iu 5 °n

&, si luna luceat, nihil cernit, Hippocr. pradict.lib. r. ei ^ lyxAr«f&im'f, sf Jlj evxIaXuzrx; xy.>.U[.ityy. <s Sic dicitur & ipse morbus,velvitium id oculorum : Lat, nocturna cactitudo. Paul, Aegin.lib.3.cap. 12. , ,

Nva&A»:«:«, v, idem quod nx]d>.u'p, morbus*

Hvxfobeimda, luscitiosus sum, laboro luscitione.

Nvx&Asisn 'nm;, idem cum nvx&htymx, Oribas.i. 4. c. 17.

■Kvx&Aajnif, pro eodem. Aristot. de gen. an.l.5.tlvxrazro; , qui noctu videt: Ut, yvxTüzrl; Aaj-otnum, apud Eurip. inIphig. T-aur.

Nais',Heiych* qui visuell imbecilli: comp. exv£ & a-J/.

Kva^idem: per pleonasmum t£ Suid.

S«*S-«sror, rufus aspectu. Oppian.

Oimais. qui vinei coloris est: vel uvas maturas colore referens. Ari-stot. de color. Eurip. & Epigr. 1.3.

vel o|vaOTif, acutos habens oculos , qui est acuti visus.Athen, lib.ö. Alexand, Aphr. in probiern.

O’^VÄizrct, idem.

0’|«W« , acuta*acies oculorum, acutus visus. Aristoteles proble-mat. sect. 4, qustst. 3.

sum acutis oculis, acutum cerno. Basii.in Hexaem.Q’|i«/zrfW, idem quod oImJotiv. .

Tl&f&iiwos, qui virginea & puellari facie est, ipio aspectu se puella-rem & essceminatutn ostendens. Eurip.in Electra, 'ijAS‘y mzrotri;,

M«J ZsHe&eVblZr'oSy «AA« T* X TgöuTX'

Hxpdmm, quod oculis circumponitur equorum, quidam exp.coriaquse ambiunt oculos equorum, ocularia equorum. Poli. 1. 2.Hxpmms,itidem pro eo quod oculis seu faciei circumponitur. Idem.Xlapatrtiq, oculorum minores anguli qui ad tempora spectant. Poli,lib. 2.

£8*■{»*>»**, bonus aspectus.

o n

Viitf

*»*&•"**»» aspectu meo alicui placeo. Chrysöst. jn «W. ad Ephes.cap. 6. *■ ~

K<e^ar ? o’ra®-©-, diala facie proditus. Plut.

aspecto pulcher, seu qui facie elegante pukhraqueeit. Athen. 1 .11, *

Keacs-f oraar©-, qui arietina facie est, arietem facie sua reprssentans.Luc. delacnt.

Kwjiwa-i^, qui canina facie est. Luc. ibidem,qui facie est parva. Ptolem .

, Sc verbum unius tantum persona:.

MoyojqMvwaaif, sub una tantum persona.

O/cjfossjaW«,, quod ejusdem persona eff-O' ejusdempersonaefle.nMwr^Vir®^ qui lata facie seu fronte e& Adian.n*A««r 4 <tow&., d Lycophrone dicitur «^c, propter multiplieeni

& quahmultirormem astrorum aspectum. Aristot. rhet z.

2fyev«irgM»ar$-, qui gravitatem aliquam vultu praefert.'2,i(iv67T£ommci, gravis persona; seu gravitas, dignitas oris.Ztfcnirpmin*-, gravitatem in vultu prafero. Aristoph. in Nub.

tJj&tVOlf&VSTrgOjTWSTHs.

'Ztftgtttfmzr®', qui aspectu simus est, i. sima seu pressa nare: Piat.Sxtoipmpmw®*, qui dura est facie : seu cordis fui duritiem vult«prodens.

SxvAAo^cwss;^., idem quod xtwtw^ oWusr©-.

ST&t/sjrgixmsr®», qui estangustafacie. Aristot.ST{»yjt>A»3rje»ww®i,qui rotunda faci.« est. Aristot. deK.ft. an1m-T avtsTT^vzeTrx , verba ejusd em per so na.

Tcuffgir^tmxtxg., qua sunt ejusdem persona.

T aufairgimivrixM, in eadem persona.

Tit&um, circumspectio, i. ipsa circumspiciendi actio, cura. Suid. ex TsTgapu/cirg imtr& > quadratus aspectu.- (eü formam bris quadra.'™— a r a„..u c-.-:.,» si„ u;».,..,-1.,»,,..- A a Von,,, tam gerens.

