Ruminatione LiberI.Cap.III. j 3

tione mihi nondum penitus liquet. Namque Aristoteles an-ceps ac incertus animi ipse fluctuat, ac ubique scarum rumi-nare non simpliciter dicit,sed ruminare videri, <S\$x.nQua? ambiguitas cum etiam apud eos perennet, qui id sciredebuissent, aucta suspicione rem magis dubiam relinquit.Quippe Plinius H.N. lib.IX cap. XVII conjecturam eandemrecoquens; Nunc scaro , inquit, datur principatui , qui solus pisciumdicitur ruminare, herbis que vesci, non alus piscibus , mari Carpathio ma-ximefrequens. Nec certiora tradit ALlianus H.A.lib.Il cap.LIV;T uv S-aAcnilciiv 7ivv6dvof{$q yjovcv Toventa^cv dw 'tqoQlu) ävc&mKitv kjHesu&ietv uaxrgfrsv Xjda,$XY\xt\icL y h fcju>ij>vx.a.tdsq Aeyxcnv. Profe-

cto Suidas audaculus, e quoALlianum restituit eruditissimusTheologorum Sam. Lochartus Hieroz. part. I lib. 1 cap. VI, re-strictam ALliani orationem in absolutam licenter ita conver-tit: M ö crxd(>'&}* dw TfoQlui ctvctmAei) uaxre(> KWTct

ßAnwm, cisii At Basilius M. qua erat modestia &candore, hic aliena quoque relatione niti maluit, quam sibi•fortassis incomperta venditare pro veris; unde in Hexaem.cum de his rebus ipsi agendum eilet, caute scribit p>u>vx[Qtv tovoTidpor kopSemves- Cujus imitator ac interpres Ambrosius pariintegritate Scarus , ait, ruminareperhibetur. Oppianus vero sca-rum non ruminantem modo sed etiam vocalem fecit Halieu-tic. lib. I, si genuina lectio: nam inter sonabiles pisces ALIianusH. A. Üb. X cap. XI scarum non commemorat, quorum ipsespecies aliquot^ differentias etiam ex Aristotele constituit»dum ab Oppiano vox scaro piscium soli tribuiturstiis versibus:

«?(/[# tvi%övm ■arä m ctvcu>$aqQ&eyygTUj iu^aAtlu/A.a.Aaylw, eO'ccJ'^n

N'ipopooi/ TtfCitj jiy ceva, qipa, ss-noov ouoQtsAaivvptv®-, fitjAotavi dvcnfjvixs-uv ItuQ of>(aqv‘

Quod interpres Latinis rhytmis totidem ita exposuit:

Incurvosfiarus hicfropulos &saxafrequentat,

Qui mutos interpijfces clamore tremendoIntonat, & filus pallentes ruminat herbas ,

\*4c veluti pecudes revocat fiibqutture pafium.

B z Sed