ii 07
O N
ON
n 08
ciA***««. Significat etiam Opprobro, probrosi 1objecto. Hesiod. in Erg. M# xtoffylw*TtTA&& Iv&SiPeiv y p.fgt.tylp&v torf&y* Herodian, 1, ^
Ji&VTTSlltpjlV&txwcf. _ . ,
0 y yudt^eptap, probris increpor, probra mihi ingeruntur. Philo de^vi-t.i M. I. 1 , W« imh&Aitfr, *x*it*imrdfs etc obrer >yeJ*ye&“*<ct&vcxjpatvtv.
0*vctSiirp(a, tö, probrum, leuquod ut probrum objicitur.
0’vetbitrp{gs,9, 0 , exprobratio, objectio probrorum.
O’seJij-ic, S, e, exprobrator. „ .
Q’whvti ' 9 s,9, e, exprobratorius, exprobrationem habens, ut, -»«»»-statt inetot, apudHermog.
ObtiGT©-. «>->, probrosus»
Cempoßta.
A’rrorci2>r® J > probrosus, qüipronr» & contumeliis afficitur, aut di-gnus est. Macrob.
Z’^erctü^ei, prob 's incesso, exprobro, impropero. Eur-p.-n Iphig.Aul. Y,xhovytpt9tr'9ni$®'i%otvetitczt.c. Luc.icviysA« xap ißrHsi {j, ctt-S'paireea sk tytS-kgpfßfat Ab»(jtAwr.
Z'%cvetiitrpiss, 9,e, exprobratio.
£’ Ttomiiiju, probris & conviciis increpo: exprobro, impropero.
EVmhJW®“. e risit, qui probrose objici potest, probrosus. I .oc at. inPanarhen. retaerbe irreuirat/re t etphblur, rtc 91 wa» imießetsr uti at-rr/js: erili $jt>ßfittu , Ut' trrerttiisikpav.
Z’trevttiisetc, probrose, cum probro. Isocrat. inPaneg. iiremiSfnc terßtov
Karo»«^», probris increpo vitupero, exprobro.
Tlpoerieifyj, prior increpo probris,prior incesso dictis probrosis. Eust.
Xl^ecryeiSi^ti, praeterea objicio, prseterea exprobro, vel probro do.
Xl^ereyetSifjeptap, exprobrationibus oneror._
O'nHMI, sive oim.ut, ( fut. enife.aor. I. ab •«’« inusit.) juvo
_ — iT ..• 1. . . . ^ £C~ ■« a f I a # mja tut I v *r v vn fl ? T/ £
Ka&reepuij ,pro eodem. Item sperno, delpicof, vilipendomt apuj
Heroa. 1. 2, pett pitiß^iteSis rrpks rkc/afrtvac a-vgp.pdiaf.
jjj f Item vitupero, probris incesso, in quasignit. usurpaturpotiris vox passiva,
Derivata ab empti, t.ju 9 te.
dmptaf, live t.iaptap, & imxfiuj, juvor, fructum & utilitatem perci-pio ; interdum etiam, fruor. Galen, ix t sr(etntHS>tter 1 apsßruv oitßtptyaiUs ertyaertu. Od. h,zrjss vs aerei emaipti^a, id nobis proderit.O da. f.r-r r.os eat iexit ettaf btrtpSfi®,. S.yncf. epist. 1 2 tutt.Äir agpt ierampyia; etttmäi, fructum erat laturus astutia* sua:. Et cum ae-cus. apud cund. epist. 54. evtttnptap 5 i pdrevrhro •? irri tkc A ilteacii£. Significat etiam, juvo. Syncl. epist. 21, ibvidr.mv era&af n ripcetv y^aptppßruy.
O'ixete, tue, «, juvamen, Od. <p. Item utilitas,fructus. Dem. pro cor.O'mmpt®., qui juvare &c prodesse potest.utilis.Soph, in Ajace, Eaiuge/. iipu .. KijK etictppge.
O’m «»D-,», qui juvat & prodest, utilis. Ilesych,
O’nfläf, 5 ,o, quo frui queas. Suid.oVoSjyc, utilis qui juvare & prodesse potest.
Orlrxet, juvo, prosum, Athcn.lib. 2, rk ß^btpißk critxZa wiw ih<c. 9 -iv,isrs r£ intry.ett iyki.
dictas, ar®., ri, utilitas, emolumentum. Hefiod. in Erg. Peculiari-ter autem ab Hom. Od.*, & al bi. IvttxTgt vocantur-r«/Z^-v^<s«Ho, utdictum in praecedente ««I-XL-. 0 'tcix% dicuntur etiam rrdvlg. eteemetyixw.ietx, apud Hom. teste Suida. ut II. u, ivttzr’ayeib,dict®*, utilis: pro quo facta resolutione Ionica dicitur, Nie.
in Alex.
0 'viic&' > superlat. ab im&>, licet schol. Apol. Arg. 1.2. per compar,exponat. ütptXiu.iirtf<^. Apud Diog. Laert. Sftiar fv.ii etc •ui'n'®»esco. Cie. exp. nemo de nobis ullus excellat.
