crr ME

Avhit», (dimin.) pärvummelos, parvttm sarmea > caatiuncula.

' “Thcoctit- Idyll. 7- & Bion Sitiyrn. Idyli.y.

Compoßta.

fiAfiilPu, contra modulor, seu vicissim modulando occino, in

Anth.epigr. ....

&«*>«.-, qui est extra modulationem, modulationi repugnans. Ex-ponitur etiam absonus, inconcinnus, discrepans : apudAristid.Vide &paullo ante Et aliam signis, in comp. ex Mi 'M-Euasxiis, £&, - -Z i> cui inest modulatio, modulationem habens,ca-norus. Exponitur&>harmonicus,modulatus: apud Plut. Etme-taph.concinnus,scitus: ut,iyyixis ruf?-«««, scita,vel lepida,apudAthen. Item aptus,conveniens. Plut.inDemetr.-5ie?? t£,<p^tnwluy -aest iyyiXtsu}©*, aptissimus 8c accommodatissimus. Exponi-tur etiam, modestus, continens, temperatus, qui est concinnus,seu compositis moribus: apud Plutarch. & Synes.

L,cum modulatione, canore - harmonice. Itero concinne,apte,eleganter. Item modeste. Plut. Pro eodem dicitur ipsius-,

apud ApoliRhod. ....

EWtA«*, modulatio, seu apta modulatio. Sic dista Fuit etiam quae-dam saltatio, a concinnitate,!seu ä concinno ac decenti corporisniotu.de qua Piaro St Poli. Exponitur St generaliter, concinnitas,

& elegantia.

EiutXis, cui bona modulatio inest, canorus.

EiyJXmx, apta modulatio, Plut.

HltysA}?, suavem & canoram vocem babens. inEpigr.

S^A?I»A«? «üA'>c?> Focmineum St molle modulantes melos luscinis;,molliter canentes, in Epigr.

Ko»«sAw, carmina conglutino & concinno, concinne & composi-te coagmento.

TtuMiAm o, um;, hymnis ex omni carminum genere, !.z. Maccab.nx'»B!!fak,qui est contra modulationis normam, inconcinnus,ab-sonus. Item immoderatus. Exponitur etiam inconditus, incom-positus. Item vitiosus, culpabilis, mendosus. Piat, de leg. lib.5.Aristotel. ÄcPhil. de mund. Compositum est ex particula rsxlw

ilAt fiftatSs, immoderate. Piat, inTim. Expon. etiam,inconcinne,incondite,incomposite. Item perperam,male: apud Strab. Itemvitiose, improbe. Gal.

IU»,«,«!ah«, i, vitiositas,improbitas,improbum Factum, peccatum.

Item erratum,error. Plar. in Apol. Plut. in orae. Pyth.flbjuuixiei, S, incomposite me gero, vel inconcinne, immoderatemegerc. Aut improbe me gero > delinquo, erratum admitto.Gbtysost.ä?^M--r-A-i««5A-,v5e?,in nos peccasti. Xenopb. apomn.lib.i. ht. i'mkt,yy.fXr,mrim. Aristot- de mundo ! -MArii2!«EXL»7E? «rfeic Auj'zxitsbt$zrvppsu7a}'iXzyAlyh<j ^uictytt, aberrantes. Xticitur er-ilia defluvio, qui cum violenta inundatione fecum rapit segetestuguria.

H.\?«,[;£Aa7zti, id, in quo peccatur, seu erratur > id quod perperamsit. Et, dicitur is, in quem peccatur, scuquiinjuria

afficitur.

: NA^--t!°Aii-r-!, 7-, quod improbe geritur ; peccatum, delictum. Plu-

tatchusdeeduc. liber. Item quod pro peccato penditur. Num.

cap-5- _

■M Ea N5t> canto.cantu celebro. II.«, MehTmms it&sgpt. Eurip. in

TsOad.fseArer’ iyjit ykygt, Tijy tte^^o^uov 6 Gv« 7 nentctum videtur yix-m quasi y£x<&- seu yi A« itm.

MtATnttofddem quod «sAtjm, cano seu canto,hymnos decanto.Od.v.$ Si ?$!■/ ifAA-mr ä-Z'&uoihs. Signis, etiam .tripudio & salto ad- cantum: undemetanh. II.e, Apw yAhmä^ dicitur, bellicas chore-as saltare, i.e. pugnare.

