/

i vr/ M -Q,

Ajfi©-. Quidam derivant «nag« repskuo«t, quoniam manusin bello languine polluuntur. 5 Dicitur Se pd\(&,, aidificium influctibus extructum ad usum nautarum : portus manufactusf Exponitvretiain maceria, pondus, lapillus,Lc. qui opponituregesta: terra;, lapidibus, &c. coacervandis & struendis.

MaiAc«,ai, pugno. Hesvch.

M£?AT, moly, iicrbade quaDiosc. 1 .3.c. 54. Se Hom. Od.«. FY£dpit pineto 'imi, ytfxiii j ««sAe» «ÜK©-, M uXviiu,t -y.AEKv; I-k«>>^»«-a-oröt ti £ t' bpuos-ut A' tipeirt ye S-throtn.

Mß'ATZA, caput allii, apud Psellum medicum. Galen, in lex. Hip-pocr. allium esse dicit, quod simplex caput habetynecin nucleosdividitur,- & quosdam eo nomine iccipereropaAv.

Mlf-aVS, RvepdXv£, indoctus, ineruditus, apud Hefych. Idem di-cit, Sophoclem in Pha:dra?«£A«ui dic ere rltii rcxpupitlut, exolutamviribus. ^ Item tardus, segnis, ignavus. Nicand. in Ther. «:«-ivorxv yipxt MdXes iotirei^at, incedens tardus <Sc segnis. Exponi-tur Se, hebes, remistus,languidus, imbecillus.

MuXua, CivcpaXuva, hebeto, remissiorem facio. F.tymoI.T« puXoe-?Ho«, paulatim emarcescentia. Gal.in lex. Hippocr.

MaXurhS, a,i, idem quod ^«Avsy turdus, hebes. Laerr.

MI 2 'Asl+, «sr©-, 0, vibex, verberum in cute vestigium , sugillatacutis ex verberum incussionc. Plut. de fera nmn. vind. 8A<w x.djpdxenris, iid x jraJ&V 0315-8, rcie XI t f(^Äs, hftpi.mrit, rtis ii hiIcy.Idem de aud.civ itxAjj:« cnx^xi xajrvXdii paXa-nu ph Xxp£xtotr^p.Apud Aristot.in prob. paXuxxs xaXe{r xii^pffJ^, tnoitjif^fix, pel-les excoriatorum pecorum admota' corpori verberaro vibicesprohibent.

M if MO 2 , a, i, dedecus, probrum, iniamia, ignominia . vel vitu-peratio, reprehensio. Od.ß ,'ejixus ii xt papot atxifcxj. Plutarch.in polit, prate. Xtpiht ü iaoTots,%ivoit i%etr iiixtpjtpot xtp axhPcfret,tssn (pjitxxcppupisriploe. J Item M ape©*, Momuj, deusquidam reliquorum omnium deorum irrisor tScrcprchensor.Lu-cian. in lib. dehist. scrib. 1^0 iiftt xv,x 7 x’ie^o M»,«©- papiixt^iudcuv. Sic Plato de repub. 1 . 6, ii C om 0}Adp©*(eph) rztyt t ciirctpipias?. Dicitur pdp&. &, quicunque deum illum imitatur,eodemquemodo facta hominum, quo ille deorum, irridet : utapud Aristot, M»^ca

lAupiepxj,Spaj, vel papcfopaj. äpx j, vitupero, reprehendo, derideo.II. y, Tgaaj 01 pi ornatu slotcrcq ptaphtotraj. Et Theogn. in gnom.Mupiuvraj ii pt rrofXogc pä; HSfHS‘> i« £ v) ccrS-Aoi’ Mi/t«cej e/a d s r -rXffitput iuixrxj.

Mdphpp, t», reprehensio>irrisio; vel potius dictum ipsum, quo ali-quem reprehendimus seu irridemus.

bduphths, vituperator, reprehensor, irrisor.

Mu/uitos, vituperabilis, vituperatione seu reprehensione dignus.

Mafihrx®*, a, 0, dens molaris, vel ea pars dentium molarium qua:gingiva:assidet. Poli.

Mapabi a, carpo, reprehendo : idem quod fj.up.iof.iaj sive fiaficf.op.aj.Odyss£. Sic & Hesiod.Erg. 2, Mapdiut xi^hXx, clam carpere &reprehendere.

Composita.

Ä'pup©*, a, bs^h, reprehensioni non obnoxius, irreprehensus. He-siod, in Theog. tpulm r isxri, yi fid*©- xuu.pPy.

A'piphi(&>, inculpatus, Momi morsibus non obnoxius. II. pt, nsAt,-ca.uci*:Qy ipapoToso. Apud Athen. lib. 12, xuaiirioi ii Hu ifoti •ßgOToil,

TAcmxpap®^, (decomp.) qui est omni no «Ve«?«©-.