, faciem meam ostendo, & conspiciendum me pra-beo. Utitur Cic. ep. ad-Att. ro.l. 7.

Thue. & Agath. Sapius sie dicitur locus e quo circumjacentialustrari oculis queunt: specula. II. Od. *.

Th&wzriQ>p«ti speculor, exspeculacircumspicio, schol. Hom.

Xlpram», ro, (q.d. quod est circa oculos, to arg« tois vul- flvpaai;, cqi facies rutilat: seu rutilus aspectu. Plut.fymp. 3. probi. 1.

tus, facies, Ac. Hefiod. in Erg. A'ylioy «süxgjtt®. ävtixx tpidycuife. j y Dicitur etiam esse gemma nomen e carbunculorum genere.OT^Vwra-oy.Xen.Pad.i.airjB^ojAsrgoVsazrovTsWpos-i.WsjeetAAov«^.; IlvpäTts-, rutila aspectu, cui facies rutilat. Apud Nonii. wiif&riiltfDicitur, >tj coram, in conspectu, in os- apud Diod. Sic I exp. zruptvifeir.

& Synes. ep. 67. ngov«sr<t 5 qpro argier«®-«, utitur frequenter Opp. j P’o hiyras, qui est roseo aspectu. Diosc-Vt & pro argo™sra<r per metaplasmum dicitur agocrasra«, apud j qua roseo est aspectu-

Hom. II. it, f In acie vQurtnrn idem dicitur quod fanwrw. apud, ZxvS-pazror, tristem vultum gerens, i rxtctfWrfo Svccr. Isocr.adDem.Xen. Tad. ,, Et, r<> ■a-^itrwum in navibus, prora, sicut Sc fiiravrev, Aristot. rhet. 3. Xenoph. Pad. I.

teste Eust. f Item ra-joVa/ars?, personahypocritica. ut,n^dirazrtifxu-ptttyv, &c. Luc. in lib.de calum. f Et specialiter, perso na pacifica:apud Poiyb. In novo Test. ar^«-*iar«v non tam depersona homi-■ nis dicitur, qudm de accidentibus ejus ik circumstantiis: ut, A*ft.Qim» zr^itraaev. Luc. cap. 20.&T2 1. f 11 ’iiruzrx, apud theologos,persona in ss trinitate, qua & -lirsfKa-«?, Greg. & v(pirtt.fiov<z, < 5 ec.n^orao-©., etiam, pro ar^Varara,, ä Platone comico usurpatum fuissetradit Eust. ex Aristoph. grammat.

XletZ-Miits;, personalis.

U^cTxzrSr^i, personata: pro ar^arajaraWr*, &cc. Atticis dicebatur vasxueum echino simile, leonum hominumve imagines seu faciesin oris ambitu pictas habens. Poli.n«sw<iiri«v, seu zrgitrawiotj Sc t persona, i. vultus factus, hy-

pocriticus. larva. Demosth. de male gest. leg. Athen. 1 . 14.n^orazj-iUiov, parva persona seu larva. Poli, ex Aristoph. Danaid.Decomp. Ah^oar^Vaiar®-, caprinam habens faciem.

A 4 «?i!ir^orazr©j, utrinque faciem habens : Plut.inNum.KtUzyeJtmzs^, oppositam Faciem habens seu obversam. Xenoph.Heilen. 6. & Athen,

A’zrm^mzri^n/xaf, faciem purgo : sordes faciei abstergo. Pollux exPherecrate.

AVjü'jwst©,, qui faciem pulchram non habet. Hcfych. f Item quipersonam, i. larvam non habet. Idem.

AVpovaaro, f verbum imperlonale.

Ai-rozr^ömzr®^, noo personatus ; personam,qualis est, veram gerens.Luc. in Tim. Basii, in Hexaem. AÜTra^iraw«. scripta , in quibusKutorexfuapersonadocet, nulla extrinsecus assumpta; Amnion,in Categ. Aristot. AiTOzr^mzrt^-Jzrsxsx-ni:, qui sine ficta personaagit, Athen. 1 . 10 . cui sua ipsius facies affingitiir, Hermog. Avto-zrgirnzr®* facere aliquid ille dicitur, qui in & sub propria personaagit coram quod agit. Syn.ep. 114.

Aörasrgomvra-»s, in vel sub propriapersona,cordm. Syn.ep.t 39. Sc 142.Aawuzpmwiu, terribili vultu seuaspectu sum.

fiiii&t verbum secunda: persona?.

A&rtpezrgotruzrety, eise secunda: persona:. Voces gramm.

