Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

^7

HA

& vfwiü;i animo gratus & jucundus. Od.i*).. k . ^ jjnimi ju ■—***^ ^ »

ratus <x jutuimu». vw ~ •

®vfä,Mx . animiuicunditas & delectatio , quum animus gaudio &

> animi /ucunairas « uu«.-»- - -- . . &-:

laetitia perfunditur. Plut. symp/ 7. Apud Gal. ad Glauc. exp. anirriüs hilaris & voluptate peifusus. item oblectamentum.

MOnto, mellis dulcedine prsditus, dulcis instar mellis , Odysl.iAthen bb.ir.Ab Hippocrite vocatur cn®-utXt>ti\;, vinum quodcum meile mistum est.ut Gal. in lex. annotat. Etmetaph. Od. A.

N«*»» -l-Ei«, ft tu v 3i*<p*ity O’hoj^. Dicitur L'> pthtxii;, Don-

<j>, A^rfquiamat quodsuave est & jucundum»suavitatis seu volu-ptatis consectator. Aristot. eth. 8.

<t>iXv£x, amor rerum suavium, studium voluptatis. Item suavitas,voluptas. Aristoph. in Pluto.

a, delector, capio voluptatem, &q. d. amo suavitatem, ut,epiAvjs txtoi, delector hac re. Aristoph. & Athen,pcrlubenter. Xenöph.Paed. 1.

rVoFwfW*, quamlubentissime.

T'<of»iihs-©-,quämsuavisiimus, jucundissimus.Luc. insomn.

ComPcßta ex iS'uux.

A’r>!W«V, inconditus, non conditus, nullafuavitate jucundus,in-

sulsus. Aristot.

idern. _

jucundum reddo. Interdum (ut annotat Lud ) ex tristijucundum reddo. Sic, i(py$'uiuo$f>iit!&- , apud Plut. in Dione.

E ’tr^uüx, exhilaro in > illsetisico. Naz.

E’i piii'uua, exhilaro super aliqua re, jucundum & hilarem reddo.

n«e>i Jttu« > condio. Athen.

'Ziwtifriwa, una exhilaro & jucundum reddo, oblecto. Aristot. eth. 5..c. 6 . & alibi.

Conditus» delicatus. Plut. (ymp. 4.

Composta ex odp.

Eitdbpuq, delector in. idem quod utmjtu. ,

e’i pihfixf, delector seu gaudeo super aliqua re. Isocr. de pace;

n§«V“i>antelsetor.,

V^ii/ucq, delector ad rei alicu jus sensum & perceptionem.

L«v>i^«/,iina cum alio voluptate & gaudio afficior, gratulor. Isocr.adPhil.rx7rir tdzttqtrts apziiciüpiio u-aClio eoouoür.ezi^p Herodi an.\.z.x7tt^Xcu> euvijHfiSpoi xbtd , gratulatum miserunt. Synes. A 'rm-tixe-uvv<8-lut*? KxXoKxpaSixi, gratulatus sum de. Interdum capiturprori pyihftaj. Isocr. etwöh/xaf mj; >jufnax<; evfttpc^cu;.

Tsecfii^J, supra modum exhilaro,supra inouum gaudio & laetitia af-ficio,supra modum delecto.Basil. i tZoü^cta et ttpgvcri xizri^oo'l-supra modum exhilaror & delector: seu gaudio & latti-tiaafficiör.ut,vsrfgi]d 9 -«f itS majorem in modum delecta-

tus potu.

Compojitx ex ticbttu

A’tihm 'tc, r„ voluptatis privatio,in jucunditas.idem quod Zt.SCx ScX-7,-»1«, affectio animi vel corporis, qua nullam quidem percipimusvoluptatem, sed nec molestiam aliquam. Laert. in Aristippo.

A’»^»@-> jucunditatis &voluptatis expers, injucundus, illaetabilis,triolestus. Ioseph.

&tdht( 5 *,\i,c>$ti, qui in voluptate est, voluptuarius, qui voluptateafficitur, vel cum voluptate conjunctus.

Qixihnt, voluptatum amans,voluptuarius,voluptati deditus. Flut.

QtX>;htta, amorvoluptatis. Plut.