E' Ttpupiopaj, vel y.rtpsmj.c.uao idem c\uoA papiepaj, Ceu pupixopap.

E'mpuptir'o;,idcm quod puphrbs, vituperabilis, seu reprehensionedignus : apud Hesiod. in Erg. ßcTheocr. idyll. 27.

tinXbpapiSn, qui libenter vituperat, seu reprehendit. Exponituretiam, reprehensor&r maledicus, apud Piat.

M N; iium? nunquid?an? utrum? Aristoph. in Nub. pat hpatdjrnts;num hero i na: aliqua: sunt? \dem, pät ti.avKp^.^xS.s-, an 6 c tu de-rides ? Sic Sophocles, 01^5171 parbhdXctptt; num periimus? Se-quentes«! vel a, significat, nonne? utrum non? annon? Eurip e«»a ttixoiio;-, annon credis? Piat. In tpist. ri^^>)7roi«« ipi;pa> ts% c7rsgexciit; annon quod feci? Idemdcrep. bb. 1, tot m iy^jjjtiroj«iiy.ix,pat pii AsnAn xhu ai/His iiwapit; nonne perdet?

MnPO' 2 , S,o, vel pat®*, Attice,stultus,fatuus. Aristoph.in NubKaj me, a papt, m&r.eptiat o^ar, ßixxitihlujt ; Eurip. pafty , , jS' pd-p©-Af^.Soph. in Ajace, pa£ppsthxits(p£oteit. ^Insipidus. ApudDiosc. lib. 4, 'plZpjydjGcipiia papoj .radices gustu fatuo sive insipi-do. Ecymol. dictum esse scribit xcc^ptbpiopa-t. vel i particula pq,<Sc nomine«?« tignisicante &{;r.rnio t quali p-yipc,, i. 0 py.Oittfcoyr.^oit-

MapSc, stulte, fatue. Poli.

Maportis,tiI@^,i, stultitia, fatuitas.

Magi«, i, stultitia, fatuitas. Eurip. in Medea. Dem. Phil, 5.

Mapanf, ias, i, stultitia, fatuitas, stoliditas. Medicis dicitur quumunitum memoria etiam ratio periit. Aetius ex Galeno & Rus,

Mapaita, stulte ago, vel stultus sum. Eurip.in Medea. K djTaZmpi^tAaff-« papofHS, ywiaj. Luc. eipapaatm ,« nxirat. Cum accuf.alicubi significat pafoXoynt, ut apud Eurip. Oii^oj trtiipv toutu pa-f 04 t{ xixoc. Alicubi pro papb xoint usurpatur, ut I.cp.ad Cor. c. 1,*%< ipapufit o $sk tLu eo<pia/t rS K9<rpn rin.

A/1 ^

Mctfcfttcpcp, stultus fio, vel ad stultitiam redigor. Inde pareicip.^t.pufo.pi$fit&‘, redditus fatuus, seu stultus ; aut stupidus, seu stoli.dus : Aristot. bist. an. I.9. Item papcätic%, infatuari, i.fatuu raseu insipidum reddi. Matth.c-5-Mähtet, iquibusdam marem mandragora: appellatum fuisse scribitDiese. 1 . 4. c. 76. & Plin. 1 . 25. c. 15. Aliis est.tertium mandrago-ra: genus, ut testatur Diese, ibidem: sic dictum, quodred-dat eos>quideco comederint.

Composita.

Ä’AmiftMp©-, a,oa}*, mente captus. Eustath. &Suid.

A'xepapSt, dementare, reddere stultum.

tiy^eipup®-, pngnator'stultus seu fatuus. Appian. lib. 2. Epig r ,Vide öc in romp. i p^s@o t in Meipa, & ab st’?«, cura.

q.d. acutiftultus, seu 'acuttfatuus. Ögvpupot, (utQui nttradit,) sententia est ex periculb petita,hoc est,ita affestate &acut^ enuntiata, ut fatuavideatur.rtarofiaip©-,omnino stultus, fatuus. Polem.t'Trop.up * 1 ^, aliquantum stultus, fatuu s,papo;. Lucian.

aocSfr Os- L»>

N.

Nota litera: apud Graicos.quani vocant»?. JIn comer,,siti one transit interdum in A, interdum in y, inter/,112

llt > rraAiya^OTiA©-,

f In fine assumitut i nte rdum !^kAxv--^»,fcq 11:,>t;

vocali aliqua aut diphthongo. ut. Ar^afi» pto Atj.aai.&irEfAopro

vxefit. de sic in similibus. Estctiam numeralis nota, dc qua viaei 11 Append.

