Quod jam pracfens noftrum fpe&at Problema, cuivis tentanti faci-Jé patebit, illud ex. gr. per Regulam Falfi lolvi non poffe; quod quidemindicium przbet, deficere ipfi conditionem, quam requirunt Exem-pla per Regulam Falfi folvendas interim veró levi operà eb reducipoterit, ut hanc conditionem induat.

Proprieras Regula Falfi vult Ut differentiae numeri veri& numerorumaffumptorum. inter. fe.exiflant, ut wmendacia.

Demosfl, Efto enim v. Numerus verus, qui quaritur: y 8 7. v 8 st.numeri affumptis adeoque. vn& s, dilferentiz veri&caffumptorum:pi 8 q. mendacia: Dernonfttatio fic habebis:

tm T PA. ym eie»ts o«jl 1»»—«ji 7vq mq. vp np yg—mq. vp—npx"m jd eyp—vq 2 vp t np—vq—ing.Sp—vq 9 vp—np—yq-t ngnp 2o inq| np 3o mqTim P

yq-cHq. Yvp-prwr hieyp vq 5 yp—np To vq t mqnp oo mqQuoniam femper deprehenditur np c0 zq. erit m.n 2: p, q. ideftdifferentie veri& affumprorum, ut mendacia, Q. E. D.Utigitur in noftro Problemate requifita conditio adfir,& differen-tig iftze mendaciis fuis proportionales fiant, defignentur affumptinumeri falfi per f. Gg. verus per v, adeoque differentiae per f—v.

S g-v, Jam quia mendacia debebunt effe, ut. f—v.&cg—v. erunt:.*—bhd-tae L—bd-t ae.fubftituto valore ipfius v. reperto fuprà ut f[— 77,&$— id

debitas gp caedi H9. id eft ut cf adf d t at;

eft, ut ef adi—&c ceg—idg— d t 4c. ideft, fi pro uno mendaciorum ponatur. cf—df—ld t 4e( nempe differentia inter ae t cef.& bd t(df) erit alrerumpariter mendacium ceg—tdg—bd 3. ae( vid. differentia inter 22 t- ceg GCld-t«dg.) Mendaciaautem ifta habentur, fi exploretur, num 2 t cf.q3. 6f ii d.e, it&m at eg bt pii dts ideft, num produ&a ex 4t d

ine,

E