to[cO ; :

Idccr. rllitcrz:.

. Luc- in lib.

Pi rr

yß^.yiütvißniy.itrn. Sic apud Demosthenem Judices amyitma-ks & i&Ttytavsitt inter se opponuntur, item ^irvyiu^xxcmi -vA-lj,

•i; n0^i>cotry.a<m j. In hac autem signis, jungitur interdum accu-sativo rei: ut, ibny.iiicy.c-n -ruu vwc-ih»-, vel thu }%u<plta, apud Dem.aut accusativo persome, ut, 'htayuScry.Hi mk § ksy.Avftßl&', absol-vere aliquem a crimine. Item renuntio, valere jubeo, salutem

ultimam dico, ut iiitab.Cebet. ixxiytiixrxetv i? \J/<5bJW<tJ'«et5. Estautem hsec signis, affinis prima:: nam valedicimus iis qua rejici-mus. ^ Item despero : qua signis, frequentiflima est. Sape cumgenit, ut Dcm-cnnyiim^lB iau'mf. Plut. in Alcibiade ,j rar 7t&*y,Treun «atj^»jM»r.Interdumcuta inf.

ut Plut. i*t)itti#Ka c«e<d£s<£g ris Tzvhifiius , desperabat fieri posse,l"K ut,&c. Sic w*8#wS-«/, despero futurum ut audiam.Iun-

gitur etiam accusativo. Aristot. Ethic. 1 . z. c. 6. ot pißtIiv m-ir.&mv. Et sic sape apud P) ut. Apud Dem. 'ßnyußtrxu tt,exp.spem nullam in te habeo.

, desperatur de me. Plut. in G.ilba , -m. ävi-

^».^TÄ.i'&TrteinjresNeronis prorsus desperata erant, i. in despe-rationem adducta. aVi^w^©-, desperatus, conclamatus, de-ploratus »apud Luc. & Plut..

A^TVia^wr,desperate,perdeiperationem : amyiutyTus ip^i> in de-sperationem adductum este,spem omnem abjicere.

A'mytäs-ut , qui dentes atatis indices amisit, i ^ igpt JS ü y/u&y,Hesych.

A '-aiyvutns - desperatio.

A'7n;yjä?K, exp. »tAtos-©-, q.d.desperator, qui desperat» vel qui de-sperare solet.

A’-otj'J'«!*, idem quod 'Hmyiumt. Thue. 1 . z.

-£uz.yucery.u, dignosco, internosco, dijudico,discerno: ut,

<rxH> Ti$y.ui<u> Aristoph. 5 Item statuo, delibero, decerno. Ke-rodian. 4. My«a & Lue. d xXtxjecv «htyvw-

i(j», si flere statuisti.

AUyttm ;, dignotio, dijudicatio.Isocr. Thuc.Deitf.

Aucy'/JiTi:;, dijudicator, qui dignoscit seu internoscit. Isocr.qui est dignoscendi & dijudicandi peritus,de saltatione.

Aiaytüftai, statutum, decretum,scitum, vel deliberatio, disceptatio, Jconsultatio, Thue.

tAtx.yiuy-ui> o«©., ö I,, idem quod iX^x.yiuiiti, Suid.

Vecomp. £7n$Kiyituer-a , exp. recognosco, iterum decerno.n^othssj'ii'avxÄv.ante considero seu perpendo, animo percipio. Thu-cyd.lib.I.

’S.uü&a.yiiarxv > ex Herodoto aff. pro, aflentior.

EViVimo-eiv, agnosco. Basii, in epist. de vita solitaria, emyiuv rH -rlmE’mymäirxwTe -nßjii , partum agnoscere. Verbum estjurisperitorum. Et pro simplici ytmtry.u , utMatth. n. inis “ii« tra -1Tp>cp 77» i?nyiiutrxi> tt p.i> »r»c».

