1257 n A

pinguefacio, pinguedine distendo.yxi»&h ydAa, apud Diosc. I. 2,vel:j, colostrum. Alii leg. ut I. 6,cap. 2 6, ifiTH-m/.&b ydhx, lac cui admixtum coagulum, lac coa-gulatum.

TfM% 7 nav, pinguis,pratpinguis. Suid.

K »famcum, idem quod ttiskyw. Ael. var. hist. I. 9.

fUy.Ktcüva, circum pinguefacio. Dion. desituorbis.

nAXn 02 , k, ö,i), obliquus , in latus versus, transversus. Theo-phrast. de caus. pl. 1. 3. c. 7, T«<pgKc ipucsoy^y, rdtyky rpAxy.ys^ rar 7ostia;. Piat. T E5r’ \%dra itgfyißpü y rb yh äysrxozoycv, tot M rrhdytoyi^£?«As^re». Plutarch. deaud. poem. yit 7 tarn AöyuzrAdy.@^,o)mc^■zvdjygori 7 t»i>y,}iti)ss tauris. XIAetyia posticum, Dan. cap. 1.idxri wAayfSf, ä latere. Eis T0 zrAaj^o», in latus. K«r« TosrAajesy,ad latus.

JIXayiof, oblique. Itena non aperte, obscure, item dolosis Hefych.

JlXxytaa, & rrAaydß, obliquo,inobliquum seulatusflecto. Pollux,lib. 1.

IlAayx^&y, exp. Sc, obliquä nunciare- Item^n errorem impellere,decipere. Hefych,

TSAayaays;, obliquatio ; apud Hermog.

JJaoyerAdy^s, ßorups aliquantum obliquus,

napxx-Axyixfy, obliquo: unde, Tta^zrAay.dira;, Hefych. exp. trAa-

n A A'AON, a, rc, sive vrXdJ©-, B, i, humor superfluus, humiditassupervacua. Hipp.epidem. 1, idpd-rs; erden 'ruyre.&sy, rxAv; e erAd-Et in lib. de giand. bto a-Aeiihv gbtc iyayy nrr$ emyfilt, Dioscor.lib. x. cap. 21. (de agallocho:) irxdhii 's arma» rapn^pped,

huraiditatem qua: natur* modum excedit,seuhumida stomachivitia mitigat.

n AaJ^fi;;, £©,, 0 -5-9-i, & srAüciW, £»7©-, 1, humiditate nimia abun-dans, uliginosus, udus. Hippocr.yiwswK.l. x.

UAx^apo;, b,«, pra:luimidus, uvidus,udus,nimio humoreabundans:ut, zsrA a}apö; siyy%@», apud medicos ; & rrAa^aß. sA«. rrA«^«M<r«gf, caro spongiosa. apudDiosc. lrem.tvA«^«^ ^.[pppapifyyra ,apud Hippocr. de victu in morb. 5 Item, laxus, mollis, flacci,dus : utEpigr. 1 . 4 , 1 '^pZri zsAa,hip!ivby<piMr,ya>tsyltv.

I1A aodpotyso, to, flacciditas ex nimio humore : uligo, mador, nimiahumiditas.

HA «Ala, S, (& poet. zrAaKx, apud Nie. in Tber. & Apoll. Arg. 2,)nimio & superfluo humore madeo, abundo humore modum na-tur* excedente. lXc,rrAaJSyra isAa, humo re prägnantes gingiva,seu madida: pituita gingiva:,apud Diosc. lib.i. cap. 13 3. Et,«rA«-Jlisy qcyx%(§y, apud Suid.

IIA ÄZ fi, (E. arAnsy!«, addito y tutfmia; gratiä. Aor. i.Is-Aayf«.)errare facio, disjicio, errabundum seu errabundos huc illuc agi-to. Od ß, TIAdss'yunyoyfgcg, yc-epdy cs sxSx/As xunstAx. Od yfslx, Ountß^xroiyoi^Ad’Ci os Aeri srciT^sJ'©- amr.Od.ai, dthdy$ $adtym TlAccyis,Aot' 'S.txaom; hup’ iA%ycx em iftAoym. <j Dicitur &per syncopenprowtAci^a, de quo supra in HsA-rc.

tlAd^oya/, vagabundus jactor.l OdylT »> «c^A-cH« NA-sy^^v, quimultis vagis^ue erroribus huc illuc jactatus est. Plut. in Philo-peem. cv«tk|x« uroXesi ay tat; Trr/.sn 'aAx(diyiy>i;. Lucian. arAee^o^iEW)ylw ofed 71 Urp/*J (v oea r£ hu dOpeiv.

IIAtcyxujg,Sjj©-, 0, erro,vagus, erroneus, in Epigr.

