LL tö. I Cap. xxr. Cofich st. _

L Vocari a Q hrißo in Ecdefiam, in Ecclt-

ßa in unam fidem > etiam illos, qui baäenus k Deo alieni fue-runt, extra Chriflttm & Ecclesiam dißipati, per Christi verb Evangeliumita collecti &in ordinem revocati,«/ Christo m Ecclefia nunc uniantur ,dx inter se mutuo conjungantur.

II. Ecdefiam adhuc in terra militantem,con-jungi tandem cum Ecclefia triumphante in ccelis,

ut pariter utrique Deo conjuncti in sancta unitate, communembeaticudinem obtineant. Ita per illos tn ccelis , pie hactenus de-functi, & per illos in terra , in hac adhuc vita superstites, sedChristoin sacra militia ad mortem usq; fideles, Apoc.2.10. intelliguntur.

III. oAd hanc Ecdefiam , fecundum propo-situm pradeßinatos forte in Chrifio vocari, seu i>

Christi sortem asctsci. Ka^sc verb seu firs, i.Petr.f.j.simpliciter^a Popu-lo Christiano, (en pro Ecclefia sumitur, quam Deus ex reliquo homi-num coetu evocavit, in qua,vera xfoiforopix , sive hereditas filiorumDei, repetitur, Ad hanc firtem , hoc est, Ecdefiam Chnstt vocamutper Christum, tanquam per Caput Ecclefia , cui membra uniuntorper fidem in ipsum.

Quia textus noster Paulinus manifeste agit de Ecclesia ele-ctorum, per Christum redemptorem, ad sortem seu haerediratemejus vocatorum, & tandem cum coelitibus conjungendorum, recteillum sedem constituimus Loci sive Doärine

De Natura $£ Sfientia Ecclefia, & quidem

/. Quid siti

II. Quis illius duthor fundator?

IIL Quodnam fundamentum ?

IV. Qua membra ?

I. Quid fit Ecclefia ?

In genere definimus Ecclesiam, Coetum hominum ad faltttit parti-cipationem per fruticationem Evangelit matorum.

iti

fi

«si

n

it

k

i 11

i

«

%

13

Ü

1'

8

t

j t

| t

! *: i

i i«Ilil

t

i

1

Ifl