ii 45 O ?

Am/wo-is-, conversio in serum. Gal. in lex.Hippocr,

E’|o pfttyt serum exprimo. Hesych.

Der&ata ab afa 5©*.

0'fp<bfor> ad caudam usque potensus. Gal. in lex, Hippocr,

metuo, timeo, Hapii riy 'oppn (verum sic compo-

situm erit, non derivatum. )accidit enim iis qui metu pertellust.eurut circa 'ippav sudent, ut traditHesych.itidemque lchol. Ari-stoph. nec non Eustath. qui dicit, sumptam metaph. ab animan-tibus, qua: in metu caudam (ubterfemora contrahunt.Aristoph.in Pluto, szShci 'aptaoS irttyv, i. <po£Stoaf. Eurip. in Hec. n*7ij£m £^£7r£w'i/t/, oppaohtvjnyixy, Dem. ad Philipp, eo. xü ippaonyojt(ße ritt ixevtis S'twa.pi*, ptnrt xtßfiyue xyUrxpßßlwa^ «ja? aurby, ^ Scri-bitur & ipaiia, unico p, teste Eustath.

O’ppaSlx, sive bpubix, i, metus,timor. Eurip. in Phcen. & apud Thue.

O'ppuri'eae, non sine metu, meticulose. Hesych.

Compoßta ex hppaiia.

ÄppßSy, non metuere, non expavescere. Eustath. exErennio scri-bit, »privans huic verbo incise. § Quamvis ipse sentiat, appttiStdici pro ißpai'Sy, sicut Xfu<p>s öc.tfx0ie pro eodem sumuntur.

AppWI»i metus, pavor: idem cum iipewbix.

Dccomp. KxTxppabiu ,«, extimesco, metu consternor. Herodot.

T 'itjgxppuMu, metuo super: vel siipra modum metuo. Herod.tierfj«f-paHu r>5

lUxhpialia, idem qu«d ippaHx.

1'xtpfuHiii, aliquatenus metuo & horreo. Plut, in Pericle, xxjyrxt.afy aii!w i sciris oeiß/ß -Jazpfucei *0lyjy.

ÖPTA A T S, /<? e, pullastra, vel galiina. Nicand. in Alexiph.ssf-07, bXisxtz tobt T. ßoexke Öpß/.itx'.y^tirßoiv cttf jsiy/jSriV» ystctroi; E * * * * v *-

a,«> dicitur de pullo adhuc implumi, apud Theocrit.idvll.r 3. & de gallinaceo matura:creatis, apud Aristophan.in A-charn.&apud Athen. lib. 14. f Nicander pullastram etiam, seugallinam, appellat iflaP.tpty. in Alexiph.

O’flaMzÄ;, idem quod «gleeAi#©-. Nicand.

Q’fabigu , incipio explicare alas ad volatum , more implumiumavium. & metaph. incipio in altum ferri. Vide scholiast. Ari-stoph.in Equit.

(cwwp.)idem quod öj&Ai's«. Aristoph. in Equit.

6 F T T ~, vy®-, i, coturnix.Xclioph.oi re o^rjyee ot yri^Jixsfor}he ifo■f (prnhu (pspttcciici, Hdtem herba teste Theophrall.

bist. pl. I.7. c. 10. & ITin.l. 21. c. 17.

ÖV YZ A, r,s, ii, oryza: ex genere Tmmspm, frumentaceorum seu fnicgum, ut olyra. Diosr. I.2.C.117. ^Dicirur etiam «pv£«y. Theophr.

hist.pl. I.4.C. 4 , f&X.'.oy j azrftpbirt t'o y^x/xatoiipv^oy. i| X Tofytp/ji.T Sn j 'i/ygity rp Cß. xj «fetyrlc&iy iloy wVJji©'. oÖireyrtsy J Trjytipty xstyv-

jycc/ngict Ttyscupcu;. Vide & Plin. lib. 1S. c. 7.

OPtM AT A0' 2, 9, i, strepitus, fragor, tumultus. Proprie in mort-tibus, quum ligna scinduntur. Odyss. t,( dcCyclope, fascem li-gnorum ante antrum dejiciente:) E "xfa&ty ss xyr^eto ßxhwy ipv/nff,-yitt tjvxey. Et II. w, T av ss’ a>st ipvjbptay ayb'pay opvpytsdbe 'epapey 0‘J-ps@* Gv ßy'ro>;e,i’yt$£y & re yiyer bxxy. Dicitur & generali ter de quo-vis strepitu. liiad.^jde Scamandro^Vs WnS-ffsiar 'rrtSTo/xtyaAucpv-py&süÄ. Etll.f, (ffnavvDj ävS'puy ixipitiijlciuy itvfigt[7ie. Et II. ß, öc A",

TöAyf c pty/ngtftlt c pupi.