X.' 7Ay1uT.it i, agnitio. Herodian. lib. 7. «jSjs-riJ vq? npgpyiJbi imyiu-tnl. sic apud D.Paulum ,WtyvutnS imyiuecs a/ycy^HtOi.

E’mysiiifUh ab Hesych. exp. S^yiam : item niyfiu/iut.

&’7nyve>ftm,<is®~,«>0 ii, cognitor, inspector, qui ad cognoscendum,judicandum,seu arbitrandum aliquid accitus est, Luc.

arbitrium,cognitio. Salom. Proyerb. 16.E'7nj,rav@“>cognitns. Iob.xg.

■EüfMyiu?®*, ( decomp) cognitu facilis. Hesych.

Kx&yutia-xa , cognosco, intelligo,percipio. Xenoph. Thjyius.n

oztUT&sfdpyiiTnfiiteffyjbStKjTKTioV) sc Vv-ci, sc xs^aXeu-n^oi yy/tyvui

otfa-fSet&K. 5 Item sentio de, scujudico 6: existimo de : ut.t&i#-yniiTKonrXTih, hoc dete judico & existimo, ex Dem. Item arbi-tror, jttdico: ut,xy.^.yiiüty.u tu ip^Siav, vel t&xia#, veltpjim > &similia, judico te imperitum, &e. itidem ex Dem. Apud Synes.Spiyiw x) yß(g.yii<n > fugisse nos & perterritos fuisse arbi-

trabantur. 5 item arguo, reprehendo.Hcrodian.^TOiwWuiuK!ifn?ttaiix.xiiy>ax9T£i, exp. ita timiditatis me arguere. Exp. & cmn- :temptui habeo, ut apud eundem, xß&yiiss sF«. pcfpiy.cM , altet um ■quidem ut desidem contemptui habuit. H Item damno, con-aemno : ut, yg.lg.yna7y.ii1 uw]i , se ipsum damnare, apud Dem.Apud eundem, Piitfyi xg.'ig.yuutty.eti%i\s > capite damnare, exp.& adjudicare morti.Sic xumytiucxu c-x tj)o»ov, damno te homici-dii, vehit homicidam. Pro quo dicitur etiam inversa constru-ctione, y-tt-mynuT-y-u apud I.ysiam. Apud Piat, in Apoll.

fivxJysjy.iiK x.stleyi»xas invium, multo me infortunio mulctasti.5 ln libro Judith, xdltyiumui'Spuisßßti ecsaTiamiaii fiU. exp■ no-luerunt mihi venire obviam.

Kxntyraei;, exp.damnacio,seu condemnatio-Greg. & Thue. 1 . 3.Dtcomp. A 'zciiuy>a>=-!&,,qui talis est ut damnari non postit,aut etiamreprehendi: in quem reprehensio non cadit, ad Tit. c.a.i\ooy.u.-myuucyM, ante damno seu condemno. Exp. & praejudico,praejudicio condemno. Dem.Thue. Luc.

Iicox»m.yiaais , damnatio sen condemnatio quae fit quodam pt-e ju-dicio : velexprasfumptaopinione. Exp. &praejudicatio "

praejudicium.

Mmyatbtry.u, sententiam muto, consilium aliud capio. Interdumreddi potest, resipisco, mepcenitet. Thucyd. lib.3. ^egt^S»*, TO '.y.,:^'hhyyJ.vy.. Sic dbEurip. in Mcd. fxn?yiui y. tu c-tuyS/juInvenitur etiam (Ls&yiiutry.ctt 'nnUih apud Luc. iSc Herodian. Et,phyiiM-ym icit, sineprseposit. apud Philostrat.in epist.m 7 »yi aff-,.-, mutatio sententia:,velpcenitentia-Pro quo legitur etiamfiSTciysaia, ut, Ac nyiotx pro Ajrsj.rMnr,

ri ^ 06

Deco>np.Kftenlyiui-&., non poenitendus,ptsnitenti« non obnoxius,Max. Tvr.

nce^ycianxu, pesecer jus & aequum statuo, vel perperam statuo & ju-dico: ut Xenoph. Apomn.l. i- Äs« vn-if rimt «U aärä

Tm^cyvuiccf naoiyy.^zii. Apud Philostrat. cum gen. 7772 7^'.tss S- iiy-nifa, inique statuentes t quasi mc^. tIm j ausui ifdl «j«

lucm-oiTie.

