7$t K O

apud Plut. ,'n Lyc. Pro quo & absolute dicitur «xsA«?©., ut, ins~pxjii, apud Arhen. 1 .13. Dicitur & de aliis rebus»ut, «1(3*«-*•<§. j/Afio-osdiugua effranis. Eurip.in Oreste.

AVeAss».'. intemperanter,petulanter,proterve. ;

A«a*?-«!»«, intemperanter seu petulanter me gero, proterve ago.Aristot rhet. 1.2. Item proterve & libidinose vivo. Aristophan.ü«är 4 ! ai J&ot äxchx&xr&rt. Plut. in A Ici b. ZxoAarcuyy fiijvmo-[äp&; intemperanter vivatebrietati deditus.

A 'x.oAxsiu, Z, idem.

&*9\an{w, ii, factum petulans.seu intemperans factum petulantisplenum.

Dtcomf. petulantia uti in,petulantiam aut libidi-

nem suam exercere in. .\then.i.i2.

SbtoxjA«?«»» ™i, una cum aliquo intemperanter vivo. Plutarch.in Dem.

#iA«)(9A»s-©-, qui amat r rlui Zushatncw, seu ii äßAet^cv.

A’Äi > vicissim punio: vel contra supplicio afficio: ut si, loco- prsmii quod promeruit, aliquis puniatur.jl^Ad^u, ante punio. Aristot. rhet.l.2.

Xvywld &t simul punio. _ ' ____

rro A A 2 , adulator, astentator, parasitus. Aristot. eth.+.

, cap. A- 71 bete? 01 axtr Jtsmgi , -tz 01 •myrmo), ngAazis. Plutarcil.de

disccr.adul. ab arn. euliis cu>r£ >cjA«f £<j:s-©- uy x^j yjyir®*.

Andocides medicus apud Athen. 1 . 6 . rlu) xjAaxetao denomi-natam putat ’S tzZsmoXaoQ, iu.is :;u>.iats: alii derivant e *s/.ev,(cibus,) quod alienam mensam consectetur : alii aiyA©-, i. mu-tilus, quod integer non sit.

KoA«xn®V, S, i, adulatorius, astentatorius. Item adulandi peritus,peritus astentator. Et, -sA-oxu--), sub. vr^»,,ars adulatoria seu as-seutatoria. Plato in Sophista, h$a axixLv imens rbZtpd/j «? ßtwltxLvvtr« «r«/-

Ko?M;'.is, i)D-, ii, aflentatrix. KoAax.th; dicebantur mulierculs qua-damin aulis regum & principum , qua reginis currum ascenden-tibus , aut de curru descendentibus , dorsum scals loco subji-ciebant.

KoAxxdöu, F, dC? z», adulor, assentor, adulationibus capio. Plut. «rasvz3-ai/£%ifxpt)/iai ini; -raAsoi«? «sAxxdCun. Athen. Iib.C. HttXMi § H9^a,zevm ivQvu; ; Et cum accusat, ut apud Xen. Hell. 5.y/liitcc T a/ßpüiruy zs'Ax.ziueis lv£K& pt-t&i. In particip. 0! xsKa.y.iioyit;,ii dem sunt qui & i&Aeozss. Plutaiyth. oi iu iim iti^itsAxxiijxtnmt,^-Siiirn;.

KaAoexsvojKst/, adulationibus demulceor Sc titillor , adulationibusvincor & capior. Plut. de fort. Aiex.libr.a. nshxKdud-eis vasti

ytwouxsr.

Ko Actz.dlf&> adulatio, lenocinium. Max. Tyr.

KoActKivZtfss, i, 0, adulatorius, astentatorius: idem quod;oA«*ii($s.Luc. de bist. scrib. & de calumn.

KoAxxsvitxZ;, assentatorum more: more eorum qui adulandi peri-ti sunt-

K.<jA«kb«, 1 , assentatio, adulatio. Athen, lib.6 .lm;;rj/.a.y,ucl. Herodian. l,b-4- iiZ/jffi suinS aX.U >ats; KgAoixHcu/fyam-fyt'itK. Sic&apudLuc- Dem.&/I ICchin.

Comfoßta.

£k$Au,xj&., alienus ab adulatione. Diog. Laert.

&i$Aax ivt©*, x, ox^v,, qui astenrationibus 6t adulationibus permul-ceri non potest, qui blanditiis capi nequit. Plut. in Coriol.A&aAswcsu«, vicisttm adulor, assentando par pari refero. Plutarch.inAlcib.

hoysxßß, adulator populi.

