i5 79 T P
cophr. regst» nominatur etiam orbita, seu vestieram rota:, testeEustath.
£’*%«», constitutum cursum egredior, extra metas excur-
, ro : cm rSxff.S-wsn r©- ipi/ttsßeeiw. Eilst, ex Pausen.
I 5^5
T p
epitheton canis, apud Homer. Iliadi&*.
0, Idem. Suid. & Lust.
{awrs£jjW, mensarius, ad mensam pertinens, mense inserviens. Ni-_ __ cand. lgct7nCpoisiJpoS®^.
TO ®OS, n,o, lapidis scabri genus, qui facile in arenam resolvi- mensarius, nummularius. Plut.in consolat ad Aooll
~ Athen. lib. 6. r
T g« 5 r^Äj^ ; ,s!, 0> ad mensarium pertinens. Demosth, rU®.
%“ t, »”tcenus nummulariorum.
Tgctvs^tr^u, mensariussum. Poli.
* mensarum confectio; apudTheophr. hist.pl.L 5 .c. ,0.Tg**t£m,re,tneifluU, abaculus. Hesych.
men sariiis,mensie similis,ad in starmcnfe efflctus.Strab.
m |" s£t *mpono, unde apud Soph. in Triptol. k*a-**&"?**, ,Mi4, sunto carens calix haud mense im,
ponitur.
T^asst^w^r», quod supra mensam ponitur : ntvasa. Eust,
, , Composita.
A € la rSeV' argentaria mensa> ln edict. Justinian. Est & men-
^r^nsem^’ Euri^ ensaU£itUrn3alainsträcta ' 'nselix propter
E k, i -Aextra mensam constitutus, qui mensenon in.
rcrcur. Luc. ^
E%rgctorspr»t, x, i, mense assecla. \
E / r H‘, w ’ «- stu-in mensa nostra alitur. Suid.b s ,, qui super mensam est, aut super mensa fit: ut,
Hermot. Exponitur &, mensarum as-
fecla. Hesych.
E’v t rgcnrs?ih©«, idem, apud eundem.
E ra, qua: >n mense, seu super mense, apponuntor,
Athen.i4.Et peculiariter,secunda: mense:apud eundem ibideisilEJrgjljmJ©-, ut, «se-gjcV^©- ß /©-, vita qua degitur ad mensem beneinstructam. Athen, 1 -b. 4- Homines vero dicuntur,
qui bene in structa mense utuntur: apudeundemi. 14.
I qui exiguam seu tenuem mensam apponit, idem
ibidem.
Movor^jr^©., unicam mensem habens: vel solus in mense cibumcapiens. Apud Eurip. inlph. Tatir. |jk<* /Astorg^eri^x, dicunturmunera hospitalia, qua: seorsum ab aliis in mense solitaria Orestiapponebantur, i. hospitalis mense seorsum apposita.OVw T £f 5rs C©“' qu> eadem mensa utitur. Lucian. in Somn.kwt^Vs^©., idem.
tur. ^Vide&fl^®..
TPA'rOX,x,(, hircus, caper. (\ 3 > Dictus vrayi rorgüylt, ob vo-racitatem animalis. Aut ro rgaßo $‘eg l e%m, teste Etym.Od. (,_raoXagnM AStn^fPt, Aberis re rgdyxs rs ßxB-eim ebrojey«üaSs.) ^ Sic & diciturfretor qui alias ygtttr(&>, Sc (WJbjt. ^ Po-nitur & pro libidine & salacitate: sunt‘enim hirci animal lasci-vum & libidinosum : apud Luc. J Hippocr. epidem. 1. 6, juve-nes pubescentes, vocemque mutantes, i. rguyi^et^s , appellavitrgxytso, Lat. hirquitallos. <J Item rgdpi nominantur naves hir-ci capite insignita:: teste Poli. 1 . 1. f Messeniorum dialecto ca-prificus rgay@* dicitur, teste Suid. <[ Est & piscis nomen,apudAthen. lib. 8. *T Itera spongiarum genus quoddam. apud Ari-sto t- hist.an. 1 . z.c. >6. & Biosc.l. ;. c. 1 38. ^ Numeratur & in-ter Cerealia frumenta, ut est«Aif, alica, alicastrum :apud Diosc.l. 2.c. 1 15. Item inter herbas, apud eundem, 1 .4.041.f Est & pultis genus , quod ex tritici semine fit , ut vult Plin.1 . 1 8. c. 7, Sc 1 o ; ex olyraautem, ut tradit Galen, dealim. J Itemin auris cavitate rgap; dicitur eaparsquaHub extremitate tem-porum soperassurgit in interiorem nervum. Poli. 1 . z.
