c

Xß.

Kcitji

■'itllj!

solo;,'

is

lOslSfi

I flo:Iwfm'

ImmecL

lim.

lucr.»;

I D/olb:f!m

rA

0’|y/Ät«;tf,dulciteracns,ut,^4W«« p>A, apud AristopH. Apud me-dicos i$ußvxv estpotus, qui paratur dukilUmis fayis maceratis &decoctis. Repentur & ö|tyA»»£syapud Gal. cortj. z.

X’nbyhvxvi) subdulcis, aliquantum dulcis.

T'-myhvx.cjiia, subdulcem reddo > efficio aliquantum dulcem.

qui dulcia amat,qui dulci Vino gaudet, Aristot. in Pro-blem.«.

FA

P4

U-

rASiSSA, & Attice, yA«'r§»>>io«.lingua. 11. «. T«.^ Xd yXdrmisyfMtiat f&» aoH- Isocr. ad Demon.; otXAoTj jo u.yA«T&Apud Herodot. & Thue. yAaW;j,- sto,,ore suo dicere. 5 Apud Aristoph. in Vespis, tramtu yXSXav ßx-mlnty, excute omnemlinguam, idest, omnem dicendi faculta-tem- § Item lingua, idest, sermo unicuique genti peculiaris, velpotiussermonissarma.y?,as-F«?;>«£9Sfc7i!£( Herodot. 11. ,3. A 2A)i4’

aSs» yXSrco: -/roXvcarBeuiv avJpdiTiat. Sic, dyixdttXsXX yxSrmv.

Thucyd. ?• maxime ignoto sermone utentes. Plus, de defectuoraC.yAiWaw* 7tvXs.M} 'j wmP 4!,“! Ti seASfDK5 Item, peregrinum vocabulum, Aristot. depoei.Ts«^)'yAafWx)pelupogjw.Ibidem, yAafi« est vocabulum alicujus gen-tis seu populi proprium,quod alii usurpando ad se transferunt,ut,eiyivJM, Cypriis quidem est proprium, at nobis est, yXarix. Gale-no est vocabulum obsoletum. Idem interpretationem vocumobscuriorum Hippocratis yXatrtrm zßytm inscribit. H Txdwx«w’aS > lingua seu lingula tibi*. Theophr. & Diosc.alio nomineyAwrs-is sive yXu-fhf. rAawvraf praeterea ab Ifeo Socratico tribut*fuerunt ■dsmftt/tg.tn, utstribitPollux. yAacr «trautem t savhfiS^tatintelligi calceamentorum vincula, putat Camer.

Tkmimf&liHaty vocabulum,peregrinum vocabulum,&c. ut dictumest in yAaicc». Dion. Halte.rA»f?o0r,K> i, ad linguam pertinens.

Txaccähty £®-,ö x) -i, lingulatus. Vitr. lingu* specie & forma. Itemlinguax & loquutuleius.lingulax, Bud. ex Ledes, c. 8.

TAL---T--L!-,»»,«, lingua seu lingula, parva lingua.

TXmrms scuyA*ifii?,(2'®-, i, linguascu ligula tibi*. Luc. inHermot»Item lingulaca avis, dux coturnicum. 1. e. animal. '

rA*A<ws,SA, osculum quo lingu* ballantium se contingunt mu-tuo ,exEpigram.

Camjtofita.

A’fxvA3|Ä««-o»,K,To,estvitiumlingu* quod infantibus aduaseitur, lfilum vulgariter nuncupatur. Dicuntur & dfxv xishuta-tt, ii qui hoc !vitio laborant, quasi dfxuxhv sive d[x.uXi<w ci yAaos-ji ’iysßs. Vide jiEgtnetam&Aetium.

A ''y>.<»cj©">x, 'oKjiy linguam non habens, elinguis,ut,«y '<aar©- A«-A®-, apud Athen. ^ Item qui loqui non potest, qui obmutuit,apud Suid. fltem, dicendi impetitus, apudAristoph. Alternbarbarus,apud Soph. in Trach.OüTE'^.«?, iV’«r a ar@-,nec Gr*-canec barbara. 5 XyXaiar^ cuixd, tibia linguam nonhabens.

A ’yxurhaj, q.d. elinguitas, obmutescens taciturnitas.

A 'yXsuxea, «> Kesych. est^VspswS.

AyMyAaar^vela^oVA^si®, Attice,loquax,garrulus,cujus linguanulla janua coercetur,nullis foribus cohibetur,effrenem linguamHabens. Eurip. in Oreste, tj,- dyjdyXsjcc^i^uar/ %x<^j.A'jvBoyhu-riix, garrulitas, linguae licentia, lingu* incontinentia. ASuida exp. effraenata lingua.

