8s8

Lib. 7. Cap. XXX. Concio

Lib. L Cap. XXX.

De

justificatione Hominis Peccatoriscoram Des.

Concio.

4

‘Jllft

Roman, cap. 4 . v. f.

Ei, qui non operatur, sed credit in eum,qui 2justificat impium - imputatur fides sua projustitia.

rlhil est sob coelo, cui potenttot a mortalibus v» adfcribatur,quam divitiis, amo, argem & pecuniis, quibus difficulta-tes omnes dicuntur esse perviae. nhm,

omnia venalia nummis. Aristot. 1 . 1. Rhet. c.id. Vmntmnpecunia facit, ut illi omnia obedtant. Eccl.10.19.

De Philippo Rege Macedoniae, famigerabili illo urbium prae-done, referunt, dicere solitum fuisse : quavis castella , licet adamanmfirmitatis muris munita T facile expugnari poste, fi modo Asellus auro onustus,inilla quiret ascendere : hinc redemptura vita viri , dicuntur divitia ejus. Prov,1J,8. quae jjudicem etiam, ex iniquissimo, faciant favorabilem.

In foro Poli res aliter geritur , in quo Dei favor, gratia, auxilium& aeterna servandorum gloria, non venit pecunia, cara enim est redem-ptio vite, que cessat in seculum. Psolm.49.8,9» Perit argentum cum illis,qui pecuniis dona Det acquiri existimant. Act.8.20. Precibus & fide, in salu-tis aeternae consequendae negotio, opus est.

«. Precibus, quibus nihil utilius, in hoc seculo, semisDeifacere potest. Oratio enim serenat cor,abstrahit a terrenis , mundat avitiis,elevat ad coelestia, & reddit capacm ac dignius ad accipienda bona stirtm-&*> Russin, in Psal.60,

ß,üt

y,

L