Kwar«!(i A *l,qui ut nidore seu pinguedinefruatur,adulatur: de eo di-citur qui in convivia adulationibus quibusdam irrepit, ut & ipsenidoris ac pinguedinis particepssit,apud Athen. 1.2.njosyAsocrtw, ante adulor,& quasi praeblandior.

Ts<a^*(9A«K£ii«. supra modum astentor seu adulor.

4>iAoi(9>i«!, qui solet adulari, adulator. Aristot. l.r.

K. O A An Tsl, F. 1 ]/a, tundo, excavo, incido. Aristot. hi st. an. iib.9.c.i.tu optpißfa JoAK^]«»,cxculpere oculos.Et ,ii >!M!^!tsA«iFl«r,apudLucian. rostro tundere jecur.

i^K-, -, instrumentum lapicidarum,malleo simile, sed ro-stratum,quo marmora incidunt. Luc. in somn.

K«A«<p©-, k, ö, colaphus, alapa: plaga quae palma in maxillam ali-cujus incutitur. Etym.ex Epicharm. us -mß) WstjiktS

imis- Apion apud eundem deducit as»*«»?«. Eustath. a >»>..«»

: ut sit oyeyzAlw afyhjj

KoX«9i'3«>colaphum incutio,colaphum instigo,colaphum infringo.Eustath. exPausan. Frequens est in N. Testamento.- utMatth.cap.26. i.Cor.4.

K.«Aot.pi <ryg., ts, plaga colapho incustä, seu colaphus.

Cornpoßtu.

Äm>gAit7rla, tundendo aufero : vei pertundo, insculpo.A^t/oiQAcMrijir, x, c, vocat ur picus arborarius, vel picus martius, SM §

nu. r ,üß YbAor/flw>

izusAai v'la, insculpo, incido: vel tundendo insculpo,tundendo in-cido. Flut. in Pericle,«? ii yttzem» eytyAxxpcwmiy Avxx.

jSyHjAxfiiji/; 7j, sculptura sive scalptura tundendo incisa.EyxjAcivrloit i,o, insculptus,incisus: vel tundendo insculptus.

Eexculpo,tundendo eximo, ut avis rostro: excido, itemquod insculptum seu incisum est eximo. Flut. de malitia Hero-

KO 782

doti > rSf sä/) It/eiyAcripM', m. ) hs/ußfe- T TrvAcat Sic &

apud Thue. & Dem. Dicitur & gallina ei»isöA«sr 7 fiv,quum matur®fcetu rostro ova pertundit & frangit: aut quum pullos pertusis ro-stro ovis eximit: Latinis, excudere & excludere. Aristot. hist.an.I.9.C.29. &inGeopon.

Ex-WA«^-?, excisio quae tundendo fit. Item de exclusione ovorum &pullorum. Aristot.hist. an.l. 6 .

I phalangium quoddam,quod-fi in aliquem irruat,ca-

put ejus petit. Vide Aet. tetrab.4. ferm.J. c.8.

K d A A PIS, ö, animal ululae & caneris inimicum: unde

ab eis & devoratur,teste Aristot. an.l. 9. c.2. __

KOA EÖ S, S, 0, vagina, culeus, lliad. «. El'Axef' ß cüe xjAiiic füyxSic Eurip. toi Iphig. Aulid. i |u (paryatoy m-dms Ko AeSv

haßt. Est etiam loculus, hy dria, Hefych. *f Pra avi quadam le-gitur apud Aristot.

KaAsor, £,ti, Ionicc,idem quod xjAso?. Vt Ii.«. irxxAfo» it&tftt-ipvas-ufä/)®- %dpinn yg,%ai(a» ‘ol TTKgjs |/<ps@-

xxAtaveui vawpv. ApudHippocr.est&xsAsorx^f^siec, de involucro»cordis, quod testum & conditum est ceu vagina.

ICO A ET A i hs;, oves glabrae, seu brevem lanam habentes, apudAristotel-hist. an. lib. 8 . cap. IO. «j ugAspß oiss vj^yipwTepaym)’/ac- 6 i&>. Alii interpr. oves crispae. 5 Sic dictae ihii rx KinsAxß/iav

t&toP

KO A E TP Aa, S, proculco. Apud Aristoph. in Nub. TSny hiAaisrotsAsefwo-’ ««.fchoiiastes dicit, translatum effe^nTOi lusiAMUf mi-TXvmr id enim mjhttyzv dici.quosdam vero exponere, c1«2Ao,k«^«f70 x.vAcr,i.ct? tLv ya<£pcp. idem schol* significare dicit etiam,-TOTclcu»«? r M) yasipp : nani xjAo* dici 7nzßv iyr^pcy. vel As xaAz 'tv^ay.

