Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

1097 O A

P!ur. T&f ttVKsQavfic l£o>.S mpxZ; jgMK?. Tt>id. «ai ci y (1Zdjs If oAfijtff.ElaAvf, £©-, i >tz apiane perditus. Aristoph. 'i£eiXi]^iinXcio. Item per-ditus, deploratus: vel exitialis, noxius 1 . Idem in Fluto.

Ef«Aoi4, i. internecio, exitium.

EloAoJpdCx , funditus perdo Sc everco, penitus extinguo > extermi.

no. Act. 5. '

£|«Ao' 5 f t«, internecto.

L'EaA-dx-rb^r, q, perditio: occillo, exterminatio.

E£oAoJpelnns, i, qui penitus aliquem perdit & extinguit»

Eadhuc perdo, pessundo porro. Lucian.

TlgobtAepu, ante perdo.

IigoaAns, qui ante tempus periit, qui pratmaturo exitio periit. Expo-nitur &,anretempus perdendus.

Si/jjoxxvfii, simul amitto. Oppian.

Compofitafineprxpofittone ; acprtmitm tn oAstw,autohiTi*)^ definentta.

AuoAet r,s, x ,«, horrendum in modum perditus; vel grave exitium in-ferens. Orph. in Argon.

A»^(mA£t^s> virorum perditrix. Aefch.

A-ttoAsrng, unde ptxoa-troAstn^, cantus & musicorum modulorum cor,ruptor. Athen. lib. 10.

TipxilsAcrnt, a, 4, & ytpavlo As't«£, op ©», i, Jupiter dicitur,quhd perdi-derit & extinxerit gigantes.

Cipxv%AsTtt, (J'©-, i, Minerva vocatur, gigantum perditrix, quodJovi in delendis gigantibus opem tulerit. Dicitur &,}tyxe&AsTtl-£54. Suid.

Ap^.v,<pv%AsTnt, draconis interfector : Epithetum Apollinis.

VvhvAsrnt, a, -, Indorum perditor, qui Indis cladem intulit. Epith.

Bacchi, India: domitoris, in Epigr.

UeuSiiXfTag, pueros occidens. Eurip.in Medea.

Iteui&XiTag, exitium omnibus adferes,omnia perdens 6c labefactans.TtfloA «Tsir, muris exitium afferens: i- murorum dcftructor.

TsxvoAerigc, «,qu<e lib eros suos perdiditrfeu qua: liberos suos amisit.Compofita exoAsJf®^.

Av^pwOTAs^f©^, hominum pernicies, hominibus exitium & perni-ciem afferens. Suid.

AmXsJf®-, interitus expers, interitui non obnoxius. Repentur &«oAsJp®», pro eodem. II. *.

Aw»A£^p©-,qui difficulter interit. Exponitur &,sgre moriens Sc.tabescens. Theophr.hist.pl. I.5.

If«4«ArH>G-, sive Asjp®*, plane perditus, vel prorsus exitialis &perniciosus. Soph. & Eurip.in Electris.

Ihu/uXeJfas, cum internecione, cum universali exitio.

ÜMiaAs%ta,n, internecio, exitium, quo res aliqua prorsus perit. He-rodot. Thue. lib. 7.

ncu/aXcJpi®-', idem quod 7 ta*ioAs}p&.. Aefch.

a, i, pernicies & exitium animarum: animis perniciemSc exitium afferens. Hesych. & Suid.

Compofita babent ta u ante A, itidem ßne pr&pofiAvspeZAi ©-, a, 0 yfi, ventosus, vanus, inanis, q.d. qui vento rapitur,& ita perditur. Iliad.ch. Odyss. e&A. Etymologus tamen com-positum esse negat. Quo sensu ad A v re/4©- vocis derivata per-tinebit.

EexZxn, ah Aristophane in Vesp. vocaturis!«? camAnx, lanarum jactura. Item impetuosus ventus (Sfprxceps, seu turbo, apud eun-dem in equitibus, in qua significatione Etymol.deducit ab £L«in-tenfiva particula, & verbo ««, spiro.

Ucu/aAn;, s ©-,0 fin, qui prorsus periit: vel omnino exitiabilis.

XIa»<»X«*, idem cum -itaet-vAfipix,

n«*aA«©-,Hesych estIfaiAur.veS potitis, ö 7ta.n0)?s^xAnt. Hesvch.

Roto Ia«?, significat ra» ?raftai/, catamitum, pathicum.; quasi2^Ji VSM<Z-^asAtui^M.Joniceinserto 1 pro orsaAne.

