)

99 l M H

MaxgassfVjprocuUeminus. in N-Tert.

MmcgoViiSjUT©-,,), longitudo. 1’lut. de primo frig.

M axpwua, longe summoveo, ut /iguquva tre r oroXeus.

Mdxgaicts, prolongatio, seu in longum diductio. Polyb.

M«o»«w,pro ^icpctqj©', (ut ^Mcer«r,pro ß^od'ur£p(^,vel ß(jPXy Tt (®*’)longior: interdum de major. Xeu. dy/xy xoXi) fßocoey o$os ciy. In-venitur de ^xfoVs^©-, apud Aristot. rhet.3.

Mtucoi», Sca, oy, particip. aor. 2, apud Hom.Od.i7, exp. in longitudi-nem protensus : ranquam a them. ffccxtei, vel yjxloi. Exponituretiam vociferatus, a, um : a yy<ßu.

Compoßta : acprtmitm ex fair.©*, Cs'fcrixuyoi.

Ay^poyyxys, virilem altitudinem seu staturam habens.Xen.

Hell. 3. Athen. I.5.

Affo^JivuW, longum facio, produco. Interdum, exporrigo, exten-do. Luc. 00AC ß XST^ldrepoy l^cpyaczoft.sB'a t d Ipyoyjcrz uyxvyaiTircriga tS x&uvi. Apud eundem in Anacharf. 'bsnyr.xuym -ris Xoytss,exp. prolixa oratione uti.

Amfutxmftfth exporrigor, extendor, protendor, producor. Luc.Axp/.yw, ha sta: longitudinem a: quans.

lixynxvyio, elongo, i. in longum extendo vel protraho. ,'SicrtyAxys, oblongus, fublongus. Diosc. 1 .4. c.6 3, £ 771 .LL 1 I 8 £S ivx.iz roxsf'aXioy. Exp. etiam, pralongus, item procerus. Herodian.EVipiwjT©-, idem. Luc.infomn.fi e/.pcdxn©*, valde longus. Dionys de situ orbis.f'rs^oftyx>K, altera parte longior.

Eii^oi-cus, bene longus, valde longus, prxlongus. Item procerus.iVofoiW,(q.d. aiquilongus,) longitudine par seu proceritate.Oiifiy.yoy.ilxr,;, carlttm sua proceritate tangens, seu ad coelum exten-dens. Aristoph in Nub. Athen. 1.1. de Aristot. rhet. 5.flayyyxr,;, omnino longus, valde longus. PUt. de leg.

Tlagyyyxr,;, oblongus.

tUsayyxn;, prxlongus, valde longus. Hesiod. in Alp. de apud Hom.Odyss. y.

ITfSc^ultir©-, idem, apud Hom. 11 . |.

O^oyyxr,;, oblongus, prastongus. Theophr. Exponitur&procerus,apudSynef

Ta»vyyxii;,m longum protentus, promissus, prolixus : >n Epigr.YVe^'*«, praelongus, supra modum longus.

YVoioiW, q- d. fublongus; exp. dc longiusculus; item,oblongus.Diosc. 1.7.0.72.

Compoßta ex yyx£o;.

Aty.<p{yff.x^<©-, 8,0 i£i)> utrinque longus: nomen est pedis metrici syl-labam longam ab utraque parte habentis; ut ,yyiyur.Arr6fi$iK£vmy, elongare, ut dicunt, seu longum facere, in nov.const.füSvyyxg©-, recta in longum tendens.

njo'<<st.x;©a, oblongus, prailongus. _

M H' KQ N,papaver: nomen dc herba- dc feminis. VideTheophrast. Iib. 9.cap.I 3. Dioscor. Iib.4. cap. 64, 60,66,67. AHicand. e yyxuy, dicitur xtßXyypy©', quoniam lernen dc velutifoetum suum in capite tert. Homero tfypn etiam appellatur. II.ss.

Eustath. deducit wKgjlroft?«©',id est, ä longitudine. 5 Eftetiam excrementum quoddam pinna:, dc ca:terorum ostreorum.Aristot.histor.anim.Iib.4-cap.4. Item folliculus dc veluti vesicapolypi supra ventrem lita, in qua suum gerit atramentum, apudSuid. ex Aelian.dc apud Athen. I.7. f Miiy.rn apud metallicos di-cta fuit etiam arena: quxdari species, teste Poli. Iib. 7. cap. 27.y M tir.wtc, di, dicuntur eile pilees quidam gregales, apud Aristot.bist. an. 1 9.

Mexiimpsc, i, -, papavereus, seu qui papaveris est, ut apipyyna y* t xa-rtß., apud A’ h en. 1.2.