AVxJyAtuor©-, alia lingua utens, seu di verse,externus,peregrinus.A^^Jtr^yAfyar®-,utramque linguam habens. In utramque partemdisputans. Sic vocatur Zeno apud I’lut. in Pericle.XtJpttTtiyXwfi®^, qui humana lingualoquitur. Aristot. de psittacoloquens.

A’^öyAacjo»,», rl, agnina lingua, seu plantago.Diosc.l. 2. c.153.E«7iiyA«cj-®., disertus, Suid.

E^auyAwor®-, cujus lingua gravis est, maledicus.

BsryAMcj©-, boum lingu* similis herba,' ut Plinius docet. Dioseor.neut.gen./SxyAwsrs» vocat, linguam bubulam quidam appellant,Marcellusborraginetn. Altern piscis qui Latine solea>exPlin.& lingulaca, ex Plauto&Varr.

cuj us lingua tarda est, tardiloquus, -n ß&auyX&jojov,tarditas loquendi, lingu* debilitas.

:,/yA»or®-, bilinguis, duarum linguarum gnarus. Thue. 1.8. &Plut.in Alex. 9 Isem interpres ,Bud. ex Plut.in Themist. 5 Item, <Ji-ffijx®-, Hesychio.

At^iiyhesTi®^, duplicis lingu*. duplex lingua.

EVnyAaieci;, scn EOTyAaf/iruiJ'©-, lingua seu lingula. Plin.minoremlinguam interpretatur. Est autem Polluci caruncula palato an-nexa interius juxta radicem lingu*, cujus acutiorpaisfaucesy er-sus lita, iter cibi impedit ne impetu quodam deseratur,&ne adillud operculum resultet. Vide&Gal. 7. de usu partium. ItemPlin. & Macrob.

E’OTyA«f?i^>,K«f,exp. convitium facio,seu A oihpd Sc ßXxttßnxZ , Suid.

Aristoph. in Lysistr. -AT V A ßLsjd’j d'l etrx. Ivfi y >.-j-.7 1 ss»,.EV/yAawt«^«^,lingua effero,deblatero. Ai.schyl.in Prometh.

qui aitenus & diverse lingu* est, i.Cor.4.EliyAMOT®-, seu tsCyXail ®*, disertus,facundus, Aristoph.EiyAaifi/sc, recte loquendi facilitas,facundia, suavitas sermonis,Bud. exChrylost.

Evytwrjeei, a, facundus seu disertus sum.

Ev^yA««®-, q.d.rectihnguis, verax & liber. Pind.Pyth. ß.H'ivyAaor&., suavem jucundam linguam habens > proquoDcr-

ric. «^uyAacr®-, apudPilld. olym. ly- ßog£*M0x>is.

©soyAa’ßj®-, cui divina lingua est,qui Dei linqua loquitur.QsiyAair-<r©- /L,?A®-, dicitur sacra scriptuia.

©giiervyAseif?©-, q. d. audacilinguis, audaxverbis.

&tscf.avy\a‘rtU, lingu* audacia, audacia verborum.iTVyAaar®-, propriam & peculiarem linguam habens. Strabo 1.3,

! 'sptykMos®*, sacram linguam habens. In Epigr.

ssrwsjA««*-©-, linguam equina habens, aut lingua equina referens. ,

I'^rmyXaixrvr, fruticis nomen-

KaH$yAmos-@-, mal* & ominös* lingu*. <^^9yA&i«rov ßnUd, misera-biles querelarum clamores dixit Eurip. in Hecuba.KssjTyAw-riicTvsuavior lingua ori inserta, ut testatur Poll.oscula jun-go columbatim, collabello osculum. 5 Item, elinguem reddo,obturo os. Aristoph.in Acharn, dW^»AAe, xj -ydAlii x$-TEyAiyfiiisi y-x.RagiyAiöflKr^, r«,ejusmodi osculum,apud Aristoph. in Nub. Exp.

& obtundens loquacitas, Kx^yÄarherp^Jf , idem, osculum,KtwdyX nam, q. d.canina lingua, plantago minor, Diosc.MsAiyAaax®-, mellitam linguam habens, cujus suavis est oratio»apud Aristoph.in ayib.^fAiyAdixrav tmas ,mellitorum carminum.O'/^syAwfi®-, c]ui ejusdem lingu*est, Xen.Pred. 1.

O'/^syXoiTlw, 2- eadem lingua utor.

nxrfxcjimx, ii, clamores, Camer. ex Find. Olymp. /3.

Ilax ij/Ä&xxr©-, qui est abhorrente lingua, idest, sermone. Pind. inIsth. f. «4* sstu) svr TTzO.iyyAXByf^ tTa«. Apud eun-

dem in Nem. « significat wmUltpv/w Ex Polluce exponituretiam , maleominans, levis, maledicus.rff^yAüiar©-, eloquens. Pind. Pyth. x.

