29I

Antidotarii fpecialis Lib. I.

292

ſiſtit, maximẽ fi naribus erumpat. Venerem fti- A candidior, orbata& hęc caule. Naſcitur in mon-

mulat. contra omnia thoracis vitia, tabemque,

ro delin&u efficax eſt, arteriam eſu purgat: fed.

fi aſſiduè eſtur, vilus obſcuritatem ia ducit: ſto-macho adverlatur. Succus ex melle potus, aut il-litus, cõtra beftiarum moríusauxilio eft, Ipſumquoq; cum aceto aut thuris polline,la&e;aut ro-faceo, utilicer auriùm doloribus& fonitui inſtil-latur. Varos tollunt foha illita cum rhoë, quaad obfonia utuntur: epinyétidi medentur, cru-ſtas ex(ale illita rum punt. Veteres fanguinis re-jectiones cohibent, ſeminis drachme binæ cumXquali baccarum myrti pondere por æ. Dio/cor.

PX RET HRM officinis omnibnorum pre-fertim radix) Rom ani lalivarem vocant: Germ.Bertram/ à nonnullis Geiff er wurtz. tal. Eyrethro.Hifp. Pelitre, aut Pilerre Gall. Pied d Anglaterredicitur. Folia caulemQue emictit ut dau. ũ ſyl-veſtre& fœniculum: umbellamq́; anethi, circin-satz rotunditatis Radix longa eſt, pollicis craſ-ſitudine, guſtu fervidiſſimo. Nafcitur in Orien-talibus regionibus, ex quibus Venetias advehi-tur.* Pituitam elicit: ideo in dolore dentium,deco&ain aceto, colluto inde ore, auxiliatur:manſa pituitam extrahit. Sudores ciet; peruncto

ex oleo corpore: diuturnis horroribus efficax.contra perfrictiones membrorum, reſolutio-nesque eximié conducit. Dioſcorides.

De radicihus frigidi in primo.

MAL VAE radix, Germ. Pappeln wartz/ vulgsdnota eft.*Héjus decoctũ vulvis inſeſſio ne mol-lit: prodeft erofionibus veſicæ& inteſtinorum,vulva ſedi q; clyftere infuſum. Cõtra omnia ve-nena jus decoctę cũ radice ſua auxiliatur, i con-tinus à bibentibirevomatur, contra phalangio-

rum morfus remedio e(t. Digerentis paululum,

& leviter emollieatis facultatis eft. Diofcorides.De radicibus frigidi in fecundo.

Crc Hox r1 radix, Germ. Wegwartenwurtz/vulgaris eft notitiz, quód nofira ibus méfis fre-quentiffime in acetariis apponatur.* Refrige-rat, ſiccatq; ordine ſe cundo,& moderate aftrin-git. quapropter hepar roborat: venarum hepatisefcula exrergit, obſtruct io nesq́; aperit. Qulenuss.

De radicibus frigidis in tertio.MANDRÆGO R AM CCGer. Alr aun. Gall Ma-siragorz. Ital. Mandragora. Hilp. Mandragola.)ali-ui antimelum, alii circeam vocãt, quoniam vi-eatur radix ad amatoria conducere. Duo ejusgenera: niger, quæ foemina exiſtimatur, thrida-

cias appellatus, anguftioribusfoliis, ac min ori-

bus, quàm lactucæ, virofis ac graveolentibus, interra ſparſis, mala gerit forbis fimilia, pallida, o-dorata, in quibus femen veluti pyrorumsradici-bus inhæret bene niagnis binis, ternßz e, inter fecóvolutis,nigris foris, intüs albis, craffo corticeveítitis,caulem non fert. Alter candidus,qui masdicitur,nenullis morion, colore in croceum in-clinante, jucundé cum gravitate quadam olen-tia quorum pomorum cibo aliquantum opilio-nes ſoporantur: radix HORE major&

tibus& viridariis. Colligitur menſe Auguſto,vel autumno. Delibratur radix,& trajectus linocortex, ad uſum fufpenditur.*Ex hoc vinum pa-ratur, iisq; exhiberi ſolet, quibus membrum ali-

guod præcidere aut urere cogitant. in ſomnum

namg; altiffimum ægros deducit. Dis ſcoroDe radicibus humidis in primo.

SATYRIInoméÉapud Arabes omnibits or-chios generibus commune eſt, eaq; diſtingunntin teſticulos canis,& teſticulos vulpis: per vulpi-nos intelligentes, quz propriéà Græcis ſatyria,Ger. Stendeiwurtz. Gall du Satyrium,vocantur,radice hulboſa, mali magnitudine, foris fulva,intüs candida. Naſcitur in montofis& apricislocis. Junio menfe potiſſimùm apparet. Hodietefticuli canini pro vulpinis, Diofcoridisq; ſaty-rio(unt in uſu: nam vero ſatyrio carere videmur,aut ſi habeamus, nondum tamen dignoſci poſ-funt inter ram multas tefticulorum differentias,cüni omnes, fi cum defcriptione cõferantur, te-fticuli canis videãtur: eis pro vero fatyrio uti nospoffe arbitramur. Hodie noti funt.* Radix fü-

erior, quz major& plenior eft, Veneré ſtimu-are; inferior vero, qua mollior ac rugofior eft;inhibere creditur. Medici Florentini.

HuMzcrANT quoq; in primo ordine, ra-dix Bugloffe, Cichorii; Glycyrrhizae, Malve a-pa;& c. de quibus fingulis vide ſupra fuo loco.

De radicibus ficcis in primo.

B XRXᷓONI Æ duzfunt: prater ſylyeſtrẽ nõ-nullis ditam B: yoniam) una alba: altera nigraeognominatur. Alba Bryonia multa, longæaæ,&tenuia farmen:a promit. claviculos five capreo-los haber inftar vitis: folia ejus lata funt, quin-2 a vitium divifa;ed aſperiora, hirfutiora, candidioradue: loresexigui, candidi, racemofi.fructüsin uvis par vis,quarum acini initio virent, maturi rubent: m1dixpregrandis eftlonga,& craſſa, altè deſcendens,ex albido ſublutei coloris, guſtu pe rquàm ama-ro& ingrato. Sepimenta, Jdit,& ſuperat, non tamẽ aliorum modo circum-plicando fe,fed cla viculis fuis vicina omnia apeprehendendo; iisque fe diverfimodé innecken=do ac implicando. Similis huic Bryonia eft ni-

zra, tenuibus fiquidem& viticulofis cauliculis,Elis 7 capreoli floribus, uvarum acinorumque

figura» radicis mole,& quantitate priorem re-fert.Sed acini per maturitatem nigricant.radix

uoqae foris ſubnigra, interius buxeo pallet co-lore. Arbu£orum hzc fepiumdumorumque ra-mulos faftigiaque capreolis fuis queque tan-

tum comprehendit, in omnes partes laré fefeveluti prior explicans. Alba Bryonia multis iuBelgiolocis reperitur,& paffim in Italia, fecusvias ac agrorum margines: fimiliter in Sueviaac Rhenana Germanie provincia. Nigram gi-gaunt Haſſia, Saxonia, Weſtphalia, Home ra-nia. Miſnia, ubi candida non provenit, ut Vale-rius Cordus fcriptum reliquit, Utriusque flores.

Majus,