3 °7 n

idem quod xyyu ?@*, incognitus. Soph.inOed.

tyr .yyum, x’dx. ’äyve& pet. .

A’MK^^vericognitio.Dionys.Äreop.orthodoxam religionem

ita vocavit, quam & ühyffeWst :

A ’>hoyyus, idem quod alienus, plut.

i’».?*]®.; aliis notus, & (ex consequente) nobisignotusj. unde

ponitur pi o extraneo sive peregrino , Od. ß. xXxyfara c* t %«.

EustathiO est etiam i mkept ®*, Vel i oSm yüieaun was ipät-A’Aojiw», 'desipiens, delirans,««»» u?hx yainnem «esW’«®. Gal. inlex. Hipp. ^

Ä’exyrac Vielem quöd ^><>»«>7G«. Pind. Nem.

A’akyyul®*, valde notus vel celeber. Od. £. , ^

A« 7 »V»» 7 @-> unde apud Sopit, in Antig. <nß cvj-nyyult&uher 1 igyx,exp. i&eyyapen v^b-©«.

Ai<yyyus(&, cognitu difficilis, .

Etij^rüs^“, cognitu facilis. Exp. & bene notüs.

Oicyyu-Ax, cognitio Vei. Damast. Cyril. Item religio orthodoxaBud. ex Areop.

■QMym ?©", Deo cognitus. Epigr.

.VUt^Sitytevut, n',ii dicitur Bcuscoidis cognitorseu cordi titias Actor,cap. i.

IIehuyyul &-, multis notus feli cognitus.

"Cämp. ex yyiLpn & yvapuy, tttdemßne prxpoß.

A ’yye>po>y,oy(&, mente carens, consilio carens, judicio carens,stolidus, apudHerodot.Exp. & amens, apud Plut. Ab Hesych.exp. consilii expers & sensu carens. Sic Astchines contra Ctesiph.ligna, lapides, ferrum appellat muta Sctiyyupovx. Aliquando di-citiir imperitus rerum, cui opponitur i n>hvyyüpu > , apud Piat, ihlyrnp. Sic usurpatur & superi, uyyupuycfdiesy^ apud Xen.apomn.l.t. 5 Item improbus, iniquus» ut, dyyäpuv xe/ws, apudXen.5 Item pro davyfyupa ,,qiii veniam non dat, & (per

consequehs) inclemens. Xenoph.Pted.+. htyt^j upst fivMfKj xyyu-p-uy. yitent non agnoscens debitum, iitficians debitum , Vel in-fitiator debiti. Pol. 5 Item qui est ejusdem sententia:, pro apo-yyüpm. Sicquidam exp. apud Soph. in Coi. Oedipo, «poiS» xsr.xpet u% $ir,&’ üytäi[/,on; > ubi tamen exponituretiam utwyfyufet.

Item a nomine yvüpuy , ( prsefixo x privativo) iyyupuy diciturequus, quasi non habens gnomones, carens dentibus qui gno-mones dicuntur: annosus aut certe norl amplius juvenis. Poli.Pro eodem affertur & hinyyapay,

A''ysuyJ &, ir, it xj idem quod äyvupay. Vturpatur praesertim in ge-nere neutro,de substantive, pro, res iniqua & injusta. Luc.

A 'ytupivutt sine consilio,sine judicio,stulte, apud Demosth. dcXen.Item inique, unde xyvupeyitepey, iniquius. Item non agnoscendodebitum, irificiando debitam. Poli.

A ’ytauemar,, i, q. d. consilii carentia. Apud Bud.exp.stoliditas, apudKcrodot.in Melponi. ez&i xyyüpcozuih/j r r^x 7 rif^poi. ^ Item proimperitia, ut vult Poli. Item improbitas : iniquitas. Dem. pro

cor. Item ipsum factum improbum & iniquum : aut factum stul-tum, quod stulte, sine ratione & judicio sit. Aristid.inPanath.

3 ere^xe dyvupeuzujljj izi p.tßcvct : unde dc dyyupxtrzwxj.apud piut. in Pericle , ayyupjtvus facta. 5 Item inficiatio debiti.Poli. .

