AE

Aristotelis hixiti irlterpr. vespertinis temporibus. Sic &illud Plut. in Themist./Ufj&e* bktois&tUtftilts-, ad vesperam tisque,tafet kixlw, circa vesperam, eodemque modo -JaM» ShxLj, 3 c **-ptfijt Mxlw-. & vesperi senescentia, capitur enim il-

lud liiMs adverbialster , sicur vesperi apud Latinbs. Interdumadditur csiocf,rstQfits!^i\J/ixi, accotntnodaturque omnibus diei par-tibus ut, icixns tai 'ictf sub auroram, ar© Mxsn smut, ante crepuscu-lum. At SaAi) farQpix (inquitEust ) est tempUs pomeridianum.Sunt-tainen qui SdxLo velint elie tempus matutinum. Aa-

AJ) iipix tempus vespertinum sub occasum Solis,

J SaAus ö 4 'i'« 5 i «SS 0 'Ojhir. Uot'tf tk/cs» 'bEb.-ts« c*«A(;

«» «dr® tiJli «v«p Thue. 1 . S. Reperitur &,

J«Ait pro meridie: nec non ?nA>i ean-eocp pro vespere.

Herodian.iib.j.itJii -afei ZhxLu hm-tpeu/i erat autem jam diei ve (per.Dici & AaAsr nominativo casu, (utsitoilaAjjs-) existimat Bud. as.ferens ex Hom. II. <p, Jo'as-Qiiiii, >, Setzet in» 'O^Tiimu■«cj tftito «4 c* Jvjttsv «Ajj').

AnAiEor, S, ö, pomeridianus: ut» ?si>.ttot ß^Zptjo , (eu substantive Ji/A«-m», merenda: Plutarch. hiXttii pomeridiana confabu-

latio. To JaAoo», adverbialitcr dicitur pro J.iAiir, veipeti: Exo-di cap. 29.

A«ast°, (quasi ä Adxs/xui , in pomeridianum seu vespertinum tem-pusvergo.) Odyssin.Eu&Ewwm^® «pse’ *ii A«,.sr

t’ ijeA<® ,«£ j-Avxur iiM® ätixtr.

Aese*®*, «,a-tz -i, pomeridianus . vespertinus. Od. p, jj' i jnjAt/Jrs-i.-A-,-I. F«A->. Sic apud Apollonium Rbod. 4 »e;® apii,

mut/.trn J[ tgiSaXot «pupa*. y AfisAorAs, iMTj^Ktn, petunt merendam, vide JiitAtijVfcf.Item crepusculum,in Epigr. tempus pomeridianum.

AufAifor, n> idem quod hiXitet, Vespertinus: ut > SmXitis £«!?>®,apud Apoll. Rhod.

AsitAira», exp. meridiati, merendam sumere. Apud Homer.Od. 5,n 4 ':fl(<M n! ' quidam exp. csenatus, sumpta coena. VideEustath«

Compofita.

E’mJasA®, v> i ^ pomeridianus: unde eot&«£A*, (adverbialster)post meridiem,pomeridiano tempore. Hesiodus, in diebus, £«vir4’ jj potor n tzrt^HSXx Aturo,

EuJeua®, bene ad Solis occasum situs: aC £s? JaAfc, »ad

JerAivo, clima situs, ut Eustath. exponit. Odyslf. N«»EZ-« 4 ’ XJxxLaus'üS'seAo», velaO^ «Axt I. -rü'xM-1® ütbÄiA® : ut factum 6t ex

s<ÜE,A® interjectoVel -L-^-iA® sive-«L-r^Xb-xv®bklbM. 1 ®<fa-ctumexffsAa,(quodprou?Ao, per dialysin dicitur) interjecto«:vnde L A-P®abF^EA®. apud Pindarum, quoniam colles dc in-fula , jx|g« -ri A« tpifos, conspicui sunt & visu facile terminantur.

!fl{b?«£A®,exp. antemeridianus > apud Theophr. Idyll.zj. Quidaminterpr.ante vesperam.

TVuäVbA©-, subvespertinus. Aratus.

tuV

.Olt

,dci-;

jr.s

.. $P

drupedis mali & terra pariter ac mati infesti: de quo Vide Atilio-'tel. ffüliän. Plin. Herodot. jf^r“ Terrestrem crocodilum dictumvol»nt7r»E» V0P0K-Z-«, -TbEx^Lb»: unde & apiarii crocum alvea-ribus apponunt,quo conspecto fugit« Maritimum autem •ragj« T }tus xgixxs (pcGeto^,id cst.littor.l*^ ttröydfvE.Ab. dicuntur etiam quz-stiones crocodilina & a^Ppoi , apud Luc. H x&K»i&Mf mixat, >§

T WavTK «TJV^E t(>a> T«, SiCctiiCXT.-

K.foxo^BA«o,i 7i, herba est chamaleohtis nigri figura, qua & ji^oiy-^s«A««r: videGal. & Plin, Dicitur etiam ä quibusdam ii xPi^austamore Dioscor.

n«,^£«A®-, omnium timidissimus vel miserrimus.