H’ÖOS, t©-, tc, \ quo plur. HJtx , lije, domicilium , mansio. Pro-prie, consuette sedes, locus consuetus. (£ 5 = Fit enim ab cSD-, at-que adeo positum etiam pro hoc invenitur,sicut & djx; pro ijx;.)Latini poetae notas sedes eodem sensu dicunt. Hesiod. in Erg.H'dl’ tWiJ) xXcuxen ttbAiv it xi ijso Axut. Hcrodöt. kh'jtxiü savtS,exp. ad patrias sedes. Sic & Amam 1 . j. T«f<X£c> YsmAfiivjienate it;mitjvm ccutS. Dicitur etiam de brutis, ut ll. £. Od. |. & Aristot.de mundo, f Item, H’ 0 ©-, indoles, ingenium, morum quaedamproprietas. Qujntil. lib.6. cip. 2. scribit « 9 ©- Latine reddi imöverbo non poste, quod Omnes mentis habitus contineantur,i’7i j HN •foiKtnifä xtKe£o% , quod Cicer, apud Piat, vertit, ad virtutem major indoles. Saepius exp. motes, ut, ÄV>^v»» , Plato inSj-mpos «WjUs^^ex^jPlutarch. de invidia. Idem in Lycurgo,Kti-rö; tutetet. Sic & in plur. mores, apud isocr. Aristot.

Plut.dcalios. Apud Gal. ©«S@-5 o-v^£ 7S, natura febris. ApudRhet.TO« 5 » dicitnturmitiorcs& tenuiores affectus. Vide Quin-til.l.6.c.2. 'J 3 * Aristot. in principio libri 2. eth. deducit iiri&tfc;,quoniam mores ex more & corlsuetudine comparantur.

H’Jwr, consuetus, solitus. Soph. in Elect. ijtl; i/uivu: t

■H;hfci%i. Eurip. , familiarium.

»'Zixsr,«,-, moralis, vOiKSt pfxcpjG; > pictor qui non imagines tan-tum, sed & mores exprimit. iSixj; Xiy(&, morata oratio, Aristot.

H’SixSr, moraliter.

Composita.

insuetus, insolens. Cum genit, apud Dem. contraMid. 6-apud Gal. Item qui honsormat & instituit mores, ur, <«J-«lj Jit; iqttyutfM , Aristot.

A’sö««, >i, insolentia, insuetanovitäs. Luc.

A’ijjtaf. praeter morem. Thue. sib. 4.

h’njta* insuetus sum > non assuetus funi.

A»)rarL>,pro eodcm,Iliad.x,«,Akor>w)§k7'»v7wr,inluet! eorum erant,seu inexperti.

Eiii^r, (q.d.bonis moribuspr*ditus)hoino minime malus,

H© 568

simplex, qui videlicet ex suo animo alienum astimat. Exponituretiam fatuus, stultus. Demosthenes, ora hxeiv, vora-

,DgoEt,apud eundemDemosth. Philip, z.Item, ti <£*%;> substantive, simplicitas.

E mietet, bonitas seu probitas morum , innocentia, apud Platonem.

Eonitur etiam pro fatuitate atque stultitia, apud eundem.

E v-fiCt, cum quadam morum probitate,seu simplicitate, bonafide,ut eiimddcetqui probis est moribus. Exponitur etiam, simpli,citer & incaute.

Ew;Si£o| ttcoj, simpliciter ago. Item insulse ago vel loquor. Piat, ibid,Euiibutpr, stultus, absurdus, ineptus.Plato derepublica 1.«^ foCt-

. BittailTt Cj&KCtfUV.

'EunSixwf, sinipliciter.satue.

K*x9»>j,q.d. quiestmalis moribus, qui est pravo malignoquein-genio : apud Herodian. lib. 7. a'/tsä Itvct; toTT Exponitur etiam , malignus. Demosth. pro coron.

cf[o» Alpfpsr. riv 7 ia»liXS; Outßt; Er.x-oxsoArt,4(4:,ibidem.Item,7® ««-(s-iArr.mala consuetudo, eaque inveterata.KxHs>i)t;, apud medicos,quod asimplicium morborum consue-tudine alienum, non facile curationem admittit.

K«>cp®««, morum pravitas, vel ingenii pravitas & malignitas: autsimpliciter malignitas. Isoerat.tx-oi-iiL«»; St x«>w>iSa«r, copulavit.Aristot. Rhet. 2. dicit xxKsSetctieffe Tcimti %e-.fovänXxfi£iim»amefa. Exponituretiammala consuetudo. Vide&|ElutarchiIi-

bellimij^Sil^ HfoiKfa x-ci-Aorfiucu.

maligne-. Plutarch. in Per.^

quod maligne fit, tanquäm a >&!(orMicuai.