Cemjoß a.
^\m%c,ts, c xj «.inutilis,quo frui & uti nequdas.Soph. Dem. Philip. 5.A ’ecmaaj, iive iemtauai, utilitatem aliqua ex re capio. Il.p, Oiiiiiii ßtil 'i'(zj§bies&‘ 1 'veCoict[J£tt> H c «siis Aercoill 1 , ori ß 6 ’txrc >c. rica tuet-yt. Sic & Od. ar. Interdum expon. fruor. Ut II. a, <ru j itl-a/ alrotyanoAA«,T« TCI <Ptp/>,$f>, m djt T ßkzr cyate. Apoll. Arg. 1 . 2, « 7 --E-H iAi-Üic. Sic &apud Nie. in Thcr.
E’euiuis, sive egaxu©-, k, valde utilis, magnas utilitates afferens :epitheton Mercurii apud Hom. ll.r&iv, sic dicti quali rSe^t em,r®*, testeEust.
Densata ab wpet, t. %itupere.dtauaj, idem quod eyrtftt. Il.p, erepi eiyaretCjtjaipittycy,
O’«) Tec, 5 , ‘e, qui vituperari & probris increpari meretur.
O ro», {.atm, idem cum empti, vitupero,&c. vel reprehendo, carpo,o” yr.uru, idem quod lyeu coque usitatius, od isiycitv intritu ßge-ticSnceyeire. II. t. Otirtc reiftSJvy cyarireraf. Fut. est byetrepeap, & aor. 1,teyecmpthj. II. > 0 JV kIv evS-ct r-:c: yyptty®. ti.%fipuf 'eyeire. Od.d>, trt fjttjtftiy®. iptvtÜy iejy, O v%k;ptt /ayncSptC artpekHjyyUs ctcyruj, ll. f, Nue it^diimetmptlujerilßytp^iyac. Sic& Il.g,&c.
Oyoetc, reprehensio, vituperatio. Eust.
Qrosir, S, i, reprehensione dignus, qui vituperari & probro dati po-test. II i, evera.
Q’var er, 5 , 'e, idem cum hyode, Apoll. Rhod. Argon. 1 . ult.tirerkty, vitupero, carpo. Hesiod.inErg. Kap f 'cerer ay 1 <C ßir ßhx-rrlnexey.tac ovorafyy. Sic & apud Hom.‘hymno inMcrc-( ttmf.j vitupero, carpo.
O‘S 0 O 2 ,o, stercus seu fimus jumentorum vel boum. Iljzd ^Tr, pa ßeüy , x(%vr e>$®* iinxfafSpuy iQffttixw, Ibidem, o/fe ßcfc•m.Sro <ßpig..
O’yJttXeCei, quidam «xp, stercore bovino inquino, simo jumentorumaspergo, apu : Suid. CJ O’vS-tiKdju autem, exquisiti apparo, exqui.site condio, apud Athen. 1 . 14.
O'vjvy^jßc, exquisitiores ciborum apparatus, & lenocinia coquo,ru u, Poil. ^
O Mv6®, yyxS®y, (compi) mala, qusc tota fimo seu amarore pleni tsthoc est, os convitiatoris maledicum & spurcum.
O u N O M A, ( & Aeoi. ümttg,, poec. Steffi, )kr®.,re, nomen. Od.cA’qvätt&iß evasi 'texe, reyi^treeremapu,rti^. Il.p, Tuyif[ ebtfturntayipfft (Pgsmv tsveptg.T ernet; Thue. hb. 4. cycptcf, tV xtxAitfS/iiss 'Ztr.iXmttt,Idem lib. G, rS eraerens ejav rSvopyc. per contract. pro roevepyi. i t£rtlvocabulum, verbum. I.ocrat. in ?aneg. r*arg««j}^v§6rog,erß^teic <ßjvftr,$'^af, y.äjretc eyipte/.trty <5j tyctS-f 'ff Item nomen,fa.
ma, celebritas. Xeuoph. p«d. 4, Ab- ye r 1 fß’XsC Torirxonptg, ßy,ST» «ufs to. Sic& apud Thucyd. lib. t. & Philostr. ^Itcmprartti.tus, obtentus. Dionysi Habe. eer^arlsj A’fttsAt®. rSreptir etetij.ma0cA»j/, honestis nominibus : ut loquitur Salust. jsj» Quidamcra^y.rb «^«»(ficur & voti®*') etoptg. deduxere; quoniam, quopa.cto lexsuu/n cuique trib.iir, ita Ot nomen suam cuiqtrcimaginemrerum reddit. Aliis a juvando derivatum videtur , quasi » f ' W(quöd ejus usu res agnoscatur.
