15 77 TO

porum, e vestigio interimat hominem instar sagitta:: vel qiioj Iortum fit ex sanguine hydra: quam sagittis confecit Hercules.Vide&Phn. 1 .16. c.i 0.8c !-i6.c. 3 . , , „

Tttufyfutj, ex arcu sagittam emitto, jaculor. Od. x ,ß ^tu X »t ®-ati^uZ UfMTOT»|«rw(r.Item sagittis peto seu impeto: ut, ibidem,

Zuyz, i'yyx'dt c/dä'ßy T o^u^icof. ^ ^

f. <&<m, idem. Xenoph. Pard. ,, to|<j&«v tuyrn^mapud eund. ited. 3, roijCziv Ir rxi dötixTtima$ii , in ca’dis autorestela dirigere. Luc. de calum. \iv clxfivov xafujairi. Interdum vehitarcu emitto. Ut, ra^aU psXiytipius ii/nw, apud Plut.de orac.Pyth.Sicapud Eurip. in Hec. V.df toujtu fy) ci, vS; iToidjrtt rjgcTluj. Item,arcu peto, sagittis impeto, vel ferio : ut,ro|£u«y tu Jrie/.x, apudeundem Xcn. Pa:d. I.

Tt£n!t>/u.uj, arcu petor, sagittis ferior , Plut. symp. 9, ro|^st«f aära

NLAX?©-.

To;«'*, ars sagittandi. Plut.

Ti'rfl/jtüij'rs, quod arcu emissum est : sagitta, jaculum, apud Diosc.loco suprd in -rofn^r indicato. Item, ipse ictus seu jactus sagitta:aut teli. Plut. in Alex, Pa-d. 1.

T«f«d/»i$> ?«©-, i, arcitenens, sagittarius, apud Arat. & Oppian.

T«fsuVeigjs, sagittaria : apud eundem Oppian, de venat- 1 .3.

To|<jtmif, idem quod-re|;<sunif. Il.v/,.

T o^din;, sagitti perculsus. Sopii.

Compoßta.

aV*vAot«!©-, qui curvo seu adunco arcu utitur, sinuatum seu luna-tum arcum gerens. II. ß

A’tt-tTo^tiu, arcu propulso: sagittis emissis. Item, sagitta arceo seupropello, l.uc. rn ixtipenguli» ‘Isoicc Tcy

Significat &, sagittaappcto.

AVomlttleceJ, sagittis appeti: sagittis arceri seu propelli. Mctaphapud eundem, ni-m so^uiicnTiri^djTaf, apte ÖC scite probatumest, Sc velut sagitti tactum.

A^jyoorof©-,argenteum arcum habens: epitheton Apoll. Iliad.tp.

& alibi apud Hom.

AV«|©-, arcu & jaculis carens.

A’ro|rfjr©j, qui sagitta ictus seu percussus non est. Item qui sagittapeti seu tangi nequit.

Ai«to|so'«, sagitta penetro vel trajicio. Et simpliciter, jaculor, te-lum vibro. Xen.

£x»£fva, jaculando seu emittendo pharetram cxhanrjo.unde apudHcrodot.7ii/3i>>i iifTofmr, sagitta: absumebantur. Metaphoriceapud Aristoph. in Plut. /Si'®-,vita,diciturchmS|s?<ct«/,i.exhausta,

Sc confecta este.

EVirolir, crena & concavum illud cui imponitur sagitta. Vitruv.lib. 10.c. 13.

idem cum ro|«£epttq, sagittis peto, arcum dirigo in.

II. y, Taf\ sei&fa^oyr nppr,>iapsavTit A X moi

_^ A J A Lnn,,rti Vl lltAne i

T O

stbncmconfirmandim: undc^ w ^sc.^ lns( y

libri Aristot. ra^x^traarantes. J[llr

TtmxSf, ratione loci. Plut.de des. orae. Exponitur & Per,8communes,per capita. “ C0!

rstatuo, colloco, q.d.in loco pono: unde ,rtxM lief, ,exp. U)ut f Exponitur &, conjicio, suspicor. Soph. >n Eri S !»'

*J A«?J[,TefalT I?euimtp 2 f%*„. Plat.dc leg. 1. 2 ,ad s,

sr*£«v i 1 «, quod si conjectura uti oportet, j Significat

qua-ro, Troglodytarum lingua, teste Plin.l. 37. c. 8.

t etiam,

EiiV.|©-, CE soVol®-, bonum arcum habens, & bonas sagittas : ut,»oTof©- tpofirpi.

•EuTe|/a, dexteritas <Sc jaculandi peritia.

