ii ri O N
o’ntH, uy;©-, «, unguis; vel ungula, qua™ ce quadrupedibus rfici-rur,(xI' n*essri «/£*, futuro verbi »fW, *•» -tL-xSk»^rS», teste Eust.est enim oars corporis aci fodicandum Sc lancinandum acconi-motiata.y Hesicx)- in Afp. 4 ’«*Xrz«f*a>rv*w*>- idem in
Erg. ytofiw&iot wara^m i(*P «»>««•» Aristot. «At Z>«^«Ai^OTK itvjgxr. Plin.interp. salsiori-
bus'eibis use, carentem unguiculis partum edunt. Athen. lib. 8,strar-s-mr eZxhfd T iiiyut. Proverbialiter dicitur , At’ «>;%©- «*&<-SL. ad unguem exigere, apud klur. Et, ä teneris un-guiculis, apud Gre.gor. Nazianz. Sic, lf 0»!-^,, ™ cr un-
gue icon cui. de quo vide Erasin. tf Pro unco quoque, siveunci-«o, usurpatur: apud Hippocrat. de superi. & Plut.de virt. mul.re y Eli Sc(hctuvicis* 0 * r^yxvoi, apiulSynes. & Thcodoret. in ecclesi
hili, er In rosis iru^ts dicuntur capita foliorum, & partes candida;,teste Diolc. 1 . i.c. 131. Sc plin: 1 , 21. c. 1 8- In aliis vero vo-
iimt ei/e nucleos, qui 6 c 'it.y 7 .kf it, & excXtJsr. <f Cordis quoqueqiutdam pars Ijv% appellatur, fcliol. Nie. Sc Rus Ephesi *s Itemo>v|in oculo dicitur, quum tunica cornea cernitur purulenta, idoue nunc profunde,'nunc in superficie, ut pus figura unguem re-pra-sentet. Afluar. Sc Paul. Acgin. 1 . ;.c. 2 2- f Est Sc gemma: no-meir ; qu im sie appellatam elfe, quod in ea candor confpiciaturungui, Immatii similitudiiie, testatur Plin.l. 37.c.6. f Item mar-moris gemis, seu lapis ex marmorum genere, qui «Sealabastntes.de quo idem Plin. 1 . 36.0.7 cc Diolc.l.^.c. 1 3 3, Ex quo lapide po-cula facta «vrgEs-etiam appellabantur; qtiamvitapud /1 theil. l.i 1,»»«Pr Pamphilus cxp. ^«>M»)it»id&i»Thu>aitlwäii(£i. f E it Sc oper—
- culum conehyiii, purpura: operculo simile, de quo Diofcor. 1 . 2.c. 10. ÖePlin.l 3 2. c. 10. Ipsum etiam ostreum ibvf vocatur, apudAthcn.i. 3. <[ Item frutex quidam parvus, alio nomine as-päyx->.©-<jictus : in Append. Diolc. 1 . 4. c. 62.
O’,^; 0, onychinus: ut, i>J%uoifcsfm ,apud Diofc. I. f. Item ony-
chis conchylii colorem referens.
OVvj^iT^e, k, 0, ut, ivvyi.ee /afi©. apud Diofc. Fcrip. rs%irts, ut,r<r xjn/j«««, dista i Cinilitudir.e venarum onychis lapidis. Diofc.lib. 5. cap. 84.
OV-i^ox, ro, unguiculus. Item pro Iapide onychite. Exod.28.
OVv^j^w, ungues pr-veido, ungues rcleco. Artemid.onirocr.lib. 16.y Dicuntur &c rofx livyjTidX,, quum ea pars iis eximitur qii.v «»«£appellatur, apud Diofc. I. i.c. <;4. f Exponitur etiam, in>xi*a,ungue noto. Item ad unguem exigo, exactefubtilitcrque expen-do. PhrYnich.
Ccmpoßtx.
Alycrig, I -sie, ungulas habens caprinas, inanthol. Epigr,Aiyaiuyti, herba* nomen.
