44
AaAjgiAv®.',duodecim palmorum: ut , Shfoißtaayt ui@t ,qualia apudHolil. sldU vcyciAzyu.thtej..
AiJupCfc, qui duorum palmorum est. Flin. I.35.C.14.
Af i/jjJhsa», limodorum: herba,qute fanum grxcum suffocat, radiciipsius a primo exortu adnascens. Theopb. de cauf. pl.l. j.c.21.
O'fiifape», palma porrecta. Item interstitium illud quod in palmaporrecta atque explicata est inter n&pnhs , & extremitatem digitimedii,quod etiam $Sp<» dicitur, i. palmus. Poli. l.a. Ab aliis expspithama, teste Helych.
n«TOqui quinque palmorum est. Plin.
"TeiqoJhp®*, qui quatuorpalmorumest.
E
, Nota quintse apud Graecos liter», quam - fx 1» vo-^1 catit: signum etiam numeri quinarii: cui si a sini-
sito imo angulo prsfigatur acuti accentus nota,WD quinquies mille denotat,hoc modo,,E, e. Eustntb.
jLjsi ant >quishoc ? fxov tradit vocatum fuisleetiam
«t- SMfK W.'' e, sed in tersu metri gratia adjecto 1. ut in argu-mento libri quinti Iliados Homerie«. Vide Plutarchilibellumde fi apud Delphos, & Geli.jib.19.
E",
EA , . 414
Vel singul. num. sunt. Hesiod. iu Erg. Ai’ otnxelt, <r<pitipt»
TilVTig VfZVttUOTZf,
'Ztysng/.ty, f. (<m, meum facio,in meum commodum converto,mihiaffumo, mihi usurpo. Piat, de leg. S. e«» ivf-iHs aScotii W C<ps?*e*gy■ns. Media quoque vox in activa signis, usitata est. Xen. Hell.g.Agyavs Y*og/vJvv Q<pe tse/fpä/iiis.
Sfu-nexr/nss, S, '0, actio, qua quis aliena sua facit. Arist. Rhet.r.
S<p6Tfa/5-ii?, S,'h, interversor: qui aliena vel ea qus communia suntin suam solius rem vertit. Aristot. Pol.;.
Aiecr<petrestm<>%, () sibi veudicare seu retinere, in siios & pro-prios usus convertere. Phil.devitaM. l.i. •duikmct.v .äjgarips-Tze/,az/,S^2^t;.vor!yislsg, intercipcreprardam.
e' A, quidam gramm. tradunt esse cMtjtkvfeus adverb.exlmpcr. c»pro e«s factum. Lat.exp.hem. Piat.in Protag .i j t&v fgp »«*?(£««,eet,'i(pti, <nj^if\mes. i^okii aütA. i. hem, sophista: hi sunt: ut Bud.vertit, qui & ab Euripide sic accipi scribit. Sic Aristoph. ex, ens«&’« OTöaiav stt« ; Apud /Esehylum quoque« «, & i« k«, schol.e&AatuXrfas adverbia scribit, & quidam hau hau interpr. Ali-quando exp.ah: ut Marc.c.i.e«,^ ^tiV*«j<rajSic &apud Aristoph.in Nub. eu , tis imai tret icf’ 0 fLuet 5 Apud Synef 5«, ttav^x^ -itisatypus uv^pev 01ftojyuj, yvjjcm.av 0X0?,vym/. Bud. interpr. heu. Aliudi« est ex poetico e«« pro i« iM- Aliud contractum tertis imper-fecti ex«e$. Aliud denique per S^kvm Ionicam exU»&i.
