112 0 O P O P

Ö'pmos.k i monile; colli ornamentum. (Cf- AbSp» derivatum, 1 stationem habeo. Poll.I.i.

i. necto" qubd innectatur Si inferatur Collo. Eustath.) lsi -r- n-?- n ^oeoppti^a, apello, in stationem navem applico.

* - . -'«/ «wj Odyff. o - } (y^f/SV i nörwß*u.i^ > otfcce^. annMtnr. annli mr .• f*»n an^tlr»

140

Treerrs. yyy,i^zsias 3-’ r-n^5, H&h.vq&s Tfi, x.«j ogftxs.

E vpvp^.yx rroXu^ai^xXoy aurix' iw« XguV««». Athen. 1.6, xdjtoy -ni;i'. 'y.iry; og/ngv McsAiri, dyaS-es}©*. ^ Est & saltationis species*, indedicta, quod (it o£po©~ ex eu^otnwn; x«j nippet*; MM-Mco»®-, apudLuc. de sal. f Item statio navium : in qua signis, ab deriva-tur. (quod vide in loco.) quia navisibi tanquamin fulcro & sta-bilimento consistit, quam etymologiam respicere videtur Ari-stoteles de poet. quum a.k,thiu; ^iftgtiie^ iV> txr. vs jS o^piay, ivi, fjra-»«pri.Thuc. I. 4 , to» «üv ernt. iyntmv 'og/ugy. Od. ,, ot «, poirqoytxeirmt. Sic &apud Plut. & Arrian. 4 Aliquando & pro portuponitur synecdochice: ut apud Arat. <S'gf*9» etm^ptoyoi. Cie-ver-tit, quum coeptant constriugere portus.

Pertinentia ad 'äffe©*, monile .

O'^ki's*,:®-, s, h monile, in Cantic. Salom.

Kctßgpuoy, a,ri>, monile. Osca* c. 2.

Ytpi^puoy, dicebatur apud antiquos xyrpß.sUy ti y^voSy. Eustath. exrhetor, lex.

Derivata ab cpy/©.. ßatto naPsmm.

O'fKiff, «, ilafionctn habeo. Tliucyd. lib. 1 , Xtpiiyst.dy « »i KogitySto,ei /Axv. Metaphorice apud Oemostb. erra kett -f a/yni; o^poetv roi rotothn;. lub. ysce;. ^ Item appello. Herodot. d^poioy orso; yljj . Na-vis etiam ogpcciy dicitur, stationem subire. Dcmosth.xcq ri niAeio,i’gfto dyrcwju. Diciturctiam,ö§,««T)i, yaZy, pro ce pusa, apud Paus.O'gfti'C&h f itm, navem in stationem subduco, Se appello. Itemna-vem stabilio. Odr/lt^u tdo; i’ttnt; ‘ZretAuo idtpoul^riiy d^potnto. Il.|,T 4' irr tüyauy o^purrrropuev, etaixey tA$-y Nuf. Thue. o^pdsovri; ia*'tcyxvpoi v.

O ctusrxxf, appellor. Thue. lib. 1 , oc Tcajya.cpy.dCr.vrzi\ 7 r, xru ~T,x;tr 7 Tiri a.

'ttrOfintVTO,

O f,K<cir e,ipsa actio r£ ofpoitjov seui^iijfc^iquies in statione navium.Aelian.

Co/npoßta •

Ai’S'of/tti»,«, sto contra in statione. Proprie dicitur de navibus in sta-tione ad resiste 11 dum hostibus, & ineundum pr.eliuni paratis.TJiucyd. eJfaffixy arjosT«f XAiyir. Dicuntur & hostes alcroppicit«ÄiiAais, quum naves habent in statione inter se adversas.A”r«^«©-, s*, oxjij, stationem navium non habens, stationi navium

appellor, applicor; seu apello, applico. Arrian, 1. S.tföotsOffMtmft.aii©',’} ömt liyot tm; oySut;.n^wrepftnris*, appulsus ad littus. Synesi‘Zu/ioppotsu, simul in stationem applico seu appello.

Y'cpoppt(&, locus stationi aptus. Strabo 1.6;

Y ^opyAmt u t sum formidolosus alicui: metaphora sumptaihir tisdtot; ogftsi; xpvts%pciym rcirphy xiuf ■dnordhsliopiituy. Apud Synesiumad Euopt. v<pü*y.tH ii(&> erra tÄxtioy, de yvx-t i n-o.afy> j-Jj, non

minus nos terrebat metus, ne &c. f T^efftardicitur&xAyqMajydi ;, apud Polyb. quum in statione navibus & insidiis tegendisopportuna prmternavigantibus imminet, &c.qo^pttlji, in stationem subduco. Thucyd.lib. 2 , ckceAkÄ» nxritvtyegfiUcmuovM.

Tif »j/itis-ij, qui in stationem subducit, vel qui stare aliquid facit neHuctuet.

incommodus.

