1503 ^ -<rv

"Zylrts, scirri, scissio, fissio, velfiflura. Suid.

X^jrs-, «,fissus, scissus, vel fissilis, qui findi & scindi potelV: ut, eyjm|t»A*, apud Theophr. hist. pl. 1 .5. &, pyri svcrr^x ,apud Diosc.

1 . 5. cap.i3. Dicitur & lapis quidam natura suä fissilis,apud

eundemejusdemlib.cap. 14.5. Appellatur&lacquoddamv;j*5tj,,cujus serosa porciö quodam modo exempta segregataque estdcaseo. Vide eundem 1 . 2. r. 77. & Aegin.l. 1. c. 88.

«j, calceamentorum qnoddamgenus,apud Poli.

«x©*, i, assula, fragmentum aut segmentum e ligno scisso.Diosc. 1 .1. c. 1 30.

in modum assularum, assuiatim. Ideml.5, cap. 128.&Acgin-Iit>. 6.

%%hezubi, assulosus : apud etiodem Diofr.

S#«©-, £©-, ro, idem quod Hesych.

assula, Vitruv. 1 . 2. c. ,.idem quod ryifr©«.

seu Syi^r,«, idem quod rryßxS, 8c Hiad ,/1 Od.y,&£.

SpnJaA/®?, idem quod pirarcedentia. Exponitur Sc, festuca: He-fycfi. Pro eodem scribitur SccrxttSa^ys;, apud Galen. Metaphoriceapud Aristophan. in Nub. ey.m^xXpgi dicuntur Anr&Asynq, utexp. fchol. Scribitur & «rjoiJcsAa:,«©-,de quo in comp.ex KxXxf^s.I^yy^vA-iüoyr-q, unde Avxo-pavfrvXdjcpiW, paullo post.

SjoJvXtai.unde

S^ivJvAitirn, fissio, qua: assulose fit. Hippocr.

2^0©,, k,«, lentiscus.: arbor de qua Diofcoridesl.i.c. 90.

ri wpjg derivari putatur,vel qubd ejus solerent uti ad

repurgandos dentes,ut testatur Dioscerid. vel quod oculos quasiproscindat, & inde vi sua lachrymas eliciat. 3 Interdum expo-nitur, scilla, seu squilla, ut apud Aristoph. in Plut.

iKji ,lentiscum referens,odore,colore, aut alia aliqua si-militudine : seu qui este lentisci genere.

lentiscinus. ut,r%Mim fifrim, apud Diosc. l.i. c.91.irA«Mr,apud eundem, ejusdem I. c. 51.

S^vir, < 5 '©-, 8,bacca lentisci, fructus quem fert lentiscus. Hippocr.

de nat. mulieb.

lentisci fyii'xxt dentes repurgo, ad dentes repurgandos& candefaciendos lentiscum mando vel scillam. Etym.

Cemfopta ex tryi^u.

A ycmycijs, ?©-, 0 i, summa vel extrema sui parte scissus aut fissus:vel in cacumine divisus.

A'vxtryi ^ «, idem quod Tyila. Theocr. Idyll. 26, Aürois

AuyeC-n.

■Anacr^tS'aJ^s^, in palam seu in crucem tolli. Piat, derep.1.7. Scri-bitur &C, tviA'r-/.ucv>.^jio$.. Hesych.

ASsmtyiSyt, abscindo, findendo a vello,abrumpo.Etiripid. in Alce st.

II nffieu 'bantyiZxim avellens comam dramismyr-

teis. Metaph. apud Aristoph in Nub. eS-sv etmsycrms ys r£ Ac<yts,unde me quasi avulsisti.

Xnoq^nris-,«,abscissi o,avulsio qua’ feinden do fi taut sin dedo. Hesych.■AV;£<s-©^,«>s i»,qui fissus non est, non scissus,individuus.Plat, inTim.A’ryf^s-, & diry^ijs, idem: vel qui findi scindive nequit.hiatsyi^a, diffindo, discindo, disseco.

Auurfci^tuaj, diffindor, &c. ut,.2^(ryt^öfS/Jaj ö«H, apudXen. P.td. 4Et metaph. apud Plut. in symp. »j»; fti y.ufxöSis äl&i%iJhimSfCEj» tne rursus in contraria scindamur studia.hta<r%<rK<]i>, «.frustum ex dissectioneseu discissione, f Apud musi-cos sic dicitur« Htriw r« Ad-rrc«?©--, dimidium semitonii minorisRoethius lib. 3. c. 8. Quod & tryis-fxx.

A’Ws^r©', (denww^.Jqui diffissus aut divisus non est.

Ateytws, bifidus.

