2 §>ll AI

Genitivo etiam jungitur, ut, Si#. sn<P“*f ‘Svnpa.zb altero diffidet.Item, sive, q.d. separatim ab, seuseorsimab.&c. Cum genitivoSophocles inA jace ,!?«}

Aliquando autem casus postponitur, sicut ,n «wO. A^b\ idemquod^V-Plat. inlymp.de Silenisjdlyc« anayjirns, induaspar-

A$£T£, Induo dividodiduco, separo. A cujus paffi est M-aASyiAoiv. apud Eilst.

A,*«»,fic Als«, idem quod Aratus.

A,«?.« islrns, qui & tmcc« , dentes molares, quatuor illi anterio-res qui inter xwuihtlat sunt interjecti, quoniam cibum dividuntcomminuuntque. Poli. . „ . ,

A“yi, dupliciter, bifariam. Demost, Olynth.«, <pvf“ oiot/p ßorsprne»ävapnts or^xypy^oi. Atyusj pro eodem.

duabus partibus. ,

Aryja, dupliciter, poeticum vocabulum, Odyss«, AiSjoots s,-mdiyjx Gikcct'aß ctvtywv.

AtxJus&i®*, duplex, JW. Musaeus, ^yja^^typ.

Ai^JkJi©-, «> o, idem quod JWaV. 11. <•

Compoßta ex <%*•

ßthpa, in duas partes, divisim: ut, aX^tpa^ofA 3 > 13;»«• Apud Phocyl.SjWTnirjiItem fine*<fumgenitivo. Epigr*lib-3’

Mi;?-' lyy.rwv/My.uv twoiyy.-, ßrsA’jpys. , , , .

Aixtkiya, itidem pro <fc«, dupliciter. II.«, E7v9iar»A«7!-i<irsi-!»-»^«

, plltfW&il-SK

EbiJIyc, seorsim.Pind. Pyth.5. ______

As2KOS, a, -, discus, orbis ex ferro,are, lapide aut ligno ,qui

exercendi corporis causa in auras projiciebatur: unde & a Jsic»dictum volunt. II. ß, Axot j rm&pyrypunJxAitoYns Aioxoi<mTf£-omy'tsjßaiyxyeticny Uvrss. Od.3-, Ax'vS JWfix Msityya fß rtxpsny. Ei ,eioxov ußttyay, oiay.cy J/ojicv o*A. cc/ , a p 11 d Poli, de disci

Judo. Et,dWw» ypecpci, apud Plut.in Pericle. § Numeratur etiaminter vasit in quibus cibaria apponuntur, ut & apud Ldt. Poli. 6.Epigr* dilcorumesuriem

afferentium. JDicitur etiam orbis Solis. Alex. Aphr. 1.2. iAxrjayiotAyjyy $ vAtts TvyyecviSozG ß usyi>t i riv JWa» ‘ 7 tzav&. Kgvsfjay isi&tvi,luna quum Sole minor sit, ejus orbem totum obscurare nequit.

Aioxe», f. nm, disco ludo, discum jaculor. Od.ff.Est etiam in modumdisci jacio.

hior.r,[&, id quod disci instar projectum est, idquod dejicitur, discus,Eurip. in Troadi

A mx.{s 6 m, f. <sCtm, pro eodem. Pliilostr. ep. 43.

Compoßta ,

AbreJWau», discum dejicio, seu in modum disci dejicio, apud Eust.

XiwJimd (,», colludo disco, ludo disco cum aliis.

A12 T A'Z <2, f. citro,vel «|»,dubito. (j3* Aiyäs ßxAdCepiajyyßayH duo

suoyjs %a xj, inquit Etym.J Synesi ep. 44. rivaxeivofiu A'£7n»Kf»n tÄfscVpr, nec dubites. Paffi ri Jl{w£«$,o», de quo

dubitatur, dubium.

Atft tyyjss, f, 0, dubitatio. Plut.

Atsums, pro eodem,Demosth. liroO hßosbts tTprtfitrsWPiAtraxltKss, dubitativus: ut apud gramm. JI^**^xs» EM}},,^-,AifaXigV, idem. Item, discretivus. Gaz. 1. 4. gramm.

Aet5^>c7©“, (ce'»/,.) indubitatus, ccrtus.apudPtol.SiCjtcoifxx?^!?.^,apud Oecumen. spes certa, velactive- qua: non dubitat.

AI<D A'12, 2,f.«;ro,quero. Proprie, quasi palpando quiero. (j^J-Etym.enim deducit msgjsToaVLatangomnde «<p* & a<pda, ut sit pro äj&-<pua, exponitque^XatpS, ut fic Hesych.J 11. ssr, ro%x diip»» n«W«ci'ttfvaiil.. Hesiod. -nlu/^ttpZm i&Xtlw, tuam quaerens domum.

