Buch 
9 (1691) Theatri concionum sacr. topici theoretico-practici pars IX. et ultima : de Deo per bonorum operum et virtutum Christianarum studium iuxta praeceptorum decalogi, ex lege Mosaica a Christo servatore in Evangelium transsumptorum, regulam, sancte colendo : cum adiectis indicibus necessariis ex orthodoxiae monumentis concinnata / a Bartholom. Anhorn ab Hartwiss, pastore eccles. Elsaugianae in Agro Tigurino
Entstehung
JPEG-Download
 

IOZ

Lib, fj, Cap. I Ü. Concie Vll.

A. Humilitas summum Hominis Cbnßia-ni ornamentum efthirtus>ficut infe praßantißt -

ma, ita Deo gratißima , qua: Utentem in cordibus noflris super-bia vermiculum interficit, & hominem ita corrumpi & putrescere no»sinit, ut sibi placeat. Probam haec doctrina«. Ex textu, duplici argumento.

a A descriptione humilitatu, quae est, qua quis feipfum hu-miliat, infra alios dejicit, & quemvis alium sibi praeponi, facile pa-titur, id quod Deo maxime placet, qui per Paulum praecepit,Phil«2.v.;.«r ex wodtflia quis% ditum, je pr&fiantmem exifimei.

b. A promtßione pramii, quod, qui leipsum humiliat, sitexaltandus: de quo mox plura.

/ 3 . Ex aliis Scriptum locis. Prov, 16.19. Melius eft/ubmiffumßtriiu cum humilibus , quam partiri (polium cum superbis . i.Petr.f.j,6. Hu-miliate vos siib omnipotente Dei manu. Mich.6.8. Indicavit tibi,homo, quid sit bonum, 8c quid requirit Jehovaabs te, mfi ta demifiiambules cum Deo tuo. Psij4.1t). Psisi.i^. Ela.p7.is.

y. Ex diftis Ecclesiae primitivae Patrum.

Prosper Aquitanicus, qui vixit A.D.460. Vera fidelium humili-tas, in nullo murmurare, nec ingratum ejfe, nec querulum , sed in omnibutDei judiciis gratias agere , Deum% laudare , cujus omnia opera aut jufla sunt,aut benigna.

Bernhardus: Humilitas virtus, qua quis ex veriffmafui cognitionevilescit.

Basilius M.Constit. 17.de vit. folit. Ouicquid a nobis reble geritur,curandum eft, ut virtutis causas anima Deo adfinbat, nihil prorsus propriiacceptum ferens potentia, talis enim affeäus, animi nobis humilitatem jngetie *rare solet.

Chryso st. Homil.j2. in Cap.4.Joh .five quis jejunaverit, ftve ora*vtrityfive fatuitates suas pauperibus erogaverit, fine humilitate hac & hujus-modi omnia, nihil afferunt utilitatis ; contra , ipfiui condimento gratiora omnia,jucundiora f redduntur. Humiles ergo cfi mansuetos nos exhibeamus dilebhßi*mi, ita haud difficile bene operari. Quid ßnlte superbis ? noto tntc-lligis huma -na natura imbecillitatem, & inanes (pes noftras\ qui te exitus maneat ,confi*dera, intuere multitudinem peccatorum. Idem in C. 1 .Matth. Homil.j. Ni-hil adeo amicum Deo, quam fi quis se minimis annumeret, hoc enim caput

ICtl'A