AuV^a?-©-, qui difficulter finditur seu scinditur.

'Eixeyi^a, scindo ex, exscindo. Aristot. de mundo.

EViu^is», in superficie scindo : velinfindo, incido. Apol. Rhod.K’srisyiäis, dicuntur cunei, quibus immissis aliquid finditur aut di-stinetur, ne fissura coeat. Vitruv. 1 ,10. c. 18.

EVwjjiijW, idem.

.Etitr£(5-©-,quifacilescinditurseu finditur. Diosc. 1 . 5. c. 14^.

'Ebc%f$iis, bcnefissus seu scissus,Epigr, Velidcm quod ^t-c^r©-.Kx%c<ryl^u, diffindo, discindo, diffindendo convello. Dem.inMid.n_»iirr^tTxt -msfyjixsToir-if&Ttiii. Et voce media, apud Aristoph. inRan. Exponitur etiam, precido.tLxrx<r%t<rp&, frustum diffindendo avulsum.

Kartor^strir, diffissio, discissio.

Araisf^AV, tenuibus incisuris seu fimis diffissus.

Aesttc^hs, fsc. xgw&is,') dicuntur calceamentorum genüs quo ei-dam, Poli.

in medio fissus, seü per medium.

H«pxr%i£i», juxt.Iseu ä latere findo : vel incido, diffindo.

Tlso/.tr' A i?co, circumcirca scindo, in orbem findo.

Ut z/.%}s(jss, circümscissio, divisio. Plut.

circumcircd filius, scissus. Diosc.nrOii^r, multifidus, in multas partes fissiis. Luc.tlgaryiga, ante sci ndo,

n^o^avKoc, T5,quod anterius scissum est,'genus calceamenti, apud

Poli. 1.7. c. 2.2. -

subtus scindo.’

1 'iri<r%nrigi> quod subtus est scissum- F.st & hoc calceamenti genus,apud ennd.ibid.

Zs Ä. I ^ d H,

•Xx^e^siiS, humi fissas, qui humi finditurseu scinditur. Theophr.I dc cauf. pl. 1.4.

21,01 NO 2, x, Theophr. 'a, Diosc. juncus. Cujus descriptionemvide apud Diosc. I.4. c.52. &Theophu hist. pl.l.4. c. 13. Theocr.

Idyll. i/xaj xvTiirvii t£>£«<;kAw cüy.s s^ovn, füctj r%etm stes ssov-

ti. 5 Dis tria genera. Primum, <r%t> 7 >( 3 hx 3 x, juncus laivis &enodis; qui scirpus Donato, sed Festo scirpum. Secundum, ofti-«%««'©- mas aefeemina. juncus marinus Plinio, fastigiatus in mu-cronem. Mas, est ig ür, Theophr. qui sterilis. l oinjinafcrt

femen nigrum in capite, ob idque ö£’jcyyiv^. us2xyx.pjf.vis clicta,Tertium appellatur, mariscusPlin. A rraijiimm vs

£Gp %»,fisco mariscO os obfuere,vel consuere;?, alicui osobstruere minimo negotio & obturare.dicto facto silentium im-ponere, i. facillime; labore nullo, ^ S^eiyg vocabulo,ut Sc junci,quandoque per ayrovbptxeicWj yeX xcct potihs, venit juncusodoratus Dioscoridis;Hippocratis ^uiW^©-,

«ya» Ziahtt. qui Galeno <rx°!«O- v.° >cj 'flvpr^xi Celsos

hunc rotundum vocat , ad differentiam cyperi; quem juncumquadratum ipse, Plinius vero triangularem appellavit. J Porro,v^w©-eft etiam funis h junco plexus. Ergeneraiitcr, quilibetfunis, f 2^60©- item, & tr^omir/ng;, est mensura Aegyptiaca, &Persica, sexaginta stadia capiens, ut teftaturHerodot. 1.2. ApudGal. Mr,^ fiiTgav o-gcim Ylsfxjioi 'du> mtyth/j.

t®-» juncosus. junceas« juncum referens • e junci

genere.

S^jo/vo©-, junceus, e junco factus. Hesych.

S^oiw«, <5, junci planta seü stirps und cum suo cespite. Theophrast.hi st. plant. I.4. e. 1 3. Exponitur etiam, funale, seu funis: apud.Joseph, in antiq. Jud.

Stomis», t«, funiculus e junco plexus, resticula juncea. Aristophan-.Metaph. apud plut. in lib. de discern. adul.abani. ^ ApudArb-stophan. in Vesp. sic per jocum nominatur penis, seu veretrum-.