A<ip>i'iw|,o|i®',i, quaesitor, indagator.

Compoflca.

EftSt&Qa ,orcitenebrisabscodita scrutor. ExponiturSr,subterraneascrutor, apud Aristoph.inNub. 5 t» 4* ep&&<pSm -Jov ii, m&pw.

tl&yfU&Wvs, qui litem scrutatur scillites, unde exp. advocatus.Suid.

TcpajJ,®«™^, dicitur i niyjs;^i(pm, qui parietes perscrutatur: nimi-rum qua parte possent aperiritut ita ad aedes via facta furari possit.Hesych. r

TfvpJityme , icar, »*, faecis perscrutatio. Lusus quidam inventus adsisum excitandum : quippe quo oportebat aliquid post tergumrevinctis manibus in faecis catinum demersum ore extrahere, uttraditPolI. 1. 9. A verbo 75035^««, e,faecem perscrutor, St quoddemersum j n ea est, perquiro.

artiam a, «s,,, pellis, seu exuvium: ui,

branae etiam in quibus scribitur, &ipjipu/ appellantur: sunt e& ipsae exanimantium pellibus confecta. unde proverbiu’lä'js h£/-th$i dcTt Uh<p%£cfs. fingitur enim e pelleAitheae caprae habere membranas, in quibus facta hominum n<& tandem aliquando ea inspiciens, beneficio vel pcenarepen5 Heiodqt.l.j.TKs^iJxsc ab Ionibus prisca consuetudine htp c jnonunan tradit, qu,a aliquando in penuria papyri utebamembranis seu pellibus caprinis & ovinis, «j Adhcec“' n * n .* s. CCS tematoiias.seu pelles qu f in castris cLZAofo (ut a||ud Athen. I.12. f Bulga etiam dicitur, i. fi««

r.aceusscu pelliceus.Phtt. in sympos sep^msapientum! ^

t ", ‘f '??• ir ’ ••?*&&,*>**■* J|« L,ä htpfytu, , ^„| £f

t| i?rsrg, in bulgam enim seu saccum coriaceum

AI M

volverat. ^Denique dicitur coriacea vestis, tunica c peK

libusi quales sunt pastoritiirhenones, seu faga pellicea. Aristoph,in Nub. iifareg o 7m7vg <rts h<ffipeu> avufA/ßp©* • de capraria. Luc. inTimone,«4^7: f&XttxQs•TzwndwlwhtyJzpM' jj 'ripimur^cuTRviot, f&g/.tt&eixiVG

Aipjrsfctr, ss ,«, qui gestat ejusmodi pelliceam seu coriaceam tuni-cam. Luc. in Tim. & Poli. I.4.

A i(pJie/-yGi, pelliceus. Strabo.

«> »> idem, unde foem. hffiexus- Poli.

Ai<p9E&i«x, dicitur ulcus quoddam. in Hippiatr.

Attpjzfeu, S, pelle obtego, corio intego.

Compoßta.

Kufahtpjtfea, 2, idem quod hffipea. Plut. symp. 4. & Probi z.

A-Lxr-H^Jrx--, albis pellibus seu rnenonibus amicti. Hesych.

T 'mJicpfy®*, exp. pellibus indutus, pelle vestitus. Luc. in Tim.

AI' <I> F O S,», i , locus in curru in quo parabates & auriga sedebant:a duobus illis, quos ferret, dictus quasi Mtpop®*, ut tradit Eustath.Il.^,E’*<lSipc.«»4’£^i«.Synecdochice verö pro toto curru,ut II.*,A<a<rai jb' rr, ow r’lßiouippnaf ijrTvsr.Et Xen.Pad.

Mtyga uvsomvsp £ 7n tv ugrtsfi" Sunt.qui bigam inter-pretari malint, i. curium bijugem. 5 Est etiam fella. II. j£t£t»

Et Piat. 1. 1. derep. Stipas. ApudPIur.

. -i>/-ts«'-ts^,exp.sella curulis.^Iteni scamnum quo gestantur

infirmi, Lud. In Plur. poetae in primis dicunt Jhp|st, metaplasmogeneris pro

Aitpfdjv, f. -<!-«, curu aut bigis Vehor. Eurip. in Andr.

AitydO-nh, S, 0, auriga - currus seu bigarum agitator. Soph.

A iippetx, i, aurigatio. Xen. P£d. 6.

A/(Pe?i, sellalecticaria. Hesych.

Anps*V, (q. d. sellularius) qui iraeffoeminatus-tst, Ut lecticariafellagestari sempervelit. Hesych.