N a'B A A, gehus musici instrumenti. Hefych. & Suid. Ah Ovidiain lib. 5. de art.ani.'vocaturnablium.

N«»A«r, a, i, idem qüod tuZxa, Poli. lib. 4. & Athen. I.4. Apud HLsycl). scribitur»«'oA«r,liicitur^ue etiam de eo quinablam puliat,N«?Ai^m. Unde NotoAis-ar.a.a.quinablampüisat. apud Athen.l.4

N A 1 ', na:, ita, etiam ; adverbium affirmantis Sr conctdentis: utMatth. ij, (sw 7 A->©- i/pat, Naj tcp. Et apud Ctb. Theban. rogan-ti, oroTipot xoj aj U^cp ; respondetur, taj toj, etiam, ita, velutique,immb. Geminatum legitur apud Aristoph. in Nub. & in Epigr.tdj to,)(piÄ®o. Usurpatur & in jurejurando, utapud a ristopb.iqGritsxB-e ät. Sic apud Xen. quidam respondet, tdj ppäU, In in-directa etiam affirmatione ponitur pro, utique,sani. Greg.«enaj xttat tep nd-tncs. Et II. a, tsajci. 70Z70 yt xuna yifut K$ 'peipofitaxxs, equidem, sani, utique.

N ATrO N, a, t«, d Thcophr. hist. pl. lib. 9.C. 7. numeratur inter caodoramenta seu aromata, qua: immiscentur unguentis.

N A I sl, habito, incolo. Poeticum est. Ut II./ 3 ,Oie^’

Odyss i, ixe flfft A« 7ro».o» Aeraay'oSj ooipaiof toio-il. Et cum pnrpos.II. ß, Oi tmxc-t xlbf.it. Usurpatur de IN pals signis pro ibo-uco,

I habitor. II. ß,ti<not, dj tooy.et xipbjj itf.es. Eustath. derivari polle

dicit a verbo tu, ihm, quod est mpdja ,quia etiam citdtofnscns, sunt

vtmodjpitot.

Kaitopaj, habitor, incolor, unde vcAustv tMoffyiaj,lliid, f /. 8 e,st>atLpSpotorfytiieJpet, lliad.ee.

N««Tef, a, i, habitator, incola: pro quo dicitur potilis ««tus.Hcuthta, a, idem quod 1 aia, habito, incolo, odyss«. jeii nui r**«V.Hesiod. in Erg. «1 «i)»A«ai-!!v E'ßvBt taindtstrt . Item pa(sive,ha-bitor, i n colo r : ut Od. i, ciyjt Eu pjcf.u taanuotlsf. Sic trdAtv iü »««-räum, Iliad, g.

N««> p-ro tcua, (i. habito,) est inusitatum, nili in h scc temporibus,Aorist, ta&luj, item to.es apLu, (■ bjectö incremento, pro ote&lw ,

Se evooxoplut, ) habitavi. 11 .^. Heiiod. in Erg. Ft infin. tonsoriapud Apollon. Arg. 2. Et act. »«or«,(itidem pro« «or«,)habita-re feci, ledes habitandas dedi. Od. i. Hinc lairtti, h.ib tatoupi»quo & tantis ,in Anrhol. Epigr. ^

N oca, ponitur etiam pro pöv, find, mano, scaturio : ut Naz. nWitcuiyifipot vo.isei, Icaturiunt. Apud Aristoph, ut axug, (lenusinnatans.

Ncbxiee, Najades: nymphaifluviales & fontana-, a N««,fluo, , .Nxpp, re, fluentum, scaturigo, latex : omne id quod aliaindethbt;Plerunquetamen dcaqueefraruriginibus & laiiribn-dicmir. Ihapud Moschum in epitaphio Kionis, Nxppn scie ’Zlttf.üs

-oje Ä’ptSiirhf, Athcn.l. 2 ,xxe^h^ptjh to topp. Metaphoriceapu

Plar. in Tim. tapp t t.opit.

JAoppHoMot ii aqua quam fluentafundant,i.Iatices,&staturigi-

nes, seu rivuli. Theophr. bist, pl. 1 . 4.C. 3. .

üctpa-mihs %£nf> regio cui scaturiginum & fontium copia est.; rl -stotcl. .

'tia.fpijS, 8,«, idem quoci i««»«, fluentum, vel fluor, scaturigo. Eurip.in Hecuba.

tfxrpaihs.i@o,ixajii, scaturiginibus ac rivis riguus: idcmquOi « t -ppxdihi. Hefych.

Compositadeprimunt ex tcua.

A’irotMu, migro, aliö habitatum abeo.

E'ttoua, inhabito.

MifetsuiThc, x,i >,idem quod pdcttxt Ks.de quo patiilo phst inter£•»",a N*«. Exponitur S<, incola: apud Hesiod..iit Erg. ^