Mvximoy, x, ra, succus papaveris, qui dmoy etiam vocatur. J Mzxünotvocat Hippocrates peplum fruticem; quem dc yexunriu/ nominat,inquit Gal. in lex. Iiippocr. qui alias yyxoiy dictus. Di.

citur etiam yrixdyiev excrementum illud,'quod pueri primumemittunt. Ari lio t. hi st. an.1.7. c.10.

Hluxatims, frutex jam dictus. MwmimW AistZc., gemma papavera ex-prunens. Plin. 1 .37. c. 1 o.

Myxan; $■&£*%> species lactuda: afr«; sic vocata d copia lactis sopo-riferi, teste Plin.l 1 9. c.8, dc Gal. to» X/ rimis lib.8. cap.4. ApudAerium. 1 .1 3. yriumiri; dicitur.

Mwabu, dicta suit Ceres, quod primum papaveris fructum invene-rit. Etym. ____

MH A E'A, «c, e, malus arbor : cujus varia: species addico aliquo ad-jectivo distinguuntur. Ut,«siA£«xv^«««, cotonea malus, ex Cretainsula advecta. .«dAe* n£firi*i), malus Persica. Sic yyXta Mnhxi,Malus Medica, qua: dc xirgja dicitur. Vide Diosc. iib. 1. c. 1 Go. dcTheophr. de caus. pl. 1 .8.

MifA«», dc Dorice ,t ß.Xor,ts,rd, malum,pomum : fructus quem fertmalus. Od.Ji, Ö'y^yylir oy^yy: yygycxi,uyXoydl’em yyXoi. Theocr.Idyll. 7, oraßi TuAdOpijiri j yyXa Accly.Xiuc aut-tn cbcc/.udVg. De aliisetiam fructibus, ob quandam forma:, rotund.v prassertim,simili-tudinem, dicitur. Dicitur enim sdjAev Uipcty^y, malum Persicum,aut (compositb)malopcrlicum:pro quo interdum etiam Urpcx-M,seu ne/Kri,®«, omisso substantivo. Diosc. 1 .1. cap. 1 65. Et,

Medicum malum: a patria: nomine, quod Latinis citriummalum, dc quo Diosc. Iib. 1. cap. I 66. Est dc ^c?A«i->quod

Larini cotoncum malum vocant: de quo Diosc. Iib. 1. cap. 161.5 PoniturpciiA©, dc pro y.rXea. y Quemlibet etiam fructum signi-

M H ^ 9<)i

sicae: ut apud Lat. poma II.1,-ss«A- 0 ly^p;a yu.o,^. Aurjo-ifiVi

Itz cuneis dVssnri f«^A m. <[ M?Ay. metaph. vocantur etiam nials^vel•potius gena:, testePpI). quia in modiim mali orbiculati extub”rant. Sic usurpatur apud Luc. in iniagin. dc Alex. Apbr. in. probiDe mammis etiam puellie dicitur, utpote teretibus, instar mali'»t apud Ariitoph. in Lyfistr. f Item ßthm, oculi procidentiajaminveterata, atque adebaucta, ut etiam palpebras excedat - fodictaa mali similitudine, quod ita protuberet oculus,ut malumexertum appareat. J Irem ,«SAcr, carnes qua-dam rubra: dc tere-res (ub tonsillis. Poli. Iib. 2. y Item taiha, labra: 'unde verb'Sj-^>iA«E», labra movere. Poli. J MüAo>, expon. etiamquod acSAov Veneri sit sacrum. Signis, illecebras vel incitamen’'tum ad rem veneream : apud Theocr. idyll.6, T «i, n»Ai.Cpccf.t£,Te rreip-nev d JCWi«t«5C Mc.A.emy, c) voieße rev dmbAcy dd'py. xy..

MfAor, a, to, o vis, pecus. Odyff 1 , ß>7 1« topdjut. Ibidem

Apyeies ßileu ufaav e% figar©- drrdrruy. Interdum dicitur de ca.*pris dc de bobus: ut Od. |. atque adeo de quibuslibet quadruae,dibus dictum fuisse testatur Eust. ((© In hac signis.a^A«Mi,<uj.ginem habere existimatur: quoniam ^A« maxime cura erantveteribus. Alii ^ÜA-» ap»pellan putavertmt -r«M r- fi>:Adfoeh&cq. Varro ßixey quasi ßv^ey, a vo.ee ovium fH dictum 'essecontendit. *

Denx.tta a ui/.oy, si malum.

Mi/Air©., s, J, colorem mali habens, luteus. Item qui est flavo colo,re. Dioscor. Mfaivcy'ihaxey, melinum oleum,i.exn]aliscotoiieis;a quibus dc fiehivevp^pZfcc/. dici existimatur.

MiiAim«?, svr©-, i, idem ac ^i/Aiv©-. Nie. in Ther.

Mi;AiW ««©-, vinum ex malis cotoneis, alio nominexo^Liifiis «ÜT.Diosc. l.^.c.28.