^ S^aw/w», »>©-, ‘0, dicitur esse nomen avis, apud Aristot. hist. an-,lib. 9, vel 8. Gazaqunco dictus.

fune metior, fune circumscribo & finio,obsccenepenemagito. Athen. 1 . 14.

Tcycina-pEx, ro, pars agri fune demensa & descripta.

0, dimensio Sc descriptio qua- fit fune, f Est &s torturagenus, quod funibus fit & fidiculis tractoriis. Plut. in LucuIIn,Vide&iii

Compöfiid. .

A Vo(%»«/£«, fune circumscriptum sejungo & separo. Et simplicnter, sejungo, separo.

AVev^oivi^wiq,separor & disjungor velliti fune. Chry so stom. vtgyx«2A«'A», X 7 ss^a 4 M?aj. Et,«srEvfcoiw^©,,separatus,'sejun-ctus , seclusus, apud Dem. orat. 1. inAristogit.

»>altos Sc sublimes juncos ferens, epitheton fluvii.

Iliad. i.

&*K9 «%««©-'> decem schoenos patens, decem schoenoslongus.O'Aflp^on©-, junci quoddam genus crassum & carnosum.Diosc.I. 4.

c.Theophr. hist.pl-1. 4. c. 13. Vide in S^oiV©..

O’luV^off© 1 , juncus acutus. Diosc.I4.C.52. Et de hoc i n S^«i»©- vide.IlriljdpAIPol©^.- quinque schcenos patens, quinque schoenos longus.nsgz5% am ? a > fune circumscribo,fune circumsepio. Poli.

2XOAH\?f,dotium, vacatio &fcriatio d negotiis. Aristot. po-lit. 7, «A©“ jS etpksjv y.ti mXi l ua > qx-Aij as^xlx;. Xen. pad. 4, ,«*t/Sjjf cuneis vWhkv /xilri ßxXjC(rx< 3 ^ , See. Dicitur aliquiscc-ym, qui otiosus est Sc. otium terit-Idque absolute interdum: utXen. Pad. «f« iA’xntiyt. Interdum cum infinit, ut Luc.

a-yoxluj (XK xyseiscis 61 sscmv itna&ap non est eis otium Scc. Inter-dum cura pra-pos dat.sequente. Piat, in apol. Et sequente ac-cusat, apud Luc. Sequente g . mit. apud Plut.& Aristo t. Aliquandocum solo genit, ut Piat, de rep.l. 2,xi»i vycxbJi «y«v,ab aliiscessans. Cum dat.solo.apudLuc.inl.decalumn. Dicitur&ali-quis syciv cyQXbx/ xutyi Ttvx> habere otium quod impendatur ali cui;ut apud Xen.Pa.-d. 7. Itcm,p%sA>jinfimtivO additum, exp/otiu/naliquid agendi. Gura genit, significat vacationem ab aliqua re.Plar. de rep. 1.2, trycXiss t xTAccv s&A&szs Ac oh ct'Eoßpov, egeat orio abaliis rebus. E’» o-ycXfi, kIJ cyohlui, isti tryo A?n in otio,per otium.Piat.Aefchin. ^ Item cycXi,, mora ejus qui lente agit, i hncyd. lib. 1.f Item lucubratio, quam quis per otium seu in otio composuit:ut apud Plut. in exordio lib. de and. f Ipse etiam locus, m quootium impenditur alicui rei, cycxi nominatur, schola. Idem in

Pericle, dirimis <r%o}Mt! t „

Dat vy°A?j advetbialiter significat, otiose, per otium. Andoc. »<ys«rrX? Ze^HAx^^try^SnEs. Item lente, taroe, moreho-minum otiosorum. Thuc.I. 3. Item vix,*rie,magno cura la-bore Xen. Pa.’d. 4. Item haudqua^uam, nulio modo, nullate-niis. Soph. in Oedip- tyr. Zyorfc’td «ix-xs ™.s iph; z<r«Xxpdm. Sic

< 5 c apud Aristot. Metaph. 2. _

r 0 A J©-, x,lentus, tardus, segnis. Thuc.I.3. Syn.ep.104. Com-par öeper syncop. v^«.A«<r ip@~. Hcrodian. h 7, Su-

peri. try«Ae«W?©-, & per sy n c. r^XcoraJ©-.

S- \hMxs, per otium : seu lente, tarde, cunctanter. Aristot. Eth. 9.^cap- 11. Compar. -2^;oA Mcripcr, Sc per sync.s-^oA^rsfo», tardihs,fegn ibs. Aristot. de mundo, & Herodian. I.S.Superl.cr^oAai&vw,&„yjoAcdSivw,tardissimi, cunctantissime,apudXen.inLac. Rep.dc Helle u