , id cui insenescimus. Plut. in Catone.t,''/.iyrfiy.s, i, Cereris epith. TE Aai ^ -i'A/i! eA^s yvguy. vide Eust.EVvsa^^s, novem senectutes (i. aetates) vivens. Cornicis epith.apud Arat.

E ^/aSyi^®,, extremam senectutem agens,decrepitus. Plutarch. inPompeio.

Eli}-««®', senio felix: seu cui commoda & beata senectus obtingit.Aristot. & Plut. Dici putatur & 4Ü'}^«®, unde fit superi, tüypyc-m.r®.Hel)'ch. & Suid.

Eei,« jfcelix senium,commoda & beata senectus. Arist.Rhet.l.i.KoUy^u;, aff pro.confenefcens.Poslit etiam significare, senex, se-nio confectus.

K«7«},i!2ji'<7*ia,senesco. Hesiod. Ai J/x }S'c*

TKlfs).

tlecomp. neu, consenesco, in Lud. ex Dinarcho.

'Lvfwmyripßrx.u, consenesco, una senesco. Laert.

longam senectutem agit, qui diu in senectute vivit.

Diosc. 1.2.

Tlttyt.y>igs/iu, £, deliro pr* senectute, item senectute conficior,n , deliramentum.

Viiej-ywj.vx.oi, consenesco, inveterasco.

n«oy«j5tw, ante senex fio, ante senesco. Luc. iti Timon«.

SibjSjp®, n, «,q. d. sociam senectutenj habens. Assertur ex Epigrpro consenescens,t™«, consenesco.

T*x< V««®» cito senescens - unde apud Hippecr.

f’?“}:®» tfdV « Af|)r, rst p&ftzfoV) «AA« d' ywjutt&s.

Tnpiu, sono, loquor, dico. Hesych.

rvgiitftct/ > idem. Hesiod. in Erg. Vnpilst’ WJyfflar» 1 » «JVro» rsoy.riipvtfgi » te, idem quod yipv;. Plut.

Compofiftt.

Bgofiyiiptit, e, *, mortalium vocem habens, i. qualis est horniliUrtiqui mortales dicuntur. Ex Epigr. de psittaco humanam yoetviiusurpante.

I E’esyj«»» > Helych. exp. pnyaXipumu.

Euyppus ««Ai, vocalis cantus. Apud Aristoph.

MEAiyflpt/r,melleam vocem edens, suavisonus. Od.«, de Sirenibus»nea» y’ «y-k-" fnAiytiptw Air ^ptcLtu-i «r’ cbx.£crm. Et Pind. Olymp. 1 i-.pithiyxpvBS vptvtt , hymni dulcisoni.

M«A ttfypftis, blandam vocem habens. Tyrtausde virtute bellica.UtHztAbyvgvfy varie sonans. Pind. Olymp. 3.

TiTfxy^, quatuor voces edens, quaruor son osdi versos habens»Strabo lib. iz. _

riTAPTON, b, t«, acini vinaceilignum seu nucleus, i. quod inacino vinaceo lignosum, olleumvc aut lapidosum est, ut in cera-sis, prunis, olivis. Athen. 1. !4 .e|eAe fCp : &$v'rev$ii.<sa&i$Tv ytyaßgvJ Sic dicitur etiäm *i yutaticSt» uihvtt ut schoi. qui-dam Aristoph. annotat in Aehamens.

Tijagmkis, plenus yiyaeyrm ,multa habens yy&fa: vel similis yiyxg-■nts, proxime accedens ad ytyief».

'CompofitA.

A’ytyxgl&fitlfvs, botrus acinis carens. 'Geopon.l.4.

E zyiycßiß 1 , nucleum eximo. Hiofc.l.t.c.i+.axyiy<Kpii^ä yiEjsA:,uv* pastae eximo nucleos.

RAtuytyx^lttmf, exp.acinos eximere vel conterere. Exp. etiam, ^gi-riteixfyaf in modum t 'yiyt^Tur. diciturque ex consequente signi-sicare auunxiiitrctj, coire. Aristoph. in Aeliam.

nT A E, em 7 ®, e, gigas: immanis inusitatsque proceritatis homo:quales olim Terra filios genu iste dicitur, vel lovcm ipsum oppu-gnare ausos.Od. «,J^ «p«(« (pvAxyiyxflut. EtOd.*,cB»«vJ),iori)>EotX^TXff, «AA« yiyctffi. Eustath. a yivsßSr. yn deducit,quiac

terra nati ferebantur. Etym ymgtp to ein? yft 'Uvet/.

