Buch 
Prolegomena Ad Novi Testamenti Graeci Editionem Accuratissimam, E Vetustissimis Codd. MSS. denuo procurandam : in Quibus agitur De Codd. MSS. N. Testamenti, Scriptoribus Graecis qui N. Testamento usi sunt, Versionibus veteribus, Editionibus prioribus, & claris Interpretibus; & proponuntur Animadversiones & Cautiones ad Examen Variarum Lectionum N.T. necessariae
JPEG-Download
 

Observationes circa Codices Graecos MSS. N. T. z

§. i. vidimus vocabantur unciales, rursus in duo genera distinguendae.Literae veteres primi generis figura sunt inornata ac simplici, aequabili duc-tu exaratae, ita ut fi £ excipias, vel uno duntaxat ut trTy^a, - ro &lura ,, vel duobus aut tummum tribus constent ductibus. Literae veteressecundi generis sunt multo pinguiores inaequali ductu atque angulosae, a-liae velut basi quadam fultae, aliae variis apicibus ornatae aut oneratae po-tius. Quum vero prior illa plane eadem scriptura sit, quae in antiquiori-bus monumentis Graecorum comparet: posterior vero picturam semibar-barorum temporum sapiat, apparet utique, priorem characterem recteassignari seculo VI., posteriorem X. Hoc,et brevitatis causa facio, aliisCodices prout figura magis ad hanc vel illam accedit medio tempori di-videndos relinquens ; tum etiam vitandae extremitatis ergo ; video enimpossessores Codicum, nescio quo amore antiquitatis abreptos, plerumquemajorem, quam veritas liquido postulabat, aetatem illis assignare, quod bj-ßxw-M7rriXon pulchrius quam eruditae mercis aestimatoribus convenit. Li-terae sequioris aevi minores illae sunt, quibus jam vulgo Typographi utun-tur. Est praeterea aliud Alphabetum Graecum, quo Latini post CaroliIVI. tempora usi sunt, cujus literae non ita regulares sunt , imprimis veroa & t & y ad formam Latinam inflectuntur.

f. In libris priori scriptura exaratis, Accentus & Spiritus ut & dißlndtlo -nes vocum plerumque desunt. Nostram non facimus de aetate accentuum& Spirituum controversiam, de vulgari saltem eorum usu in MSS. loqui-mur: unum vidimus fragmentum Gap. sequenti describendum, & Pro-fetarum Codicem Marechalianum ex vetustioribus, cui hae notae adspersaefuerunt, in ceteris omnibus, quos tractavimus, vix uni aut alteri voci si-miles notae apponuntur: at mediae antiquitatis Codices omnes, licet im-perite latis haud raro, appositas easdem notas exhibent.

6. Orthographiae ratio in veteribus fere eadem est, ab hodierna autem

nonnihil recedit, scribunt enim Tecnrs^, rurcn^Mna,, cXefyeueiv, ha&ivvet,CpS-ctvvir, "i&roxlivvovjuv , AijjM. (p&eig, Xr,[j,(p3-ri<ropMi , epavi/are , qfrvvctvro , qvXoyyoreVjtjvpsv , , i7r(>o(pqTtvciv, trvvKarctptyvvpu, hmlov, cru!/7rpi7rijuxpa,t , emaXovptaf.

tvru? & iy&mi<rtv non cvru & iytvri<n , etiam ubi sequitur Consona. „ Li-„ terae .. & v. quando alteri vocali non junguntur, nec diphthongum es-„ ficiunt, punctis superne notantur i ti. Palaeogr. 3. rvo< & pro

yvu & scribitur, ut in veteri columna b» roi woAspo«, antequam

dplya. advectum esset, quatuor ante Christum seculis. Palaeogr. p. 138.

7. Etiam vetustissimi quasdam voces in Compendio scribunt, ita ut pri-mam tantum atque ultinam , interdum & mediam literam , pro integra

voce ponant, lineaque superducta tegant, ut -0c, xc, <c, ^c, ut, tr>;p, lyx

VelrtrA, iXny ,, rrto ,, y.oa , ActU , prO Ss-S, lyrovg, Xpirog, vtcg , Xmrf,

A 2, IrpciqX t