IIA«j,xto£-, b, i, idem. Ut, vAayxriy 'uJhg, aqua erratica; in Epigr. Et,wtTj«/ zrAxyxrxi, petra: in mari vagantes 8 c errabunda-; OdylT y..5 Item stolidus, stultus, amens, hujusmodi enim hominum Mense statu suo emota huc illuc vagatur, nec certa:cuiquam rei adha:-ret. Od. £f>,n?ibi xyy.zsuAa'nhx<^kpH;,ayiytpr;erue,Z'm, rtAayxri;

TIAasyßouiyi, y>c, i, vagus error, vagatio. Od. DA ctfxfasiwiK em

L?r tytKMTSpoVCO&O ßgöT 07 iTi,

W-.xy.U, «£, i,, error, erratum, delictum. Hefych- 17 D> Sunt tamenqui non a arA d'Qn, sed knrxixa, deducant, quod instar laquei ho-minem implicct.

Composita : aeprimum ex erXa^a, & arA afyyaj.

A'AiVa*/ä 7 ©-, b,ö >§i, marivagus, pontivagus. Soph. in Ajace,

A’v«?e-A a£a, sursum ac deorsum errare facio, oberrare facio.

A miarA«^y,aberrarefacio vel evagari. Apoll. Arg. 1 . 1, A‘Xb.urccy.hT)j Ab äs» ilnar A«>|>i£» (i.ciiijs.

A’ynurXd^oftcn, aberro, evagor,seu vagor a. OdylT -, UotxlydimuXxs-xjxr oür 7 riiT^@y. Sic & Jl. 1/.

E’warA vagor in, vagorper. Nie in Alexiph. ^/<r(pxXipcl re

xH °^arA«?s>?£r S i c & apud Euripicf. m Bacch. vi£(st>r% Xoicxis-

Eyis-XxQsirx Aa/za«®- expon. cursitans per prati delicias.

quamvis ibi legatur lyndTpam.

i’ yzrhäloucy, idem. Nie. ibidem.

©«AasroarAa/ir©-, per mare errans, marivagus, fluctivagus. Eu-rip.inHec.

Nux-nzrXxsxT®^, noctu errans. Aefchyl.

O’easrAsi/xT©-, montivagus. Oppian. de ven. 1 .3.

Oä/woVAct/xT®-, coelum pererrans: vel qui sub ccelo vagatur. Epith.nubium apud Orph. hymno in nubes.

nxXiyTjXd^oycy , vagis erroribus retro agitor,,seu iterum oberro.II. a, nw oly.y.i 7 txXty. 7 itXxfys)i^i 4 l'ico A'sh Aartvflfxjox/y.

H°rAijlrWA«si-,T©->iterum errabundus. Aefch.inProm.

n«g$rajAt{£«, ä vera via seductum in errorem impello : vel vagabun-

n a 1258

dum duco secus viam rectam: aut simpl. seduco. Od. t, yy.rfiyr.-spt

ts avz.ft$tQ I g^tovov T^ilud^Sj Mati&ay.

nxgazrXx^ey.xf, aberro, seducor.Eurip. in Hippol. fl« otapstoXttlxSlai

yvtifMis ayxjzis .;

IliiAuarAasisT©-, multum errans, qui multis erroribus huc illuc agi-tatur. OdylT f. Soph. in Ajate, irohvnXdfx-mr f-xiay aeaSy^e > deambagibus verborum,

TWtaA^/xr©-,longinquus, longivagus. Aefchyl. in Prometh.

Compoßtt t ex Ttskaxlx,,

tc y.Tzhixi©~, peccato carens, justus. Schol. Sophocl.

Aidem:seu qui nonaberrat, &frustratur. Sophocl.inTrachin. Citt.u Ttr^fuy Atsy aymt\dxy{^y&ihx l'.ps Ityyyy Ipy xt$i.

A’jKtoAaxx«, «,peccatum, erratum. Eurip. in Hippol- Steph.

A’ ymhäxioy, idem quod uy&haxm. Pind.

A’ftarA axio, 5 , f. ijot, pecco, delinquo. Ibycus,^' ndyWXxi.zay> nyy.y ycxp tivsuvnry e.y.&syi. Aor, 2 , dy.'ahxxd’/ t qui aberravit,frustratus. Eurip. ,

A’ y.zr'AO.x.iyy., ts, idem quod dysrXxxla.

A’ yztÄxxitrxoi, pecco, dysXxxAoi. Theog. Pyth.inlib. tdkd ^s-ra».A’rdfcwAaxT©-, ( comp. ) non errans. Soph. in Oedip. tyran.

n A A' N H, »?, i, error , erratio. Herodot. lib. 2, xcy fi iycmrt coVhicih, s iS'ayn ts.fcy dy 27 nicU<jy hzusfej. ■ztXciyhj A’tsßys.a. Demosth.pro cor. 1» GthtTS, Uti « iy.ii orwipsa. arA«»!, T«A«-MA«« 7,

rar» ; J Usurpatur &c metaph. sicut Eat. error, epist. Petri 2.c. 2,tbs clx -srAccv/j dvotepstyofijjgs.