II goytvaaxu , praenosco , praecognosco, vel praescio, praescisce,praesentio, praescntisco. Thue. 1.2. u Gysyrn-iiw

Vtitur &Hippocr. Sc Gal.ttgoycicumoficq , praenoscor, praecognoscor: unde ist$yiu&h , apudHerodian.

Itent

ivy.ytp

rige'yiame, praenotio, praecognitio, praescientia, ptxsagium. De hu-jus vocabuli usu in arte medica. Vide Gal.ngoj/var«», praescius fututorum, cui estfacultas praesciendifutura.nepyiustxss, adject. ut, <sjisyiu<ny.is htaiafue, pratsaeiendi virtus, veJpraesciendi vis, Phil-de vita Mos. 1.1. Interdum qui valcrfaculta-te praesagiendi scupraesciendi, apud Gal. II pynmKs», subfr. prae-scitum. Extat& opusculum Hippocratis ita appellatum.Xv?fiiutixu,q. d. simul sentio, i. ejusdem sum sententiae, consentio«apud Plut. in Coriolano, mviytutnm 'effiui 7?« ^fxoi im to; yjc/.»,ci~yy.s&M.a%x.u$ ^»Tiiissaj. i. consenserunt, velassenfi sunt. 5 Itemconscius sum. Hcrodot. tmyfiiUTX.ofdpt cuirctcn yi/.ti h ?rztt.jucnGreg. -mcurra m azwiyvuxiicq xa-xt*. sc -f saulS ßa-cnXauf K«et|i*.undeparticip. mwnyiaxtin pro conscio •: sed in Plur potius diciturpraefixo articulo, f Item ignosco , veniam do vel tribuo. Cum.solo dat- ut. ovyßaSi fts ‘» Aristoph. Cum dat. & accus. ut, ovyfiit ii-.gy.u aziitti uyy.^lia.-j. Eurip. Apud Philostrat. trvyftHVcma Tzty i/.T.tz~w, 5, ignosco quöd deceptus sis.

'Zvyftiutm.of/.ctj pro tjvyßiutiKUt i. conscius mihi siim. Herodot. ttxrciKtniyftiumc-cfä/jot mej 7 i etl-Mi, sibi conscii se inferiores este. Item

pro,ignosco, Euripides , evyßümTiii <r«l„ «■■^^«».Itein passpro»mihi ignoscitur, m;hi venia datur, aut veniam consequor. Synesisc cibi «|i2 tnjyßiarxiiB-cci, nec volo mihi Ignosci: vel, ncc dignumme venia existimo Dicitur & cn.yßiätry.t'm* ps,t, mihi ignoscitur,Svyfiufii, q.d.ignoscibilis,dignus cui ignoscatur,venia dignus. Plut.'Zv^ßAu.-. i, q. d. ignoscentia, venia. uvy{iii-,.luj veniam dare scu

tribuere, apud Dem. Thue. Piat. Isocr Aristot. Pro eodem di-citur & <Tjy{iuuljj ilhf/.M, apud Polyb. & alios. Interdum tamempassive dicitur, cu! venia datur, qui veniam impe-trat aut qui venia dignus est, ut apud Plut. adversus Coloten, <SeThucyd. 1.3. Xvyßiüyry tv^iw sive toj-«« , veniam consequi velimpetrare, apud Isocr.Dicitur & tmyfratilu/ XK/xCmeo, apud Dem,

5 Apud Aristot.Ethic.1.6. c.n. quidam exp. moderatio animi deaequitas : quidam interpr. consensus, i. venia quae datur enato.