Tg/.£ZAr,t, exitio dignissimus,perditissimus. Eustath.

üa MOS, a, i, mortarium. II. A, Ö'xyss cfi xtsoxdOs xvAttpti-A». Hesiod. in Erg. Ö A[t3> fip re/.ttioyjj rape«, oiz^ov j rgavoix«",mortarium cadere tripedaneum , pistillum vero tricubitale.

Ylafi tooX.hv / pocoiv T« cZ aurfi rtlvtxsofipa, Eustath. Est &poculi genus, apud Athen, lib.i 1. ^ Item protripode Apollinissumitur, unde proverbium, E'?->A/ 4 « eüvxim. Jj Item totum illudquod ä cervice est usque ad coxendicem, i. truncus corporis. .ÖAptetoc, idem quod 0A/4©-, mortarium. Suid. & scliol. Aristoph.0 A/ 4 i.o>.©-, mortali pium. Pcll. cA^-iraac vocari scribit cavitates den-tium molarium.

Compofita.

E'W/c©-, a, o, dicitur esse di vinus vates, apud Apolloii. SophoclesApollinem ita cognominavit, quod in 4 A/4« sciscitantibus rc-sponsadaret.

Tt'$o),f«i>»,8,T4,quod mortario supponitur,quod sustinet mortarium.

OAOÖOl'P ION, Hefychio soecies marinorum piscium. Aristot.hist.anim. lib. 4. dicit, holothutiaparuni ä spongiis differre. Vi-de & Plin. lib. -9.cap.47. _

o A O K n N f TI Solus quod da>11 fy ivestre. Hippocrat. yuuae.xciuiv, lib. 1.

O AOAtZ Li, ululo : cuiri alto clamore ploro & ejulo. Odyss^,Ci' H'K'iT Et Od. 4, df ss I/.iAQeM' C~)ljyt.rV(i-t TS, VCOl T£, yfi

aifoiilxfi.ytiUc. Demosth. pro cor. p.it fi o/sest airh fis

w iM-bSpn itfi i, vqcifcttri cum quodam

O A 1098

ululatu. Nonn.öA«At,|£,, usurpasse dicitur pro»alto clamore lo-quutus est.

OAoAuj^', m, b, ululatus, ejulatus alto cum clamore. II/. Thucyd.l. 2.

_ Synef. epilt. 67, & ^7.

0AoAv w «f, 0, idem : apud Athen. 1 .6.

OAöAvq//^, to, pro eodem. Eurip. in Heraelid!

OAnAvylv,s>@-, 0, ululatus: & peculiaritcris quem mares ran* edunt,cumfeeminas ad coitum vocant. Plut.de solert. animal. Aristot»hist. anim.J. 4. c. q. Rst etiam avis quaidam loca sola amans, ucsheon apud Aratum .annotavit. Cicero acredulam vertit, fe-stus Avienus ululam.

Compofita.

A ioAöAü^äi, ejulo, lamentor: seu lamentis Sc ejulatibus atthera pul-so. Lue. in somn. r

A WaAtleW, apud Aefch. accipi videtur pro,clamore & vocifera-tione iatitiam pra se ferre.

E|eAoAtl{«), in ejulatus seu ululatus erumpo, ululatus edo. Homer,in Batrach. Aoivevo^ii-oXeAvgs.

EVsAoAti^«, ejulo,lamentor miserabiliter. Hesych. Expon. etiam,beneprecor: apud Aristoph. in equit.

EiwAeAiii^«, si mul vociferorcum l^titia. Xenoph.

OAO' nTsl, vello,decortico. Callim. hymn. in Dian. SnSsts©- fio

Nicand. in Ther. K«)

OAOSjV, totus. Aristot. metaphyi. 1.4. ita desinit, 'oAoi>,x pontis*kttt<a f49©-,£|«n Xeys^jropXovtpuo^. Quum usurpatur i>Aov respectupartium, exp. vel totum, vel universum, vel genus. Lue. vagfipu-yfi» oXov <h X s tis, me ferme totum detinebat, Plato in Tim. «F«»avitiis«, rS 1 iiv ohev oAs, nfi.Xt.10v s<na%, nihil esse eorum, qu«e

non intelligunt, intelligente toto genere pr-estantius. Dicituretiam roiAov, universum, universitas rerum : apud Plut. Sc Phil.itsm universa res, summa rei, Plato de leg. Nonnunquam tooXo*ponitur pro, ms to -A«» «rv«», ut in universum dicam, in summa.Luc. in vita sua,ro j «Ao» «Aijcta«? orafinoias to&epntne «»«// 3 »Ao-ptap. Item pro omnino : ut apud Piat, de leg. to -A-i ahyii. Joa©-pro JoA©-, vide in ©0A®-.