Tgaj^©-, i, hircinus.
Tgäys©*, idem : unde, rgttyi», f. hgy., pellis hircina, Plut.in Hell.qua: contracte dicitur rgxy», apud Suid.
Tgxyie-x.©*, hirculus, hircus parvulus : aut hcedus > apud Theo-crit. idyil $.
T gxyxtvuf, t'i, capra:, utriufque sexus genitalia habentes. Aristot. degen. an. lib. 4.
T guytev, seu rgxynev, (ut est apud Hesych.) herba, inde dicta, quodfolia ejus au,umno hi rei virus olent, teste Dio se I.4. c,<jO.
eadem herba qua: & rgxyQ^, de qua idem ejusdem lib
cap. Si-
Tfccyigc , hircum refero, ve! odore, vel lascivia : apudHippocr.dejuvenibus. lnterdumrg«yi^«r deiisdem dicitur.quum puber-tatem attingentes vocem ex acuta in gravem & asperiorem mu-tant. Aristot.hist. an.l.i.
Tguytns, qui victunas furatur, sacrilegus. Hesych.
idem cum rgxyitu. unde.jrrq^ii* »$tt<rx.et'& rgetyun dicuntur,apud Alex. Aphr.probi. 1 .1. quarit. 125, qua’, pubertatis anno,ingresse, mutare vocem incipiunt, & hircorum virus olere, Sc eorum libidinem imitari, s Dicuntur Sc vites rgxyay, qua- fructucarentes fronde luxuriant, ducti signis, ab hircorum natura.qui,obesiores, miniis femine abundant, macriores autem, magis ar:gignendum sunt idonei, teste Aristot. dc gen. anim.l. 5. c.i 8.
TfctytnsSi idem quod r pertinens ad tragoedum, seu tra-
in tragoedis sicri soler, unde, rar^aytx^., gravia, Sc tragoedis convenientia; apud Aristot. de arte poet. Interdum ni r^iymsi dicitur pro 7 rottznx 4 , ut apud eundem ibidem, & in K.her.
Eoem. rectytiot, f. otiVw, tragica cammna, apud eundem,Rhet. 3.'Tetty.Kas, tragice, more tragicorum: seu, ita ut tragicos decet. Greg.Tga^i KdCiputj, tragice loquor, schol. Aristoph.
Composta.
A’tot ^ eey©-, pars opposita toI rotty® in aure. Poli. I. 2.AvT0i-|«><K9f2n}!)x©-, tragica fimi.i, salax. Demosth.
E’wJT5«y©', vitium vitis quum carbunculatur. Poli. 1 .7.
£V<T§«yi54> e, Veneris cognomen, ex eo impositum ipsi, quod ca-pra, quam Theseus ad mare immolabat, Venerem itineris du-ceni Si comitem sibi adjungere oraculo Delphico julsuS, fortuitb in caprum transierit. Plut. in Thes.
EViTgayfof, oi,pisces elfe dicuntur apud Aristot. hist. anim.1.4.
~i't^rgx.yiipi, supra modum oloo hircum. Diosc. 1.1. C.6.
TP A'n EZA,!s,«, mensa, Dicta quali v5v^«2rk^L, 7Tk-
Spuo. quod initio mense quatuor haberent pedes. Etym.) Od.f,•xaprpnxi TgamSuA/ fCp£(pr>wa>Jpz<.ou. Xen. pa-d. 8, r^dtaSpu/1($-afia 1 (xJ.rH'<r^a,. f Interdum accipitur pro mensa instructa epu-lis. Ut 11. u, vUv «/],’ axito)$o ih. E "t&m x) TOw, £Ti xeq ■xaptx.n?rglotiSa. Et apudThuc.lib. 1, T^isilctuM-ootx-hu orocptriä-ey, men-sam Persico more instructam. Sic & sepe apud Plut. Xenoph. &Athen. J Interdum sic quasi ng-r e|i>^W nominatur mensa ar.gentariorum seu nummulariorum: ut apud Demosth .tM rtivT^oi-m^atiijyixevczrlafacto. ^ Apud architectos sicdiciturpegma, con-stans ex regulis & diapegmatis, Sc tabula, inter regulas Sc diape-gmata collocata. Ctesiph. de catapulta, &Turneb. adversi lib.2.cap. 5. Apud Aristoph. sic vocatur pulpitum aut locus edi-tior,in quo verna: & mancipia omnium oculis venum expone-bantur, teste Poli. lib. 7. y Scapularum etiam circa dorsum par-tes latiores rgdiregaf appellantur. H Item pars hepatis, latiorin-star mensula:, rgetirs^x dicitur. Nie. in Alexiph. *j Est etiam rga-otiZpt,rt>.CMmra oma. Poli.1.2.
