2 ,

i Trolegomen . Cap. XVI.

ycovov 3-eci/ tov ttcLTipy. Xtyet, uey aräg xandv \tyet Odv tov rS tvcg 3sou Xoyov. oTregW@h K&l T>j ypccffi , oti pua ccvapy©^ dgyij 7rdvTct. ypj dvrtj tS y,ug(a [vel Jj£]xap rS 'srv-evfMT@* Quire-t o®eog Kj 7rctTvp, dg cLutS ’ovtoov. Quod %ohiov Comeli-nus de industria suppressisse videtur, nimirum quia non ad praescriptumformulasque magni aetatis ejus Doctoris verba concepta erant.

Cyri Ilus Scholiorum Cap. 12. editus locum !. Tim. III. 16. legit 3-ect\<pim%uQn cv tragici , apud Oecumenium vero & in tribus quos vidi JV 1 SS.Codicibus pro Ssog legitur og , 0 cv dytotg Kugt?X(@h cv tS iß. KipaXastp r %o-xlw Qrjtriv ,cgtyavtpuQn &c. quo pertinet, quod Cyrillus, cum alias frequen-tissime locum ex Baruchi Apocryphi c. 111 . 37. §T@h 0 S-tog faav — ’ t 7 p t fyr,g utpQ-vj, £ cv Teig dvS-pdctrotg trvvavi<gpd(ptj ad partes vocet, nullam loci istiusPaulini faciat mentionem.

Quid quod multi hujus aetatis Ecclesiae Doctores mutata veteri litur-gi a, baptizant „ in nomine Dei patris, Dei filii & Dei Spiritus Sancti” ,precanturque „ ut Caritas Domini nostri Jesu Christi, Dilectio Dei Pa-tris, & Communio Dei Spiritus Sancti nobiscum maneat”? mutaturi si-ne dubio, si semel populo haec placere intellexerint verba Christi atquePauli Matth. XXV 11 I. 19. & II. Cor. XIII. 13.

6. Denique & pius scilicet impostor aliquis feculi circiter noni, emen-titus Hieronymi nomen, Epistolis Canonicis prologum praefixit, Jocum-que I. Jo. V. 7. Latinae Version!, ut ipsemet fatetur, primus inseruit?facile quidem videre se praefatus , fore qui ipsum falsarium corrupto-remque Sanctarum pronunciarent Scripturarum, quam criminationem uta se amoveret, aliis eandem intentavit de illo praecipue loco, ubi de u-nitate Trinitatis in prima Joannis Epistola positum legimus. , In qua et-, iam ab infidelibus translatoribus multum erratum este a fidei veritate, competimus, trium tantummodo vocabula h. e. VIquae , Sanguinis^S, Spiritus in ipsa sua editione ponentibus, & T'atris Verbique ac Spiritus, Testimonium omittentibus; in quo maxime & fides Catholica robora-

tur, & Patris ac Filii & Spiritus Sancti una divinitatis substantia com-, probatur’. Qui prologus, licet plurimos Codices N. T. Latinos inva-serit, nusquam tamen inter genuina Hieronymi opera comparuit, sed abErasmo, a Mariano Victorio, a Benedictinis, postea etiam a Simonio at-que Millio jure rejectus & spuriis annumeratus est.

7. Neque vero ab ipsis libris sacris homines ejus farinae fraudulentasmanus abstinuisse facilius credet, si quis cogitaverit, cum quaestiones nt*gi -f tS 'z.MTrip(§X’ ijpSiv 3-eoXeytag rs H oluovopctag integra examina otiosorum at-que litigiolorum Monachorum, imo omnium fere hominum animos & o-ra & libros occuparent, fieri aliter vix potuisse, quin aliquando librariusaliquis, partibus scilicet suis addictam habens manum, non id scriberet,qiuod in veteri quem ante oculos habebat Codice reperiebat, sed id quod

ipse