4 17 EF_
E’ßtniyu, propius. Thucyd. ißvitpa £ yrihius. Xenoph. itclßviipaörsrr.quL propiOra (luit* Piat, in Apol. 0V-Ä syfjispu yquanto tnifei propinquiores estis genere. Superi. Esylmi©-,pro-
yiiiuis. Thucydides lib. S. i^Aiva; 7'}' cjjtxs E; h’ißiis.Tis ijvpv£ 4 .
Et adverbialster, E'ßwnziu, & E ’fß-nziß, proxime. Thucydid.ißom& ixiut sj^isT? proxime ipsos. Xenophon, s/yira&.
•fijr -xixsus. Et metaph. apud eundem Thucyd. sfy/ruß rar» 2 *l&-enßstiss, animo ad id proximi accedentes. Xen. £7/r,Mvr.,viyv, proxime id quod optimum est. Sicilicuncur, nß-ß-mß, autiysiii&m $ji"oviss, qui proximo gradu contingunt aliquem. Ca-pitur, ut 'slyis ,etiam sine casu, pro,fere,circiter. Thue. lib. <S. tiror5 Ifotiuisi ixm. Pro his reperitur & comp. sysuy, propius.& superi.’sß'ps, proxime.
tißvms, «it®-, >j, propinquitas,vicinitas. Alex. Aphr. 1.2. Probi.Ü’ßvjsy, e propinquo , cominus. Item prope. 11. er, 1 m) tpiv&> ißxsfeycahS. Plut. ad Col.»^!»tA«f ytg iw« Je«», sßvjsv p.STnj.
L'HvZi, poetice pro slyis, prope. Cum genit.
E’ßiß, F. im, appropinquo. Cum dar. Iac.4. ssyimcls nS®sJ, E) ißtavtiiv. Aliquando cum As. Matth.21. rßimv As Ali-
quando cum ustis. CebesTheb- ifysoilss <stf$s ’-.'hu aXr.Sivlu) 104-hAcw, propius accedentes.
%’symyji,uT@^,ii, dicitur cranii fiffura,in qua os affectum loco na-turali dimovetur & desidit,atque ad inferiorem cerebri mem-branam pertingit, quam etiam urget premitque. Sic dicitur,
§ i[yjs, quöd os fractum ad subjectam membranam appropin-quet. Meminit Gal.Ther. 1.6. &indefin.med.
Comj/oßti s.
E v ysßls, prope.
n«g£>/ür,propiufcule :nam 1 a«t!*i«« sign.ut in multis. Ari-
stot. P0I.2.«'jK^xirraXiT«* imgsßus fSp ht TaK/T7j;,propiufculeaccedit ad hanc. Aliquando habet plenam sign. äs- nv.oß mtAi,apud eundem 6. S'S, jS 1 stt Aid» -ctjcAc-iffidij itiis iiXixiais■niiixvc&Tiraiigm, 'iit Aii» 7 nigsyfvs Avctp.
nKot/j^&ijpropiufcule accedo, ali quantulum appropinquo. Theoph.
hist.pl.l.j.c.ult. (de smilace aspera) 7 mps[yiß 3 a? caSsr riw stcipvA Ui.JigocssyPu, appropinquo, accedo. Mare.2. pj, ^u/jäpSfot its&nfycnxpeujTifi i&Jh rvv 'cpcXoy.
Zswsyf/s , prope. Aristot. P0I.2. trwüsßus «Wa at m, inter se proxi-mte sunt.
äwiss^» , appropinquo, coco, awjAiiu. Diosc. I.3.C.95. mujiymcM3 %pxs$crzwsfci£(»T®-‘ nS (pSitampu , sestatis exitu, quum appetitautumnus. Idem lib. 2. cap. 98. eot ii pismipi pxzp@^ § ivUxipegb,tmotfyfytj-nSn&zir&ixsiMii/m eo interstitio ubi pollex brachialicommittitur.
ETEI p n, f. soS, p. sgxs.. Aor.t.«gji, expergesacio:ut,tkrraor2ir ej,«-p{, Od. s. Et, s^ifi®^vyn/ssylgs , Od.«, e somno excitavit. Item,syasu,vel sydpu cm ysxgut ; excito a mortuis: item,iyd.gu ex-cito mortuos , fiepe in N. Testamento. § Item, metaphor.utIliad. A—- sylfii 3 miIvj. Et Ihad. <r. lyciypcp Iguh apr,x.
, Thue. 1. >tz ähxißpiu iit mte/ty» iyägc/Jß. Sic Lat. excitare pu-gnam , seu bellum. Item, iyAgm p&pilß, apud Hom. excitare ani-mum. Apud Herodian. zyAgm hgylw , excitare iram, accendereiram.Interdum exp. instigo. <f Item excito, i.extruo. Apud He-rodian. J yfipm TtiTmton, excitare vel statuere tropaeum.