Ax^asuf, sive xxpn%&,, ut, fk. C.syc zfcPjn /j/wb, vestigia qua: ali-quis impressit terra:, summis unguibus incedens. plut. defort.Rom. Axf*'»»!, dicitur etiam e eu-rum^U, i. unguium extremitas,teste Suida.
A'xsxmix, ij, idem quod rex^abuf, iubst. Suid. f Item jugum montis,vertex montis. Suid. exXcn.
A ’ic^aiv|, proprie videtur ligni fica te, qni circum ungues est, unnuesambiens. Helych. est yx^itig-^yCSf, xx°xlnr.
AVotyiuftJ, f.rew, ungues rcleco. _ Poli. Et metanti, aufero, adimo.
Ariltoph. in equit, C -r-.,, ofix.
A’srcjv^(jy4*jr, unguium reieginina. Esthag.r*«-d..v>s|,livej,*«s}'«'»t>jj^>, uncos seu aduncos ungues habens, cuicurvi seu recurvi ungues sunt. ()o.y. deapud Ariltot.
E’|o»v^ijjs:,ungues excindoseu eximo. Metaphorice, exarmo. Plut.lymp. 6. probi. 7. aucv, « od uvjxuo'.x rytouy.jvcv ':;f:, suv:
ra ctK 3 p 9 v, yi «aroyvAu^ken 01 ,7. irem, exquisite expencio, fe
ad unguem exigo. Athen.iib.}, n ar«,^ t« sriizBnrts-.ru.
rosi czcj£tx>.ry'<ft.wcts.
EvJifuuS, sive d'JJ..vv^^,rectostingues lubcns. Atistot. bist. an. 1 8.Ko* 7 navrvF, sivexjj: Isfurjf'tSh , validos ungues habens. II. Athen.
l.q.. Pro eodem dicitur etiam,vjis 7 f;a'>v|, sive K*£tpu»vz 1 &*. Suid.M-nii-f t, Ä- rtj sive pcrfyncopcn, ftt’ui, & «-cör^A-, sohd.islingulas haben', simplices & individuas ungulas habens. Arist.de part. anim. I. 4. Sic &, tzrzrei, 11 . ar, iSc alibi apud Hora.
Sc arxfutvpK, abfcetliis aci unguis radie,un natu s. Alii in-stammationem vocant. Latini reduviam, vel rediviam, malumhoc nuncuparunt. Paul Acgin.lih.’. ([ T\&furtyja est etiam no-men herb.v n orni nat.v, «k t# sr«p«nifc JW y.'syaceluy ut docet Diofc.
1 . 4. c. 54. ■& Suid.
ungues in orbem reseco. Dent, 2.
U\aTjm-jx&‘, qui latos habet ungues. Diogen. Laert. 1 .ll-Av.vsv^Zx., multos habens ungues.
P radix unguis. Erplur.fiffflsi^fv, unguium radices. Poli 1.2.
fardonyx, siarda : Iapis ita dictus d candore in eOi hoc est,velur carnibus ungue hominis imposito, üc utroque translucido.Plin.l. Jp.c.6. Scribitur «SceBf^irf, apud Basii. dcArctil.
Ssovvf,unguium extremitas. Helych.
"dicunrcir etiam qua: inaeutum desinunt: apue!Xycophr.
S Z‘ungulas habens sistas.
O NQ.NI £, ,j, herba inter eas quo: secutu! um spinam habent tolium:apud Thcoph. hist.pj.l.6.c.,. 1. Diofc. iVoi.svocat. 1 .3.c.i: ß Qui-dam deducunt «ire tx. om/u, quasi dicas, asini oblectationem.Nam ex Gro:cis qu.darn ailirmant, asinos in ea ie volutare, brdorsum suum aculeis ejus herba: libenter
: exterere.