A E 1 ~N A ,«> vel« > vel -n, gen. S'eh®^, dat. JA», aecus. JA,«, voeabn»Ium est quo utuntur (prastxo articulo j loco nominis ejus de quoloquüntur. Dem. de falsa leg. «V «jr«, im «aa’ e^k«, « <hä,te äj a^«»».i.at hic & ille jam habent. Idem ad Lept. raf^o»x) -riy fi,«/ (pumat , huic succenses , illum indignum

esse dictans. Sed ubi non ita geminatur, ibi exp. quispiam, ali-quis: item quidam, nescio quis. Luc. ad indoctum > ii on Swa,m.n.A« nti iSmo, ü toJ 1 ^ä» |«a/s<p<u§K. Dem. procor. ^S»« 'ipetprir^«»«BoxjffrAE. Et sic stepe quum neminem certum nominare vo-lunt. Greg. t?«! SnJ'«,®-, «i S'äyei.psi

h.f'

AEIAO'2,S,i, timidus, ignavus: äa'eiJrj , i. timeo. E v y^' «,7r bsiA«aXnipü®* ifcpaiivjri. Avistot.Eth. 2. bjb<Ws>«@-®ebrf«7s('^u>iöyJpx0J;ßisiit£^),i!S(hx-n>Jl>ximv il'etAbr. Apud Plut. in lib. <Ä«JVb-Ä». il'siAor «iO? 7K Kj «rbA«©-. 5 Item miser. Sic Ho-mer. omnes mortales Jr«A«r vocare solet. Idem cum ge-nit. pro superlativo ponit, ut, ^eiAe £«»»,, Od.y ssi l> pro htXi-nüi.q' Expön. etiam debilis, infirmus: ut, iJ'eMse apud Hesiod-5 Item malus, improbus, ut Od. ct, v-;zo. Auxdfmhtxivyi^•iysvKliyfvict.0%. Sic saepe apud Theogn. Dicitur & de rebus: utPythag. carm. A «pi dSiAoiV? y-1-8°Ab,'. Cujus signis, occasio indesumpta videtur, quod ignavi pro hominibus nequam haberi so-leant.

A«4X«i®-,a,idem quod iI'eiA«. E xp. & oE«A«7rei»:,apud Soph.inTrächItem miser, infortunatus > ut Aristoph. schol. exponit, in Nub.x tiusjecuctf freiXou®» dCtcstv.

AsiAiifism,b,®-, b«}«, timidus.

Ae,a anu, & hiXcumfiaf, timidus Ium, timidum me praesto.

AsiAoi/.«i«|, Sptccji timeo, paveo; unde territus.

AeiAi«, < 5, timiditas. Dem. in Mid. soAisc >CavMjypixK Hero-dot. 1. 7.2^ y- pujj/.c-

Auximi w®-, fi, idem.

AitXixa, a, f. ««sob ignaviam Se timiditatem refugio detrectoquepericulum, timido animo sum.

•Ae«A(«^w, idem.

AciAibunt, pavor, formido. Plut. in Fab.

A«,A,«I,«, terrefacio, timorem incutio. Deut«

Compefifa,

A’mhiXiua, Z, prae timore refugio,reformido. Lue. A«n-

J«A««r;

A’mJWWAEbe*««?, more eorum qui conciderunt animö & viribus.

i. timide, meticulose» apud Poli.

A’ mi'tiXiccei;, ignavia. Plut.

®QtbvJ«A@-, in quo audacia cum timiditate conjuncta est: fcuquitemeritate praditus est, non ab animi tamen fiducia: audaciaeostentator, qui idem&timidus. Aristot. Eth. 3.

XitTK^wAiaa, £,timide & ignave succumbo, extimesco. Herodian.

lib. 2.

k^^ha®', xj, crocodilus,quasi crocum formidans; nomen qua

^ E IN O'L, S>b,terribilis, formidabilis»horribilis. Item gravissut II. h Jr»br .Aibf. Et Od. —- hivii 4 »r Z-xa 'tHe Sj > aspectu ter-ribilis. Et Od. Alito; t' cuhiüs w. Et, J!e,»x xXctxß,, Il.ee: In solu-ta oratione, dere potius dicitur quam depersona: ut, hnitpfi*A,«e, /&■)?>> apud Xen. Sic dicunt frttta gravi injuria