PiyjMTBy® &yiyxy'H &'>»,«, gigantSus seu gigantCus: qui vel qua-lis aigarttum est, ut, yiycuntijcu; in Epigr.ttytmmiitsy gigantum 'similis: qualis est gigantutn. Philo de ylt»Mos. 1.1.

tiycu^Au, a, gigantes imitor, gigantum similis sum: corporis vide-licet immani mole vel feritate. äpudSuidam.

r IT r l'A IO N, B,TE, gingidium : herbula ex olerum genere, ijdve-stripastinac* similis, sed tenuior, & amariore radice,ut inter aliatradit Diosc. 1. 2. c. i«7- Idem exeo refert Plin.l. 20. c. 5.

Fi r r A T M 0 2, i, 'e, Hesycnio est, cardoportae, qui cum ipsa portavertitur: velpotius'ferramentailla duo qu* percbinmissuranxinter se coeuntia clavo trajecto portam sustinent, 3 c in quibusipsa ceu cardinibus vertitur. Inde ad2^A«s7, transfertur. VideHippocr. de lotis in hom. ? Item suavii genus, Hesychio.rijsXwftBo^, structuram habere ginglymo similem, vel per gingly-mum jungi. Hippocr. 1 de artic. vide Gal.

TrßxvftMK , figuram habens ginglymi, similis T»r yiyfhtiy^is. Re-peritur &■ yiyyvftah^, apud Aristot. bist. amm. 1.4. c. 4. similiter& jiyAvftt ^, apud Suidam.

r l'r r P A S, «> e, parvula quadam tibia lamentabilem flebilemqueemittens vocem , teste Polluce 1. 4. c. 10. ubi dicit Phoenicumquidem eam este inventum, Carie* autem mus* «tggs-i popav , itadenominatum ab Adonide, quem ytfeay Phcenices sua linguaappellant.Thryphoni quoque apud Athenäum i.i^.yyßfxs est aö~'Kymusbvtfic/.. Ab eodem Athen. 1.4. eadem tibi* vocantur rißtfci etiam, itidemqueab Hesychio: nec non yipfe*«i «•r»j {^aiyet, tibia illa, qu* gingras dicitur, cano: üt apud Athen. 1.4-.ytyfecüytttn jSfli (pciVtxcy.

Fi3f««>äif«EA«,catminaqa*ad gingras cantantur. Apud Athen.ibid-riyfep.tr ßiii, cantus scii sonus ab Hesych. exp. sonus.

TIN E K. tl vel yiyv ucx.cc J*. ryruyty. ; E.y.^.trzy.^htzuc^uy.ty a yyou, a»Aor. 2. ej'vew, (unde yyuSi in imperat, yyottw in optat. &yyS inconjunct.tanquam ä y.aui ^nosco, cognosco, noviuit, yyuS j mcw-TEv. Xen. P*d. 3. ct". '.Ti.ft.rv tSt? m<pui ytyaexu. Cumpaiticip. ut*ynuexu <n iynpjßi'slsy , apud Xeiloph. Apud Aristoph in Pluto, yi-yatrxu a-dov iV.cognosco me inferiorem cslembi exponi etiam po-_.test, intelh°o vel animadverto. Et Byvatmy ieMKSfnti/yijjot apudlThucydidem cognoverunt se dimitti .% Aliquando & pro, agntt-sco. Cicer.apud Democritum, »7>r p.t nyyaKiy, exp. nonmcquSC-quam agnovit. $ Item censeo, existimo, judico, statuo. Xcnoph.tyvuvcy.; vjiSpfK; AfrnW «»«f, yucay riss id est, cenics,

existimas, judicas.ApudPiutarchum, Eyr&iETW rar ß, rrr.iin , sta-tuerunt hoc sibi faciendum non esse. Lucian. in Prometheo, «JV-tyyuxs <afe< iptS e Zdstr, iniqua in me statuit 1 upiter. $ Item sen-tio. Luc, üb. dg sjcrifiCt « yeyun.nr. eoItst, qu* de ipsis sen-

N 4 riuut.