O H 111 %
O’ S T' S, acutus, (ut ea qua: mucrone Sc cuspide prtefixa sunt.)Od. » HsilixfOLioy ic'iiytiXxM. II. v. O iopu xot^oaui. Slc Od. f/nyyiii 7.0 'jUs iCatifii c i uti hk oIk^x. Metapho rice de acumine feni uum di»cicur, & interdum de objectis eorum. Plato polit. 2 >k^«Ja«V,«aa*ölii/äA/srot?©-,. Aristoph. in Plut.i/ 3 A'.>y,nn)s. Sic, a.jxyö|£i«, pugna acris. Et, 0 |Sin$avi, vox acuta. II..o, Sc apud Aristot.Khet. iib. 3. Itera, c|u ßwms, II. p Et,#|i« *s«A*y«S’, II./ 3 , $ic&,«IvsAlvytjr, acutus seu acidus succus, qui linguam tanquam acu-tum ferrum penetrat: hpudXen. pa'd.j6,& Plut. lymp. 67 Alia me-taphora «feret/ ftsXsJSucf dicuntur, Odyss. V. Et, »fSa/ ,i?ci , acresmorbi & vehem en tes,appd Gal. Sc Hippocr. Sic&,«f«s A’ys, II.
Sc, «fvv apud Plut. inlfom. f Item celer, subitus. Plut. iaRom. (dequodam Celere:) x-xt ii?’Utens t«c tcc% 3 s 01 p 'afixjei K cd«f«c, xcXsfxc iitucpOfisci. Sic, of icc •aaj’1, apud medicos, vitia pra:-cipitia. Et, «for znfirci, apud Hippocr. febres qua' caliditatcm es-hibent manui celcriteroccurrcntem. Hoino quoque ifi; dicitur,'qui promptus & expeditus est in aggrediendis vel expediendisnegotiis, apud Aristot. cth. 3. c. 7. Item qui cito ad iram fertur,seu cui facili 6 c levi de causa bilis accenditur. ütapudThcocrir.idyll. <4, TeiSrSh/u-iy ih, i> <tiX‘ Aic^iv«, cfvv, Scc. Sic Sy
xct/pöc öfuir, occasio sitbits, vel qUL cito prarteriabmir : apud Pbir,in Corio!. & Xen-oa:d.8. ^ Est & «for, herba: nomen, apud plin-l.zy.c. 12. f Item lumbus. Erot. apud Hippocr.
O’f««, substantive quoque & absolute dicitur, pro ii-ißv- undepro-verb. i * «feictrt/'pctuo«, csrt 's xn^taj^jofffct. Suid.
O’fii, substantive, id quod in acutum exit; mucro , acumen , acies,Aristo', degenerat.an .1 3, trsr.MrcfcgiyrtH vS ivir« efv.Me-
taphorice acumen etiam sensuum sic appellatur, & quidquid effi-caci motu ab iis percipitur. *[ O’f« dicitur etiam celeritas. Iit apudThut. 1 . 3, roiurtrAaVbjs of’J, ccr.c^srsjv. UfurDatur&'
adverbi iiit, i ia utraque significatione, & pro acute, de pro cele-riter, velociter. Sic, i fi) xxisetr, apud Piat, de leg. &, -fi, äl'ov, apudAristoph. Er, «f« aSr, apudHom. II. k, celeriter animadvertere,O’ff« quoque, plur. pro l^cus capitur, apud Hcsiod. in Afp. proquo&«ff<« metri gratia, apud eundem ibidem. ,
O’ltnis-, acute- Frequentius significat, celeriter, velociter. InterdumSc studiosi!, apud Thue. 1 . 1. &Plut. in Rom.
O’fuTKf. xi©-, «i, acumen acies. Plut. dehom. Item acrimonia, acer-bitas; Idem fymp. j. Et metaphor. acrimoniain rebus gerendis.Item acor, quem frigoris humorifque copia gignit; Alex. Apht.probi. 70.I. 2. Item celeritas, velocitas; plut.in Rom.