1Vx«r«i«W, x, 0, sagittarius equester, qui ex equo sagittas emittit.Phil. de vit. M. 1 . 1.

Decemp. A\u$tzr,mo^orap. ei, desultores sagittarii.

A’^iwTorelerey, idem cum iwa-eTo|oT«j.

KaÄi'rof©-, pulchrum arcum habens: velidem quod fur«|©-. Eur.in Phcrn.

Ket^re^fJ«, sagitta impeto, sagittam dirigo in. Item, sagitta traji-cio, saghta conficio. Luc. in Hermo t. df «toy itwTttKuuotx lyt&iTo-£tveuf> ojf .«egaysto» 'IrijBjj. Sic & apud Thucyd. hb. 3. Signi-ficat & simpliciter, trajicio, transfigo, confodio, unde metaph.apud Aristopll. in Nub. pr,/wncitn xcuncii eu/rer xcöf ^pnieuc xgz-

K.Aot.Vo|®-, arcu & jaculis inclytus, arte sagittandi celebris, epithe-ton Apollinis, passim apud Hom.

n«p«7o’f<j0(7!r, cum qui« male vel etiam obiterarcum intendit Sc di-rigit. Plut. jaculatio perfunctoria.

iUSST^sva, sagittis undique configo. Aristoph.

i’*vsteTe|eViif, Scythicus sagittarius : vel qui in arte sagittaria Seythas imitatur.

TO' II OS, a, e, locus: qui, secundum Aristot. Phyf. lib. 4, est reta^prot aseti X or <mpg.TO'»?iipao. Aefcliin.in Ctesiph.ä jSrey

r secto», «A« tov t.Vov yUoi unr.th.u^r, non mores, sed locum soliimmutavit. Ubi •xupetopg.oiuTiTtsTcms. qua: in Latino da-ti nequit. J Medicis tcx©- est locus morbi, vel pars corporis af-fecta. ^ Peculiariter dicitur de naturalibus mulierum, seu locisfocminarum. idque frequenciiis in plurali, ut apud Aristot. bist.an. I.7. c.3, oVav cbfyc j^euray tiui bptMuv e reitA- |>)fer. <Sc Diosc.1. i.c.39,(de oleo sampsuchino;)™, <s-q>oip<£ tv-J/jirx^fiuii tis;T mxt.f Item apud Dialcct. Sc Rhct. rea-ei, dicunturfedes&domiciliaargumentorum: dc quibus Aristot. in top. Stiid. & Quintii. 1 . 5.x 10. ut sunt, locus causia:, effecti, subjecti, adjuncti, See. J Inoratione vel disputatione reff©- dicitur argumentum, vel thema,quod tractatur. Isocr. in Heien. cnc. mi,«!, J'oxw «Jtx' to» «drey rcjroy

TeTrixjs, q.d. localis. Ut, (pup/j&vu, medicamenta qua: par-

tibus seu locis affectis adhibenturs Gal.^xyre'tr.lib. i.c. 1. Et,

jj roa-ix»i7t^i^ ; ats inveniendi, seu atsexplicans re^-acDialecticos,& monstrans quomodo ex iis argumenta inveniantur ad qu*-

Tear*^@- topazius lapis: sic dictus TiueJ^ TB A, q(| ,,

olim magno studio quateretur. Plin. tamen lib. «.c. 39 infulataTopazon gemma- huic nomen dedisse scribit,ipsam verbinsulatu, qubd sepe quasita sit i navigantibus,a W(ft,f u i|s e 3 e| , 0 'minatam. Eadem gemma ncut. gen. dicitur, i 8 An ot ”

C.21, & Exod. 28. Trisyllaba vero voce T«ra?©-,seu iiapud Dionys.de situ orbis. " •’

Tottt«, idem quod conjicio, conjector, suspicor. Suid,

Tofl-aoy, To, funis, rudens. Suid. ex Strattide,™ tuotA« j n mfotrujOotTS r Toxciots ew^ns. Pro eodem scribitur & nmu,Poli. Hinc apud Lat. topia & topiaria opera : de quibusPlin,lib, 1 6. cap. 3 3.

Compoßta.

A r»»-©-, x,«x«ju‘,(q.d. locum non habens, nulli loco convenient jabsurdus, inconveniens, rationi minime consentaneus. Isocratin cp. ad Phil. ÜtÖttoio \iux üim'tii; 'torrium onj.y pl Jtjep. 7, utottu <*<%ß wx;i mut. Sic, Upt utovoi, apud Athen.l.j,Exponitur &, insolen.-, inusitatus, novus : apud Thuc.l, 3, lj,terduni ineptus, stoli,-us: ut apud Athcn. lib.-, ex comicequodam. Ei tSto irerrifer iyoi^iotjQyxuTott^iauiiU^i,pttvle.s.

