AB

H 'h/toysa, loquor qua jueunda sunt & grata/ad placitum loquor/adulor.

I thxoyut, suavitas sermonis, suaviloquentia.

H>X<sj9<, morum effictores; / affectuum cu jusque persona;.

VtirurCic.2. de Orat.

H'jbXopL« , figura oratoria, quum verbis sonoque vocis exprimun-tur ac describuntur hominis alicujus affectus & inores. Rutil.Lup.

H 'ftepoMy.u-.Uy dies supputo. öpiepoXoya» p^ivo », apud Herodot. exp.

dierum singulorum rationem observare.iipspoXoyto», Fasti,calendarium. Plut-in Casare.

<£>toXoy&, s, »„ qui de Deo, diisve disserit aut loquitur, aut de rebusdivinis; rerum divinarum consultus. Plut. de des. orae. ■saSss» Ü‘TqsvtX»iSSHoti tx^yot^Tvivisoi oi AsXipu» JjsoXdj^,. Christianis JlcaXdj/CSs»est, ci £, 3 m ij, 9» xiygy a 8 irmus § pj‘sS.

o xj h om JsS Sppyfy» j£. §tg.Zxazt,.

s-«x°-i«, sermo autdislertatio de Deo, rebusye divinis. Piat. lib. 2.

polit. Donum Dei,quo fides salvifica ex Deo loquitur.

©£oXo><Kjr,pertinens ad eos qui de Deo rebusve divinis agunt,theo-logicus. Aristot. metaphysi [ib.io. c.6. Exponitur&theologi*peritus,theologia deditus,apud Naz.

©«Ao^», L, de Deo loquor, de rebus divinis distero: vel distero autcommentor more eorum, qui rerum divinarum scientiam profi-tentur. Aristot. de mundo, ■r&i rira» avftrmrmt. Areop.5 ü>Aoyo» 7K«fe< 7?i<«h^-,theologice explicare & commentari. In-venitur &pastivum JjoAoj/S^cc/japud Piutarch.de des. orae. ©£»Xo-yj» Ac ^tflAflyB^w^ddem quod ^roXo^iA».fxT*oXcy.u, a, de medicina distero. Laert.

Dccomf. A’rMT^Aoy-)?©-', ignarus eorum qua de medicina disterun-tur, rationis medicina imperitus.iciox.oyia, propria & peculiaris loquendi ratio.ttf.oXoy.oj, S, de sacris rebus loquor,seu dissero, sacra verba pronun-tio. Dionys. Areop.

ttfoXoyx, ea qua in ecclesia recitantur, quasi sacri sermones.

sermonis novitas,nova loquendi ratio.

K mceXiy®*, maledicus. Aristoth. eth-4.

K«*»Xo><*,maledictio,maledicentia.Plut. «fel ireXv«i?«i >fa. Item ma-ledictum, i. probrum a maledico ingestum.

K«*oAe>«(3t> ad maledicendum factus ,vituperatorius.

KuxoXoyiu, maledico - congero maledicta in aliquem. Plutarchus deHerodot. item male precor,diras & omnia mala imprecor. Matt.c. 15. & Marci 7.

IC xx.ix»)iu, < 3 , eleganter dico, venuste sciteque dico vel loquor.

Xoyia ., elegans venustaquedictio,vis benedicendi.

K.svoXoySh inaniter loqui, supervacanea dicere. Aristot.ic< lmuhxiy®', turpiloquus,cin*dica impudentia in loquendo utens.Athen. I.14.

KcitoXoyof.ttf,Sftstf, confero sermones cum aliquo de re quapiam,se-ro colloquia cum aliquo. Aristot. in pol. x.cuoXoy>imflp@* ms £«»fiiots. Polyb. xouoXtytiS-HS «fei T oX-tis £7NVL>/r Nixoptiyj. Sic &Koiva-Xoyaäj, Er &; tui, consilia cum aliquo agitare. Luc.

K« apyXoy«., dissertatio de mundo, sermo qui habetur de mundo.%.oTpsSoy»Js ,ad xotrpsXoya* pertinens t wnAc ,».vy ufjX.oy.Ko tpiX.ocoyfx,eadem qus t 3 c(pumx.>i, apud Dionys. Areop.

K tsQoXey^, qui levis est in verbis.

Ka?ioA<>>«c, verba levia, levitas verborum.

K-uiuctnXoya, dicere cujus sithoc vel illud «te,Gaza.

, proprie loqui: unde xvs/.oXoyfiM^, proprie dici. Iust.Mart. ivi Jtx Kv&toXoyäidt, ^uuu.%», Sic & apud Philon,

devita Mos.