OA«r,omnino, in totum : interdum etiam,io universum, in sum-ma» Placo de leg. oA»j jßjföt. Sic Sc apud Aristot.rhct. 2. Inter-dum accipitur pro, sane: ut apud Plut. de des, orae.

O'Atras, vt©-, q.d. tot iras. Aristot. metaph. 4.

O'Anfis, S, o, totalis, universalis.

O AtxZt, in totum, vel universe, in universum. Hesych,

Compofita.

H/omA!®», b, o, totus cum dimidia fui parte, sesquialter, sesquiplex.Plato inTim. Aristot. bist. an. lib,9. Pro eodem dicitur etiam,ij4«cA@-: apud Polyb.

H 'faioAiairptss, S, 0, quum quis sescuplum pendit. Harpocr. exAn-tiph. Polit.

Vecomp. ~teanyntoBAlx, navigii genus apud Polyb. 1 . 16. de quo BayfIR-4)oAB> in universum,in summa, in genere, de omni. Aristotetplurarch.&c.

KesstoAo^f, universalis: irem perpetuus. Philo de vitaM.l. z.KxfiAiy.Ss, universaliter, in universum.

Ms;Ji'A«r, pro porfisoAas, haudquaquam.

OuSoAms, sive»4,oA«r, nequaquam, nullo modo.

SwsoAo", to, totum, quod constat ex materia & forma. Accipitoretiam pro, universum,summa, apudlsocr, in Panath ExponiturSc, in universum, omnino: apud Demosth.< 5 eTheophr.

OA 0 <I>r' FOM AI, F. Sptctj, lamentor, ejulo, ploro, vel lugeo. II. H,

A fXx favs, fi trj -na ÖA otpipsaf ouirm ; Hia<i. X ,ipt$v of oTuitpilfii^

«ro£. Uiad st, AavxZv ohivpvpepcst)cti X paihtut. ubi subaud. liaroo, velivsyo/.. Plato de rep. lib. I, zvAa.ju afiZv tXcfiotvi fy^tivtss, rxs ct t Jnornlt bhvxs oroSSilss. J Item deploro, seu commiseror, vicem alicujus miseror.Ddyss.14, Efirirs rt;usitsZv oXotPupvT pt.ivtvsiyfi.Sic ScapudThuc.l 8 . Eustathius vult bAo<pbpsä[ esse vel 'oAoZs<pupso% tvel pS}oAvfis. Etymologus autem dici t-, elfcvi '*Auc Qbpsn.hwrb»,CfXo(po£pfis, i, 0, Sc aAb$v^tr.is,.sas,n, lamentatio, lamentum. Item eju-latus,ploratus, luctns.Thuc. 1 .7. & z. dXotpv^ptss, exp. etiam, n*-nia, apud Athen. üb. 14.

OA o<pu^K95, £, Ö, ad#amenta seu ad lamentandum proclivis. Aristot,et hic. 4. cap. 5.

0As?e<J*'>lugeo, lamentor. Eustath.

0Aotpu}>os,i, 0, lugubris, luctuosus, lamentabilis. Iliad. t, 4*oXotpvbvov scatts,

Compofita.

A\oAo<?s 'ipoptof, ejulo, lamentor. Exponitur Sc, deploro.Xen, paid.y,n.j TgoipesxvaAofnJ^To T£, fi tt&iyfiAvtthv api<p».

A'mA»<pbpoputp, ejulatibus prosequor, deploro.Xenoph. Hell. 1, ama-A oipfio-.v iit« tounvv ovpttpo^fiv. Item, ejulare Sc lamentari desino :schol. Thucyd.

E'trototpfiopiai, lamentor, lamentis prosequor. _ 'Ka$Ao!popopiap, deploro, deHeo, cum accuspers. Eur.in Iphig. Taur.n^otroAotpbpopixj, insuper ejulo, Sc in ejulatusprorumpo.ZauoActpupopottf, undlamentor aut lugeo vel gemo.

0A O SXOI, qui & pediculi pomorum. Nicand.in Ther. S t-

foi s dX'io^tsisvfie sttnptvovfio; iA b%x; Abptnxt.

o v Anij,