ire, dolentis est particula, qmc geminari solet, interdum &qna-terrepeti. Aisehyl. in Promcth. A fpaousvi fxs pausem, I üvteoir. epoi-■ntXewnv, £. Er paulo post, wpst 'pst, 's, s, s. ^ Item, e, te, pro-nomen estaccus casus. Plat.Pol.r. cjuiXjbreSiuu&vfotivTmisctm-s seexpectare. Osiyss x* Eiri wksorä/dp®*, ad se
vocans. Genit.estssui.&kopro eodem , rclbiutione poetica :&döper synxresin seu synaloephen : &ho perepenthesin § 1 , (quodtamen & pro ifii seu iutcurs accipitur, apud Apoll. A rg. 2 . situ*4’ hicuov ■.'■nfyftof, i. de me minime sollicitussum) &'s5t», per pa-ragogen, apud Plorn. Dat. f,i sibi. Xen.Y'xd.y. -ifrspsfotSv pui »ivraVc-fix- ibnfvct/xcCibi au:s moreretur. Nonnunquam pro ouvttßponitur: ut Ih«, —IA 01 tnjjs Qouj®> rnjtXojv. Et, loiprocodem,apudHoni. Ab Apollonio ssi ponitur oriam cum verbis priimedcsecundtepcrsonte.proi/^si &<nri, l.z. In duali accus. & Tip«£ & rip«,se ipsos. T! «. fungitur item cum verbo secundae personae, pro vosduo, ibid. Genit. XrDat. s-pSir, & per contract. <r(f)dv , sui ipsorumvel sibi ipsis. Il.«,Ka/ 1 -peirj i&sayjv ,ipsis duobus. Conjunctum au-tem cumverbo secundae personae significat,vobis duobus: ut 11.^.In plur. nominat. r?ssf & ripas contractim > ipsi. Herodot. inPo-lym. Gen. e-peav, fui ipsorum. In Epigram. u(pie» k.hxfjj, suamsororem. Etcontractim trQav ,pro eodem,apud Thue. item,ipso-rum. Et ripBÄiv per epenthesin 2/ 1 , itidem pro, sili ipsorum, ipso-rum. Dat.npicss.bi interse Thue. Piat. Quymadditurverbisautaliis pronomini buspriinae personae, signis, nobis: ut apud Apoll.Um 4 ’»,«(»cii c-ain ,;AUcr.uÖ5j interuosipfos. Item ipsis. Et ripbproeodem, usitatius apud poctas & Iones. Herodot. item ipsis, (tamduobus quam pluribus.) OdT, rtytu vänißtis srag« mtvn'jyaitv.Acens. <r?£«s,se. Item ipsos,ipsas,ipsa: tam de duobus quam plu-ribus,apud Herodot. ErVtp«r,pro eodem,i.se. Thue. item,ipsos.Soph. Copulatum verbo primaepersonae signis, nos. Luc. >t£ ripu;a/hn;^w^iBjjkcyas ,inter nosipios. Xdlipei apocopen pro c-iis«?,i. se. item ipsos, ipsas,ipsa. Apol. Arg.z. Item in sing. num. pro,ipsum,ipsam. Soph. in A jacc. tyi t-tp' atropu, ego eum prohibeo.
Der fodi*£ 7 tprotfawjne 5 CA extern ejußiemcaßlet-s formata.
E'of, S, «,'suus, proprie de uno: ut docet Bud. äc ivi domumsuam se recipere, Apoll, sis &«©-, domus ejus. Od. ->. rleio, apudApoll. lib.?. ponitur pro pi '1 nitivo is,\.aöfs. *] Adjunctum ver-his primae & fecunda: person.c significat, meus, tuus. Apoll. Arg.lib.2. k«M ci», s;,«po;<nv, meis aedibus. Et libro;, cfu»
saJrcVi^eri ßiikmo, manibus tuis. Pluralibus adjunctum iig. rtpi.srspsr ■> -.t apud eundem Apoll. ;d ttaou rtopaiA (■Spurris dvt passivictis ttfipaiver tHcf i. silis. Conjuuctum cum verbo fecunda:personae , significat , vester: ut apud eundem lib.;. Mtrnf 'Jwufatas ionzkski 7 rivi-s i 'st$i3s , i. matrem vestram. <Ss dicitur proeodem, ut <a pi .r pro --^sI-.apud eundem lib.i. hircl^fkiui epixift-.'pU TToi-iTuv Ö v 7 nztv, suum maritum. *f In plur. 5«, sua , di-cuntur qu;e quisque possidet vcluti sibi propria, hoc est,bona.Hinc genit, e«*,, bonorum: quod ea qua: bona sunt quilibersoafacere !'eu sibi asciscere conetur: utapud Homer.Sfo« la m .