Atyoguta, e statione navium discedo, solvo, enavigp. Polyb. lib.i,£tcicav}is ets rltyYixi^tatjirpui/Ay,nuidortv^iy ft;tlu) A&ilui.

£,vot >stationem navium difficilem & incommodam habens ••ut, i’UTOf u©' aiyx/.o;. apudPlut.

E’yo^iT»:f,a, i, qui in portu stationem habet.

E’w»ql "lu, navem in stationem appello, applico. Synes. tiwywy dyn(.(*t?i hittatexUtm %L&.iyU. Hinc & Pass. apud S trab.

lib.

m®-, qui e statione solvit. Eustath.

M ’idem quod «p»£«sw. Eurip-

E’|o;«n^w,e statione de duco navem, solvo. Dcm.ixioxXdßisTiioiTiwyctZyi^o^ltnn ix tSxiuyv©-. Apud Eurip. in Helene, Eis yrivroy, 'ootx»txvffi*, ifsjqfsejeo", cxp. in mare e statione ducimus, quaicun-que sunt mortuis pra-stjnda.

E’4«f«i.vuiaj, e statione deducor- Demetr. Phaler.cxSoph. ci}nL «v

xv.yre zrxi ’oaizc hfistfigx; i^ecui'o/xaf, trrKiay

Eii-^Z-, stationem navium opportunam & commodam habens :ut, >.tu.!ulidiota©*. Od.JV

qui in statione est: ut, iipo^^i y?£s. Thue. Item subst«nr.locus stationi navium accommodus, apud eundem 1.;.

E it ■.otnoiy applico, appello, 111 statione lum. Xen. isrch) y.tm yttkpx;Ijj, xf «i iqse^uiyh; ÖArydpa; «vt», iiealtwir ix tS Sic Si apud

Thue. 1 .4. & Polyb. 1 . 1. 5 Item in statione me continens immi-neo alteri,insideo Si obsideo portum De II> o st b . k^>' ih/aro

o/AStA ityaigf-risy. Xen. Hellen. 1, tat; du m; ycunny Ihxihyaftvri ,ks seit E’i iovixB tti itya^ueex;. Metaphorice apud

Dem. Olynth. ^,rnXiy fs-iyd^leuitpogtiitr tei;icturi xcapoT;.fi tpogfiilß, navem ad stationem appello,applico.

A,t ipof,uiu, ( decompl) naves in statione habeo ad pnclium paratas.Poli.lib. 1.

KaS-c/ipAi'u, idem quod Polyb. lib.i, zrgos n ero-

Atoftßrtoy.

YynycS-o^ftilou-cef, ((feccff^e^siiboo portum: vel in portu me conti-ne». Basii.

AiKov^puVijs,», «, qui ad portwm applicare facit,& applicat. Epigr.MiS-ogut^v, transmitto, trajicio. Xen. Hellen. 2, tts 5 -o^fit<m\ ets E-.jvi,•auriti. Sic& aptid Plur. in Alcib.navofci®-, habens stationem omnibus navibus & semper aptamOdyiP. v.

n»j3e£ii£ai, juxta in statione sto. Pausiiii. Miiwr dvtctvjrt dt rrytclAUr,■ros zrfir llttrey aapiZqfti. Appian. de bello civ. lib. 5, af n miraüret;•yrxpdgfAtsv, r~ ot epuXxxs; 'dietattixrrzty.

TUpiefftiu, cladem circumago. Plut. in Ant. i hgxjäpiiiy j T B^yjt-

alujuy rot fcAoy ot, Tx^-yrov» ur&twqpcr.n.

W&tofpei^oi, in stationem circimiaqo. Poli, ex Demosth.XliSAo^uiptftuf, classe, statione, concludo. Thue. 1 . 3, tSyto^trm stattn

To ndo; yorov 4 yroXyo);.

Tleoo^uia, ante enavigo ex statione. Poli. I.I.n^oirojtc©-', statio. Strab.

Ö'PNIZ, i 9 -©~, o, i, avis, ales. Odyls. o, SlV«^ ci kvh% \-mt%roh\tn'opvt;. Iliad.f, ’igwssi Ätyvpri duahtyxi©.. Dem. 05 E„c

'opytr^uAncaU. Et, opSray d*^. Ap.Xen.&Plut. f Peculiariter degallinaceo genere dicitur. Athen. lib. 10, ^*«»«x,r or-c-»Lc«vr»rirrizsXeioyoo^yt;>(sPl£?täpixct*i,rliysoi>^.xZy.A\.h^iido(ttsyß Bly ^ ( ^^* tTixiou, gallina domestica. Sic ögyi%yäx, in Geopon. J Dorie*dialecto dicitur «f«|, undenominar. plur. apudTheocr.idyll. 5. & genit, pl. ögjtßty, apud eundem idyll. 2 z. Etymo-log. dicit, ab «f«fieri' 4 ir,&;pleonasmo rS y'o^tr ikvß i^xi.

rspoy cruS ©•.