§ Exponitur etiam indulgentia,item conccsiio, permissio. 1. Co-einüi.p. riVj),tyi <niy[väjxiw, i itff.T imiayla/. 5 Item subaudi-

to ve! addito iit frequens est pro, venia dignus est, vel dignumest, (prout postulat locus) veniam meretur, venia tribuenda est. •^ Item status unus ex aflumptiyis, quum reus crimen quod obji-citur, transfert in rem aut personam , quse judicio non cstobno-xia, ut (cribitHermog. Concellio a Trapez, expon. Larinedicietiam potest venialis status, & deprecatio.

Xvyfiür.ui, adveniam dandam propensus,saulis in danda venia, fa-cilis in condonandis peccatis. Exp. etiam indulgens > item cle-mens , mitis > misericors. Comparat. nyfiafjtc,it s^©-, ut> ovyjiv-4 ' u X b> apud Synes. animus ad misericordiam propensior.Xuyfiufxs/i, in neut-gen.poniturpastiv-epro, trvy ßapiis r.%tor , veniadignum, apud Thue. lib-3- J Item avy frästen > consentiens, quiest,ejusdem sententia. Plato de leg. 1.6. 'uf^ijiptt ßny.ij/.s'iatruß

ytufycjiui ria.tisy.ti fjy-pytui y.yiioßax, •

Xvyßuficiuoi, idem quodavyßit/y.ui , in prima signis, apud Aristot.Eth. 1.4- c. 5. & rhet. 2. Vsurpatur etiam prowyßaiis, venia di-gnus.cui ignosci debet, apud Aristot. Eth. $• & 7. Xuyßa/tcauxuf,znimoad veniam propenio, clementer.

Drcomp. a tnyßus-(G?, , indignus venia, indignus cui ignoscatur.

A ‘avyßäeue, ita ut ignosci non postit vel non debeat.

A’puyßäjxuv, qui non est ad ignoscendum propensus : aut etiam,quiveniam non dat, apud Dem. Exp. etiam,immitis , immisericors.

jiha cam.paßt*. formatu ex ßctmilft aut terttaperjonaßng.fir&t.paß- ßne prttpoßtione.

Kyiuma. > r„ ignoratio , vel non cognoscere. Thue. & Eurip. AptidiPoli, est etiam ignobilitas : seu ignobilem este, in 1 t ium, ince-lebrem.

A”7««?-©-, », ö sc (,incognitus, ignotus. Od.^»& >,&act.Apost.c 17«Apud Thue- i. 3. ityiurtmfai j yxZwa* iuii, ignotissi-

mi lingua, i. ignotilsimo sermone utentes. H Nonnunquam depersona dici tui pro, ignobilis,inceleber, -in»lorius> apudPolI.*( Activ am quoque significationem habet apud Luc. in Alcyone,hy.tfl&fyidp jS Aj cl[wjafCii a^u 7 r‘ilui,ctyiu<?.>1 iaiut,Kj U 7 n<y>i *j ki-

V-tz«. ubi «xp. iguaravu A*jv«san ignote, item ignobiliter, in-glorie.

«se©-,»idem cum uytuifPr > ignotus. Cum dat. apudHom. Piat. Xen. Aristot. & alios. Item ignobilis, inglorius, cele-ber. Apud Eurip. Item ignarus, inscius, apud Xen.

AiyvZs, {atCveri.) ignoranter, inscienter, per ignorantiam,per im-prudentiam, Phoc.

Äytucru-, ign o 10, n c fc i us sum:apudMufeum,A’j/vnJo5-fco« BsvVfis Alss-m oiifin ©«Aaor^r, {iiytw(sr<*sx.u ,idemunde ap*ortiry.f , Cd. d'»