Ai^gxcx®-, a,«. curriculum. Aristoph. in Neb.

Compoßta.

CyJ.tppJioh c curru aut sella excutio aut denubo.

E’x<h'0e*®-, qui in curru est, seilor.

EVnhipea©-, a, - i, qui super curru est,aut sedet,aut ponitur.Od.i,Item pro ignavo &essoeminato. Etym.

EbnJupgX!«-, i, pars, (ut Eustathiustradit) veldi^a, vel •?$aQpißl&y OArwyt&i rftsi b)j irr^ara^) 0 Etym. exp. currus cir-

cumferentia , quadicitur. II. «.

pulchrum currum habens. Eurip. in Hecuba.

A l'tA,W, >i, sitis. II. T,yijxßetptuj£y»^ixipam Ar^ctn >§ X1/C9V. ;Et,xwXuhx Ji-J/ari apud Plut. In plu. auras %vks tft-J/asapud Aristot. L7.Eth.cap.ult. 13“Derivant gramm. ab iwto, i.ß'Außu, 111 sit quasi r-pa.

Ai'i|/@",r©-)7r, pro eodem. Xen. Pad. 8. omiaß ßhar.

Ais/a©-,a, siticulosus. apud Nie. Et, dsi/a©-»1?,

apudNonn. Reperitur&infoem. gen. .Ji-i/ä« Attice, ut,

^9»ir, apud Soph. pulvis siticulosus S: aridus.

Ai^aAi<&, a,o, sitibundus, siticulosus: ut, j »is inBatr.

A f^aAiu , idem quod Jit},«». Nonn.

Ar^k.S) «3®-,*, siticulosa, bibula,arida, ut, h^kstpsfoa, vipera siti-culosa. Epig- 1.3. *f Item subst. plerunque dicitur pro h^asi^ilm-de vipera quadam specie, inde dicta quod qui ea morsus est sitiinarescat. Nie. in Ther. H Item spina quoddamgenusapudTheophr. de hist. pl. 1.4.

Atßßos, 5, c, siticulosus,aridus. Synes. ficDionys.de situ orbis.

An}.»Jlir, s@-, i^ k, siticulosus.;Diosc. Ti thipefcs - q. d. siticulosius,aut siticulosa ariditas. Plut. in Cor.

An pvpvs, idem.

An},«», 2, f. «e», sitio. Luc. 7» y-y. Si^ijs tyixsiey 'Sttms. Et cum genit.Herodot. h^wuhtrm ft&Atszi. Itemmetaph. pro, cupio, desi-dero, appeto : mßi-^ä^xeÄ^siB-afüßiy, Xen. Pad.4. Et cum genit.miislAatfyesxshipticruoa, apud Piat.lib. 8. derep. Repentur3:3 it}/e», apud Athen. 1.2.

A,4'j|2;>(9?,S,o,sitim provocans,siticulosus. Diosc.fi: Anst0t-3.de part.anim.Itemsitibundus,,sitiens: ut,JV<},)i&x»TO7@- sAxipos. apud Naz.

AnhcotjV, S, 0, a quibusdam dictus est morbus renum zJu.Gtims appel-latus, quem comitatur maximasitis, uttradit Aret. H Est &no.men herba qua alio nomine labrum Veneris appellatur, indedicta quod sit concavo alarum sinu, in quo subsistit ros falsus, utPlin. I.27. c. 9. tradit. VideDiosc. 1.3. c. iz.

Compoßta.

A v J!t},©.., a, öxjihqui nonsitit. Athen. 1.8. *} Item sitim sedans,&prohibens; ut «JIt},« ficus sitim sedantes. Diosc. 1,1.

Ai,:«JI t},©-, sanguinem sitiens, sanguinem appetens. Luc.

EViJi-^i©-, siticulosus.

K«Suhi},«»,», intense sitio. Xen.

neZ.vJIi/.,©- i multum seu valde siticulosus; ut, mAv^ypios A’f},©'»II.^ Exp. fi: diumultumque sititus, i. desideratus.

eVo&JJIi},®-, q. d.*cum timore sitiens, de eo qui est ä cane rabidomorsus, qui Sc appellatur.

AI' Q ., expello, abigo, vide itopteu. 5 Item timeo, unde Ut, II.

s, time. Et AJW»«/ JndededucitEust. peranadiplasiasmum. videficin JviA,. 5 Apud Hom.il. y, y. 2ji. rf)xsu y.iyx Tlgsttp*JI-X» Eust. vult, dia» esse ä Ji» significante curro celeriter»fir tan-quam 7T«£ja iit

A/taitl,