Eustarh. tradit in hoc genit- pleonasmum die §«/vide Ö s etiamsuo loco..
e, ,, suus. Apol. Arg.;, yvszsv uXf xspce'iAp'S vrcirisoji t .cs-sna.-^f-Tttv KitkUtj^iv. ^ Cum verbo secunda: persona:signis.tuus.Apoll, ibidem. Item vester. 11.«.
EssiT'’, L, i-> suus. Apol. Arg. lib. i. H t.AiAr ojjt.sAv.s 7 .'. r/ricr(piu, redii-mus quisque ad sua. Sic & apud Herodot.
Spis.idem quod exeofactum, ntjr^äs- c-xo-fusAmis. Od.|,
, max-itfo ‘ (Mei efl. Hesiod. iuTheog. vifs mv fptittvcum filiis suis.
2<?£7ep©.., v, <j, siuis. proprie qui plurium est, ut Hr qui utjus. Thu-cyd.fflö? tiss rtpemxs rnu/fx*'- Apud Aristotel. de nundo.T»pa;.ozifo> fiv astu crtpsTspcf. fn v viuxs oissycrxios , ad suas (edescon-fuetas. 5 Cum verbis primae & fecunda; personsefig. noster, -, t ._ster, meus»tuus > prout nomina cuin quibus copulatur > yd pi y.-.
tun
E’ XN, si; idem quod e. Cum subjunct. Flat, in symp.s«, asm aArist. de an.E«»^« tvxynjykaxöjs'o c,©- isr^jv,nisi lit asinusque __equa lactaverit. Apud Marc.c. 10. iSas is» ,'os äsn tixisu/ svsksv iuS,tut fti XclSr„&c. i. quin accipiat. Sic&Mattl». c.26. Repetitur &cum opt. apud Hennog. iuv )/■ ti tr^uyijg, r /rz f5 Interdum ikv sequente te geminatur pro, sive, sicut «te. Piat, deleg.0. tu TE vroyjci 'ffj ., iav te t.s Ttfifjf, iav TE 4 r-efur/, i. Et, E«, riv oro lar te, apud eundem lib.n. ia» t uvUm», ta» t ivi füjtpct
cScCiCISO'01.
R'iiviüf', si; item licet, cum subjunct- apud Flat, «s E«r pro av parti-cula potentiali saepe in 'Fest. novo: ut Mntth.S. u.rs/.fjscj aei ist «iu.'.' o.l.ipyj.'.. Et 12. Sic&Act.C.2.
Ä'v & Uj , idem quod m, si. Dem. in Mid ite ofr. rAt' un Av s.y.fvc/,av e.Cpit.v, TiSa.ipsj 0 komis i$pts. lh«, — ißim Ayap.iptvtvasitnps. He-rodot. Ijj iyJ yvapits ,«'i afi&epv?<'• In Epigr. l)j ;i, quanqnam.
K.«,, ( comp .) pro }£,&»,&si : ut Aristoph. in Fluto, fv pi ?Au<pf&i, See.