A ’yyupcyeu, Z,F.n'm, ignoranter & imperite ago, imperite versor inre aliqua, Poli. 5 Item inique & improbe ago, inquitBud. Signi-ficat etiam «ysgavtb > apud Plut. in Camillo. Sic & apud Dem.affertur pro xppßttü, pro cor.Wgi en iympemixenui et 5 Apud

Liban.dyyupeyety «i &;t{w irUanv ,non agnoscere debitum,q.d.ini-que agerecirca solutionem. <j Idem Bud.ait etiam este, debituminficiat i-

A’y>wvM§ficu, iniqua patiot, mterpr. Bud. äpud. Piut. in Ant. Si-gnificare dicit & ttppztrSpM,

A'yuyyup.uy, qui contraria: est lententia: seu opinionis.A’e%ymfieeie),S, contrariae sum sententiae, cöhträriä sentio,distentio,refragor, apud Xen.

TLictxltoytupoy , ideill cum xiUyvüpuv, HesVcll.

A’pypeyyüpuy , argenti spectator, (ut Lud exp, in annor, pr. inPand.)qui argentum ad Lydium lapidem probat. Luc, inHermot. &Aristot. sehet. 1 . i.

Amyyupuy, q. d. qui susestsententiae, i. qui suamduntaxat sequi-tur sententiam. A Bud. exp.'qui ex sui animi sententia judicat,vel ex sua conscientia, ex Aristot. Polit, a.

Avriyvaftoiiu, Z, idem interpr. ex mei animi sensu & meo arbitratufacio Vel judico'& decerno.

'Sapjyyupuy,c\ui consilia sua alto pectore abstrusa habet, apud Suid.Bg ‘t'X.vyvvpüf, cujus diversa estTententia. Exponitur &, duplici tra-ctus sententia.

Atyvup<§~, a., o xj ^ q U i duplicis seu dubia: est sententiae, anceps > sit,iiyyup<&. Xfvel, de homine dictum, cuinondlxin stat senten-tia , sed alternat.

AtptytZfiav , cujus diversa est sententia, cujus sententia dissidet abalius sententia. Exponitur <Sc duplici tractus sententia.

A , V y,ee(M,e*, Z, duTentio. dissideo. Xen. Exponitur &, duplici sen-tentia distrahor.

E moytufiuv, qui alterius seu diversie est sententia:, diversa sentiens.%rtpoyvapo<rtwv, diversa sententia. Ioseph.

Mywfecn, aequus & bonus vir, vir proba mente proditus, vel bo-nusrerum aestimator. Aristot. Ethic.lib.6. Exponitur etiam äBud. qui fidem bonam agnoscit, item candidus, Dicitur autem

n 3°8

non tantum de persona; sed etiam dere. Atben. Lb. ia.

E l'ywfjßas , ita ut sequus sis rerum seftimator > ita ut tequum & bo-num virum te praebeas , ita ut exsquo & bono agas. Exp. & bo-na fide. Apud Lue. tCyywxj&vas (piptv ,, sunt qui expoliendum pu-tent, teqxo änimoferre.

Eiiyyufjisvit tsc jicquus ac bönus. Eicquitasdc bonitas.scucandor. Ined. Iustin.

ZiywftscKwn, xquitas anirisi & probitas, bonaniens. Item virtus eaqtise beneficium & fidem bonam agnoscit. Quidam interpret,

, etiam tequanimitasdecandor. /Eschin.in Ctesiph.

Evyva/xyyZ, idem Bud. interpr. fidem bonam agnosco: apud plut.in .

consol.ad Apoll. Idem Bud.interpr. etiam , lequo animo este.

H 'PvyvaiftM, exp.consiliis '&responsis oblectans, i. prudens,apud, Polyb.

Vheytäfiat, qui sibi propriam & peculiarem sententiam habet. ABud. exp. qui ex suo arbitratu pnvatoque sensu statuit, Aristot.Ethic. 7.C.9. *

Vthcyraftotia , propriam ac peculiarem sententiam habeo, vivo meoarbitratu & jure, In nov- const.

tirmyeifun, qui equas gravidäs ab aliis internoscit. Itemö^r^Xo-''jwftu *: ab irVrnK- epitatico.

la/vpvyvapwv, obfirinatus in sua sententia sive pertinax. A Bud exp.

pervicax, tenaxque propositi, Aristot. Eth. 7. c. 9.\'o£vpoyyueio<nu>yi , pertinacia seu pervicacia in sua sententia. A Bud.

exp. propositum tenax, & validum. Ioseph.

K ktisyidy.uy > malignus, improbus. Ili iiov. const.

K« soyyitip.ti<nwr„ improbitas, iniquitas. Ibid.