«»©>, festum quoddam Athenis. Hesych.
T^x. 7 tiSaj;Jas, i, mense assecla, qui non vocatus ad mensem venit
P A T AO S, x, 0, balbus, bsesus. Qualis Alcibiades fuisse dicitura Plut- utpotc A pro 5 pronuntians. Undeirridcturab Aristopha-ne inVesp. IdemPlut.de prud. animal. s^sAAwrsr «yAaos-aive rutaidhn <ptlo 4 rgat/Ah ifa an or^oinioroio. Et, r^ewXo cr.it fueminaCallsecomici,apud Pollucem,T^ ovAi/t^evu',r^avAoTDS, 1 )t©-, si, balbuties. Plut. in Alcib.
f^Ai^Äi, balbutio,balbus sum, aut bsesus. Aristoph.il! Vesp. ar'a'Xx.&iAs htts a&o ptt r^MAlozt.;. Et cum accus. apud eundem inNub. rsict ayofij.lotrt 77 av 7 g. t/.&wäiAö;',-©-.
T^»vA«r^tss,balbuties : idem quoci Tcm'/.irr,s,
Compoßta.
H'^cir^onA©-, x, o ^ i, femibalbus, dimidia eXparte balbus.rioiKjAor^avA©», varie balbutiens. Theocr. in epigr.
X'mr^ciiiM^w, q. d. subbalbutio , aliquantum balbutio. Lucian,in Tim.
TPA XIIA O S, x,i, collum,cervix. Nomen habens
öfM^ss jS r« ftep&-. Aut quasi «Aas s%at, inquit
Orus apud Etym.) Plut. in Alex. Mpx geegj •? rß
{ um «vrsi, si'rirfii: tzC %vp& rev rpysyfit.ev. Purpurarum etiam Sireliquorum ostreorum superiores partes rgjl^sA«! dicuntur,apudAthen. 1.3. J Item v.östaeo i. vesica: parvum os, rMcuA©- nomi-natur, apud Hippocr. J Irem apud Athen. lib. 11 .quidam dicit,se c* *si%iv©-bibissev reßyjstc-i aWKtnhcirpiims. (Kä^rheicftem.gener, est. At in loco pro masculino est anno tarum.) J EodemAthen, teste ibidem, nautici mali media pars vM^xA©- quoquedicitur. ^ Exponitur vertebra, verticillum, apud D:oscor.I.4. c. 17. f Per metaplasmum generis pro vM^A-t dicitur &rg^7;>iA«, teste Eust.
Tgxyfi/.tct, rct, proprie sunt edulia qus ex trunculis extremisque par-tibus truncatis ac, recisis, praicipue cervicibus avium, parantur,viliora exteris : unde ct: quisquilias nonnulliexpon. Aristoph,
inVesp. c
Tpo.yj.tMa , collum seu cervicem arto Ilo» superbio, ferocio. Greg.de theol. wraMÜt v^Ai«, x«j mzflm
4 hragmus.
T£*!9)A/' ? «, in collum seu cervicem resupino. Item, obtorqueo col-lum, obtorto collo traho, ango, ut luctator luctatorem. Ut apudSuid. E.Ak-^«vV-k'-^<A-ir«Ar, t£«mA('<?«» iorthafi&tiit. Et
' in paff apud Piat. tota vise ni-
hil aliud egit, quam ut collo obtorto traheretur d luctatoribus.<Exponitur etiam,cervicem ca:do&ferio: ut&in pr-vcedentiloco quidam accipiunt, f Significare etiam dicitur, luctatorescervicibus manuum complexu mutuo hxrentes atque implici-tos separo, unde apud Plut. in Ant. rho Huen'trx.a? ergarfAiQy, exp.juvenes luctantes dirimens prostravit, f Est etiam, patefacio,i aperio;