astici« quod exp. etiam indigha pati. Sic & ito* miSt yelSaepe etiam , dicunt httcv es« , res est indigna, indignum est. Sictmt'Tiiit j ««««'.'J v , Thucyd. z. In plurali autem to llMvalaepc pro,mala, res adverse, calamitates, aerumnae; interdum &pro, peri-cula, apud Thucyd. Et in sing. iMe fath ^, nihil periculi est ne,minime timendum est ne» apud Thucyd. & Piat. Idem Plato inJprotagora <!«>« feri bit este k&xs> > quod dicatur Mettii »bV<®-, itemdnir-i mXtft®-, & ö'Hti triti«.: sic gravem morbum>& grave bellum& gravem paupertatem dicuntLatini. Sic <Sc mptpopuj, apudIsocrat. graves calamitates, Etymol. scribit a 4i®- (pro quo& a«®-, apud Homer.) fieri JWror, Sc per crasin b«,a>. J Item acriingenio prxditus > solers, vafer, callidus. Plato in Protag. n^w-bi^osxj eot«»« f. Dem. ^wssopponitiihaTOtr. ApudXen. Jv»b» TiwAbnv^ > exp. vafrum commentum. AbHeiy ch. ex-pon.isp£j«^u®,,7«w('ir£y®'iinnuente factum 7«btgtj& nx st i ver« ,ut,syb-ip«f Trag? m spipav. Interdum pro,prudens: ut, Jv«,bE apud

Isocrat. ? Itemperitus, gnarus; ut, o'waz, peritus orator.Dicitur Ac fatlt t&V vel de< t£t=, & re r£ r p. Etcum infinit, ut»$m'as tfttip&t, Piat, in Protag. peritus scribendi. Sic S^tk xiyjtiqui arte dicendi valet, Soph. iS: Plato. 5 Ponitur etiam pro mi-ro , item pro magno, i. eo quod magnam vim & efficaciam ha-beat. Soph, in Ajace, eatit y tt7iu$,et ic, i'Si jatZt , rem dixisti mi-ram. Eurip. in Med- ^tttotti lixlw. y An»®., Acc. vide in Airx-AttEM, terribiliter, horrende, horrendum in modum, y Item mi-rum in modum, mire. Plut.inLuc. coj-Tt; te sovss hi-rtyn■bx «miro quodam affectu praditus fuit erga illum. Quidam

_L-„.._1 A-i_- i.l . • -

autem s«»£r pro vehementer dixi t apud A then. lib.g.vt«! y; 7 titutyoatZ; 7 ws äfx itriXßirpiuv. Sic & Homer, pro A««». Apud Euripi-demjJfiE&E^ ftt -mim Ti>>.ftS<mf, arduum est me hac audere effice-re.Et, 1 Pmusi^a pro oii’O'nUj'üi .

Afitiitis, »t®-, *, atrocitas, Thue. 3. p'-t xibpvtjtt S> st,V2V«,vix- y^v§«-

»bSs/£f.Et, so»i7y;»a,Kb)v ibidem expon. acerbitas legum, y Item(inquit Bud.J acrimonia mentis, perspicacitas &sc>Iertia. Ari-stotd. Eth. 6 . e n b«j 77 E ovMctpus Lm «^Afebi dutcTtfa. Demosth. inovat, pro cor. Zwi-mfe. & ipnrießu» pro eodem ponit. RursumAristot. scribit Travafj««* este s«»bT>;^« ex» E7«aj»E7&. Quo perti-net & illa significatio, qua pro calliditate &vafritie capitur: utquidam exponunt in hoc Dem. loco pro cor. xj Htm ituint Imit-nS<PiXt 7 riTf, Jf« oMtct-E. Ati»577if appellatur etiam facultas dicendi» elo-quentia. Thucyd. z. «iJ deuor^It t'Mji'jitt; xyän eej utpepiptts. Et ali-bi,2jtb ba|«w bHEoryT®.Interdum verö dicitur V, Aoyvf sovovyr,

vel ^«EbW i ci Ttis A apis, ut apud Isocratem. Autittiif' etiam ha-bere dicitur oratio quzassurgit.

Antia, a, (sicut SntcmiS) q.d.grave seu atrox reddo, cxaspetO, exag-gero, amplifico. Thue. S. iT.i-riuACc. Tmt^ff.^matmsxxcMT A'Jk-tcüat. Sic Plut. in Per. bntaczv rui tvi.ybt«,*;.

Ad,Mcn:,(quz & i'nta,,</yut) exaggeratio hujusmodi.Sic peculiariterappellatur oratio, quz f ut scribit Fab.) rebus asperis; indignis;invidiosis vim addit. Aristot. Rhet. 3.

AataUxm, exaggeratorie, cum exaggeratione.

A«E«(Ab,zgte feto, indignor- Bud. exMacrob-lib. z. c. 13.

Compositu

E IW«»®, gravis.

nxtS'nt®^, omnino sive omnibus modis gravis; gravissimus: ut,71KtZntxtntnt^itai, gravissimis ihjuriis affectum elfe > vclitro-cissimis. •

Tgi supra modum gravis, seu atrox.

A E sn N O N» s, t«, coena; ut tradit Plut. sic dictum scribens, vel Snt '/terat S^xtutrxii. (utlliad. A, ««b® 3 fyvmftits xtif Zvipusran?K8»»bE) vel quasi L^-OTOT»»^!--, qüöd nSn tam facile. «t «©«?»>»patetur- Xen- Hell. 5.1 £,'imr aznttjfo *?s'v,t, Kj S»mt ■Xll-oo-il/fy,®-p 4 ' *Hi*