AeTrfoyvZpiuv, cujus subtilis est sententia. Exp. etiam aeer, acutu 51iAakaxsyic-siim, qui molli est mente seu animo, i. mitis. XEschyl.MeyttheyiiZfixii qui magnoest animo, qui animo seu mente res ma-gnas concipit. Exp. etiam, qui est anim'o excelso. Xen. H Itemqui grandibus sententiis utitur, apudPhilostratum epist. 13.

Meyx . oyyuiucivjri, magnitudo animi, magnus animus ,aut animusmagna cogitans,sive gerendis rebus magnis deditus. Item gran-ditas sententiarum.In qua fignif.ponitur & 7® fAiyxh.iiyiup.ey, sub-stantive, apudXen.

M oibyyupeyet , qui unius sunt sententia , vel ab una fbla dependentes. sententia.

NotrejaWjKowxiJ, s. ■nyyre vel irntiprt, peritia cognoscendorum morbo«rum , cognitio morborum, apud Laert.ü'hipyyupu'y > negiigens. Hesych.

'O'(toyvupwy , qui ejusdem est sententia.

O'poyvuuo'Au, Z, ejusdem sum sententia, idem sentio, consentio»aflentior. Dicitur, opcyiauoyZ irzt,&ofieyiupoyZ> cnsn^TisV, apudXen.dehoctibiasicntior. Dicitur dc, cpcyyupcyS tmi nSsd tsVh,apud Aristot. Eth. lib. 9. Ab eodem dicitur aliquis epeyyupeyä*i»77/, crfiistare sibi.

O’gjvyvüpay, qui recte scntit&judicat: ut, ifiiyyupuji -^vyyi , apudHippocr. in ep. ad Demag.

O upxeoyyapuy, cctli (i. coelestium rerum ) peritus.

XUApiyyupwsy, vocatur quod proprie affectionis speciem significatiProprie quidem designo dicitur, improprie dc symptomate &quatenus tantum morbi naturam indicare potest. Gal. de diff.morb.

n ehvyyupay, qui est multi consilii. Apud Platonem in ly mp. promultum perito, seu multatum rerum perito; cui opponitur d.

Hpßsyyüpuy ,'quiestprima sententia» ejui primus sententiam dicit;princeps senatus.

T ■ßeheyyup.uy , qui est elato & maximo animo, iuboiiam partem;idem fere quod psyahcyyauuy.

(bwrteyyapm ,natura ex orishabitu cognoscendaperitus, q.d. natu«ra cognitor, vel peritus judicandi de natura, qui hominum mo-res naturasque ex corpore, oculis , vultu,fronte pernoscit. Ari«

stot. in oper e<pv<ncyy.

^vneyyupm , & 1 >vme>yyupeffzUiy„ naturas cognoscendi sende naturäjudicandi peritia, scientia qua natura hominum exalpestu cor-poris ac prascrtim vultus cognoscimini, Aristot. «

^vmeyyupoyuis ;, ad scientiam illam pertinens, vel conferens: Et»7 k (fvcr.oyvupenirZ., scripta in quibus de hac scientia agitur.Qvsiwymfetoeee, 2 » de natura judicandi peritus sinti, Vel de natura ju-dico,ex aspectu oris videlicet: Lreqüens est apud Aristot. in Phy-siog. Est etiam, (ut tradit Bud.J diligenter cognosco faciem ali-cujus & adnoto, ut postea noscatur. Dem. orat. 1. in Aristog.^vmyyupoyS^ dicitur is, cujus natura ex oris habitu cognoscitur,seu de cujusnatura ex aspectu judicatur autsaltem confectura fioAristot. ibid.

Compcfitrt exyyugA^u.

Ayyu <2x5-©-,non agnitus,aut qui talis est ut agnosci non possit.Item»non notificatus, scuquinOn innotuit» qufin notitiam non venit ivel qui talis est ut innotescere non postit. Vulgo exp. incertus»incognitus»

Ä yxyyup/.^u, agnolco. Plato 1 n Polit, oe» Zyj y avyfsyets i.yj/.s det crt--A 'yctyyug/.fyftaf, agnoscor.

A'yxyyaeiTjtfge, 9 ,i, agnitio. Synes. epist. ioo.A'r«>-»LSx--M,7°.idemi^ interdum est potilis specimen & documentum, teste Bud.AixyvuQeois, eut,»i, idemcjuod xvxy'yufyttrpgt, apud Piat.Aixyyugxi^a, dignoseo; internosco« Apud Lucam cap. i* tUntsjy

eltyrai.