F.vpycXoyx , sermo seu oratio propriis constans verbis. Dionys.Longin.

Vecomp. x’xvfoXoya , improprietas sermonis,improprium genus lo-quendi: unum ex vitiis quse in sermone notant grammatici.AxvfoXoyUi, improprie loquor.

Awfexoj,©,, qui subtiliter & minutatim disterit de aliqua re, ar-gutus.

Aur%Xoyesi,fiveXex-faxoyeefiaf, minuta & subtiliadisputo, subtiliter &argute distero. Aristoph.Luc.

At 7 r%Xoy/,v.'/., (quod & Xt-TüXoyx., ) subtilis de minimis rebus dis-putatio.

Aix-QXoytfv;, argutator. Aristoph. in avib.

Decomp, AiaXsjr '(gXoyiiiutf, idem quod Xt 7 s%Xoyiu, Aristophan. inavibus.

Kx&XiTrtgXoyta, S, subtiliter & argute rimor, apud eundem.

M**fsXo y&, qui longa oratione utitur, prolixus in sermonibus seuoratione. Ammon,

Mfcr.goXoytx , prolixitas in dicendo , scrm o prolixus. Aristotel.rhet.z.

UnK^Xoyu, longa oratione utor. Herodian. L Athen. 1 . 6 .M»fy.,oXoy^, vanus inloquendo,vaniloquus,vanidicus.

oXoyix, vaniloquentia, seu verba vana.

Ma-JstXoy®., vaniloquus- Hom. hymn. in Mere.

MeisW.ji*, interloquutio, seu interfatio. Apud schol. Thue. usur-patur pro parenthesi.

m-napMy^ qui de rebus sublimibus (id est, coelestibus) verba fa-cit, seu disputat, piato in Cratyl.

MEraroAoj*«, scrm« de rebus sublimibus, seu diiputatio, Idem in

A E 894

McnoifoXoyitys, ad meteorologiam pertinens.

MtTtojpoXoyi,dc sublimibus rebus verba fac io, aut commentor & scri-bo. Idem inAxiocho.

Mmoderatus in verbis. Antiphon.

M«t§»X«^£t,seu crfcixgoXoytx, oratio tenuis, nullamque habens verbo-rum & sententiarum dignitatem. apudSuid.

Mu.^oXoyofiaj, Qpaj,Ce u 1 Tp.ixptiAoyop.aj, Spoj, de rebus minutis-äf le-vibus accurate disputo. Luc.

Decomp.KctZoo-pix^oXoySv t!uj tpum»,de natura loqui ut parca & restri-cta,obloqui natura: ut parere. Hippocr.in ep. ad Demag.MiuoXöy@H , qui mimos recitat. inEpigr. ufuoXoyQr dicitur,quod humanam vocem referat.

MipoXoy.oi, mimos recito, inimice recito. Strabo I. j.

MtmXiy©* > qui disputationes odit: liter as seu politiorem literatu-ram exosus: indoctus.

MioaXoji«, odium bonarum literarum. Plut. de Herodot.

M mXoytu, 5, bonas literas odi: &per consequens, imperitus sum.

MvJnXiy®-, fabularum narrator. Plato de leg.

MvJvXoyct, narratio fabularum, vel fabulose narratio.

Mi^Xo^ias-, ad fabularum narrationem pertinens. Item qui valetcomminiscendis sabulis. Plato.

fabulas narro,vel fabulam narro. Isocrat. in Archid.■jmfuy »»iifor ce» iv.piuJnhoySii. idem cum accusris tiyovuf y^Txr-rrr,-Xifinsr iftsjiou ipJfiXoyw, Item sebulosc narro.

Mv^Xoyoydf , fabulose narror. Plato. Demetr. Item activi, apudTheophr.ep.34,

MvJvXoynfM, narratio fabulosa, res quse fabulose narratur.Me^Xoj.eitl*, fabulor. Et simpl. pro loquor, seu dico. Odyff ft. 71 'mTU^t fxvfoXoyotuu ; SlC & apudPhocyl. XlE'i'X.f i.njj tpuyeiy, 7neu, / nt—

Decomp. AixuvJoX6ya,Ccu2tlc/.[iv < )vXcyetccot,i:onfabulor. Plat-in apol.iSii x&iXil« ^Iv.uvpXoy/imjttefj!;uXXnXus. Exponitur etiam, distero,disputo,apud eundem in Phoed.