& V i' S 2 sl, seu ipiirla, F. v&,P .tepv^a,8c Att. epäp^»ifodio. II. m E xS-

«&■£» 3 ß xS-aa* ipu^t/ucx sfivth ralp^oy. Xen. pa:d 7, ipvrltiy sm rme

^JxboTrlTsXdt/TfjtzteZ.Thuc. 1.2, "Jetvyoyoy ix s yrcXias ipv^xvlsf, fo tlbcuniculo. J Item perfodio, facta folsa demitto. Xen. in oecon.ipnlm t* <jSt3«. Et cum genit. Soch. ir, Ajace, Tmxs ipv^ue, in ter-ram perfodietis: ubi sub. yjflx - Altern perfodio,pertundo. Athen,lib. 2, lix \omt(JI’ip!jTlay xfttbini<rxmy. ^ Item circum fodio.Theophr. bist. pl.lib. o, ( d e i n ferp i t i o)«»f t 5 to H xy S^^spiimsspty, 'ceityxei teiycpjr]c-iv :nT, J flv.

O jvyiräitMf, sive r -t\i '.'- um- fodior, estodior. Herodian. lib. 2, -mvciy

v epvTlifSj//ey, b/k' Qsx byiptwpiaytyv&ig, tidießpoi.

tipvypyt, t», fossa, fovea Xenoph. in Cyneg. & pad. 1. f Peculiari-ter sic dicebatur Athenis fovea, in quam fontes conjiciebantur.Harpocr. ex Lycurgo.

0 w|,v, eae, 4, fossio, folsura. Suid.

Oivfi q. d. fossor. Hesychio est extuQ)-, vel exxlfm cij'©-.

Item piscis quidam, Acanimal quadrupes, quod Dorcadcmcolo-r« refert; de quo Aristot. öc Aelian.

Qfvx-ni^w^ i, fossor. Philo de mundo.

Ofvxla;, 9,1, fossus : ut, t hpux-ni, II. I, & apud Plut. Itent quifodi seu effodi solet, folsilis. Diosc. 1. <;.c. 126.

fossio,fossura. Plut. sympos.l. 4. probi. 5. Altern rostrumsuis,quo fodit & vertit terram, apud eundem ibid.

Composita : ac tnmum cum pr&p'oßtteKe.

•fctytira, fiveampiirla, effodio,quod defossum erat, refodio, etuo ite £ ra * Plut, in Agesil. ixeAubs, ptittoy yexgh byopoi^eiy, riy Acycy

t 'jjjTbl ei,sirty.Top'JTAiy.

Aropoto-tuoj, & bvopyTtopuij, effodior, rcfodior.LuC. ayopapb^ß-ajymw-pte “esTD TfliE (tptbZXiSiyoy.

Av'fep’josoi, vel «m bria, contr.l fodio, e contrario Fodio, seu hostiumcuniculos transversis cuniculis excipio;

A5r«v«-»j scu iorreü-ßa, des odio;

O P 114^

I Kcnipß , canalis sub terra fossus ad ducendam aquam, f Item pro-pago in vite, id est,palmes vitis vetulus, quiin terram 'defoditur,ultima tantum sin parte extante, ut nova inde vitis pullulet.Eze-chiel. cap. ,7.

A irbpot, ab Hesych. exp. {cilsiira sive fissura.

A<»per 7 w, perfodio,fodiendo penetro. Thut. L 2, aVapsWefeTWJOj»-yve rotatis, perforatis dc perfossis parietibus. Metaphoricdetiamin paff voce sumitur, apud Dem. in Philipp, 3, »ra> tfjfxuf S^xh*pteju >Cj hepuptispejat, ita perfossi sumus, 1’eil destructi.

Aitpvyftg., r«. fossa per aliquem lcciim ducta;iXiopoyl, fossa. Plut. inFab.

perFoflSo i proprie parietum. Suid.

Auopif, fossa, idem cum fiopofagt. ^efvch. Itesii canalis. Theophf,fib-st. Exponitur etiam cuniculus, apud Strab. 1 .5.

Atyjy.%t, S, 0, qui parietes perfodit.

£’|apvV 7 «, effodio, u* wi^Apw,effoslis oculis. Piu*

tarch. in ArtoX.

Iciicpvhe, effossio.

Xtu/siopJTia, simul effodio. In nov. Const.

K xroporla, defodio. Plur.in probl.Rotn. ^»'t> pth Xtipctel'uc 1 yiwdsxxi»Kßfet Aristoph. i A Plut, LSZSv tantSfv(i ■(")($•? ytfyymu

SicHcrmcg. ttgtropoTlny^vcioi, defodere & terra obruere aurum.Exponitur etiam, humo, seu sepelio. Unde pass apud Athcn.l.3.exArchestr. swbt&e etystpiöptbc.

t,x^pvpff, i, defossus, i. defossio, ipsa actio defodiendi. J Item idquod defossum est. Hesych.

KartpvxTie, defossus. Suid.

Kcemiß, defostus. Unde, XUeon lapidibus in terram de-.

toisis, Qd.^, ÖC y&Tztpvfcitoji Xfyiei, O sii.