Ameavuv©*, duas habens facies, bifrons, biceps. Herodiin. lib. 1.&Luc. ApudGal. ad Glauc. Am-^itraw^ exp. bifor-

me emplastrum.

Aisior^j&o-©., quideformi facie est, turpis aipectu.

quem in oculis gerimus. Phalar.

EVsfssr^ranr®-, & hspoar%omzrni$;, qui alius seu diversa: persona: est.E'regi-a-epmmxüs, in aliapersona.

i, persona dissero.

E»sr^3CTzr@., pulcher aspectu, qui formosa facie est. Aristoph. inPlut. A*hen, lib. 1 3. Itera speciosus, honesti speciem pt-sserens.Dem. procor. Item qui Irilari&la-to vultu est. Soph. in Ajace,t&izptrcizrai, hilari vultu,l*tafro^ts. scliol.Soph.

Xmvdpmmt, vultu tetrico, Sc superciliis Contractis. Xen.

Xxvä-pazrd^a , sum vultu tetrico & moesto, moestum vultum gero:contraho supercilium. Suid.exAristoph,Q'v nevS-f».

'( 4 »ou Xen. P*d. 6, ,<as « wif irxvS-piirumi>, iximi.

Tff T 2 uyßAXc/xtyav.

Xxvdftmufftst , vultus territus & tüoestiis , supercilium tetricum.Plutarch,

Sican/., vide in comp. cxöxjs.

St wyipaTz'os, invisus, cujus conspectus odio nobis est? ad cujus con-spectum exhorrescimus. Item ingratiis aspectu. Epigr.

%-nytpLnri;, cum odio aspiciens, inviso aspectu «Sc torvis ociilis Cer-nens. Hesiod. in Erg.

Tauinzrls, tauri faciem habens, qui est taurino vultu.

Tsgjt7Jra-or, monftrosus aspectu, portentosus. Honi. hyiti. iiiPana,

TnXasras, qui e longinquo cernitur. Hesych, Exponitur &,proculsemotus: Soph. in Ajace.

Tgaajnjf, qui triplici aipectu est,'triformis.

'Teyunfis, i, ternos oculos habens, feli triä foramina .- geiiusmonilis, tres velut oculos pensiles vel appensos habentis. Poli,lib. 5. cap, 16.

c.vcus, oiv^Aor Tissüznxs. Apud Hic. inTher. TvIpTySmss suntserpentes quidam, qui alicis etiam dicuntur TvtpAiyoi.

Y'^rip, qui vel queehydrope laboranti similis est: hydropicus, a-pud Hippocr. 1 . 2.cpidem. teste Galen.inlex.

Y'tyui}/, (substant.) hydrops,aqiia intercus, feli quL inter enteni ap-paret. morbi species, vide apud Hippoc.&Gaiesl.Micand. in Ale»xiph. ili cm'y ufyunpTvAizrxycc-iZ dyk ydccw itpvirytToy i/xtpahoy !A,A'ixQl d‘i 0 « yi\ats rs&ylii f Est 8c vjonip «r

morbus qui alias nominatur. Plinio urinat

profluvium, apud Gal. de caiis fymptom.i. 3. ^ y dicitnxetiäm sei-osa illa $c miicosa proluvies, qua: in partu egeritur,apudHippocr. de natufaihfant. ..

Yfyu&wJ;, qui hydrope laborat: seu hydropi proprius.

a-«. 9 -©,, idem quod utytoip- _ ,

Ytyazrida, «y, hydrope laboro, hydropiciis film. Dioic. 1. 3. cap. 12j./ 3 ojjS« tfucrxgvtrty kD-«)o!ivÄ^§ir , .

E’iv^irw, (»w/.^hydrbpecorripior. Aristot.hist.aniih.l. 3. c. 20,

Yzrmrioy, n, (q. d. suboculare,)pars qussubjacet oculis: unde siara»ztm. lliad./ie. f Item sugilsetio sub oculo, species ecchymomatis,qua: oritur ex plaga,sanguine luboculiim eftuso. Poli, f A qui-busdam sit etiam dicta fuit thapsia : utestinappend. Diosc. qubdsugillata < 5 c livores omnes tollat: Ut testatur Diosc. in descriptio»nethapsia-, lib.q.c. 137. -i. .. .

Ymizrtx, ra ,proprie dicunturbsla juxta nasüni oculis subjecta; ge-neraliter autem qtiicquid oculis subest , sidit & vzra-am. Fre-quentius sic appellantur ictus quos quis accipit, quum contun-ditur Sc sugillatur, Aristoph, in Velp, »gär ttot* -^pS fi» a