E ‘yetgo/xaj, expergefio,excitor: ut,syj^eep i Eph.j. Item ex-
ci tora mortuis, frequentissime in N.Test.
E’j^jjs, sus, i, (q.d. experges actio) excitatio. Item resurrectio,Matth.27. Apud Herodot. iy.^cr.s to» t^ü», exttuctio, in altumtedificatio.
q-d.excitabilislomnus,pro,somnus equo aliquis excitari potest, Nonn.
E’>««T^g2®-, idem quodsys^kxjs, excitativus. jElian. var.hist.E’>e»2ti<3t,excitativus, excitandi vim habens seu provocandi: ut,
i y. f v 1as-
vigilanter. Eurip.
'E’^ofiaj, per syncopen, pro iyn^ostexp. Iliad.(3, i'Z'imx. Ari-
stoph. 2» i^r, pt.snift.Qfi/tt is.
E ’yg'ioru, vigilo. 11.A. Tlxttvpxi i^ajotlss.
Campoßtit.
A’tsyapja, expcrgeficio,excito, pro s’yctgu. Hom. OdylT.x. Demostb.Philipp.4. Apud Phil.de mundo, itsyäpett tus^-^/hs mgs;exp. attollere seu erigere oculos in coelum.
Ktiyiepis, expergefactio, excitatio. Plut.
A’tiy.gi®-', inexpergiscibilis, inexperrectus.
Vecomp. 'E. TmvsyApa, excito, exsuscito.
S.’tmttyipn;, idetn ac itäsTxin; este dicitur.
Af sye.gu, idem quod iyagu. ut, JisyAgteci nt (bvt.ä’rirßg,. Herodian.
1.2. ZtpiiT. aisjigeas, expergefactu s.ti.iiy.gnsy excitatio. Ai syg%xß, excitandi vim habens.
Decomp. A v<r 2 tsy(l&>, excitatu seu expergefactu difficilis. Gal. apudHippocr.
E 'myngu, q.d. incito, seu incitando compello intro.
E’|67Si'^,idem quod syAgu. Arifloph-tlsySga/ ks&mt euttit ßiMpxu/,.E’|s ygns, excitatio: idem quod sy,gns.
E’xtyigu, idem quod syigu. Aristoph.tixiy.fT-.c, excitatio. Max. Tyr.
KstpxXr.ygin,;, dictus est Pericles » quod cavite e stet oblonsiore, utdocet Plut, . 0
Er 41 S
k, I, nubes excitans. Ioyis epit-h. apud Hom. Iliad.cs.Empedocles verö apud Plut. Symp.y.Probl.S.’ e.cgy vocat nqts^y^grii/sj. Vide & comp. ab Äyäpu.
NvxTiygsicx, x, excitatioslocturna, qua videlicet aliquis noctu exci-tatus surgit. Plut. in vita Hom. EtStrab. lib. 8. avxkjgur.ct , proeodem, q.d. noctifurgium. JUvxIiygiiu, noctu excitor & surgo,vel excubias nocturnas ago. Plut. inCaffi
N vx-ni^gsiiu, de nocte surgo ad obeundu aliquod negotium. Them.
fly.sydpoj, prrcexcito, ante excito. Ugoiyapot^n tsxgci. Naz.
'Ziivsydpn, simul excito, simul levo.
Contpoßto. *ti> 'iygopxajfafftl.
A’yippgofiap, pro uysyApcpxctj , apud poetas. Et ,ayepgof%i®^, apud Luc-
thßotxtij, apud poetas pro sgsyetpapuq.
Zsj^w,», in vitam revoco, exuscito, instauro. Epigr.I.3. Vide & incomp. ex Aßa.
N^s7©-, q d. inexcitabilis. Apud Homer, sic dicitur somnus ex quoexcitari nequeas.
Awtjgsl®*, pro eodem, apud Nonn. vm-@» ihtfyx.
e' T K a T A, to, intestina, interanea, viscera: m. irngc/.,m axrXafcva.Il.A, — ck[40. efot^s 7rai§s Acsipuar^. Luc. in Caneas yiyms kv sxi-f/ioi <m m zfxcßf. ll;eut>itrztfot. P.eperitur & dativus «fesen > quemEtymol. Vlllt avyxSiß<pScipdn^ifxs/,nnai , Ut TsSScim ex 53ö?«7waJ»Il.A, p.ayßußop isnff,n tpn/fes. fV- Idem Etymol. derivat iiv»%s xosS^ T pxihasy.
E’foir, in profundo. Gal. in lex. Hippocr.
E’ r KIS S X £i, a, coitum appeto, vel concipio. Genes.30. ifuas-unni GKsQoifa. Ö? toV pciGhss.
~E.’(xiixrr,ms, Suid. est initus, ojistutfis.