K xticpox®^, V, Cj^y, idem quod xgympv^.jDecomp.E .fysoTopvrlu, defodio, i^ropiirla. Instir,rhy/py.xctTcfvi]a, juxta defodio.

Xi>[y&Tcpvf}&, und defodio. Luc. x. rcy xX.cv y-vn;. und

inhumaruht.

Y otoys-topörla, sub terra defodio,

T 7 rcty,TtipVz&', defossus lub terra. Theophr. de caus. pi. 1 . 5.^. 12,II xpopoTcru, fodio juxtl,

IlsßzofuV™, circumfodio. Theophr. de'cäus.pl. 1 .5. c . 6 ,

Tlfcopurla, fodio ante,.prjefodio,

Y'w«fvT 7 w, subtusfodio , suffodio. Item cuniculos ago. Luc. de ca-lumn. -csnpvTiimicK^-riss 5 -tu.iXixeb<Pxipimf i ftemsubruo

ÖC everto. Chrysost. comni. epist.ad Roman, v/j» tätixacunimporloii.Cempoßta ßxf prxpoßtiene.

s a, c, qui terram fodit, suffossor, qualis <ur«A«f, talpa,Ticifvxia,ü,£\. iffodio, cuniculosfodio. Herodot.

MiArxpv^®-, minii seu rubrica: effossor. Poli. 1.7. c. 23.

MiXtupv^ia, minii effossio, apud eundem. Item locus in quo effodi-tur minium seu rubrica. Eustath.

NrcfujajV, f©-, v ^ *, recens fossus. Nicand.

V‘tCupv%(&, radicem effodiens. Epigr.Iib. 2.eilßpvpßa, radicem effodio. Plut. efet bjvf.ixs-.

Tx(pßpv%©~, vallorum effossor,

TeipupvxTrX, sive Tct£fSxTr,s, x, ö, murum persodiens nt in «des ingre-di possit ct furari, effractor, effractarius.

Tdi^ipT;©-, idem. Piat, polit. >. & Aristoph. in Pluto,

Toipapopiix ,parietis effractio. Xen. inapol.Socr.

parietem effringo. Aristot. cthic. l.i. & Luc, in fomn.Tn^ypy^nf^t, ro, foramen parietis, ut, ■toeyußfrug. yx?ie, apud Suid,foramen per parietem d fele terebratum.

Tvpjaip^©-, qui busta eruit, spoliator mortuosum. Theophyladt.epistol. 13.

Tuu,Zafv%ita busta eruo, busta fodiendo aperio ut fepulchra depr«.

der. Aristot. Et Synef. epist. 143.

‘P^ex^pJxritS’, Sc (pgexmpvxQ-, putei seu puteorum fostor, putearius*Dicitur &, ipfeopjxrra, <Sc <j>£tccpvyJSy,, apud Theophylact. epist. 24*&c Plut.

<P(eapi^i'a, & tpiecpvxlta, puteum seu puteos fedio.Plutarch. & Suid,XxAxufjpjcy, x, to, «rifodina.xraria. Plut. lympos. Z.

Xpv<nupv%@~, auri effossor.

Xfi/i mpvpsitty, aurifodina: locus in qu'ö aurum effoditur.Stfab. 1 .3.

0 ’P<I>ANÖ 2 , S, «,orbus parentibus vel parente, pupillus, iit,

<ponit rixyx. Hesiod. in Erg. Od.v.oj 5 Jaorani 0 (<panej ci pty&peumy. Aeschin. Ctesiph. vj&tis i^xo 9 i,i>ye'i-xxlepeslm»

cv toT rroAipw t; ji a ö’-jt///], t -* e . Interdum additurgenit. 5 txtqos, utinepitaph. Dcmosth. i^uviisys$v%&,TrxT%it ,Generajiter etiamsignificat; orbus. Ut apud Piat, dc leg. \.J, h&xvoc ‘xi^iiiy^ Wcß-pay. Metaphorice apud Gregor. iß>xebe r erfxyfß.m>y r^ieis. Di-citur ÖC, iratos »?*©», apud Eurip. & Icßpaxiyß apud Piat.

Etymol. ab ifipyie deducit, i. oy-arnyos, itidemque Hesych. 35-(pyoiix, expon, noma» v, öci-xormb, addens, hinc 0 £<ptwby dici rty ci

(TXCTC 1 oiicf.. _

S, «, pupillaris v ad pupsUumfeu pupillospcrtincns: ut»iz<puvu& m/xioAcux. Plato de leg. f Interdum idem quod «gipWr,Ut Iliad. ^, Mi orctjeX btfcurtx&b ß-iiits-,yi,pLu ts yjMrtiyjt.

0’%<pa*tx,i, orbitas. Aeschin. in Ctesiph. Herodian. l.i.

Q’^exZa, orphanüni reddo, patre scu parentibus privo. Eu„ripid. in Qrest. U^oMyrScra. ss’, a/^y ßüv Qi^aytin rkxftm. Etgefceralib privo, Uk ja Epigrasamat, in&i&s&i fyft&rm-, (pl-

»itu