O fi-vw, acuo, acutum reddo; ut grammatici fy Hab. ult.acuunt,quumcam acuto tono pronuntiant seu insigniunt. Athen. lib. 11,«re«i^Mjisfi rlw TiXkjTctfxv, Scc. Item,acuoad instigo, incito. Suid.f Item acidum reddo, acescere Facio. Gal. 1 .3. de aliment. fac.r ft\rjS a j'cyre t? ^i(ttc/,cixt «fst»«s «uro TzHpvxa. Item acesco, coacesco, inacorem vertor. Idem lib. 5. simpl. « j hc «jars«»©-'situ ycatriv.
O’fitdorea/, in acidam qualitatem abeo,acesco, coacesco. Gal. 1 . 3. dealiment. facult.
O’fvre, «c, y, arbor, apud Theo phr. h;st. pl.l 3. c. 3. folia habens spi-nosa, & in acutum desinentia; unde & denominata est,
O’f »f.jcW ex ea arbore contectus. II. S-.&Od.v.
c>'f«sl«5, K, «, ut, -fi-Kires rveae, genus caiei, quo Siculi utebantur, :tsdictum ab acore. Poli. 1 . fi.c. 9.
oQ©-, £©-, to, vinum quod coacuit, aestum. Plural ch. fympof. 3.ro of©- oi,a wir in Cpvmc L d wjxittc.
O’fä&r, s©-, 0 >C i, acetofu.s, atidus. Galen, de alim. fac.-l. 3. c. 161 ScAlex Aphr. 1 . 2. probi 70-
0’fe;!is, S,i, acetum resipiens,vel acetarius.
O felciä», a, r«, idem cum -f©.. Suid.
D inr.r «»©■, n, -, vinum quqd coacuit aliquatenus , nondum ta-men in acetum conversum est : vappa. Chryfost. dux reo Surisß/.d.t/. rivxJs:T£Xzr(*£xt,xctjets iZivlw yrlrfrfl, in vappam murari,Aristoph. in Vcfp.dixit etiam, Jvpis «fnv're, acrem, acerbum, seubiliosum .tnimum.
O’fiire, i, dicitur crates dentata stylis ferreis, occa. Helych.
O’ffi-, acetabulum, vas in quo acetum alfervatur vel in men-
sa apponitur. Aristoph. in Ran. Item vas in quo acetum metiun-tur qui id vendunt.
O’silaceo, acidus fmn,acorem refero seu acidum saporem. Diofc.lib. 3. c. 12.
O’faAic, i^©-, acida fex. in vappa. Hefycli. y Est & lapathi fp'"-cies, qqa: vulgo aectofa de qua Diofc. !. 2. c. 140.
Composita,
A’srof vi, acuminatus, mucronatus, in mucronem fastigiatus. Diotc.lib. 4. cap, 52.
A Vofirei*',exacuo. Od. r?s;rf w'xotiicstfyp. C* Item acidum reddo,tuacidam naturam nuito : Aet ferm. 9. c. 21. ,
AVoftre-Wre/, exacuor. *f Item acesco. Gal-are-r'.'itvfrereo/tc-v©-, \rttz"C.ctCyxv.
E fccsrof«,«,, ( dccomp. ) idem quod xzrcfiwx. Eurip. in Cyclop. 0 ’
{ xxrpf'-'r.x ic.atxd. cpxvyuiu izxfrziiu-xr ax^av, Hl,' vQ radjica-
E’f«frerea,, acidum reddo, acorem asse o.
E’fofrereojK.q, acidus reddor, acesco. Thcophr. de cauf.pl. 1. 6 .
EVefsaw, exacuo, f Item facio ut quis properet.
EVofic*’, coacesco. Suid.
K-a«fvr, peracutus: ut, Viv«f««/-«e, peracutus clamor, apud Ari-ston h. utVefp. itftT« |u apud medicos,peracutus morbus.
(«!«. Ites
■%-»_ 1
0-. '?!%•
7'«tSr»
^Ji 4