MsA*»,;?, >„ cantus,hymnus, vel chori cum cantu. Il.o-, Ai« j *vSm-•nfs«ef.T tairxs McXtnjs i^xi^ilss iittdLat >{$ yfori ?. Il.y. MoXtnjsrc: Sic & alibi apud Homer.

Moa™'^®, canto,decanto,celebio. A ristoph.rij^iiv/ii^iiAwa^aji'.bUX-mris, i, 5, cantor. Pro quo &^-AM,?,?, in Epigr.

MoAawjpi«, r„ cantrix.

MoAsnis«, cum cantu, dEsehyl.

% Compofpt.r.

AfU/tiXiai, decanto, hymnum exordior. Theocrit. Idyll. 17, 'Öifi

A(wvu7 »7 is üirtjg ttpxpyg.T xjoitocs I Ktr , iiTifzi/Ayas X-tyjßt ocs/xyeX^txjinicit.

Decomp, npuMusKnu, prsecino.ante decanto. Sapien.18.

Abn^KAn-A., schol. Eurip. est «571^)5^/©,, &dcwnQy rtj yjiXß.A?/?nysXK<&> yAna, musa quae cantui prxeffscuqux cantum incipit.

Athen. I.4. ex Stesichoro.

EVikeAzw, accino. Aischyl.

E’ewj/eAir®-, cantus amans, Pind.

E'jfwAm«, ä, elegans cantus, elegantia cantus. Helych.eleganter canto. Hom.hym. in Mere.

, "1*^1 suaviter canens,Hom. hym. in Pana.

i&ytXirityup, simul cano. Hom. hym.i. in Apoll. T r,tny sr A.Wpi

ß^iX-m-ny, *7T

qui cum alio canit. Euripid. in Ione.

^J^pyys X7r^.,äc <pixi y$xpr (&; cant us studiosus, apud Pind.

aves sunt, apud /Eiian.&Oppian. in Ixeut. 5 Hef-te yiyvw est etiam asinu s. Etft£^£>o,««,anninse carnes.

I . He MO>OM ai, F. -f-typu, conqueror, expostulo. Interdum <5cac-

ME 97S

cuso. Äriflöph. Ist Pluto, TzS j A„TZ«7-r nw. Xen in Qccon. f&spip&i&ctjTivet Accipitur etiam

pro, incuso, vitio verto , reprehendo, vitupero. Georg. Leont. inHeien, cncomio,,.,: 77« yk kyß& x,yAy^ f SiB'cy Te 7 & £ 7 nMtS 7 K P

x, imymv tu y.aypßp,. Plut. lib.2. de rep. öfjar ’ipf‘ TO ' rvitw^p yAy.ips-Cumgenit. apudThuc. wi^hsiyAy^civ-, quosnullus vitu-peravit.

MfjtupwAij, i, questus,querimonia: seu ipse actus conquerendi & in-cusandi. Hesych. A Suid,

Msftr/af, ioip, it questus, h. e. ipsi, querendi & incusandi actio, seu re-prehensio. Demosth. Phüp.4, eiucy «j wmrpg/.cn.

Et, ysy^yiv ysyPpsSey 7 tn, & ysy\jyi/ iTnPpsseiv mit , idem quod yAy-'-cpiS-of, Aristoph. in Plut. & in ran.

M£«7r@r, S, 0, incusandus, qui reprehensionem meretur. Thue. lib.2.& 7. Item active, cdnquerens de,culpans, reprehendens. Sophoc-in Trachin.

Miptirle®*, culpandus, incusandus,accusandus.

Mayjpiti, querela, querimonia. Plat.inepistol. Lsehyl.in ini

Comt>oßta.

/CfitfcQis, f©-, i$i, idem cum ky-iynl^. quod sequitur, in Epior &apudNonn.

A '.jity^UA, nulla: querelar,nulla culpa & reprehensio. ^EschyLin

8,; de quo conqueri nemo potest, irreprehensos, in-culpatus. Xen. ili lymp. k'ftnvay mysyn^v 7iztpsjyit(y;, Et k.yty7v}{pS}~-idem Pard. 5. Idemactiye, non querulus, minimequeri-bundus. Xen. Paed s.

Kyiynjus, ita ut conqueri nemo possit, inculpate, sine crimine. He-rodian.1.6. &7- Et active, sine querelis, ita ut nemoconquera-tur. Herodian. 1.6.