E’rKFI' S, i ii@^, »',fuit opus pistorium Srdulciarium e simila,quodoleo incoquebatur & meile indulcabatur. Exod. c.16. mzßcexsäifttAi?;. Et Num.C.lI. ihm iS fßrtu. emi sfxßis dv iAssla!»
Meminit Athen. 1.14.
ETS.ÖMION,s,7j, praeconium,laudatio,laus. Apud Aristoph .inNub.l/js &I/XW txh&y As iit i)oj, canere carmen de laudibus filii. ApudIsocr. \[xuy.lu'i 7v[ßioiy , & Isrv-tym aß cis., pro eodem, in Panath.Apud Dem.Philip.2.0 xj xff.i' iipxuy ifxwpun-, significat non
tam laudem , quam laudis materiam & argumentum. J Inter-dum est oratio scripta de laudibus alicujus: ut, IsxüymiigpxXtii;,Eutarch. Discrimen inter \fx.iiftm, & \-m.my ,vide apud Aristotel.Eth. l.i.c.iz. & Rhet.i. Dictum putant IpxApuo« Txtiims xüfxy,s,
quod olim soleret ei xdi/ims, i. in triviis seu compitis cani.sxapxc^xiy®^, idem quod ifxupasv,ut traditEust.
E’/z«fs<5i£sj,laudo, laude seu laudibus afficio. /Escliin. in Cres 1/xe-pxiti^m tIm <mAvu> Sic & apud Isocr. siepe.
VssxufA.a>.ns, £,s, laudator.
E’[xapuxsi>&s, (o d.laudativus, seu laudatorius) ad laudationem per-tinens. E’|»«f[<*suei»}^f«,Herm.pro genere demonstrativo. Item,isxup’.ixsjys'h apud Dion. Long. qui lubenter laudant: ad laudan-dum propensi.
E’lkaptucnxüs, q.d.laudative,aut laudatorie: eorum more qui lauda-tionem aliquam scribunt.
Compoß. Ac.
Astr/iwMiW©-,^,», illaudatus,nulla laude affectus.
Estf [xuittü£u, laudibus effero,?/j cupuu^a. Plut. in Pyrrho.
(JuAs/xfcuti©-, est, i tpi A»„ tlxu-w,, qui laudibus delectatur,qui laudaricupit.
ETPHIOPE n,«,vigilo.Aristot. -tv. zviMfpa. xi miß 7nlv&.,Kj i&td6h{,s^gKpgS. Eurtath. formari dicit ab syc-tga, cujus prset. 'ny.gx^,
med. 'ipgp ., & Attice iyipg?, & cum pleonasmo litcraeunde ipgtipgu , servato t primitivi. Illud autem prait. med. lsepcsumitur pro prasenri: unde part. zjgr.pgus, apudPlat.&Xen. vi-gilans. Pro eodem legitur &, iygxpgdu-. ut 11. x, — oi/J ipgr.pg-%n. Et imperat, i^ipgjs, vigilate,excubias agite.
E’«pr.pgiius, vigilanter, vigilando.
E'yypgtns, (q.d, vigilatio) vigilia. Apud Aristot. &plut. delib.in-stit.opp. ÜML,,i. somno. Expon. etiam,excubiae. Item vigilantia.
E'ig-np(tu vigilanter.
vigilias afferens, A somnum arcens.
E yypeß“, vigil- Thren.4- V%?ipeA*& dicitur 7mpilw, e Basii* vigil,seu pervigil. Apud Aristot- if'yer,pe/-rß mguiyts dicuntur , qnsefiunt adormientibustanquam vigilantibus.
rgnjsg« etiam dicitur, pro sygvpgä. utLuc.12.
sgtipgpus, vigilantia.
rgr,p&K$s, apud Aristot. legi testatur Bud. ut iygvp&txis-
E ’ygr.osu, apudpoetas,idem quod sygvpgv, vigilo.
E "ygr.ns, Gal. ist lex. Hippocr. exp. iygnpgats, vigilia.
Anygtyogu, {comp.) vigilo, expergitcor. Herodian.
Atocygiiyogu, pro eodem.
£“rXEA TS, u©-,>i, anguilla. Eust.vuli: hoc nomen d,e di-
ctum >3-?avlAvi^«--^- Etymol. aurem Ai/iifci/Aui tpeoJ[. Gene-raliter enimcWiAu®--(utscribit Oppian.) 11 .^,Titcotr sißX-A; ivL J^9»jf.Aristot. dehist.an.l.8.^ao; 3 ampsfypkvts ißlyxi, Utum.Repei itur & masc. gen. iß/.vzs , apud Luc. i-;c cß ct Ißc.vcs dx ichXipui JiaA t&aiyeflss.
E’fy>.is, sus, i, idem, unde i^Aor, in plur. apud Aristoph. Aristotel,Lue. Plut. Athen.
S Z