IlAayijs-, >)T@*, 0, erro : vagus, erroneus, vagabundus. Plutarch. inAlcib. Irem )tA dytjlsr, sub. «eips;, sidera errantia. Piat, in Tim.Plutarch. de exilio.

m«*©-, i, idem cum TtAxyv;, quurn absolute ponitur pro zrtMitily-Jpom-©“. Athen, lib.i. Matth. 27. Item fallax. Fraudulentus,xnerrprem impellens : ut, 2rA«t* JSgy, apud Mosch.in Amore fu-gitivo. Item ludst, idem quod orActyu. Sophocl. in Oedip. Tyr.Exponitur etiam digressio, seu vagus sermo, Sc vaga digressio,apud Piat, ep.7,

W\aywy ßi©*, vita erratica, vagabunda,inEpigr.tlAxydx, 01, f. ijrai, i recto itinere abduco, vagari facio. Herodot. XX!Melpom. urAxycly y.r,xtn Ut seras. Plerunque significat, in erroremimpello, decipio. Aristotel.rhet. 3,« fi assxityTrAayä. Mare. 1 3,

ßAizrsh fuSris uyfis TrActviitrq,

nAcutttoyafr Sycy, erro, vagor, vagabundus obeo. II. ■sysaryroi j arA«.vuuys) dyd 'biygy. Piat, epist. 4, z?Aaor, 9 idyaj xoAtw rczroy. Metaphor.apudlfocrat.inPanath. oiyaf^^uyxytstfäysi^iyirrhayyisUo. Sic &apud Herodot. 1 . 2. Item erro, vagor, i. locorum ignarus modohuc, modo illuc appellor. Xen.Pxed. 4, cijjri) i S’/Sxop aboyemcgPoyiyejy'aJiSy r^tSaTmixActt/aoro. Luc. de calumn.cv mhu at Aetna-yirats. Etmetaphor.erro, i. decipior,in errorem impellor. Ifocr.in ep. ad Jasonis lib. ö yßiymit 2 sg.yoiMt urAav&i>%.

HsvAawfi/iat, (adverb.) vagabunde, more eorum qui errant- Ifocr.in Euag.

nA»»«?,£®-, b, erratio,vagatio. Thucyd.lib. 8. Item error: Dio-nyf. Areop.

IIaWtw, », 0,erro,homo erraticus seu erroneus. Ifocr. in Builr.enc.Plato de leg. 1 . 2. Et, subaud. planeta, stella erratica. Item,arA*r?Taj rrvpd&i, apud Hippocr. sect. 13.art.22.

IIA£»»&<©?, erraticus, vagabundus.

nAcuntlk, idetn, ; ut, arA««i 7 ««q>«, apud Piat, de leg. I.

HAEvl-v.idem quod zrAavayuf, oberro, errabundus fum & vaga-bundus. Aristoph.in Avib. E/,«>MT«> -vA«OTv2?°^-e!,;

Cempoßea.

A’eraActok, £©-, i yß, q.d. fempervagus; qui perpetuis erroribus hucilluc jactatur.

A’cWa«»©-, 0 rß, idem, in Epigr.

A'awA*»«-, marivagus, pontivagus,in Anthol.Epigr,

A'AxsrA ayix, i<„ erratio seu vagatio in mari, ibidem.

AdycetrAavdoycy, idem cum rr'Awdoycy.

AVacmhW, tuinime erraticus & vagabundus. Aristot. de mundo. Etcum genit, apud Piat, in Tim.

AVa«»««, i, non errare, nec vagari, stabilitas. Suid. 1

A'otVa«v©-, erro, impostor. Hefych. c/

Adm>zrAaodo>, aberrare facio, vel evagor. Aefchin.in Ctesiph.xr« jy»tdmerAMiZ iiyy; Abi ■? dsnjirtus. Luc. ibi*rAa#ßy i ßxAoycy TOT AÖpy.^ Item, in errorem impello, decipio- Marci cap.^13.A’urovrAcwZycy, aberro, vagor, evagor. Cura genitiv. Chrysostom.ec T ördtcizs isfjp&jzr©- AmsvAiOT'cTsci» unctas. Interdum additur Pr.vposit. Abi.

A’OT*rA«W«r,i, aberratio, evagatio. Afistot.rhet.3. Figura-nomen,quxe ScAbnhoi^tr. Jul. Fix-m.

Biol A^r, qui victus qmsrendi causa huc illuc vagatur: mendicus.

apud Nonn. ßtawAcwkt exp. mores lubrici ik inconstantes. ^

E->«-vAE5,q.d. luctivagus. Nonn.

AuWa^©-, infeliciter errans. ^

idem quod®-A«»«o^. Piat: symp.7.E’po,% ) vAdy@. 0 l}f@**>’.eAä'(§r, amorem fallens. Epigr. 1.2, mCicad.eLaoc^, qui feliciter errat & vagatur. Oppian. lib. 4. de Venar.

N vxhvAaeif, qui noctu vagatur, noctivagus. Oppian. de VenatJ.3.O'hitTAcmto), errabundusiter facio, erro, pererro- Aristoph.OiyoivA,ii»i5T©-', vino errans. Eurip,in F. Kcso.

O'eaarAc»«,-, montivagus,inmont^errans. Nonn.

Ggg i mex.