Obo piajta, (f:a*k, aor. 1, knttrjia, ) nomino, nuncupo, appello. He.siod. in Erg. evaus^t ] rb/Jotyie.attsf-Tlayiipusj. Item nomine vocovel appello. 11 . tr, tpt\eyß öyoiepytv traject. Item, nominarim re-censeo, vel percenico. II.^, XlXr.iw ß (xxaviyo)ptvjrmputf,ii[m-ptya. Expon tur &, nominarim polliceor.
O yettsßei, idem quod ovoa-cj,-,-. PlarinTim. rar rSsuths; 'i rt 'mpß,Pts-tny,nrszr^e; ttpeptirßtn , ambitus siderum neque nomine ap-
peilant, neque numero inter K commetiuntur. Itemsimpl, pro-fero, Demosth. pro coron. exrkr.dpappara coyjßt, C.Ktndilta-cenda loquens. f Item celebro, occanto.
O’vopß.£cpiup, nominor, nuncupor, appellor. Luc. de scrib.hiftor.«te Ntxajov aerltu Aevi 0? >;xrs pst», ö.oejc^tß , krt 0 'pti»atfv , btj £i-plwtae. Hinc
si’ yepi^trpbpia;, nominarim. Aristot. rhet. 5, At
si vopyse-pSjof, signis, quoq; celebris,decantatus. Isiocr.contraLochit,
Oieptjttrpyt, re, nomen,appellatio. Piat, in Grat.
Q voptgctna, as, 9 , nomen. Anstot.de poet.
1 OVo|t{9tstf, ( d, aominabilis, ) qui nominari potest seu debet. Il.r,ctrx ävopsgtfluj, non nominandam. Item celebris nobilis, clarus.Hut.pol.l. 1, kriy.ßoxre, 0n £r’ iv aeris £t&t$t®* a>, oHptpsxsifflm,
9 r ixety®. KqIvjm®..dyept0.sms, n-lcbnrer, nobiliter.
O 'yey^tsi, nominatim, nomine. Thue. 1 .1. Demosth. in Mid.O’yopotstyjc, 9 , e, q.d. nominativus, seu nominatorius. Ur,->«/U!isiit apud Plat-rirScir het^sixii, casus nomir ativus,grammati-cis. O 'votytciiyv, { st ßtt>.toy, ) dictionanum.
Compeßta: acprtmum ex nemine %eptg,. trt quit-u: objcr\.tn-dum cß.prtus 0 m: turnn ce,peßer>es >nv.
A’ rmtvptta, «.pronomen : pars orationis apud grammaticos.
A 'ymyupttyjs, ad pronomen pertinens.
A'vmrjpttr.as, habendo usum pronominis, more pronominis, tau.
q^uam pronomen, &c. ,
A’ vempt®*, e tC «, nomine carens. O J. 3 ~, Oty' psxs t.s napizav ttunepsiic kyS-pktmy. f Cujus nomen reticetur, ^lteni, minimecelebris,obscurus, ignobilis. Demosth. 1 'hilip.4. J Est & arboris nomen,qua: & dimvpt®*. Vide Zimtipt®-.
A'vanptas, bcavmvpiet, absque nomine. Item ignobiliter, absque ce-lebritate.
Natvpt®', poetice dicitur pro uviyvpt®*. II pt. St apud Apollen.
A tmvpt®-, binominis, duo habens nomina. Item celebris,pervulga-tus. Pjut. in Timol. & Appian.bell. civil. I.4.
Aimvpii*, q. d. binominitas -• duo habere nomina.
A vttkiuptss, cui malum seu infaustum est nomen : cujus nomen ocio*
sum est. Uiad. £. Soph. in Ajace, y Et generaliter, infaustus,in-auspicatus.
E’msyvpt®., q. d. tupernominis seu quasi addititius ad nomen. k>i-mtwptevovcpsg., quod pro cognominealicui tribuitur, &distmj ul 'tur a nomine proprio. Plut. in Ooriol & Athen. lib. 13- f ,
tmöyvpc®. pro ipepmupt®., denominatus, qui nomen traxit <inimptsv om.tyc, nomen quod imponitur persona: ob convenien-tiam quandam rei, qua: in persona est, & nominis: ut l } esfuit appellarusO’iJ'vij-T^uf.qubd avus cjusAutolycus mAAeiw 0 'tt-oapSp’®., in Ithacam venerat. Odyss. t. Aristot. de mundo ,retis>SI- srdv, iimyvpjtay ici r 9 yjcptx. Plut. in Rom. kratpZtsimrJpuss ßamrjuv xaf xpim, qua: nomen d regibus & beroiocisceperant, tf Item, qui nomen aliis dat. Ut, imtmpe®jus nomine alii appeilts in actis perscribebantur. Plut in DtmfSic & tTtuyvptst H'paes decem dicti fuerunt, qubd decem tn u!iis denominata: estenc. y {
Umevepeets, cognomento, f Item, nomine ducto seu sumpto-apud Diosc. I. 5. iermuptasßßtpa. Item nomine rei convenienE’-na-vj*/«,«', cognomen, cognomentum. Anstoph, >n Pluto^