&tUfov)vXoyx.M, fabulose-

Kct&iuvfoxoyai <n, fabulas tibi narro, seu fabularum narrationibus teoccupo aut oblecto. Philostr.

MwfoXoy©-, inepta & stulta loquens seu blaterans. Aristot.

M«f oAojraj stultiloquium, stultus sermo seu fatuus, ineptise. Ephesicap.Z.

MwpoXojx«, S, stulta seu inepta loquor > insulse blatero. Plutarch.y&poXeyeifj Aiouiffts, Athen, lib.6. TirX^Si 1 /, 71,w>:, / atstfyto itw-

poXoytSvTTU,

cSyy.oX.oytu, cum fastu dico,tumido sermone jacto. Helych.

OixvfoXo jia. i oratio ad misericordiam seu miserationem commo-vendam,vel qua miseratio movetur.

Ö^jioXoys«, dictio similis,similia verba. Quintii. l.S.c.3.

GpaXoy®-, (q.d. iisdem verbis utens,) consentiens, astentiens,qui ineadem est sententia seu opinione. Xen. in lymp.

(SftsXiyos, qd.conscntien ter. Exponitur convenienter,congruenter.

Item aperte,sine ulla dubitatione. Osca: ult.

ÖfxsXeyxt consenlus, allensus. Item convenientia. Piat, in symp.Item pactum, pactio, conditio,compositio Thue, Plato. Aristot.Item confessio. Isocr. in Busir. Sc in Test.N. scriptis.

ÖfAsXoy.a, ü, consentio ,asientior.Synes. xl mx&ti/Stv iuir S?

ofJoX&yocruf. Plato derep. 1.2. ofjoX.oytu pif.mu.ayu, oitii Mustio», ayct'fi». in hoc astentiri Trasymacho. Item

spondeo, roganti pi omitto. Piat. ep. 7. xA-t. c uox.-'y.yju. sci,/mc

Titr Xoyis. Dem. ox.Ljj tIuj 7roXiv -.0. o tf ao uMpxöyx» cwttM.

Thue. IpsXoyi int ^t^cXurat.Item confiteor,profiteor.Thuc.lib.2./ to »rtvsu^ity opgXoyeiv uvi ouoy^o», uXX.c/., u», ^j^.c ptTjyet» tgycf as,opto».

Epigl*. 1.2. Upyx.oyom <po»o».

CSfjtjXoyH»y a active astentiri,coheedere. Xcnoph. Item passiva signisdicitur id quod concessum , & aliquorum consensu receptum est.Plutarch. in Pericle, oy^XoyetTztr y'J ‘071 JvyoTyo Ljj Äiptoyx. Etcum infinitivo, convenit inter nos: ut apud Piat, in ep. oi/AsXoyk'jn

»Ut», TZXtvm» ftSy oirgtMi ‘ittt.

cSysXoyts$fias,ex cönfcsio Plut. in Sol. Item convenienter,concor-diter. Xen. cum dat. oppXoyyfJSpus tou HMiJipoi». _

(SptsXoyipcst» id de quo convenit inter aliquos. Et peculiariter idde quo convenit inter disterentes! quod utrinque confessum est.Plato.

Decomp, A» r S»psX.oyu, Vel ucJopoX.oyouTJ,y.uu», constituo, paciscor»conventum & pactum ineo. Plur. in Bi uro , >tz Er t-.Xt-

’d'ctv, ooMfoffgX.r.yyfSSfxn t cxiXioy.TU» 01 f 7 iu» mXX»..

n/a», nutibus & signis in facie eminentibus constituentes. Et pro,rem exponere. Item vicislim confiteor, vel gratias ago. Luc.cap. 2. ...... *

A’»Jopt<)Xoyxi<nr i pro quo dicitur uö^psiXoya. in lactis scriptis » con-fessio.

Aocpfj/.ey.oi. o', fateor.

A’»e/j.oX.oy.ouuj , idem. Plutarch. uiopsXoyi^pot er&s u&vXxs- Itemconstituo, item confessum inter disterentes pono, Plato, «/«..pts>,oy^tmp.tJa m äptitß/jtt, constituamus > & pvoconfesto pona-mus ea, quse inter nos dicta sunt; seu , videamus quid sit exdictis statutum, in quo conveniamus. Item passive, pro con-festo habeor. Demetr. arups'xoyoy.af 7 » ug/.yu cryu-fic-t». Philode mundo, » Jiis tk$sm / Cjurp uvupsX.oy/r.w rcc.oy. -nit u/urfit h~%a§t<n.

Pp 2

t

X'-V.v-