ApLyAytyoycy, vicissim queror dcexpostulo.

ÄmytfKpoyoi, ^accuso, incuso, soccensco. Plut. 'ßny.syQoifyim 3 -AA/iur«vIr 'rm ruis rm^Zutnot T

AtccyiyQoycy, valde conqueror, incuso. Isocr. in -Nicode, zjxuiy-tyovrut rt(ptXotntpSv&s.

^myAyipeycy, conqueror super aliqua re, incuso. Od.w, O77- yyn~

j/VDTOf P 7 nyty^ttycy. II.«, ei r dC^yAis imyeytpirty , fi'A iyßuyrps-t

Item,reprehendo, vitupero. Diosc. in prars. I 8.

Ernyfyfpist culpabilis, reprehensionem meritus.

gmytyipK, querimonia, reprehensio, vituperium.

Emyey 7 rl®y, pro eodem: seu culpandus,accusabilis.

Kpc&yiytpcyoii, conqueror, accuso, incuso. Xenopb. Pxd. 4, etyyrt-yfytyfrpta/flsv. Epigr.lib.2, idV.; yy.rryiyfps'? proprix succen-sebat manui.

K a&yiyilis , querimonia, criminatio, reprehensio, seu incusatio.Thue. 1.2.

riseaftsMi pn, querulus, contentiosos. Arat.

noXvyiytpys, querulus,qui multas effundit querelas, plenus querela-rum. Non.

Ymueytpoyuj, sobeonqueror, sobexpostulo- Plut.

QxtAoyfytyis , qui libenter conqueritur & expostulat, qui incusare &reprehendere amat. Plut. in lymp. scp. sap.

M£'N> quidem. Solet hanc particulam excipere «e. Xenoph. iySrvin/Osi ^ixcuoti touity , <nKpiv j onasiit. Varii sunt autem ususharum particularum.Interdumenim omnino adversativ am ora-tionem faciunt,interdum distributionem quandam indicant, ali-quando copulandi vim habent. Exempla sunt passini obvia. A li-quando tamen particula; non respondet aut sob/icitur ii , nec

■aliaparticula ejus loco: actum^ locum particuix Ai aut aliushujusmodi obtinet, ut initio orationis pro corona. Interdumadditur aliis etiam particulis: ut,«'jS',idem quod j^enini. Od.r.Thue. i.7.

Miv Ai, quidem. Aristoph. in Plut. yknui^g. y^iruZfe,. Interdum exp.certe quidem,utique, item profecto, item vero.

Mit it, quidem, quidem certe. Exponitur etiam itaque. Item porroquidem,sane quidem. Mit it 7«,{'pro quo seribitur etiam, yj^S,^,)imo vero. Mimis, & y}y tns , quidem, cert^, sane, utique, nimi-rum. Interrogationi etiam adhibetur ä Piat. pol. 1.1. Mitpx. poe-tice, pro /5?sequente Ali. Vt initio II. ß. Me» tw, vel^vTOeonjun-ctim, varios usus habet, & varie redditur. Interdum exp. verum,sed,tamen. Interdum exp. vero. Irem porro, rursus. Interdumornatus causa ponitur, vel explendx orationis gratia. Ms» t’ov(ex fSym& ai) quidam exp. scilicet, nempe: aut, quidem certe.Interdum y, apud poetas, particula expletiva este, ideoqueproenclitica debere haberi videtur. Invenitur & prxfixam habensparticulam t«.

Me»<, pro /Sp, ponitur apud Aristoph. prxced cntenw.

M E N A H S, Aegyptiorum lingua hircus seu caper dicitur, & capri-pes deus Pan.quorum utrumq; sancte colebant Panopoli.

MrrAjj?«» eA cuot, sive yiptt, Mendesium oleum sive unguentum, dici-tur quod in ea urbe fieri consuevit. Vide Viose.l.i. cap.7z.Sc Paul.2k.Lin.l7- c.ig. _________

MEüOX, ii, animus, animi ardor: seu impetus animi conci-tati, quoquis paratus est irruentem hostem excipere, minimeque:ei cedere. Aristotel. eth. 3. c.n. /H-!©- Sc 'jvyss pro iisdem accipit.Sic & apud Homer, hxcdqosiepc copulantur, ut II. A &.«, «^««s