Sumitur & pro, quamvis, etiamsi, ut Dem. 111 Mid. «vote» pcsZ.c/apfuzuy t7.wvir.IuJi ««r cifcc-ivcv ayavitzsuf ivcCpir. Piat. Pol.2.0,f f yjc.Jcy.fJ5v i o'Ji acutus f y.wv psfiv '/izottt.tj v7t cutis cf.yfvj esc tiz- y—fi. ^ Item pro, sive, ut Synes. y,S» {hiknty, y.av cm ßxk-otzq. J Di-citur &y.avä ititdem pro,etsi,etiamsi. Cum Indic. Dem. xAej-mp.Yacv <k ruJJty. 'tAvjtu. ivzrfcpjv. Clina opt. Aristoph. y.ü.v ei fis tvfois,ctra.HJjTSiTmy.i<ni. Reperitur & ä trajectum per tmeiiii post««,,Dem. ibid.««, knZaujj a yy.myiv 0 jcr.coi ms V 77E«y..ctc. Apud Ari_stor* stepe,««, f’: t. tmitcv ittpov, & si quid simile, sub. ist. H Itemaut pro 4 & u.v potentiali particula, atque adeo,etiam, apudAri-stoph. Demoli & Xen. f Item ««»saltem, Luc. initio Herodotisive A etion is, s 'tteerru fca oozc tuSrljj axjrA,a. 7 hu .««» svqjkt c.ttu.v-wj. Dicuur & yJiv, pro ««», vel4 «4 vel yi-ljj-. aefepepro,quam-vis. <j K«» s sine accentu) pro 4 c», videin C».
L" A ?, i®-., ii, ver. 11 . £,--- ecss®^ imyiyjt-nn if. Apud Thue.te E«j, sub \ere. &>«efeE«S iK appetente jam verer Meranh. De-mades apud Alben. I.13. TS-r ifZus dicit este e«, t mkius (\_'f £t v r-■'mol. deductum vult ab ese, i. miteo, quoniam eo tempoie terraomnia emittar.) 5 Item, (anguis , quod verno tempore tangistsabundet, inquitSuid. AssertEustat.exOppiano. <j Item,pin-guedo , apud Nie. in Alexiph. Iffis-Jr.-.s i, Oefs'i®. üo, ~Affertur & ex Callint. -
E 'ug/.vis, S, i, vernus : ut, suf.vcc fku, apud Diofc.
E .est.j : : v ', y, c, vernus. N ic. in i her. ! i ,y. T, ßc.cs ts'Hiy®. iscsTspy.
Eufiff. i<m. vernum tempus dego. Athen. I.12. (de regibus Par-thorum) iaffun fX Av l>ayh, yJ;jf.fir. j c’v IhcSoX £>?. 4f [ r c in ,verno , i. vernam temperiem tcu .miaaiitatein refero.. Plar. iaAxiocho, trurniti 'j XttftSvss mtym v.tiy.ikcts sus/ffvoi, prata au-tem flosculis distincta veniant.
-re,ver,factum cx ea,* epc/ifbe/i licerx e. metri cause. Hesiod.in Erg. ciete/. TioXav. «J Item,sanguis,apud Euii. &Nic.in AleXiph.
Fjctg/ros, vernus. Horn. Hesiod.
Y.ict stes idem quod myflitesv ut Nicandri schol. docet.
tempu
tutiumn seu diluculum : vel quod tempus matutinum similitudi-nem otiandam habeat cum verno,ut meridianum cimi selrivo,desic deinceps: vel cmod diluculumho.mmes ad com netas operasexcitet,Ut S; dictum lit ab tSf» Od.», *&. vicf humno
iSmamrimas, per pieouasinum gX ut tradit Tustath. II.«.q Exponitur etiam, aiirius, sb x-iz pro «--,x: ut,wa««f w-voh aevi»grues. Es p- & matutinus. Odct.
Cowboßstt.
rvsaojfr, vernum tempus dego m,&c. Piat.inErot. Cum dat.
Z w>i<te/. 7 <e, 1 iwiul vernum tempus dego, yel simul veris amoenita-tem refero.
b 2
L'X ii,