KOA 1 A 2 , k,o, piscis quidam ex genere eorum, qui solent SD-A1-Xpui&xf, uttradit Athen. I.3.

KOA A A,«?, v, gluten,sive glutinum. Dioseor. lib.z.eap.10,. jyA-a« (lw 'i vioi |uAoj(jä««< t&Aiaiy v Tswpoßx^a*) f-ri» jj T'oJia*>i läa

T ßoüw mediius aßp-s,. Plutarch. desolert. an. yx-n ty&Jie

fciify)®" > fnire «»>r- htruis. J Hesychio est etiam pellis dorsiin bove-

Kt»*W, s,t©-, 0, glutinatus, conglutinatus, glutine compactus*,lliad.o.&H‘csiod. inAsp.

Ko/a.do), Z, glutino. ut,t°» «> mhipt», glutinareferrum,i.serruminarA.&XSÄ«» -Tyoiw^&.apud medicos,conglutinare vulnera, item me-taphorice > ut LLat. glutino & conglutino. Athen, lib.io. A’\Zft*hv mes Z*An$v W aisQd y.o»y,tmiß. Plato de leg. xoK.uKj (ntveä.Sic & apud Plut. ad Colot.

K nXtsZpiai, agglutino seu adjungo me,adhaeresco. Lucae 10. jW„;o ?OT Vivy xo)&rl)ty'& yuiV, qui se vobis agglutinavit. Sic & act.ift. &alibjin N. Test.

K«»»!»:?, f&>?> «.glutinatio, conglutinatio. Theophr. & Plutarch. imfymp. scpt. sap. Item Herodian. I.4. Dicitur S: de applicatione:cucurbitula. A ristot. rhet.z. Est etiam figura orationis,Hermogv

ptijil'x S'f-iviT.

K-«,-i7^?> 5 , c, glutinator, concinnator.

Ko»»7 is,S, -, glutinatus, glutinocompactus. Od.

KoX-r&Kh' a> vim habens glutinandi. Pluo de prim. fVig. Dioseor.Athen. 1 . 9 -

glutinosus. Plato in Cratylo. Ari.stot* &Athen.l.j.

Compoßta.

A«»S^) !-. glutinis expers. Item qui conglutinari nequit*Theophr.

A’>ti»»i]^,qni glutinatus non est.autglutinari nequit.Gal.adGfauc.Et mfetaph. qui coire nequit: incoibilis.

A’ft<ptxe».@-, utrinque glutinatus, seu undique coagmentatus «lu-tine. Poli. I.10. c.7. 0

pPyxxo/ktia, Z, glutino aliquid fluens lentore quopiam; ceu glutinerestringo & contineo : ut, zeigt.;, capillos fluentes cohi-

bet, & glutinat.

PyvetxsXwpi&y vt, glutinamentum quo aliquid diffluens compescitus'& constringitur. Diosc.l.i. 0.753. Paul.tEgin. i./.c.iS.

A'vatigTbv'ns-, £»r, -i, restrictio qua fit glutine.

Aiaxtlüuz«, conglutino,coagmento, serrumiho.

hiaxo/ißUxsfy S,o, ut, 2s]g.>ci>x.ii%<{$l , in quibus utimur glutina-

mentis & coagmentas, item ferruminationibus & plumbaturis.Poli.

Atioxodv.ijT®-, qtii glutinari difficulter potest, glutino vix Ibciabi-lis. Galen, adGiauc. Item metaphor. male coharens. Luc.debist. scrib.

E’mxoÄ««, agglutino, seu glutino super, glutine jungo.

E’ 7 nßXr,p/ff., ii, id quod glutinamentis adjungituraiicui rei. Theo-phrast. bist. pl. I.4. c.4.

H' mx.oX.tuu, idemquod imxeX.au, apud Theophr.

Eü^äijt©-, qui facile glutinari potest.

VßxaX.&x, tc n ax i n sta r glutinis: leu continens in modum glutinis,'plut. desolert. anim.&Tvsl mAvcptA.

E '%t«sx.us, more eorum qua glutinosa tenacitate pradita sunt. Dio-scorid. lib.5.

VfcJvongXcc, 555*, xj, ichthyocolla: piscis cui glutinosum est cotium: üttradit Plin.Diosc. scribit este ventrem piscis cetacei.

K k 4 K«&-