Ktottus, absurde, inconvenienter,inepte. Demosti. Exponitur,Sc, incomposite, insolenter.

AVottI«, absurditas, inconvenientia. Isocr. Phil.dcmund. Itent,in-solentia, inusitata novitas. Thue. 1 . 3. Plut. in Coriol.

Afactum aut dictum absurcum & inconveniens. Damast,A’rdirae-©-, quem conjetVura assequi non licet. Hesych.TV«T«7t©-, {tlecomp.'] aliquo modo absurdus.

Allster©-, unde iJWvrar, ex quo superi. exp, difficillimi.

item absurdissime. Suid.

Avrox-cc^a, difficulter conjicio. Hesych.

Ausiarar©- quem conjectura assequi difficultcrpossis:

cü,iynff?g. 1 apud Eurip. in Suppi, ubi tamen legitur hzftu.E’xtox©-, q.d. qui est extra locum, loco suo emotus: unde,Mir«-vm-niTer, apud Suid. & Hesych. exp. ij-treuufl/ott. <f Frequentiiisidem significat cum «rea-©-, in/olens, inusitatus,nuribilisjPltif,dc solert. an. Apud Theophr. de causl.6.c.8, ex§»®,vehemens hycms,scu mirum in modum frigida. Expomtut&, ,peregrinus : ut, ex&sr©-, apud Soph.in Trachin.

E'»r-Mt, mirum in modum, modo insolito «Sc inusitato.apudSuid. ,E 'xroW,©-. idem cum eWser©-, peregrinus, longe reitiotm. Sopi, >in Oedip. Colon. trS veui j ttS xvoSi c«tiw;©', reS-aV. ex hoc pere-grino profectus solo. Unde, exroVieyawi?,. amovere & amolitie loco quo erat, apud eundem in Oed. tyr. i<ly£«r’c«rsrö»(*>^ jvnj^yer©-. , {

E’i iTotn^a, i loco moveo, sum moveo, in lib. MaccabJ^rctt^iifa». .rit. ^ Item neutraliter, discedo e loco in quo eram, peregriabeo, peregrinor, habitationem muto. Laeit. dc Piat. i?STmatjK.0111T0; vrArtfx. Plut. in Dernetr.teir spukä-Tzos h ^ttr A'^pcaviuv toM^oitcv cM^ 7 tr^ujv t ^ Item, d re proposita discedo japud Aristot. rhct. 2. Schift. anim. 1 .4.

E’x?S 7 n<rpfs ?, locorum Sc hominum alienatio h finitimis popul«.

Strab. lib. 3. „ ,

E’xSaicinjf, qui locum mutaro solet Sc relicto domicilio suo alto ISconferre, öcxhtri^rji^ßsu, apud Aristot,

EhroV,©-, qui hunc locum colit, indigena: ut,ct?ct«"^,apuorl»t>inl’hatdro. ^ Pro eodem dicitur & ey§T©, tcstefolld. 3.1.4.E’y«!77^«, in loco & sede mea me contineo, sedem non muto, apuSuidam.

R’otiTctn^u, idem : apud eundem. ,,,

A Oydrotr®^, 0 iit-. Te t.oyorsrroy ( {'c.'iTiyßtpßj aplld PhilosopnOS it

tut argumentatio, vel argumentum , r« (f äußoitfuf cmSuid. i. syllogismus hypotheticus, qui componitur (mptionc Sc conclusione) ex plenis partibus propositionis.in minore totum tertium argumentum, idque solum ,in eoncliisionex-y A«>si,qiii ptohandusfuit- , ,

n«pdTo*-©-, idem fere quod «Vear©-, absurdus,inconveniens'apeundem.

t'trolotru^a, idem cum rottuta. Etymol.l'wtlotna, idem cum Totnu. Thue. 1.1.

Ka^torfrefr©-, (decomp.) mala suspicans: apud Suid.Ka X vtrc]o7Teia$, mala suspicati. Aristoph. in Ra n.

TOrAfAION, seu Toß-jtuv, nomen herb*, qu* 6c sesci' ^cum dicitur; de qua Diosc. I.3.C.63.

TO'rMH, vel re’f^©-, autorcHesych. dicitur modiolus. ro»^quem axis inseritur, qui alids orAtftm Sc~xm. 5 U V I( jnliip'starb, est meta, item carceres & repagula. Iteni cur ^podromo. Unde, apud Hesych. exp .^

1

extra metam , extra id, quod decet siju convenit.

f 3 pud W'

«opi"."?"