MijAi^&i, ad colorem mali vergo, seu inclino, colore malum resero,Quidam exp. colorem malicotonci refero: abi, sum colore lu-teo. Diosc.Iib.2. cap. 1 28, «iAn txipcrihiZeytg., flores habet luteos.Idem 1 2. c. 107, ry%gca pir,?,iQi(rty, colorem luteum reserunt.

MiiAir.i^©-,f, malus arbor, qua: sirpia, usitatius dicitur. Theocr.idyil.8, Tdopvi’mßdp.ttuei tS pß. 7 .a. Eft etiam co-

loris genus:ireminstrumentum quoddam medicum,Itemmor-bus quidam asino nun, de quo Aristot- h ist. an. 1 . 8 ,

MjiAoi^V,e©-, 0 jj, q. d. pomeus, sive pomaccus.

Mi)A«r,ejr®-,o, Hercules cognomento dictus est a Melitensibus, seua Thebanis, aut Boeotis, quod non victimas ei immolarent,tedmalis dun taxat sacra facerent. Poli. dcHesych.

Compeßfa.

Ay&icur.X», mala syl vestri a, qu.v dc d-ye** vide Dioscor. lib.i,cap. 164.

A/m/aiTiif, if®-, sive «.i^curAif, i?©., vel, 1©-, h, dicitur genus quod-dam piri, mespili aut ficus, exeo quöd cum malo floreat. Eust.ex Paus. Utitur dc Hippo er. 1 .1. de morb. mul.

Arrejirihis, vide mox CLpj^^xis,

rAweu ( tt>iA«i', sive Dorice -yXvy.up(p,)ycv, dicitur malum quoddam prte-^dulce,quale eft vi ^ eAi'uijA«». Apud Theocr. veröldyll.i 1. Cy-clops amasiam suam Galateam vAvxil^Ac* appellande quo pluraapud ejus schob

EVi^cuAif,/^©-,!;, mespili arboris quoddam genus,qu.vfoliismaluinrefert, ut traditD10fc.de Marcel. Virgilius'fa-miiAiifaideo vocarfexistimat, quod felicissime teri 'f^cuAsW inferatur. At Gal. Iib.d.simpl. pharm. acerbam stirpem esse ait, dc quasi appellari poste‘malum fylvestrem.yEst etiam quoddam derix genus,apud Athen,y Item rreprrr,, teste IIcfych.

Ki^«ji«:A cc, q. d.cedrina mala; qua: ScTTcptrn^uiXtc. Diosc. 1 .i-c.i 67.

Kcxx.ufirj.oy, malum quod coccygis vocitant, Latini prunum appel-lant. Hipponax ,clpotuor Ap^oy j^xxvftilXuy j^uiylhs. Ai'b or: ‘/S'CAAfieXoiy dicitur xsxxuftrjia., Lat.prunus:de qua Diosc.lib.i.c.iyfdc Theophr. bist. pl. l.q. c. 3, Pro eodem dicitur &cyoxxitur,>.&,>HtestePoll.

Ayexensxxilu.rj»,(decomp.') pruna agrestia. Diosc. I.i. c. 175. Gal.l.ndcalim.

Attciöf^oXoy, pomum lanugine quadam obductum. Hcsych.

bUXifcrjoy, 8,v«, genus mali, dictum st mellea dulcedine,vel amelbesapore: alio nomine yXvxuayjcv. Diosc. 1 .1. c. 162.

ÖpecftfiXi} :s, seu «sc/<s«A/?kv, poma montana,mala montana scusyl-vestria. Theocr. Idyll.

P'o^dfcgoXoy,x, ro, rosea gena. Theocr. idyU.24.

Xc^xB-oidfiysXa, species qumdam mali cydonii. Gal.

T'^««dAo 7,8,r«, hydromalum : genus potionis sic dictum a maliscotoneis, qua; Graeci fiAXa vocant rjer’ i^oßdu. Diosc. 1 - 5 -c a P- 3 °*Paulus I.7.c. 15.

TViauA»®-; exp. subluteus.

Ycrofiyji^oi, sum colorem luteum vergente. Diosc. f,q.c-79-

XlPoy/cy. tv : prpoa.

<I>iAoji«JiA@-, amator malorum, i. pomorum-, qui gaudet stu tieUÖ J ‘turmalis. Athen. I.7.

XaficeifiyXov, dicitur r, dtücßs, ab odore mali; vulgb camomillsAMDiosc. >.;. c.134. dc Pii o. I.22, £.1,

Xtfvccfcrjov, 8 , t «, malum aureum: genus est cydonii mali, inciim»distinctum, colore ad aurum inclinante, Golurn. dcPlin.lib.st'

cap., 1. , .

dpsfirixU, arbor dicta st quibusdam dfcjfer.xk, nec non iatßß’Inurjif. de quibus suor,i Sunt (ut refert Athen.) qui P‘ n ®'j

I