£©-, ö ^ i, ad avium naturam accedens: avium spe-ciem gerens: ut, c^ytä-dl'n; jyiAia/, ventriculi quales sunt aviumAristot.

O’^w' 9 *«©*,, x> e, ut, Igy&Mi xfiar, avium caro, Aristot. eth. 6.c. 7.6c,cgy&etoy adeps gallinaceus. Diosc. 1. 2. c. 89. Pro eodem di-citur etiam o^vsSi©-, apud Aristoph. in Nub. f Interdum«^,®.&ö{w' 9 i@-, pro gallinaceo usurpantur: ut apud Athen. 1 . g.S cri-bitur &«£«'$■£©-, pro iisdem, ut, cjwjtu xt<pcc>.i, apud Arat.0 ’{u 3 i«>(jf, S, o, unde (se. ewys^tep <ß&,) avium historia, li.

bri deavibus: Dionysi de situorb.

0 ’^w 9 i*r, x,i, ut, 'opytiku; yupoay, tempestas qua aves perimit: velhyems qua frigore aves necat, Aristoph. in Acharn. J o’{»iSi«fdicuntur etiam venti quidam , de quibus Aristot. de mundo.^ O’^viSixf tertius est ordine post primum,qui solanus vel

apeliotes, ad aequinoctialem ortum, versus eurum. Ille & rectenuncupatur intnu;, vel itim©*, aviarius vel avicularis.

O'ptStoy, Si oqytjuptoy, u, to, avicula: apud Plut. in Artox, ike» pul-lus gallinaceus, apud Athen. 1 .9. & 14.

d, aviarium, vel gallinarium. Columellaiib. I.c, 3.0'§«)»«-in avem muto, in alitem converto. Athen. 1 . 9.

O’p&dha, aucupor»aves capio. Xen. Hell, 4.

O’qy&rrfiopiap, auguror. Suid.

S, i, auceps. Athen. 1 . 6 & 12.

Cffyiss*««» us, b, augurium, auspicium. Suid.

O£vioy,x,ro, avis, ales. II. r, O gfttityrrsJiota ^laxayopm «»,«. pkt.n*•jr", etXtraiy ogviojr rrjtpcs.

O’^vso«, in avera muto, in alitertt transformo.

O'^’ieirr,;, 0, auceps, vel qui aves vendit. Pol!. I. 9.

O ^»xwtTiev, avis vel avicula: vocabulum Doricum aut Boeoticum.

Aristoph. in Acharn.

O ^sonina, t«, avicula*, idetti.

Comfofita.

A'y^üffuS-ttifitiegihinx. Theophil. 2.instit. jur.civ.

A’«5,®-, x,ird i, avibus carens, quo aves nulla: accedunt. Plut.defort. Alex. &Luc. in Hermot.

A’-» -o^yfya, Siidnpydtc, in avem transformo. Strabo!. 6.,A'rrogyijve-Kteu;, e, conversio leu transformatio in avem.

Ahtroptt;, qui adversa ave fit. Eurip. d uVo^ns* oiww, infelix auspicium.Kih^nr, qui bonis & la:tis auspiciis fit. ut, <sSo%ytS-£{iyxyt/djcvs-Ucipopi;, inauspicatus, infaustus. Aeschyl.

- -dj>i, avibus aundans. Eurip. in Iphig. Taur.v«si'*

S7T CMU*.

QtMQHfy avium amans.a>iA«§w 9 i«> avium amor. Aristoph»

OPOBOS,s,«, ervum, legumen , de quo DioscOr. lib. 2 . c. t}i.&Theophr. hist.pl. lib. 2 . c. 5 . \)ide & Phitarch. in Gra '0 qua*st-Quidam deducunt rrapß ro epierrs^ dsd Tcirßolr quod boveveo vascahtur & saginentur.

O'pibiy©*, confectus ex ervo. O'poetyoy ctXdi/foy, apud Diosc. It.c. >3'-

O’ potiu;, u, i, ervo similis, ervi speciem imirans. 0 "/»S«

apudGal. simpl.nicd. lib. 6 . O'poSid; AtSaoaro;, tus ervi figuramhabens.

O'pootrr,;, idem quod epoSix;. llndcin feem. d.l'i'ne s.nc:&in globulos (seu erva) formari solita.

-O’föftiw©- , ervi magnitudinem habens : qui ervum aquat ma-gnitudine. ut, ipoZtääcc i^smrorta, apud Diosc. 1. 4 . e. 1 1;.

O’pd?ioi',x,ro, parvum ervum, seu ervi granulum.

TlcsUf°Ser,(cemp .) herba* nomen, de qua Diosc. 1. 3 . c.!?".

OFO 'A AMNO X, *> o, surculus, ramusculus. Hesych-