Tns/.yXoirlU, $@-,*1, involucrum lingu*. Athen. 1.1,rM«'jiiyA«af?©-, latam linguam habens, Aristot.nix^syA,»«?®-, cujus lingua est amara, maledicus.noAuyAwox®-, qui multarum linauarum est, Plut. in lymp. Itemmultarum linguarum peritus. Apud Soph.in Trach. mXvyXiixxnsfyvht, de quercu Dodonea. EtTTi>AuyA«or©-(3oii, in Electra, q. d.multilinguis. Item multiloquus.n^yAajorj?, iäl®,, i, lingu* extrema pars acuta.

TcwuyA W03-®. , linguam extensam seu protensam habens, ut > txti.yXtiara lygSi/Xj, Odyst! £.

Y'^yAatvr©-, loquaculus, qui plus *quo loquitur. Pol.in Physiogn.qui sub lingua est. Actius.

'C'-OTyAiiSflii»', k, to, q. d. sublinguium. Aristot,lib. 2. anim.de cervo-rum vermibus, &ikrcyXaTiix-Jsmi&.-m.

X ttiyXu^ot, laurum Alexandrinam ab aliquibus vocari author estDiosc. I.4. c. 132. Ita nominatum scribit Gal. simpl. 1.8.->7i MiM-<piio4s lisr’ xxfla; 'm.otj yAaar«ex»r.t'TrayAiaads, r„ iutimalingua, id est, ortus ac radix illius quaparte adimam maxillam annectitur.Camer.ex Poli. 5 Est etiammorbi nomen, id est.fut Poli, tradit) abscefliis sub lingua. H Itemgenus arteriaci medicamenti. Altern > coron* genus. Poli.Xae/fe[XaaTsw, sive %xg/lsyXaXiu, as, gratiam lingua auycupor,ha-

beo linguam grati* aucupatricem, qualis est allentatorum lin-gua, ad voluntatem vel potius ad voluptatem loquor, nihil adveritatem, ad gratiam loquor. Athen, lib.4.

^'c.Apud Atschyl. in Prometh. vincto, v>s ttv-

fid y . ih 'ßi^riw vh cFt.sunt qui velint significarigratiamsictam; esteenim lutexpon.schcl) j Ks^(yA*ics->is7 i «e/l^£-tgpi},non refactiique, sed lingua rantüm & verbo te-nus gratiam gratificavi, seu verbo tenus officiosum eile. Pro eo-dem dicitur & ‘yXaas-e^agfilsu.

r AiiXfS.vel exp.angulus,acies,cuspis.Hdychius

dicit proprie ‘yXagixs nominari toj t xxi&iv lijtu; X ‘Qiyiyjyixs, Epigr. 1.1. iaA«7is®. yXuyt-jx mhipx, lati ferri cuipidem.

TAinyr, Ipic* ve! ari st*, ut exp. sehol. Hesiod. in asp. Tii^®- $>j xiy-fäom yAajyr -nA ijuct.

Cotni>oßta t

EuyA^„, pulchras aut bonas cuspides habens Opp.j.Hal.

llsexyXci^f;, cirtum cuspides habens, vel cuspidibus munitus. Opp.lib. 2. de Venatione.

IDAvyAA^--, multos habens angulos, angulosus, seu multas habenscuspides,epith.cervini cornu > apud Nicand.in Thcr.

T aculeosscu cuipides extensas habens acpro-

rnissas. Od. 'm.wyXdigvox 01V85.

Tin^xyXoj^iv, quatuor cuspides seu angulos cuspidatos habens, inEpigr. E'^nii Tt^ayXits^tt.

TgayAsrjav,tres cupideshabens, tricuspis, trisulcus. II. s. «iv/-ry--yxi^.-n.

X«Ax-yAT)_;!"> *ream habens cuspidem seu*reum angulum. II. %.Stt; o\ xq i?n y,eXi?,}£AXx£y}.aipjv<§h‘*

i’ N A S OS, is , «, mala", maxilla. Apud Hippocr. ii -M-rw Kj h «,a>

inferior & superior mala. Volunt fieri a ytattla, signifi-cante idem quod ytxfvtfla derivatum a ab Herodot. (ut

tradit Gamer.) Rouitur etiam pro inferiore maxilla peculiariter.Interdum pro ipsis dentibus, ut Aristoph. in Vesp.TAATWy- tLuyvdjvs, impinge maxillam tuam. <j Item bucca, ut, y/d; S-kt'<pv<r'dv, apud Dem. buccas inflare, und e <pv<dytxö(&. De animali-bus quoque dicitur, ac prssertim de equis , ut Eurip. in Alcesti-de, de Diomedis Thracis equij, Ovk iy.ZxXdv y. ! d~

'pis. Sic & Xen. de anc eq.

O rufjia.