O'/o-jk')»;, qui eorundem morum est, qui similibus moribus est. Ari-stot. etn. 3 . , .

O’ftiijr,;, pro eodem,cxApoil. Arg. 2. cfufytu; eu/tyctt tSiS^.Xiwtijtt; , consuetus. Plutarchusin Lycurgo, <riwvSct; 7 rmmnsmrui; retxv-nq; o^set, consuefaciens juvenes ad ejusmodi confpe-ctus. Idem, «««JjirroV®-. Synesius, d; ifja.; b ctwrßpxntiTnvpctt. Et, 7 Keuviij*}^Ttitv, pro consuetudine agere : tu em}ttnitS» txST tX^j-nteuA, justa facere. ^Item familiaris. Plutardi.«Sympof.tr«V>j^)7ff jw avTlte/.xkfyx 2 tl&]tty Ttp^.luo. idem alibi ,eminuiaorjoivoyppieuliit. Aristot. c| ttuuiStt; vnttfct.

XtwiSetx., consuetudo. Synes. Luc, Plut. Herodian. XuvUttitf, inplurali numero menses dicuntur.

EuuißS; , pro more, consuetudine. Plutarchusin Galba.

Decomp. A’oiuiify;, insuetus, insolens. Demetr. Phalereus.simo*itix,n, insolentia, novitas insueta & insolens. Aristot.rhetor.i,

4 >,X«o«»>> 9 >is,exp. comis, affahihs.

'Xnfmtjr,;, tractabilis, mansuetus, cicur, qui iis est moribusut vel ma-nu tractari sit sinat. Dicitur proprii de mansueto animali & citu-re, non amplius fero. Athen. 1 . 8. xtyiitsxj^ailet;. Mctaphoricedchominibus quoque dicitur. Demosth.Olynth. i.-njxorttiitnft.f eilet; xim;mtStltt. Sic & Xcnoph. Oecon. Apud Luc. %!fn-in patienda injuria mansueti, injuriam mansueti

ferentes.

XftsWjbK, qui probis est mori bus.

X^iSetx, morum probitas, boni mores.

H” © n, fut. ilm>, colo, id est, per colum mitto, Ca ccello; idem quodVnde part. i'm;, apud Hippocr. id est, «&W,utGa(cn.

exponit.

H’tijvJ;, S,c, colum/qualus,instrumentum ad percolandumaliquidiptum. Exp.etiamcribrum.Eurip.apud Poli. pxXxiXxT& ’ 4 ps!-Arist.Oecon.l. id -fittipicS cwt'ahi tSt’ esi. Dioscor. lib. i. cap. 18.ÜtiSftS dCcvT^itTX tyxext^xcn. Dicitur etiam pars nasi superior, qussuperciliis proxime subjacet, quod ibi spiritus veluti percolandoattenuetur. Poli.

H’ttfpe*«*, ut tc, parvum colum, saccellus. Athen. lib. ir.

H’S'dwoi', a, tc, colum quo vina aut similia excolantur.

H’ihks; ch&o, quidam intclligunt vinum colatum seu (accis sparteispercolatum & castratum, saccatum Plin. Apud Thcoph.de caufpl. lib. 6 . cap.24.

H>'iu, idem quod J' 9 », coque usitatius. Piat, in Tim. Et,apud Athen, vinum colatum.i, colator seu facccllator.idem quod «Ja.

H'Sur/nss, colatio, per colum transmissio.

H" 3 tn;>>i, idem. Aristotel. in Problem.

Composita.

A'-mipiu, Z, perco!o,excolo,per colum trajieio,vel transfiindotraji-ciens per colum. DioCc. lib. 2. cap. 90. & alibi.

KmfynHg,, tc, cremor percolatus, quicquid percolatum cst,inHip-piatria.

txmjtu, Sciifa, percolosper colum transmitto. Athen, lib.ro. Ari-stot. lib. z. Metcorol. Alex. Aphr.probl.lib.i. Diosc.lib.2.

iUoJtHn;, percolatio) per colum transfusio seu trajectio.

Deccmp. "Zuuhtfiiu, simul percolo, simulper colum transmitto.

EiojJfa, yel itnfjix, colo seu decolo in.

siettSi^u, velkoiSi^a-, colando infundo, per colum instillo.

Ottocjioi, vinum percolo.

Oimfr-nj:, qui vinum colat, hoc est, per colum transfundens pur-gat. athen.lib. iz.

n aprftia, transmitto seu transfundo per colum, pcrcoloiundepafl.■mtfoiißpct, apud Gal.

nifl*)-